Կանցնի... Սա էլ կանցնի...

[Artgeo]

Հոգնել եմ խաղալ չխաղացողի դերը...

[Artgeo]

ընդամենը երկու հոգեհարազատ երգ

այս պահին
Ветер и старое имя развеяло
Нет мне дороги в мой брошенный край
Если увидеть пытаешься издали
Не разглядишь меня, не разглядишь меня
Друг мой, прощай

Я уплываю, и время несет меня с края на край
С берега к берегу, с отмели к отмели - друг мой, прощай
Знаю, когда-нибудь с дальнего берега давнего прошлого
Ветер весенний ночной принесет тебе вздох от меня
Ты погляди, ты погляди, ты погляди
Не осталось ли что-нибудь после меня

Полночь забвения на поздней окраине жизни твоей
Ты погляди без отчаянья, ты погляди без отчаянья
Вспыхнет ли, примет ли облик безвестного образа будто случайно
Ты ведь не облик безвестного образа будто случайного
Это не сон, это не сон, это все правда моя, это истина
Смерть побеждающий вечный закон - это любовь моя
Это любовь моя, это любовь моя, это любовь моя

գրեթե միշտ
Нет, я не плачу и не рыдаю,
На все вопросы я открыто отвечаю,
Что наша жизнь игра, и кто ж тому виной,
Что я увлекся этою игрой?

И перед кем же мне извиняться?
Мне уступают, я не в силах отказаться.
И разве мой талант и мой душевный жар
Не заслужили скромный гонорар?
Пусть бесится ветер жестокий
В тумане житейских морей
Белеет мой парус, такой одинокий,
На фоне стальных кораблей.

И согласитесь, какая прелесть,
Мгновенно в яблочко попасть, почти не целясь!
Орлиный взор, напор, изящный поворот:
И прямо в руки запретный плод.

О наслажденье ходить по краю.
Замрите, ангелы, смотрите: я играю.
Разбор грехов моих оставьте до поры,
Вы оцените красоту игры!

Пусть бесится ветер жестокий
В тумане житейских морей
Белеет мой парус, такой одинокий,
На фоне стальных кораблей.
Я не разбойник и не апостол.
И для меня, конечно, тоже все не просто.
И очень может быть, что от забот своих
Я поседею раньше остальных.

Но я не плачу, и не рыдаю.
Хотя не знаю, где найду, где потеряю.
И очень может быть, что на свою беду
Я потеряю больше, чем найду.

Пусть бесится ветер жестокий
В тумане житейских морей.
Белеет мой парус, такой одинокий,
На фоне стальных кораблей.
Белеет мой парус, такой одинокий,
На фоне стальных кораблей.

[Artgeo]

Իմաստուն Մարկ Տվենը մոտավորապես հետևյալն է ասել

Մի հավատացեք այն ամենին, ինչ լսում եք։ Մի հավատացեք այն ամենին ինչ խոսում են կամ ինչի մասին մեծամասնությունն է բամբասում: Մի հավատացեք այն ամենին, ինչ ձեր կրոնական գրքերում եք կարդում: Մի հավատացեք այն ամենին, ինչ ձեր կողմից հարգված մեծերը կամ ուսուցիչներն են ասում: Մի հավատացեք ավանդույթներին, միայն այն բանի համար, որ դրանք ժառանգվել են ձեզ: Միայն ուսումնասիրության և հետևությունների հիման վրա, երբ կհամոզվեք, որ միտքը իմաստուն է և նպատակը բարի ու օգտակար է, ընդունեք այն և ապրենք ըստ այդ մտքի:

20 տարի հետո կփոշմանեք ոչ այն բանի համար, ինչ արել եք, այլ նրա համար ինչ չեք արել: Այդ պատճառով, թողեք ափը, հեռացեք անվտանգ նավահանգստից, բացեք առագաստը քամու դեմ: Փնտրե՛ք, երազե՛ք, գտե՛ք...

[ars83]

Բարև ձեզ։
Մի քանի տող, գուցե խաղաղություն բերի ձեր հոգուն։

Եթե տրտմությամբ մի ոք սրտաբեկ նվաղի տկար,
Թո՛ղ կանգնի դարձյալ հառաչանքների այս հաստարանով՝ քեզնով հուսադրված.
Եթե ամբարտակն ապահովության խորտակվի մեղքով,
Թո՛ղ որ քարերովն այս պատշաճապես կառուցվի՜ դարձյալ, աջովդ պաշտպանված.
Եթե հանցանքի սրով կտրվի հույսի լարը ձիգ,
Ամենակալիդ կամքով թող դարձյալ կցվի ամրապես՝ քո պատվաստումով.
Եթե հոգեկան ցավի մի վտանգ պաշարի մեկին մահացու կերպով,
Թող որ փրկություն գտնի սրանով՝ հույսով ապրելու,
Ո՜վ կեցուցիչդ քեզ աղոթողի։
Տարակուսանքի տագնապով եթե խոցոտվի մի սիրտ,
Թո՛ղ քո քաղցրությամբ՝ բուժվի սրանով և առողջանա... (Գրիգոր Նարեկացի, «Մատեան ողբերգութեան»)

[Մելիք]

Բարև ձեզ։
Մի քանի տող, գուցե խաղաղություն բերի ձեր հոգուն։

Եթե տրտմությամբ մի ոք սրտաբեկ նվաղի տկար,
Թո՛ղ կանգնի դարձյալ հառաչանքների այս հաստարանով՝ քեզնով հուսադրված.
Եթե ամբարտակն ապահովության խորտակվի մեղքով,
Թո՛ղ որ քարերովն այս պատշաճապես կառուցվի՜ դարձյալ, աջովդ պաշտպանված.
Եթե հանցանքի սրով կտրվի հույսի լարը ձիգ,
Ամենակալիդ կամքով թող դարձյալ կցվի ամրապես՝ քո պատվաստումով.
Եթե հոգեկան ցավի մի վտանգ պաշարի մեկին մահացու կերպով,
Թող որ փրկություն գտնի սրանով՝ հույսով ապրելու,
Ո՜վ կեցուցիչդ քեզ աղոթողի։
Տարակուսանքի տագնապով եթե խոցոտվի մի սիրտ,
Թո՛ղ քո քաղցրությամբ՝ բուժվի սրանով և առողջանա... (Գրիգոր Նարեկացի, «Մատեան ողբերգութեան»)

Չի թարգմանվում էլի Նարեկը:

[ars83]

Չի թարգմանվում էլի Նարեկը:

Գրաբարից աշխարհաբա՞ր, թե՞ այլ լեզվի։

[Մելիք]

Գրաբարից աշխարհաբա՞ր, թե՞ այլ լեզվի։

Ոչ տենց, ոչ նենց: Չնայած աշխարհաբար մի համեմատաբար նորմալ թարգմանություն կա:

[Racer]

Իմաստուն Մարկ Տվենը մոտավորապես հետևյալն է ասել

Մի հավատացեք այն ամենին, ինչ լսում եք։ Մի հավատացեք այն ամենին ինչ խոսում են կամ ինչի մասին մեծամասնությունն է բամբասում: Մի հավատացեք այն ամենին, ինչ ձեր կրոնական գրքերում եք կարդում: Մի հավատացեք այն ամենին, ինչ ձեր կողմից հարգված մեծերը կամ ուսուցիչներն են ասում: Մի հավատացեք ավանդույթներին, միայն այն բանի համար, որ դրանք ժառանգվել են ձեզ: Միայն ուսումնասիրության և հետևությունների հիման վրա, երբ կհամոզվեք, որ միտքը իմաստուն է և նպատակը բարի ու օգտակար է, ընդունեք այն և ապրենք ըստ այդ մտքի:

20 տարի հետո կփոշմանեք ոչ այն բանի համար, ինչ արել եք, այլ նրա համար ինչ չեք արել: Այդ պատճառով, թողեք ափը, հեռացեք անվտանգ նավահանգստից, բացեք առագաստը քամու դեմ: Փնտրե՛ք, երազե՛ք, գտե՛ք...

Հեչ վեջդ չդնես Մարկ Տվենը ասել ա «Грусть достаточна сама по себе, но чтобы получить от нее настоящее удовольствие, нужно поделиться ею с другими.»

[dvgray]

Հեչ վեջդ չդնես Մարկ Տվենը ասել ա «Грусть достаточна сама по себе, но чтобы получить от нее настоящее удовольствие, нужно поделиться ею с другими.»

Հենց տենց էլ Մարկ Տվենը մի օր երևի անկողինից ելավ, ու ռուսերեն էտ նախադասությունը ասեց հա՞:

[Dayana]

ընդամենը երկու հոգեհարազատ երգ

այս պահին
Ветер и старое имя развеяло
Нет мне дороги в мой брошенный край
Если увидеть пытаешься издали
Не разглядишь меня, не разглядишь меня
Друг мой, прощай

Я уплываю, и время несет меня с края на край
С берега к берегу, с отмели к отмели - друг мой, прощай
Знаю, когда-нибудь с дальнего берега давнего прошлого
Ветер весенний ночной принесет тебе вздох от меня
Ты погляди, ты погляди, ты погляди
Не осталось ли что-нибудь после меня

Полночь забвения на поздней окраине жизни твоей
Ты погляди без отчаянья, ты погляди без отчаянья
Вспыхнет ли, примет ли облик безвестного образа будто случайно
Ты ведь не облик безвестного образа будто случайного
Это не сон, это не сон, это все правда моя, это истина
Смерть побеждающий вечный закон - это любовь моя
Это любовь моя, это любовь моя, это любовь моя

շատ լավնա էս Արթ մենակ մի բան մութ մնաց իմ ձայնի ինտոնցիան քեզ ներվայնացնում էր թե՞ չէ

[Artgeo]

Когда я уйду

Когда я уйду далеко, далеко...
Не мучаясь и не тревожась,
Быть может, вздохнет кто-то очень легко,
А кто-то заплачет, быть может.
Умчится мой поезд,
На стыках звеня,
Умолкнут былые оркестры.
И тот, кто родится позднее меня,
На сцене займет это место.

Желай, не желай,
Не прокрутишь назад
Отснятой судьбы киноленты,
Лишь только вдогонку
За мной полетят
Растаявшие аплодисменты.

О, сцена! Свободная, как небеса!
Ты дай мне побольше простора!
Я знаю, с тобою живут голоса
И души ушедших актеров.
Но — что ни случись! —
Продолжается жизнь,
Давая нам новые роли,
Актерская доля — то наземь, то ввысь,
Счастливая,
Горькая
Доля.

Желай, не желай,
Не прокрутишь назад
Отснятой судьбы киноленты,
Лишь только вдогонку
За мной полетят
Растаявшие аплодисменты.

Когда я уйду далеко, далеко,
Не мучаясь и не тревожась,
Быть может,
Вздохнет кто-то очень легко,
А кто-то заплачет,
Быть может.

[Artgeo]

Որևէ մեկը կարո՞ղ է ինձ ընկերություն հասկացությունը բացատրել: Լրիվ լուրջ: Վերլուծելով անցյալս եկել եմ այն եզրակացության, որ ես ընկեր չեմ ունեցել, որ ես ընկերություն չեմ արել: Այսինքն, այն ինչ ժամանակին թվացել է, որ իսկական ընկերություն է, որ ես «ընկերոջս համար կյանքս էլ կտամ» հետագայում հոդս է ցնդել: Կյանքի խաչմերուկներից մեկում բաժանվել ենք իրարից ու ոնց գցում-բռնում եմ մեղավորը ես եմ եղել: Շատ չեն եղել նրանք, ընդամենը մի քանիսը: Ու հիմա էլ ես նրանց ջերմ եմ հիշում, բայց... անկեղծ ասած չեմ կարող նրանց հետ կրկին նույնկերպ լինել: Օրինակ նրանցից մեկի հետ բացի ստանդարտ ու տրիվիալ «Ո՞նց ես, ի՞նչ ես անում»-ից էն կողմ որևէ խոսալու բան չեմ ունենում: Մեկ էլ իրար հետ խմելուց բացի:
Ամեն մի նոր մարդու հետ մոտ ընկերություն անելիս, ես նորից եմ սովորել ընկերություն անել: Ամեն մի նոր մարդու հետ դա ուրիշ է եղել, տարբերվել է բոլոր նախորդներից: Ու ես չեմ կարողանում գտնել ԸՆԿԵՐՈՒԹՅԱՆ հստակ սահմանումը:
Ի դեպ, շատ են եղել այն դեպքերը, երբ ես եմ համարել ընկեր որևէ մեկին, իսկ նա ինձ՝ ոչ կամ հակառակը: Ու դրա հետ միասին եղել են հարաբերություններ, որոնցից ես կախվել եմ ու արել հնարավորինս դրանք երկար պահելու համար, բայց հետագայում ինքս եմ առաջինը հեռացել, օտարացել:
Հիմա լրիվ որակական նոր մակարդակի վրա եմ: Չեմ կախվում: Ոչ էլ հակառակն եմ անում: Ու մեկա չեմ գտնում ընկերություն ասվածի բացատրությունը, սահմանումը: Ես կրկին նախորդ անգամների նման սովորում եմ ընկերություն անել նոր մարդու հետ: Բայց առաջին անգամ, վախենում եմ սխալ անելուց: Առաջին անգամ վախենում եմ կորցնելուց այն, ինչ ունեմ: Չեմ կախվում, ինչպես նշեցի: Ապրում եմ, բայց վախենում եմ կորցնել:
Ու գիտե՞ք ինչ... Եկել եմ այն եզրակացության, որ Ես ընկերություն անել չգիտեմ...


Сколько в жизни встречал людей,
Сколько в сердце впускал гостей,
Сколько раз ошибался в них,
Всё не впрок.
Но зато всё случилось так,
Что я выдержал груз атак
И моих дорогих друзей
Дал мне Бог.

Мой друг, ты уж меня прости
За всё, что нам пришлось пройти.
Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Друг не тот, кто в застолье крут,
И когда за здоровье пьют
Друг не станет тебе кричать -
"Пей до дна".
Друг почувствует, что тебе
Стало холодно на земле
И согреет своим теплом
Без вина.

Мой друг, ты уж меня прости
За всё, что нам пришлось пройти.
Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Мой друг, ты уж меня прости
За всё, что нам пришлось пройти.
Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Հ.Գ. Գինին լավն էր...

[ivy]

Արթ, քո գրածից ինձ թվաց, որ դու շատ էլ լավ գիտես, թե ինչ է ընկերությունը ու ինչպես են ընկերություն անում։ Հարցնում ես, թե որն է ընկորության հստակ սահմանումը, ու ինքդ էլ գրառմանդ մեջ տալիս ես պատասխանը՝ այդպիսի սահմանում չկա։ Ամեն մարդու հետ յուրովի է դա ստացվում, ամեն մեկի հետ նորովի ես ովորում ընկերություն անել. ու դու շատ լավ հասկանում ես դա, Արթ, որովհետև էդ ամենը հոյակապ շարադրել ես։ Նույնն էլ սիրո մեջ է, և ոչ միայ ն սիրո։ Մարդկային հարաբերություններում չկան ստանդարտներ, որով չափես, ձևես ու ամեն անգամ նույն բանաձևով գործես։ Ամեն անգամը յուրովի առաջին անգամն է։ Ամեն ընկերը յուրովի միակն է։
Ինչ վերաբերվում է նրան, որ հետ ես նայում անցյալի որևէ ընկերական հարաբերության ու քեզ թվում է, թե այն չի էլ եղել, ապա դա շատ հատուկ է մեզ բոլորիս... Երբ ինչ–որ բան հիմնովին անցնում–գնում է, թվում է, թե այն չի էլ եղել։ Ինչ արած, մենք՝ մարդկային արարածներս այդպիսին ենք։ Իսկ եթե փնտրում ես հավետ ընկերություն, ապա դա ավելի հազվադեպ է, քան հավետ սերը։ Շատ քիչ բան է այս կյանքում հավերժ, ու հենց դրանով է ակնթարթը արժեքավոր...
Պաչիկներ քեզ։

[Մեղապարտ]

Դա էլ կանցնի ,մի քիչ էլ կմեծսանաս ու այդպես էլ կմնաս ,մի վախեցիր

[Artgeo]

Ինչ վերաբերվում է նրան, որ հետ ես նայում անցյալի որևէ ընկերական հարաբերության ու քեզ թվում է, թե այն չի էլ եղել, ապա դա շատ հատուկ է մեզ բոլորիս... Երբ ինչ–որ բան հիմնովին անցնում–գնում է, թվում է, թե այն չի էլ եղել։ Ինչ արած, մենք՝ մարդկային արարածներս այդպիսին ենք։ Իսկ եթե փնտրում ես հավետ ընկերություն, ապա դա ավելի հազվադեպ է, քան հավետ սերը։ Շատ քիչ բան է այս կյանքում հավերժ, ու հենց դրանով է ակնթարթը արժեքավոր...
Պաչիկներ քեզ։

Այվ, ստաբիլություն եմ ուզում: Ստաբիլ ընկերությունը կամ ստաբիլ թշնամությունը ինձ համար նախընտրելի են տատանվող ընկերությունից կամ տատանվող թշնամությունից: Հոգնել եմ մարդկանց դիմակների հետ շփվել: Ուզում եմ հենց սկզբից ամեն ինչ իմանալ ու կամ սկսել էդ ամեն ինչը, կամ հենց օրորոցում խեղդեմ:
Անընկեր, անսեր, ստաբիլ մենակություն... Լավն ա... Ուֆ... Կարճ ասած ինձ մոտ ավտոբրեինֆաքինգը լավ ա ստացվում