Էմիր Կուստուրիցայի բոլոր ֆիլմերը...
Էմիր Կուստուրիցայի բոլոր ֆիլմերը...
Քա′յլ առաջ, անունն է քո Զինվոր,
Եվ սա է կյանքը նոր, ապրի′ր այն արժանի:
Քա′յլ առաջ, անունն է քո Զինվոր,
Քո ձեռքերում այսօր Երկիրն է հայրենի:
CactuSoul (17.01.2010)
Ավազից եւ մշուշից տունը( Дом из песка и тумана): Շատ խորիմաստ ու զգացմունքային ֆիլմ ա:
Ժող, Բիթլզից ահագին խոսվել ա էս էջում, կարող եք նայել նաև "Ես Սեմն եմ" ֆիլմը, Շոն Պենն, Միշել Պֆայֆեր, հզոր ֆիլմ ա, հաստատ չեք փոշմանի, մանավանդ որ լեփ լեցուն ա Բիթլզի երգերով ու իրենց մասին մի քանի կցկտուր ինֆո-ով: Հրաշք ֆիլմ ա:
Մեկ էլ (բայց սա արդեն Բիթլզի հետ կապ չունի) դիտեք Կիմ Կի Դուկի "Դատարկ տունը": Արտակարգ կինո ա...
Find what you love and let it kill you. (c) Bukowski
Claudia Mori (28.04.2011), Quyr Qery (16.08.2012)
Երկուսն էլ շատ լավն են: Ընդհանրապես Կիմ Կի Դուկի գրեթե բոլոր ֆիլմերն է ընտիր են (բացի "Վատ Տղա"-յից, դուրս չեկավ): Հատկապես խորհուրդ կտամ "Գարուն, ամառ, աշուն, ձմեռ և կրկին գարուն", "Աղեղը", "Սամարուհին" ֆիլմերը:
Իսկ կորեական ֆիլմերից լավագույնը "Օլդբոյ"-ն է, արտակարգ ֆիլմ է մի ուրիշ ձևի![]()
I may be paranoid but no android!
հա, բայց էդ «Աղեղ»-ի վերջում ո՜նց հիասթափվեցի, իհարկե շատ օրիգինալ ու գուցե ժողովրդական հավատալիքներին հարազատ ձևով, բայց լրիվ հարամ է անում էդ սիրուն ֆիլմը...(բացի "Վատ Տղա"-յից, դուրս չեկավ): Հատկապես խորհուրդ կտամ "Գարուն, ամառ, աշուն, ձմեռ և կրկին գարուն", "Աղեղը", "Սամարուհին" ֆիլմերը:
" I still ask myself the question: Is cinema more important than life ?"
François Truffaut (այնպայման դիտեք - "The 400 Blows, or the Sea, Antoine, the Sea!")
Երեկ գիշերը նայեցի "Good bye, Lenin!" ֆիլմը, չնայած սկզբից թված չափից դուրս մելադրամատիկ ու նենց ընդհանուր էլ շատ պարզ, Բայց նայեցի ու հասկացա, որ շատ լավ ֆիլմ էր, մանավանդ մեր սերնդի համար, երևի, օգտակար: Խորհուրդ եմ տալիս:
Հ.Գ.
Եթե կա մեկը, որ տեսել է հետաքրքիր կլիներ կիսվել կարծիքներով:
Վերջին խմբագրող՝ Գլոբալ Հայացք: 21.04.2008, 13:31: Պատճառ: Խմբագրելու պատճառ
Շատ լավ ֆիլմ է.... Մի քիչ մի հատ ֆրանսիական ֆիլմ է հիշեցնում, կարծեմ "Սառեցված" է կոչվում, Լուի դը Ֆյունեսն է խաղում: Իմ մոտ լիքը նոստալգիաներ առաջացրեց, չնայած կոմունիստական ժամանակաշրջանից շատ քիչ բան եմ հիշում
Բայց ամենաշատը էն դուր եկավ, որ սոցիալիստական հասարակարգը բացասական ձևով չեն ներկայացրել, ոնց որ ամերիկյան ֆիլմերում են սովորաբար անում![]()
I may be paranoid but no android!
Դիտեցի... "մեր" սերունդը դա կպատկերացնի, բայց չի հասկանա... երբ գիտես թե հաստատուն հասարակարգերում հաստատուն ապրում ես,, մեկ էլ հոպ,,, ու էդ ողջ կարգերը էդ կնոջ նման ինսուլտ են ստանում ու ծռվում... կասեի ուսանելի էր.... նման մի ֆիլմ կա ԽՍՀՄ կարգերի մասին, Ռոբին Ուիլիամսի մասնակցությամբ, ով կրկեսի երաժիշտ է լինում, խորհուրդ կտայի:
I did not ask for the life that I was given, but it was given nonetheless. And with it I did my best.
ըհը... ընթացքը շա~տ սիրուն ա, շա~տ ներծծված իրանց ազգային երաժշտությամբ, գույներով, օդով... էնքան հաճույքով էի նայում, էդ ծովը, էդ հանդարտությունը, էդ ճոճանակն ու խորհրդավորությունը... թեև ծերունու նվագելու հատվածները առաջ էի տալիս, որովհետև, ամեն դեպքում, էդ իրենցն է... մեկ էլ վերջում... ախր, էդ խեղճ աղջկա (դերասանուհու) համար շշմեցի......հույս ունեմ գոնե իրականում ավելի մեծ է, քան ֆիլմում...
" I still ask myself the question: Is cinema more important than life ?"
François Truffaut (այնպայման դիտեք - "The 400 Blows, or the Sea, Antoine, the Sea!")
թեև էս մարդուն դժվարանում եմ հասկանալ, բայց կարծում եմ, որ նրա լավագույն գործը «Գարուն, ամառ, աշուն, ձմեռ և կրկին գարուն» ֆիլմն է, երկրորդ տեղում նոր միայն «Դատարկ տուն»-ը, իսկ «Ժամանակ»-ը, որ լիքը գովում էին, դեռ չեմ փորձել մարսել, իսկ տպավորություն առանձնապես չգործեց...
ի դեպ, եթե Կի Դուկով հետաքրքվողներ կան, գալիք շաբաթվա ընթացքում նրա ֆիլմերի քննարկում է լինելու Թատրոնի և Կինոյի ինստիտուտում, հենց ճշտեմ օրն ու ժամը, կգրեմ
Իսկ իմ հերթին խորհուրդ կտամ դիտել Լուկինո Վիսկոնտիի «Ռոկոն և նրա եղբայրները» ֆիլմը… Ինստիտուտում իբրև թե նայել էi՝ 1 շաբաթվա ընդմիջումով, մի մասը բաց թողնելով... բայց հասցրել էի հավանել Աննի Ժիրարդոյի ու Ալեն Դելոնի խաղը… Երեկ երեկոյան նորից դիտեցի «Կուլտուրա»-ի եթերում ու սիրահարվեցի թե՛ ֆիլմին, թե՛ նշածս դերասանների խաղինիսկապես շա՜տ խորը, շա՜տ պարզ, շա՜տ կարևոր ու հուզիչ պատմություն է մի իսկական իտալական ընտանիքի մասին, որի զավակները միշտ մեծացել են բարձրագույն արժեքները սիրելով ու հարգելով, ու հանկարծ մեծ քաղաքի՝ Միլանի բարքերը ներթափանցում են նրանց փոքրիկ ու ջերմ աշխարհ, և ընտանիքը խարխլվում է… Ֆիլմի վերջին հատվածում Ալեն Դելոնի կերպարը՝ Ռոկոն բաժակաճառ ասելիս հիշում է հարազատ քաղաքում ընդունված մի սովորություն. նոր տուն կառուցելիս առաջին անցորդի ստվերին քար են նետում… «Որպեսզի տունը ամուր լինի, զոհ է հարկավոր»… այդ զոհը դառնում են եղբայրական սերը, եղբայրներից մեկի ապագան ու թեթևաբարո աղջկա՝ Նադյայի (Աննի Ժիրարդո) կյանքը… իսկ նա ի՞նչ մեղք ուներ, որ պատերազմից հետո ոչ մեկ իր կողքին չէր մնացել, որ միայնակ վախենում էր որևէ ինքնուրույն քայլ կատարել, որ միակ մարդը, ով պատրաստ էր դուրս բերել իրան դժվարություններից՝ Ռոկոն, անզոր է այլասերված եղբոր վրա ձեռք բարձրացնել...
Վերջին խմբագրող՝ Sunny Stream: 20.04.2008, 16:49:
" I still ask myself the question: Is cinema more important than life ?"
François Truffaut (այնպայման դիտեք - "The 400 Blows, or the Sea, Antoine, the Sea!")
Շատ լավ ֆիլմեր են, խորհուրդ կտայի դիտել. Forest Gump, Jane Eyre.BBC -նկարահանած տարբերակը, The legend of 1900-Լեգենդ երաժշտի մասին,![]()
Եղիր հե՛զ, բանող ե՛զ, և վարիր այս անվերջ սևահողը, երբ կիջնի երեկոն, դու հանգիստ գնա գոմ, որոճա՛ քեզ բաժին ընկած խոտը, մինչև կբացվի առավոտը:
Կողբի Գեղարվեստի Դպրոց
Բարև բոլորին,
Շատ խորհուրդ կտաի դիտել Lost In Translation (Трудности перевода) ֆիլմը. Իհարկե բոլորին չի տրված էտ ֆիլմի իմաստը հականալ, ընենց որ համոզված եմ ոմանց դուրը հեչ չի գա..
http://www.imdb.com/title/tt0335266/ ֆիլմի մասին
http://exler.ru/films/12-02-2004.htm
հաճելի ժամանց. ..
"Մատյան Անկախության"-ը մեկ էլ Մարտի մեկի մասին պատմող 2 տեսաֆիլմերը:
Все люди - евреи, просто не все нашли смелость признаться.
Կինոն շատ ծանր ա: Լավ ա նկարած մարդ չի կարում որպես կինո նայի ու հուզվում ա:
Դրա համար ես նայում եմ մի հատված:
Հեսա
հատված
Շարունակություն
էսպես չի մնա
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ