Անպատասխան սեր

[StrangeLittleGirl]

Բայց որ մի անգամ են սիրում, դրան չեմ հավատում ու չեմ էլ ուզում հավատալ:

Ես էլ չեմ հավատում: Սիրում են շատ, բայց մեկին սիրում են մինչև կյանքի վերջ, դրա համար ընտանիք են կազմում:

[Մանոն]

«Մի փոքրիկ, գրեթե աննկատ ոստիկ սիրահարվել էր արեգակին: Նա շատ դժբախտ էր, որովհետև, ավա~ղ, սերն անպատասխան էր: Չէ՞ որ արեգակն այնքա~ն հրաշագեղ էր, որ գորշ ոստը չէր կարող գեթ ամենաչնչին ուշադրությանն արժանանալ: Ախր ոստն անբարետես էր ու անհրապույր: Իրավ, միանգամայն անհամապատասխան էին արեգակն ու ոստը:
Ոստն, ընդհակառակը, այդպես չէր մտածում: Սա համառ ու իր նպատակին հետամուտ մեկն էր: Նա ողջ ուժով ձգվում էր դեպի արևը, արմատները մխրճում էր հողի մեջ, վերցնում էր անհրաժեշտ սնունդն ու բարձրանում:
Հարկավ, այդպիսի համառությունը տվեց իր պտուղը: Անհրապույր ոստիկը աճեց, աճեց ու դարձավ գեղեցիկ լորենի: Հիմա ոչ ոք չէր հիշում անճոռնի ոստին:
Ահա թե ինչ է դարձնում մեզ սերը, նույնիսկ` անպատասխան:

[Ուրվական]

«Մի փոքրիկ, գրեթե աննկատ ոստիկ սիրահարվել էր արեգակին: Նա շատ դժբախտ էր, որովհետև, ավա~ղ, սերն անպատասխան էր: Չէ՞ որ արեգակն այնքա~ն հրաշագեղ էր, որ գորշ ոստը չէր կարող գեթ ամենաչնչին ուշադրությանն արժանանալ: Ախր ոստն անբարետես էր ու անհրապույր: Իրավ, միանգամայն անհամապատասխան էին արեգակն ու ոստը:
Ոստն, ընդհակառակը, այդպես չէր մտածում: Սա համառ ու իր նպատակին հետամուտ մեկն էր: Նա ողջ ուժով ձգվում էր դեպի արևը, արմատները մխրճում էր հողի մեջ, վերցնում էր անհրաժեշտ սնունդն ու բարձրանում:
Հարկավ, այդպիսի համառությունը տվեց իր պտուղը: Անհրապույր ոստիկը աճեց, աճեց ու դարձավ գեղեցիկ լորենի: Հիմա ոչ ոք չէր հիշում անճոռնի ոստին:
Ահա թե ինչ է դարձնում մեզ սերը, նույնիսկ` անպատասխան:

Չէ: Նա ուզեց, բայց չկարողացավ, ձգտեց, բայց չհասավ, որովհետև արևը չէր ուզում, որ նա աճեր, ու անհայտացավ արևը, և եկավ անձրև: Ոնտը խոնավեց, փտեց և մահացավ: Որովհետև արևն էր այդպես ուզում:

[Selene]

Չէ: Նա ուզեց, բայց չկարողացավ, ձգտեց, բայց չհասավ, որովհետև արևը չէր ուզում, որ նա աճեր, ու անհայտացավ արևը, և եկավ անձրև: Ոնտը խոնավեց, փտեց և մահացավ: Որովհետև արևն էր այդպես ուզում:

Ինչի ես վատ ավարտի ձգտում, չեմ հասկանում
Հակառակը, արևը նրան օգնեց, որ բաձրանա, ուժ տվեց՝ անգամ չկռահելով նրա զգացմունքների մասին, իսկ ոստի սիրտը այրվում էր սիրուց, անհագ կարոտից:
…Աճեց, մեծացավ, այդժամ հասկացավ, որ նա միայն մաքուր ու ազնիվ սիրո շնորհիվ կարող էր այդքան բարձրանալ, նաև՝ իր սեփական աչքերում
Անցան տարիներ…նայում է հիմա իր փոքրիկ սոճիիկին, որ ճյուղերն անդադար ճոճում էր այս ու այն կողմ չարաճճիի պես, հետո ժպտում, քսմսվում հայրիկին, նայում է ու ուրախանում: Սիրո մեծ ուժը իրեն ստիպեց ապրել, հասնել այն ամենին, ինչ նա ունի, իսկ արևին, արևին չի մոռացել, ժպիիով ու միշտ ճյուղերը լայն բացած ընդունում է նրա ամեն մի շողքը, ոչ էլ նեղացած է նրանից. առանց արևի միգուցե երբեք չզգար էլ, որ սիրտ ունի ու թե ինչ է նշանակում իրապես սիրել,՝ անմնացորդ ու մաքուր

[FactorX]

Անպատասխան սեր – ԱՏՈՒՄ ԵՄ ՔԵԶ ՄԵՌԻԻԻ, ՄԵռի, մեռի, ..............
...... չի մեռնում, ինքնա ինձ սպանում

[Adam_Smith]

Ամենաահավոր երևույթներից ա անպատասխան սերը, որը դանդաղ ա անցնում ու էդ ընթացքում մարդուն ահավոր ոչ լիարժեքության զգացում ա առաջացնում.........

[Grieg]

անպատասխան սերը ինչպես գրեթե ցանկացած երևույթ ունի նաև դրական կողմեր եթե սովորել տեսնել և օգտագործել այդ կողմերը..

[Լուսաստվեր]

:

Չէ: Նա ուզեց, բայց չկարողացավ, ձգտեց, բայց չհասավ, որովհետև արևը չէր ուզում, որ նա աճեր, ու անհայտացավ արևը, և եկավ անձրև: Ոնտը խոնավեց, փտեց և մահացավ: Որովհետև արևն էր այդպես ուզում:

Գիտես չեմ կարծում, որքան էլ, որ Արևն անտարբեր լինի, միևնույնն է, նա ոստանիկի մահը չի ցանկանա...
Կարծում եմ դեռ հակառակը, նա կանի ամեն հնարավորը, որպեսզի փոքրիշատե բարելավի, նրա կենսապայմանները, բայց ում են պետք այդ բարվոք կենսապայմանները... եթե չկա նա
Գուցե սա է թաքնված ասածիդ խորքում, իսկ մյուս կողմից, ոչ ոք չի կարող ասել կյանքն անկանխատեսելի է...
Բայց էլի ես չեմ հավատում, որ արևը նրա մահն էր ուզում

[egoist]

Կարևոր է , որ մարդ իր կյանքի ընթացքում գոն մեկ անգամ սիրի. թեկուզ անպատասխան....