Morg-ի խոսքերից
Ոչ մի մթություն, ոչ մի մահացած մարդ, որ մի փակ տարածություն: իմ գերֆոբիան բարձրությունն է: Ահավոր ձևի վախենում եմ բարձրությունից: Պատճառը փոքր ժամանակ տեսածս երազներն էին, թե ես ոնց եմ ընկնում մեծ բարձրությունից ու տեղ չեմ հասնում: Եթե ես կանգնում եմ շենքի ասենք 5-րդ հարկում, ինձ թվումա, թե կարողա երկրաշարժ կամ ինչ որ բան լինի ու ես ընկնեմ: Պատկերացնելով, թե ոնց է դեմքս փշրվում ասֆալտի վրա, միանգամից ետ եմ քաշվում: Ոնց հաղթահարեմ վախս հոգեբան ջաաաաաաաան:?
) ինձ նստացնում էին լուսամուտի գոգին ու էդ պահը նենցա տպավորվել մոտս, որ մինչև հիմա հիշում եմ ու երազում եմ նույնիսկ տեսնում: Մերոնց ասելով հնարավոր չի, որ ես դա հիշեմ, որտև 2-3 տարեկան եմ եղել, բայց դե փաստը էն ա, որ հիշում եմ: Իսկ հիմա զարմանում եմ, որ դա պատճառ չի դարձել բարձրությունից վախենալու համար
այլ ընդհակառակը, շատ եմ սիրում բարձրություն:
Մեջբերել
Էջանիշներ