Աղոթք

[Monk]

Ես կառաջարկեի այս թեմայում խոսել աղոթքի մասին. ինչ է աղոթքը, ինչ դրսևորումներ ու եղանակներ ունի, ով ինչպես է պատկերացնում այն և այլն: Ցանկալի է նաև տարբեր կրոնական համակարգերի ու դավանանքների մոտեցումներին անդրադարձը:
Թեման բացելու հենց սկզբից կցանկանայի հստակեցնել, որ թեմայի նպատակը չէ պարզել, թե ով ինչպես է աղոթում: Չէի ցանկանա փարիսեցիության և կեղծ բարեպաշտության խրախուսողի տպավորությունների կամ այդ երևույթների տեղիք տալ: Անշուշտ, աղոթքը խիստ անձնական ու նվիրական հասկացություն է, և անհրաժեշտություն չկա տեղի-անտեղի դրա մասին բարձրաձայնելու:

[StrangeLittleGirl]

Ինձ համար աղոթքը պարզապես Աստծո հետ զրույց է: Երբ ինչ-որ անգիր արած խոսքեր եմ ասում, զգում եմ, որ դա աղոթք չէ: Մի՞թե մեր ծնողների դուրը կգար, եթե կանգնեինք նրանց դիմաց ու անգիր արած բառեր ասեինք: Դրա հետ միաժամանակ, «Հայր մերը» կատարյալ աղոթք է, երբեմն ինքդ հենց դրանով աղոթելու պահանջ ես զգում:

[NoemI]

Հազվադեպ եմ աղոթում երբ ինչ-որ բանից խիստ հուսալքված եմ լինում, իսկ երբ տրամադրությունս բարցր է լինում աղոթելու մասին չեմ էլ մտաբերում.

[egoist]

Ամեն մարդ յուրովի է աղոթում և ունի իր պատկերացումները աղոթքի վերաբերյալ. ընդհանուր առմամբ կարելի է ասել, աղոթքը .մարդականց փորձն է հաղորդակցվելու աստծո հետ … Ըստ ինձ այստեղ էլ գործում է խոսքի ուժը, երբ մենք աղոթելու ընթացքում ասում ենք մի բան ու շատ ուզում ենք/կամ հավատում ենք , որ դա իրականանա մենք ակամայից նպաստում ենք այդ ցանկության իրականացմանը…

[Grieg]

աղոթքի միջոցով մարդ կարող է լիովին լիցքափվել, կարգավորել ներքին աշխարհը.. առողջության վրա նույնպես կարծում եմ դրական ազդեցություն ունի պարզ օրինակ մարդ եթե սնունդի հարձակվելու փոխարեն ներսից իրեն կարգի բերեր և օրգանիզմը պատրաստի վիճակի բերելով գիտակցելով սնվեր ենթադրում եմ, որ ավելի լավ կլիներ նրա օրգանիզմի համար..
այլ կրոներից հինդուիզմի և բուդիզմի դեպքում կամ ուղղակի արևելյան մշակույթում կան մանտրաները, օրինակ գայատրի մանտրան այսպիսի տեսք ունի

OM
BHUR BHUVA SVAHA
TAT SAVITUR VARENYAM
BHARGO DEVASYA DHEEMAHI
DHIYO YONAH PRACHODAYAT

այդ աղոթքների միջոցով ընդունվում է որ հնաարվոր է հասնել գերվիճակների, դա բացատրվում է նրանով, որ վանկերը արտահայտելու ընթացքում ստեղծվում է ֆիզիկական տատանումներ և եթե դրան ավելացնելով խոսքի էությունը ..

եթե համեմատել կարծում եմ, որ օրինակ հայր մերը ավելի քիչ մեդիտատիվ է քան վեդիստական աղոթքները, սակայն դա ել կարծում եմ ունի բացատրություն արևելյան կրոները ուղղված էն ներքին աշխարհին, նիրվանայի հասնելու և այլն իսկ արևմտյանը մշակույթներում ավելի շատ շեշտը դրվում է հասարակականի վրա..

սակայն հայերեն հայր մերը շատ գեղեցիկ է`

Հայր մեր որ յերկինս ես,
սուրբ եղիցի անուն Քո։
Եկեսցէ արքայութիւն Քո։
Եղիցին կամք Քո
որպէս յերկինս և յերկրի։
Զհաց մեր հանապազորդ
տուր մեզ այսօր։
և թող մեզ զպարտիս մեր,
որպէս և մեք թողումք
մերոց պարտապանաց։
և մի տանիր զմեզ ի փորձութիւն։
այլ փրկեա զմեզ ի չարէն։
Ամեն

Our Father, Who art in heaven,
Hallowed be Thy Name.
Thy Kingdom come.
Thy Will be done, on earth as it is in Heaven. Give us this day our daily bread.
And forgive us our trespasses,
as we forgive those who trespass against us.
And lead us not into temptation,
but deliver us from evil. Amen.

Отче наш, сущий на небесах! да святится имя Твое;
да приидет Царствие Твое; да будет воля Твоя и на земле, как на небе;
хлеб наш насущный дай нам на сей день;
и прости нам долги наши, как и мы прощаем должникам нашим;
и не введи нас в искушение, но избавь нас от лукавого.
Ибо Твое есть Царство и сила и слава во веки.
Аминь.

Vater unser,
der Du bist im Himmel,
geheiligt werde Dein Name,
Dein Reich komme,
Dein Wille geschehe,
wie im Himmel
so auch auf Erden.

Unser tägliches Brot gib uns heute,
und vergib uns unsere Schuld,
wie auch wir vergeben unser'n Schuldigern,
und führe uns nicht in Versuchung
sondern erlöse uns von dem Bösen,
denn Dein ist das Reich und die Kraft und die Herrlichkeit
in Ewigkeit.

ես կարծում եմ որ աղոթքը կարող է ներքին լինի և ձայնային տեսքով չարտահայտվի ..

[Annychka]

Հազվադեպ եմ աղոթում երբ ինչ-որ բանից խիստ հուսալքված եմ լինում, իսկ երբ տրամադրությունս բարցր է լինում աղոթելու մասին չեմ էլ մտաբերում.

Իսկ քո կարծիքով դա ճիշտա՞

[NoemI]

Իհարկե ոչ, բայց եթե ներքին ցանկություն չկա չեմ ուզում կեղծաորություն անել

[Annychka]

Իհարկե ոչ, բայց եթե ներքին ցանկություն չկա չեմ ուզում կեղծաորություն անել

Բայց մեկ-մեկ էլ մտածի,որ քո լավ- լավ պահերի համար էլա պետք աղոթել ու հավատալ որ դա Աստծո կամքն է

[NoemI]

Բայց մեկ-մեկ էլ մտածի,որ քո լավ- լավ պահերի համար էլա պետք աղոթել ու հավատալ որ դա Աստծո կամքն է

Համամիտ եմ, բայց ուզում եմ որ ինքնակամ լինի ոչ թե արհեստական

[Monk]

Աստծո հետ մշտապես հաղորդակցվելու և Նրա ներկայության մեջ մնալու համար սահմանված մարդը մեղսագործությամբ անկում ապրեց և զրկվեց այդ երանավետ ներկայությունից: Սակայն Աստծո պատկերով ու նմանությամբ հոգևոր ստեղծված մարդու հոգում մնաց անմար փափագը` վերստին դառնալու Կենաց Աղբյուրի ներկայության մեջ և Արարչի հետ հաղորդակցվելու: Աստծո և մարդու միջև պատնեշված մեղքի կապանքը թոթափելու և Աստվածային Լույսի շողերը մարդու հոգու մեջ ծագեցնելու ճանապարհը մարդու համար հենց առաջին հերթին աղոթքն է, որով նյութական մարդը հոգեղինանում և հաղորդակցվում է աննյութական Արարչի հետ:
Մարդը կարող է աղոթել թե առանձնության մեջ և թե առ Աստված ունեցած ուղղափառ հավատով ու սիրով միավորված իր նմանների միասնության մեջ` Եկեղեցում: Առանաձնական աղոթքը կարող է կատարվել ցանկացած ժամանակ և ցանկացած վայրում (բացառությամբ գիտակցաբար մեղանչելուց, քանի որ նման աղոթքն անընդունելի է Աստծուն): Ընդհանրական աղոթքի համար Եկեղեցին սահմանել է հատուկ կարգ ու ժամանակ, որը Հայաստնայայց Եկեղեցում դրսևորվում է ամենօրյա ժամերգություններով:
Աղոթելիս կարևոր է նկատի ունենալ մի հանգամանք. աղոթքի պահին քեզ նայել ոչ թե քո սեփական, այլ Աստծո աչքերով: Սեփական աչքերով քեզ նայելիս կտեսնես, թե դու չունես այս կամ այն բանը` հիմնականում առնչված նյութական աշխարհի պահանջներին, և այդպիսով աղոթքդ կվերածվի Աստծուն ուղղված պահանջների ցուցակի: Իսկ Աստծո աչքերով նայելիս կտեսնես մեղավոր ու անարժան էակի, որ առաջին հերթին կարիք ունի Աստծո շնորհին արժանանալու և մաքրագործվելու, նախ և առաջ արժանի դառնալու Աստծուն աղոթելու շնորհին:

Հ.Գ. Գրածս երկար է ստացվում և կարող ձանձրալի լինել կարդալը: Եթե կարիք լինի, կշարունակեմ:

[NoemI]

Հ.Գ. Գրածս երկար է ստացվում և կարող ձանձրալի լինել կարդալը: Եթե կարիք լինի, կշարունակեմ:

Խնդրում եմ շարունակեք

[ivy]

Ես հավատացյալ չեմ, բայց հավատում եմ տարբեր էներգետիկ համակարգերի, ինչպիսին է մտքի և խոսքի ուժը: Ու աղոթքն էլ իմ պատկերացմամբ հենց այդ ուժի դրսևորումներից է, որը կարող է զարմանալի արդյունքներ ունենալ, քանի որ հզոր էներգետիկ աղբյուր է: Մարդ, որը հավատք է ներշնչում իր մտքին և խոսքին, իսկապես կարող է, դրանք նյութականացնելով, գերբնական ազդեցություններ ունենալ ու նախ և առաջ՝ ինքն իր վրա:

Տանտրական որոշ ձայնարկումներ, ինչպիսին է «Օմմմ»-ը, ճիշտ և երկար կրկնելու դեպքում հզոր էներգետիկ դաշտ է առաջացնում, որը իր հետ բերում է գիակցության «ազատում», լիակատար հանգստություն, հավասարակշռություն և նիրվանա: Մի անգամ գրել եմ մտքի ազդեցության «հրաշքի» մասին, հիմա միայն կավելացնեմ դրան խոսքի և նույնիսկ որոշ անկապակցված ձայնարկությունների ուժը, որը կարող է տանել խորը ներշնչանքից և հիպնոթիկ վիճակից մինչև կատարյալ ոգեշնչում ու ինքնամաքրում:

[Monk]

Խնդրում եմ շարունակեք

Կներեք, չէի նկատել գրածը: Խնդրելու կարիք չկա, սիրով կշարունակենք:

Թե առանձնական և թե ընդհանրական աղոթքը ներքին բովանդակային առումով 2 դրսևորում ունի. 1-ինը` անձնական, որ պարունակում է փառաբանական, գոհաբանական, ապաշխարողական, աղաչական և այլ տարրեր, իսկ 2-րդը` բարեխոսական, որ կատարվում է հարազատների, մտերիմների, ազգակիցների ու այլոց համար:
Նախքան աղոթելը խիստ կարևոր է նախապատրաստվել աղոթքին, այսինքն` կենտրոնանալ, գիտակցել, որ կանգնում ես Աստծո առաջ, մաքրել միտքն ու ներաշխարհը ամեն տեսակ աշխարհիկ հոգսից ու մտայնությունից: Խիստ կարևոր է մաքրվել ամեն տեսակ հիշաչարությունից ու աններողամտությունից և ներել քո դեմ մեղանչած մերձավորին: Առանց ներելու հնարավոր չէ ներման արժանանալ: Դա հենց արտացոլված է Տերունական աղոթքի մեջ:
Աղոթքի համար կան մի շարք կարևոր պայմաններ, որոնցից կնշեմ մի քանիսը. նախ` աստվածաշնորհ 3 մեծագույն առաքինությունները` հավատքը, հույսը և սերը: Առանց Աստծուն հավատալու և Նրան հուսալու անհնար է աղոթել, այլապես աղոթքը դառնում է դատարկության մեջ նետված բառեր. առանց առ Աստված և առ մարդիկ սիրո անհնար է հաղորդակցվել Սիրո Ակունքի հետ:
Կարևոր պայմաններից է խոնարհությունը, որի ցայտուն օրինակ է Սուրբ Գրքում պատմվող Մաքսավորի և փարիսեցու առակը:
Աղոթքի համար կարևոր է նաև հարատևությունը. աղոթքը պետք է շարունակական բնույթ ունենա, և ոչ թե դիպվածային, քանի որ աղոթքը կարելի բնորոշել նաև հոգու շնչառություն, և այդ հարատևությունը պայմանավորում է հոգու կենսականությունն ու զարգացումը: Սակայն հարատև աղոթքը երբեք չպիտի զրկվի իր բովանդակությունից և չդառնա մեխանիկական սովորություն, այլապես այն կորցնում է իր արժեքը և զրկվում իր ներքին կենսական ուժից:
Աղոթելիս կարևոր է նաև մի նուրբ իրողություն` չերևակայել: Աղոթելիս արհեստականորեն չպիտի փորձել ինչ-որ մտապատկերներ ստեղծել, եթե անգամ դրանք քրիստոնեական նվիրական խորհրդանիշեր ու պատկերներ են, ասենք` խաչ, սրբապատկեր և այլն: Աստված Հոգի է և նրան պիտի որոնենք մեր հոգևոր աշխարհում` հոգեղինանալու ճանապարհով:

[Ջուզեպե Բալզամո]

Տարիներ առաջ մասնակից ու վկա եմ եղել հետաքրքիր փորձերի, որոնք նպատակ ունեին ձայնի, խոսքի և անգամ մտքի առաջացրած էլեկտրամագնիսական դաշտերն ուսումնասիրել-դասակարգել: Ռուսաստանում ( այն ժամանակ ՍՍՀՄ) կար գիտահետազոտական մի հիմնարկ, որն ուներ "Սատուրն" ծածկանունը և զբաղվում էր աներևույթի ու պարանորմալի հետազոտություններով: Հովանավորվում և ֆինանսավորվում էր ՊԱԿ-ի կողմից: Այս իսկ պատճառով խնդրելու եմ տեղի և կառուցվածքի մասին հարցեր չտալ բան է՝ պատմում եմ հնարավորին հակիրճ:
Գերզգայուն սարքեր ունեին և փորձարկվող անձի, և փորձասենյակի հարյուրավոր մասերում: Մի քանի լեզվով,մի քանի տասնյակ աղոթքներ, մանտրաներ և ծիսական երգեր (անգամ շամանական ) ուսումնասիրելու արդյունքում հայերեն " Հայր Մերը" (գրաբար) ռեկորդային գրանցումներ էր անում : Ասորերենն էլ լավ էր: Բուրիաթիայից մի լամա կար, որի մանտրաները սարքերի սլաքները "պատերով էին տալիս":Ի դեպ, կիսաձայն էր ասում: Իսկապես հետաքրքիր էր: Գրաբար աղոթքի ժամանակ, աղոթողին շրջապատող ԷՄ դաշտն էր հետաքրքիր - բարձր լիցք , բայց փոքր տատանումներ: Առավել խաղաղն էր, առավել հզորը : Մեր " Հավատամք "-ը՝ նույնպես գրաբար, հետաքրքիր թրթիռ ( վիբրացիա) էր առաջացնում… ինչևէ (ընկա հիշողությունների մեջ): Մի հետաքրքիր բան էլ. էտ փորձերը ավարտին մոտենալու հետ մեկտեղ, ուղիղ համեմատականով աճում էր հավատացյալ ԿԳԲշնիկներ քանակը
Աղոթե՛ք, անկախ նրանից հավտացյալ եք, թե՝ ոչ, անկախ նրանից,թե բան զգացիք-չզգացիք - աղոթքն ուժ ունի, որ և աղոթողին, և նրա շրջապատին լիցք է հաղորդում: Երբ աղոթում ես, Աստծու հետ կապ ես ստեղծում ու էտ կապի միջոցով նրանից մի մաս ( չափը՝աղոթողի սրտով ) գալիս հասնում է քեզ: Դավանանքդ և լեզուդ կապ ունեն,ես վկա… Հպարտորեն՝ հայերե՛ն աղոթեք

[Monk]

Թերևս ավելորդ չի համարվի, եթե Սրբոց վարքերից մի փոքր պատմություն ներկայացնեմ աղոթքի վերաբերյալ: Այս պահին չեմ կարողանում հիշել անուններ, թե ում հետ է կապված: Կվերհիշեմ ընդհանուր բովանդակությունը.
Քրիստոնեական վանքերից մեկում ամեն գիշեր միաբան վանականները հավաքվում էին խոկման, այսինքն` ոչ թե հատուկ կարգով հաստատված ընդհանրական աղոթքի, այլ պարզապես միայն խորանի կանթեղով թույլ լուսավորված վանքում յուրաքանչյուրն առանձնանում էր մի անկյուն և ինքնամփոփ աղոթում: Մի օր երիտասարդ վանակններից մեկը մտնում է վանահոր խուցը և ցավով խոստովանում, որ ինքը պարզապես չի կարողանում աղոթել: Վանահայրը հարցնում է.
-Իսկ ինչ ես անում դու այդ ամբողջ ընթացքում, երբ քո եղբայրները աղոթում են?
-Խնդրում եմ Աստծուն, որ ինձ էլ աղոթելու շնորհ տա:
-Աստված արդեն լսել է քո խնդրանքը և դու արդեն իսկ աղոթում ես: Շարունակիր աղոթել...