Ցեղասպանության մասին ֆիլմեր

[Արիս]

Ռոբերտ Քեշիշյան - "Արամ"
Այ սա, հաստատ գիտեմ, որ չեմ սիրում!!! հայերին տեռորիստ է նկարել, էն էլ էդ տեռորիստների կենտրոնը Ղարաբաղն է... Հետո՞։ Էդ ամբողջ վրեժխնդրությունը, կուտակված զայրույթը վերածվում է հանցագործության, ահաբեկչության... Էս ֆիլմը որ նայում եմ, չեմ համոզվում, որ այն ուզում է արդարացնել ու մաքրել հայ վրիժառուների գործած ահաբեկչությունները...

իրականում առաջին տեռորիստներն աշխարհում հայերն են եղել, երբ որ խփել են թուրք փաշային...ու ի տարբերություն հիմիկվա տեռորի որ անում են ինչոր տեռորիստական խմբեր, հայկական տեռորի զոհ եղել են բացառապես հայոց ցեղասպանության մեղավորները, ու եդ հարցի ճանաչմանը խանգարողները, հետագայում նաև միացել ա ղարաբաղյան հարցը.... եթե լսել ես սենց կազմակերպություն գոյություն ունի ԱՍԱԼԱՀ, որի անդամ էր նաև իրոք հերոս Մոնթեն...իրանց տղերքից մեկը թուրքյայի դեսպանին էր խփել երեվի լսած կլինես.... ամեն դեպքում...ինչ էլ,որ անեն մեկա արդեն հայոց ցեղասպանության ճանաչման հարցը անդառնալի լուծմաննա գնում , ու էդ գործնթացը , ոչ մի թուրք , թեկուզ Քեմալն էլ կենդանանա չի կարա խափանի....

[Sunny Stream]

եթե լսել ես սենց կազմակերպություն գոյություն ունի ԱՍԱԼԱՀ, որի անդամ էր նաև իրոք հերոս Մոնթեն...իրանց տղերքից մեկը թուրքյայի դեսպանին էր խփել երեվի լսած կլինես....

Իհարկե լսել եմ, դա բավականին քննարկվել է ԱՍԱԼԱ-ի մասին թեմայում, բայց կոնկրետ ֆիլմում էդ ամենը շատ խտացրած է... հետո, անտեղյակ մարդը չի էլ հասկանա, կմտածի, որ հայերը ուղղակի դաժան ահաբեկիչներ են, որ ամբողջ ազգով (որովհետև ազգը ներկայացվում է հերոսների միջոցով) զբաղված են թուրքերին սպանելով ու վրեժխնդիր լինելով ինչ-որ բանի համար: Կան մարդիկ, ովքեր սիրում են ֆիլմը, ես չեմ սիրում: Ամեն բան կարելի էր ավելի ճիշտ ներկայացնել, քի՞չ ֆիլմեր կան, որտեղ գլխավոր հերոսը մարդասպան է ու մենք նրան շատ սիրում ենք... «Արամ»-ում հերոսներին առանձնապես չես սիրում... ամեն դեպքում ես չեմ հասցնում սիրել, թեև խաղում են շատ հայտնի ու սիրված հայ (ու ոչ միայ հայ) դերասաններ:

[Հետաքրքրասեր]

Անրի Վեռնոյ - "Մայրիկ"
Շատ եմ սիրում այս ֆիլմը։ Շատ հարազատ է դարձել ամեն տարի նայելուց հետո, բացի դրանից էնքան մեծ արժեքներ կան էս ֆիլմում՝ սկսած գաղափարականից, մինչև դերասանական (Օմար Շարիֆ, Կլաուդիա Կարդինալե)։

Այսօր տեսա 1.000.000րդ անգամ բայց եվս 1.000.000 անգամ էլ նորից կնայեի մեծ հաճույքով:Ամեն մի կադր ոսկի ա ոսկի:Շատ եմ սիրում ես կինոն:Ես կինոյի վրա կոպիտ ասած երևի սերունդներ են մեծացել(ինչի հեռու գնամ օրինակ ես):Այս կինոյում ամեն ինչ կա.... ամեն մի զգացմունք,սեր, դառնություն, ուրախություն, կարոտ.... Շատ լավ ֆիլմ ու չափից դուրս հայկական:Գիտես նենց եմ նախանձում ետ կինոյում որ հարևանների ետ մտերմությունը, ետ ընտանիքների ընկերասիրությունը մեր այժմյան հասարակության մեջ չկա(կամ էլ շատ քիչա):Լավ եսքան որ անկեղծացա ասեմ մի պատմություն...
երբ 4րդ դասարան էի շարադրություն էին տվել երբ եք առաջին անգամ լացել...
Բոլորը եկան... աղջիկները դե եղունգս էր ջարդվել, կուկլես էին գողացել... իսկ տղեքը երբ կռիվի վախտ մեկը տվեց ոտիս և այլ անիմաստ վրիպակներ.... ես էլ շատ լուրջ էի երևի մոտեցել ու ասեցի որ լացել եմ "Մայրիկ" կինոն նայելիս(դե պարզա տղեքը ծիծաղեցին , բայց ի զարմանս ինձ մեջների "իտոգը" բարձրացավ ու իր կարծիքով միացավ ինձ....Բաաաա... այ տենց բաներ):

Միշտ հուզվում եմ ֆիլմի վերջում, երբ հերոսը հրաժեշտ է տալիս մորը՝ կասկածելով երբևէ էլ կտեսնի նրան, թե չէ...

Ոնց եմ քեզ հասկանուուուում......

[Sunny Stream]

Հենց հիմա «Շանթ»-ով Արազ Արթինյանի «Ցեղասպանությունն իմ մեջ» ֆիլմն է ցուցադրվում! Նայեք, դեռ շատ չի անցել!

Իսկ «Հ1»-ով «Արամ»-ն է:

Ավելացվել է 3 րոպե անց

ես էլ շատ լուրջ էի երևի մոտեցել ու ասեցի որ լացել եմ "Մայրիկ" կինոն նայելիս

սիրուն ա...

...ցավում եմ, որ էսօր բաց թողեցի էդ հրաշալի ֆիլմը... հույս ունեմ երեկոյան կողմ նորից որևէ ալիքով կցուցադրվի...

Իդեպ, «Արտույտների ագարակ»-ն էլ հիմա ցուցադրվում է Երևանում` «Մոսկվա կ/թ», Մոսկվայում... կուզեի կարդալ ֆիլմը դիտած անդամների կարծիքները: Ինքս ուզում եմ ևս մեկ անգամ նայել, որովհետև առաջինը հարամ էր եղել

[Moon]

խաղարկային`
Անրի Վեռնոյ - "Մայրիկ"
Ատոմ Էգոյան - "Արարատ"
Ռոբերտ Քեշիշյան - "Արամ"
Տավիանի եղբայրներ - "Արտույտների ագարակը"
Զոհրապ Բեկ–Գասպարենց – "Առաքել"

վավերագրական`
Կարլա Կարապետյան - "Ճչացողները"
Արազ Արթինյան - "Ցեղասպանությունն իմ մեջ"

Նշածդ ֆիլմերից լրիվ չեմ տեսել, տեսածներիցս ամենահաջողվածը "Ճչացողները" եմ համարում, քանի որ այնտեղ կա և՛ էներգիա, և՛ ցավ և՛ ճչալու ցանկություն։

[Sunny Stream]

Հա, ցանկին ավելացնում եմ ևս մի վավերագրական-փաստագրական ֆիլմ.

Տիգրան Խզմալյան - «Արմին Վեգներ. ցեղասպանության լուսանկարիչը»
շատ լավ ֆիլմ է, ռեժիսորը շատ լավ միջոց է գտել` և´ մարդկանց տեղեկացնելու մեծ հայասերի մասին, և´ ներկայացնելու ցեղասպանությունը անմիջապես ականատեսի նամակների ու լուսանկարների միջոցով:

Ավելացվել է 10 րոպե անց

Նշածդ ֆիլմերից լրիվ չեմ տեսել, տեսածներիցս ամենահաջողվածը "Ճչացողները" եմ համարում, քանի որ այնտեղ կա և՛ էներգիա, և՛ ցավ և՛ ճչալու ցանկություն։

կուզեի` մի քիչ էլ մանրամասնեիր, համ էլ հիշիր, թե նշածներից էլ որն ես նայել ու գրիր տպավորություններդ

ու էստեղ ես առաջ էի քաշել ինձ համար մի շատ կարևոր հարց.

Ինձ հետաքրքիր է, թե ըստ ձեզ, որն է ավելի լավը, որն է արտահայտում հայերի դիրքորոշումը, ցավը, վրեժը... կամ այն, ինչ դուք հասկանում եք` ցեղասպանություն ասելով ու մտածում եք ապրիլի 24-ին Ծիծեռնակաբերդի ճանապարհին... /Ցավում եմ, բայց երևի նման ֆիլմ չկա.../
Իսկ ինչպիսի ֆիլմ պետք է նկարահանվի, որ արտահայտի այս ամենը ճշգրտորեն?

[Moon]

Հա, ցանկին ավելացնում եմ ևս մի վավերագրական-փաստագրական ֆիլմ.

Տիգրան Խզմալյան - «Արմին Վեգներ. ցեղասպանության լուսանկարիչը»
շատ լավ ֆիլմ է, ռեժիսորը շատ լավ միջոց է գտել` և´ մարդկանց տեղեկացնելու մեծ հայասերի մասին, և´ ներկայացնելու ցեղասպանությունը անմիջապես ականատեսի նամակների ու լուսանկարների միջոցով:

Ավելացվել է 10 րոպե անց


կուզեի` մի քիչ էլ մանրամասնեիր, համ էլ հիշիր, թե նշածներից էլ որն ես նայել ու գրիր տպավորություններդ

ու էստեղ ես առաջ էի քաշել ինձ համար մի շատ կարևոր հարց.

Հա, ասեմ, տեսել եմ «Արարատը», «Արամը», «Առաքել», «ճցացողները», «Արմին Վեգներ. ցեղասպանության լուսանկարիչը»։
«Արմին Վեգներ. ցեղասպանության լուսանկարիչը» – Շատ հուզիչ էր, բայց այն սակավաթիվ ֆիլմերից էր, որ առանց նայելու կադրին, կարող ես ռադիոյի պես լսել, քանի որ նամակ էր։ Նայելն էլ այնքան ենք տեսել էդ կադրերը։ Մենակ էն փոքրիկ աղջկա դեմք էր տպավորիչ, ի դեպ Փելեշյանի «Մենք»–ում էլ նույն կադրը կար։

«Առաքել»,– Փիլիսոփաների համար է, բան չեմ հասկացել էդ ֆիլմից։
«Արարատ»–ն ու «Արամը»– Երկուսն էլ դիտելուց լուրջ եմ եղել, մտածել եմ երկար ֆիլմից հետո։
«Ճչացողները»– Դա իմ հոգու ֆիլմ է, ես ամեն օր թուրքերի հետ տեղեկատվական պատերազմների մեջ եմ։ Այդ ֆիլմը կարծես իմ ու երիտասարդության աչքով ու անունից նկարած լինի։ Անվանումն էլ ընտիր ա։ Խոսքեր չկան, ինչպես գրել էի սկզբում "Ճչացողները" –ում կա և՛ էներգիա, և՛ ցավ և՛ ճչալու ցանկություն։

[Hripsimee]

Այս թեմայով նկարահանված լավագույն ֆիլմը միշտ էլ Մայրիկն եմ համարել:
Երկրորդ տեղում,բավականին ետ մնալով Արտույտների Ագարակն է:

[Sunny Stream]

Մենակ էն փոքրիկ աղջկա դեմք էր տպավորիչ, ի դեպ Փելեշյանի «Մենք»–ում էլ նույն կադրը կար։

Ու, ի դեպ, ասում են` էդ աղջիկը վիետնամցի է... բայց արի ու տես, որ դարձել է «ցեղասպանության վիշտն աչքերում» հայ...

ու մի վա~տ բացթողում իմ կողմից... երևի ֆիլմերը թվելիս տարված էի միայն վերջին տարիներին ստեղծվածներով (դե «Մայրիկ»-ը մրցակցությունից դուրս է).

Հենրիկ Մալյան - «Նահապետ»
իհարկե, Մալյանի ֆիլմերից շատերում է արծարծվում ցեղասպանության թեման («Եռանկյունի», «Հայրիկ»...), բայց «Նահապետը», որ նկարահանվել է Հրաչյա Քոչարի համանուն ստեղծագործության հիման վրա, հենց ցեղասպանության, ջարդերից մազապուրծ եղած հայի մասին է, ազգի մասին է, ազգի գլխատման ու վերածննդի մասին է...

հիմա էլ «Մայրիկի» երկրորդ մասն է «Ե1»-ով: