Dayana-ի խոսքերից
Աղոթքը իսկապեկ կարող է օգնել, եթե այն այսպես ասած տեղ հասնի
Դրա համար մենք ունենք Հայր Մեր-ը, որը մի տեսակ մեր և երկնքի դարպասների միջը բանալի էու սա ոչ միայն Աստվածաշունչն է ասում, այլև գիտականորեն է ապացուցված, քանի որ այս աղոթքում ձայնավորների ու բաղաձայների ինչ-որ կապ կա, որը ես ցավոք բացատրել չեմ կարող
ու այն յուրահատուկ կոդ է
Հ.Գ. Գոհարի գրածին որպես հավելում՝ Ճիշտ կրոնը Առաքելական եկեղեցին է
"Հայր Մեր"-ը պարզապես մոդել օրինակ է, թե ինչպես կարելի է աղոթել. ուշադիր կարդացեք Նոր Կտակարանում Հիսուսի խոսքերը աղոթքի մասին: Իսկ հավատացյալն աղոթում է, որովհետև Աստծու հետ այդ կապի կարիքն է զգում, ոչ թե` մեղքերի թողության կամ ցանկությունների կատարման համար: Իսկ իր աղոթքում նա կարող է ասել մտքին եկած ամեն ինչ: Կարևորը հավատքի առկայությունն է: Դրան դեռ պետք է հասնել: Իսկ հավատքը կրոնի հետ կապ չունի, ավելին` կրոնը մարդածին երևույթ է ու հատուկ քաղաքական նպատակներ է հետապնդում: Քրիստոսն ի՞նչ կրոնական ուղղության էր պատկանում, որ քրիստոնեությունը հազար մասի է բաժանված:
Եթե հավատում ես, աղոթքը` կապը բարձրյալի հետ, սնունդի նման մի բան է դառնում, որը պարտադիր չէ անես եկեղեցում կամ մոմ վառելիս, քանզի "Դուք եք տաճարն Աստծու ":
Մեջբերել
Էջանիշներ