Բեովուլֆ/Beowulf
Ռեժիսյոր՝ Ռոբերտ Զեմեկիս
Դերերում՝ Ռեյ Վինստոուն
Էնթոնի Հոպկինս
Ջոն Մալկովիչ
Անջելինա Ջոլի
Էս ֆիլմից էլ մեծ սպասելիքներ չունեի, որովհետև Հոլիվուդը յուրահատուկ տաղանդ ու փորձ ունի հին լեգենդները այլանդակելու ու բռնաբարելու մեջ: Ու մի քիչ վախենալով սկսեցի ֆիլմը դիտել, որովհետև կասկած չունեի, որ հին անգլիական էպոսն էլ էր նույն բախտից արժանանալու: Բայց հենց առաջին կադրերից զգացի, որ սխալվում եմ: Նախ ֆիլմը յուրահատուկ ձևով է նկարահանված, կոմպյուտերային հատուկ էֆեկտները ֆիլմին բնորոշիչ համ ու հոտ էին տալիս: Վիզուալ առումով շատ գեղեցիկ էր. ոնց որ լիներ ֆիլմի, մուլտֆիլմի ու համակարգչային խաղի գրաֆիկայի խառնուրդ: Չնայած որոշ հատվածներում հատուկ էֆեկտները չափից դուրս շատ էին ու անիմաստ, բայց ֆիլմը հետաքրքրությամբ էր նայվում:
Ինչ վերաբերվում է սցենարին, սցենարիստները այդքան էլ չէին շեղվել էպոսից, սակայն հետաքրքիր լրացում էին մտցրել, ինչից ֆիլմը միայն շահել էր:
Գրենդելը էդքան էլ նման չէր իմ պատկերացրածին, մի տեսակ խղճուկ Գրենդել էր ստացվել, ու ավելի շուտ զզվելի էր, քան թե վախենալու:
Գրենդելի մայրը՝ Անջելինա Ջոլին լավիկն էրՎիշապն էլ էր լավը ստացվել:
Մի խոսքով Բեովուլֆը գեղեցիկ նկարահանված, լավ երաժշտությունով ժամանցային ֆիլմ է, որը հաստատ արժի նայել:
Մեջբերել
Էջանիշներ