Լյով ջան, մի փռթի էլի գրառումս, հետո քոնին պատասխանելն էնքան դժվար ա լինում

Լյով, շատ հնարավոր է, որ ժողովուրդը այդ անգամ չենթարկվեր նույնիսկ Լևոնին, իսկ որպես կոչ, որպես խնդրանք Դավիթ Շահնազարյանը ասաց, որ տեղափոխվեն Մատենադարան, ժողովւորդը չհամաձայնեց, ու չգնաց, այստեղից էլ երևում է, որ իրադրության տերը տվյալ պահին եղել է հենց ինքը` ժողովուրդը: Եվ եթե Լևոնը գար, ասեր գնացեք տուն, մարդիկ կարող է և չգնային, մարդիկ վիրավորված էին, և իրենց արժանապատվության համար էին այդտեղ, և Լևոնը չէր, որ պետք է որոշեր, շարունակեն պայքարել իրենց վիրավորված արժանապատվության համար, թե ոչ: Բայց այնուամնեայնիվ,
Լևոնը առաջարկել է հանել իր տնային կալանքը, թույլ տալ իրեն գնալ այնտեղ և հանգստացնել ժողովրդին, խոսել ժողովրդի հետ, բայց նրան թույլ չեն տվել, ավելի կոնկրետ` ասել են գնա, բայց քո անվտանգությունը մենք չենք երաշխավորում: Սա ի՞նչ է նշանակում, կարծում եմ` պարզ է, որ ոչ մի խելոք մարդ այս քայլնի չէր գնա, քանի որ ամեն ինչ կվերջանար այդքանով` ընդամենը մեկ դիպուկահար կկարողանար վերջ դնել այդ ամենին: Իսկ հանգստության, խաղաղ ցույց անելու կոչեր եղել են, կարծում եմ` տեսել ես դրանք գոնե վիդեոներով, երբ Նիկոլը հորդորում էր հանգստանալ, ասում էր մոտավորապես հետևյալը` գրգռված ուղեղներով հաղթանակ չեն տանում, պետք է լինել հավասարակշռված, ինչպես մեր առաջնորդը: Սա որպես հիշեցում, որպես փաստ, որ ընդդիմության առաջնորդները դեմ են եղել բռնի գործողություններին, դեմ են եղել արյունահեղությանը, բայց միևնույն ժամանակ աչքի տակ ունենալով առավոտյան դեպքերը, առավոտվա ջարդը` հորդորում էին լինել պատրաստ ինքնապաշտպանության համար: Սա, կարծում եմ տարբերում ես` ինքնապաշտպանությունը ԱԺ գրոհելուց:
Էջանիշներ