Երկուսն էլ շատ լավն են: Ընդհանրապես Կիմ Կի Դուկի գրեթե բոլոր ֆիլմերն է ընտիր են (բացի "Վատ Տղա"-յից, դուրս չեկավ): Հատկապես խորհուրդ կտամ "Գարուն, ամառ, աշուն, ձմեռ և կրկին գարուն", "Աղեղը", "Սամարուհին" ֆիլմերը:impression-ի խոսքերից
Իսկ կորեական ֆիլմերից լավագույնը "Օլդբոյ"-ն է, արտակարգ ֆիլմ է մի ուրիշ ձևի
I may be paranoid but no android!
թեև էս մարդուն դժվարանում եմ հասկանալ, բայց կարծում եմ, որ նրա լավագույն գործը «Գարուն, ամառ, աշուն, ձմեռ և կրկին գարուն» ֆիլմն է, երկրորդ տեղում նոր միայն «Դատարկ տուն»-ը, իսկ «Ժամանակ»-ը, որ լիքը գովում էին, դեռ չեմ փորձել մարսել, իսկ տպավորություն առանձնապես չգործեց...
ի դեպ, եթե Կի Դուկով հետաքրքվողներ կան, գալիք շաբաթվա ընթացքում նրա ֆիլմերի քննարկում է լինելու Թատրոնի և Կինոյի ինստիտուտում, հենց ճշտեմ օրն ու ժամը, կգրեմ
Իսկ իմ հերթին խորհուրդ կտամ դիտել Լուկինո Վիսկոնտիի «Ռոկոն և նրա եղբայրները» ֆիլմը… Ինստիտուտում իբրև թե նայել էi՝ 1 շաբաթվա ընդմիջումով, մի մասը բաց թողնելով... բայց հասցրել էի հավանել Աննի Ժիրարդոյի ու Ալեն Դելոնի խաղը… Երեկ երեկոյան նորից դիտեցի «Կուլտուրա»-ի եթերում ու սիրահարվեցի թե՛ ֆիլմին, թե՛ նշածս դերասանների խաղինիսկապես շա՜տ խորը, շա՜տ պարզ, շա՜տ կարևոր ու հուզիչ պատմություն է մի իսկական իտալական ընտանիքի մասին, որի զավակները միշտ մեծացել են բարձրագույն արժեքները սիրելով ու հարգելով, ու հանկարծ մեծ քաղաքի՝ Միլանի բարքերը ներթափանցում են նրանց փոքրիկ ու ջերմ աշխարհ, և ընտանիքը խարխլվում է… Ֆիլմի վերջին հատվածում Ալեն Դելոնի կերպարը՝ Ռոկոն բաժակաճառ ասելիս հիշում է հարազատ քաղաքում ընդունված մի սովորություն. նոր տուն կառուցելիս առաջին անցորդի ստվերին քար են նետում… «Որպեսզի տունը ամուր լինի, զոհ է հարկավոր»… այդ զոհը դառնում են եղբայրական սերը, եղբայրներից մեկի ապագան ու թեթևաբարո աղջկա՝ Նադյայի (Աննի Ժիրարդո) կյանքը… իսկ նա ի՞նչ մեղք ուներ, որ պատերազմից հետո ոչ մեկ իր կողքին չէր մնացել, որ միայնակ վախենում էր որևէ ինքնուրույն քայլ կատարել, որ միակ մարդը, ով պատրաստ էր դուրս բերել իրան դժվարություններից՝ Ռոկոն, անզոր է այլասերված եղբոր վրա ձեռք բարձրացնել...
Վերջին խմբագրող՝ Sunny Stream: 20.04.2008, 16:49:
" I still ask myself the question: Is cinema more important than life ?"
François Truffaut (այնպայման դիտեք - "The 400 Blows, or the Sea, Antoine, the Sea!")
հա, բայց էդ «Աղեղ»-ի վերջում ո՜նց հիասթափվեցի, իհարկե շատ օրիգինալ ու գուցե ժողովրդական հավատալիքներին հարազատ ձևով, բայց լրիվ հարամ է անում էդ սիրուն ֆիլմը...(բացի "Վատ Տղա"-յից, դուրս չեկավ): Հատկապես խորհուրդ կտամ "Գարուն, ամառ, աշուն, ձմեռ և կրկին գարուն", "Աղեղը", "Սամարուհին" ֆիլմերը:
" I still ask myself the question: Is cinema more important than life ?"
François Truffaut (այնպայման դիտեք - "The 400 Blows, or the Sea, Antoine, the Sea!")
Երեկ գիշերը նայեցի "Good bye, Lenin!" ֆիլմը, չնայած սկզբից թված չափից դուրս մելադրամատիկ ու նենց ընդհանուր էլ շատ պարզ, Բայց նայեցի ու հասկացա, որ շատ լավ ֆիլմ էր, մանավանդ մեր սերնդի համար, երևի, օգտակար: Խորհուրդ եմ տալիս:
Հ.Գ.
Եթե կա մեկը, որ տեսել է հետաքրքիր կլիներ կիսվել կարծիքներով:
Վերջին խմբագրող՝ Գլոբալ Հայացք: 21.04.2008, 13:31: Պատճառ: Խմբագրելու պատճառ
Շատ լավ ֆիլմ է.... Մի քիչ մի հատ ֆրանսիական ֆիլմ է հիշեցնում, կարծեմ "Սառեցված" է կոչվում, Լուի դը Ֆյունեսն է խաղում: Իմ մոտ լիքը նոստալգիաներ առաջացրեց, չնայած կոմունիստական ժամանակաշրջանից շատ քիչ բան եմ հիշում
Բայց ամենաշատը էն դուր եկավ, որ սոցիալիստական հասարակարգը բացասական ձևով չեն ներկայացրել, ոնց որ ամերիկյան ֆիլմերում են սովորաբար անում
I may be paranoid but no android!
Աղեղը էդ էն ա՞ որ մի աղջիկ մի պապիկի հետ ապրում ա նավի վրա և այլն... եթե դա ա, համաձայն եմ, վերջանում ա սիրուն, բայց ահավոր մարազմատիկ...
Find what you love and let it kill you. (c) Bukowski
ըհը... ընթացքը շա~տ սիրուն ա, շա~տ ներծծված իրանց ազգային երաժշտությամբ, գույներով, օդով... էնքան հաճույքով էի նայում, էդ ծովը, էդ հանդարտությունը, էդ ճոճանակն ու խորհրդավորությունը... թեև ծերունու նվագելու հատվածները առաջ էի տալիս, որովհետև, ամեն դեպքում, էդ իրենցն է... մեկ էլ վերջում... ախր, էդ խեղճ աղջկա (դերասանուհու) համար շշմեցի......հույս ունեմ գոնե իրականում ավելի մեծ է, քան ֆիլմում...
" I still ask myself the question: Is cinema more important than life ?"
François Truffaut (այնպայման դիտեք - "The 400 Blows, or the Sea, Antoine, the Sea!")
ընդհանրապես ֆիլ դիտել չեմ սիրում, բայց մի ֆիլմ վերջերս հավանեցի անունը չեմ հիշում երևի միկրո աշխարհ կամ նման բան ~ էն որ մեջը մեղուն ծաղիկից նեկտար ա վերցնում , իսկ ճիճուները իրար կպած գնում են
...
"Война и мир"
Լև Տոլստոյի համանուն վեպի հիման վրա: Հոյակապ ֆիլմ է:
Խորհուրդ եմ տալիս դիտել
Քա′յլ առաջ, անունն է քո Զինվոր,
Եվ սա է կյանքը նոր, ապրի′ր այն արժանի:
Քա′յլ առաջ, անունն է քո Զինվոր,
Քո ձեռքերում այսօր Երկիրն է հայրենի:
Milli (17.02.2012)
ճիճունե՞ր…ընդհանրապես ֆիլ դիտել չեմ սիրում, բայց մի ֆիլմ վերջերս հավանեցի անունը չեմ հիշում երևի միկրո աշխարհ կամ նման բան ~ էն որ մեջը մեղուն ծաղիկից նեկտար ա վերցնում , իսկ ճիճուները իրար կպած գնում ենվա~յ, գնացի ես էս թեմայից…
…և այդպես էլ չհասկացա՝ ով եմ ես…
մի Աղջիկ, որը երազում է մի օր Թիթեռ դառնալ, թե՞ Թիթեռ, որը երազում է Աղջիկ լինել…
Diana99 (10.06.2013)
Դիտեցի... "մեր" սերունդը դա կպատկերացնի, բայց չի հասկանա... երբ գիտես թե հաստատուն հասարակարգերում հաստատուն ապրում ես,, մեկ էլ հոպ,,, ու էդ ողջ կարգերը էդ կնոջ նման ինսուլտ են ստանում ու ծռվում... կասեի ուսանելի էր.... նման մի ֆիլմ կա ԽՍՀՄ կարգերի մասին, Ռոբին Ուիլիամսի մասնակցությամբ, ով կրկեսի երաժիշտ է լինում, խորհուրդ կտայի:
I did not ask for the life that I was given, but it was given nonetheless. And with it I did my best.
Նրանց ով պատրաստվում է մոտակայքում նայել Good Bye Lenin ֆիլմը, խնդրում եմ չկարդալ, որ հանկարծ ֆիլմը չծախսեք մեր կարծիքների հետ համաձայնվելու կամ չհամաձայնվելու վրա
.
.
.
.
Ինձ դուր եկավ, որ հերոսը ստեղծում էր իրականությունը (էն որ խոհանոցում պահածոների տարրաներ էր փոխում), հետաքրքիր էր որ ֆիլմի սյուժեն ու մոտեցումները նոր չէին, բայց ֆիլմը այնքան անկեղծ ու պարզ էր,, ծիծաղելու աստիճան ճանաչելի, բայց տխուր, բա հարևանները, որ նախանձում են,
մեկ էլ շատ լավն էին հերոսի վերջին խոսքերը, "արևելյան գերմանիա ասելիս միշտ հիշելու եմ մորս" կամ դրա նման մի բան, այսինքն մի արտահայտությամբ հանեց այդ պատմությունից, ողջ այդ սոցիալական շեղվածությունը, դա պարզապես պատմություն էր իր մոր մասին
կարո՞ղ ա անունը հիշեսնման մի ֆիլմ կա ԽՍՀՄ կարգերի մասին, Ռոբին Ուիլիամսի մասնակցությամբ, ով կրկեսի երաժիշտ է լինում, խորհուրդ կտայի:
Վերջին խմբագրող՝ Գլոբալ Հայացք: 22.04.2008, 18:46:
Ցավոք անուններ հիշելուց լավ չեմԲայց մահ կինոյա,,, կարծեմ հնոտա... հերոսը ցիրկի խմբով գնումա Ամերիկա ու էլ հետ չի ուզում գա, ապաստարանա պահանջում, ԿԳԲ-ն հետևիցա ընկնում: Ամենաթույն տեսարանը զուգարանի թղթի հերթնա !!!
I did not ask for the life that I was given, but it was given nonetheless. And with it I did my best.
Մեկդ 300 Սպարտացիների են ղժալունը տեսել ա?
Լավն ա?
Խորհուրդ եմ տալիս դիտել 2007 թվականին նկարահանված "Juno" ֆիլմը: Ֆիլմն այս տարի արժանացել է Օսկարի՝ լավագույն սցենարի համար: Երկու օր առաջ եմ դիտել. ծիծաղում էի ողջ ֆիլմի ընթացքում և կինոթատրոնից դուրս եկա դրական լիցքերի մի հսկայական պաշարով:
Ֆիլմը լավատեսություն ու բարություն է ճառագում, իսկ հումորն ուղղակի սպանիչ է: Սցենարը բավականին յուրօրինակ է՝ մադկային հարաբերությունների բնույթով և անկանխատեսելի շրջադարձներով: Եթե անգլերեն գիտեք, լավ կլինի հենց օրիգինալը նայեք. կարծում եմ՝ թարգմանության մեջ որոշ արտահայտություններ ու բառեր կկորցնեն իրենց կոլորիտը և համնուհոտը:
Կարող եմ միանշանակորեն ասել, որ "Juno"-ն իմ՝ վերջերս տեսած հոլիվուդյան ֆիլմերից լավագույնն է:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ