Խնդրում եմ՝ մի՛ պնդիր, թե ես չեմ հասկանում: Երբ ես իրար հետևից կարդում էի Բալզակի հատորները, այն ժամանակ քո ասած «նուրբ» մարդկանցից էի երևի, որ այդքան տարվել էի: Իսկ հիմա երբ հետ եմ նայում, տեսնում եմ իրար նման բազմաթիվ ստեղծագործություններ:

Խնդրում եմ՝ մի՛ պնդիր, թե ես չեմ հասկանում: Երբ ես իրար հետևից կարդում էի Բալզակի հատորները, այն ժամանակ քո ասած «նուրբ» մարդկանցից էի երևի, որ այդքան տարվել էի: Իսկ հիմա երբ հետ եմ նայում, տեսնում եմ իրար նման բազմաթիվ ստեղծագործություններ:
Հնաո՞ճ....Բալզակը երբեք հնաոճ չի դառնա..ինքը լրիվ ուրիշ ձևա զգում, նկարագրում, ներկայացնում իր հերոսների հոգեվիճակը, կյանքի պատմությունը..օրինակ իր «Շագրենի կաշին » ինձ մի րոպեում ստիպեց, որ ես սիրահարվեմ էդ գրողին..էլ չեմ ասում, մյուս գործերը…
Բալզակի և Փարիզի մասին հետաքրքիր նյութ եմ գտել, դուք էլ ծանոթացեք, հետաքրքիր է
http://kabaimot.blogspot.com/2010/04/blog-post_13.html
Սիրում եմ Բալզակի ստեղծագործությունները. նրա ոճը, նրա ավարտուն կերպարները, նրա գունագեղ նկարագրությունները, նրա գրածների հարուստ բովանդակությունը... մի խոսքով սիրում եմ Բալզակի ստեղծագործությունները...![]()
Բալզակ սիրելու համար պետք չի նուրբ մարդ լինել (մանավանդ՝ չակերտավոր), պետք ա ուղղակի ցանկություն հասկանալ ու ճանաչել Մարդուն, նրա ներքին ու արտաքին աշխարհները: Իսկ Բալզակը տալիս ա այդպիսի հնարավորություն: Իսկ ստեղծագործությունները իրար նման են միայն գրելաոճով ու էն պարզ պատճառով, որ գրված են նույն մարդու ձեռքով:
Պատահական ոչինչ չի լինում...

Բալզակի բոլոր սյուժեները գրեթե նույնն են, կերպարները նույնպես: Դրա համար մի քիչ «Խորտակված պատրանքներն» եմ սիրում, որովհետև այնտեղ իրոք կարևոր ասելիք կա: Իմ խիստ սուբյեկտիվ կարծիքով նրա կերպարները լիարժեք չեն: Նրանք միայն կերպարներ են, մարդիկ չեն: Նորից իմ սուբյեկիվ կարծիքով կերպարը հաջողված է միայն այն դեպքում, երբ դու չես կարող հստակորեն ասել՝ նա դրակա՞ն է, թե՞ բացասական, իսկ Բալզակի կերպարների հանդեպ կա՛մ սիրով ես լցվում, կա՛մ ատելությամբ:
cold skin (17.03.2009)
«Շագրենի կաշին» կատարելություն է ...............![]()
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ