Կանցնի... Սա էլ կանցնի...

[Artgeo]

Շարունակելի, Արթ...

6 կամ 12 ամիս անց
Մի քանի օր մտածմունքից հետո, ժամը 23… ինչ-որ րոպեներ
- Բարև
- Բարև, ո՞նց ես, կարոտել եմ, ուզում եմ տեսնել, հենց հիմա
- Ես էլ եմ քեզ կարոտել, բայց հիմա չեմ կարող: Ուշ ա:
- Իսկ ես վաղը.... (ինչ-որ անհեթեթ պատճառներ, որ այլևս չես տեսնի իրեն)...
- Հասկացիր, հիմա ուշ ա, միայն ճանապրհը ժամ ու կես կտևի...
- Եթե դու հիմա չեկար, կարող ես ինձ մոռանալ ընդմիշտ: Կամ հիմա, կամ երբեք:
- Լավ, գալիս եմ:

45 րոպե անց...
- Ես քեզ կարոտել էի, ես քեզ շատ եմ սիրում
- Մի՛ խոսիր, խնդրում եմ...

15 րոպե անց
- Ներս կմտնե՞ս
- Ես գնամ, ուշ է
- Էս քանի օրը հանդիպենք
- Հանդիպենք...

Կրկնվելի՞

[impression]

ՀԱ՛

[Artgeo]

ՀԱ՛

Լիլ, ուղե՞ղ ու ինքնասիրություն, թե՞ ախմախ զգացմունք

Չէ՛

[Ուլուանա]

Կրկնվելի՞

Չէ՛։ Համենայնդեպս, չարժե։

Ավելացվել է 31 վայրկյան անց
Արտ, գրելուց հետո եմ քո գրածը տեսել։

[impression]

Լիլ, ուղե՞ղ ու ինքնասիրություն, թե՞ ախմախ զգացմունք

Չէ՛

առաջին երկուսի դեպքում՝ հաստատ չէ կլինի պատասխանը:
բայց եթե էն ախմախ վերջինը մոտերքում ֆռֆռում ա....

[Artgeo]

առաջին երկուսի դեպքում՝ հաստատ չէ կլինի պատասխանը:
բայց եթե էն ախմախ վերջինը մոտերքում ֆռֆռում ա....

Ուհու, ու իրա ախմախ հալով արդեն մի քանի անգամ հաղթել ա առաջին երկուսին...

[Dayana]

ընդամենը երկու հոգեհարազատ երգ

այս պահին
Ветер и старое имя развеяло
Нет мне дороги в мой брошенный край
Если увидеть пытаешься издали
Не разглядишь меня, не разглядишь меня
Друг мой, прощай

Я уплываю, и время несет меня с края на край
С берега к берегу, с отмели к отмели - друг мой, прощай
Знаю, когда-нибудь с дальнего берега давнего прошлого
Ветер весенний ночной принесет тебе вздох от меня
Ты погляди, ты погляди, ты погляди
Не осталось ли что-нибудь после меня

Полночь забвения на поздней окраине жизни твоей
Ты погляди без отчаянья, ты погляди без отчаянья
Вспыхнет ли, примет ли облик безвестного образа будто случайно
Ты ведь не облик безвестного образа будто случайного
Это не сон, это не сон, это все правда моя, это истина
Смерть побеждающий вечный закон - это любовь моя
Это любовь моя, это любовь моя, это любовь моя

շատ լավնա էս Արթ մենակ մի բան մութ մնաց իմ ձայնի ինտոնցիան քեզ ներվայնացնում էր թե՞ չէ

[Artgeo]

Когда я уйду

Когда я уйду далеко, далеко...
Не мучаясь и не тревожась,
Быть может, вздохнет кто-то очень легко,
А кто-то заплачет, быть может.
Умчится мой поезд,
На стыках звеня,
Умолкнут былые оркестры.
И тот, кто родится позднее меня,
На сцене займет это место.

Желай, не желай,
Не прокрутишь назад
Отснятой судьбы киноленты,
Лишь только вдогонку
За мной полетят
Растаявшие аплодисменты.

О, сцена! Свободная, как небеса!
Ты дай мне побольше простора!
Я знаю, с тобою живут голоса
И души ушедших актеров.
Но — что ни случись! —
Продолжается жизнь,
Давая нам новые роли,
Актерская доля — то наземь, то ввысь,
Счастливая,
Горькая
Доля.

Желай, не желай,
Не прокрутишь назад
Отснятой судьбы киноленты,
Лишь только вдогонку
За мной полетят
Растаявшие аплодисменты.

Когда я уйду далеко, далеко,
Не мучаясь и не тревожась,
Быть может,
Вздохнет кто-то очень легко,
А кто-то заплачет,
Быть может.

[Artgeo]

Որևէ մեկը կարո՞ղ է ինձ ընկերություն հասկացությունը բացատրել: Լրիվ լուրջ: Վերլուծելով անցյալս եկել եմ այն եզրակացության, որ ես ընկեր չեմ ունեցել, որ ես ընկերություն չեմ արել: Այսինքն, այն ինչ ժամանակին թվացել է, որ իսկական ընկերություն է, որ ես «ընկերոջս համար կյանքս էլ կտամ» հետագայում հոդս է ցնդել: Կյանքի խաչմերուկներից մեկում բաժանվել ենք իրարից ու ոնց գցում-բռնում եմ մեղավորը ես եմ եղել: Շատ չեն եղել նրանք, ընդամենը մի քանիսը: Ու հիմա էլ ես նրանց ջերմ եմ հիշում, բայց... անկեղծ ասած չեմ կարող նրանց հետ կրկին նույնկերպ լինել: Օրինակ նրանցից մեկի հետ բացի ստանդարտ ու տրիվիալ «Ո՞նց ես, ի՞նչ ես անում»-ից էն կողմ որևէ խոսալու բան չեմ ունենում: Մեկ էլ իրար հետ խմելուց բացի:
Ամեն մի նոր մարդու հետ մոտ ընկերություն անելիս, ես նորից եմ սովորել ընկերություն անել: Ամեն մի նոր մարդու հետ դա ուրիշ է եղել, տարբերվել է բոլոր նախորդներից: Ու ես չեմ կարողանում գտնել ԸՆԿԵՐՈՒԹՅԱՆ հստակ սահմանումը:
Ի դեպ, շատ են եղել այն դեպքերը, երբ ես եմ համարել ընկեր որևէ մեկին, իսկ նա ինձ՝ ոչ կամ հակառակը: Ու դրա հետ միասին եղել են հարաբերություններ, որոնցից ես կախվել եմ ու արել հնարավորինս դրանք երկար պահելու համար, բայց հետագայում ինքս եմ առաջինը հեռացել, օտարացել:
Հիմա լրիվ որակական նոր մակարդակի վրա եմ: Չեմ կախվում: Ոչ էլ հակառակն եմ անում: Ու մեկա չեմ գտնում ընկերություն ասվածի բացատրությունը, սահմանումը: Ես կրկին նախորդ անգամների նման սովորում եմ ընկերություն անել նոր մարդու հետ: Բայց առաջին անգամ, վախենում եմ սխալ անելուց: Առաջին անգամ վախենում եմ կորցնելուց այն, ինչ ունեմ: Չեմ կախվում, ինչպես նշեցի: Ապրում եմ, բայց վախենում եմ կորցնել:
Ու գիտե՞ք ինչ... Եկել եմ այն եզրակացության, որ Ես ընկերություն անել չգիտեմ...


Сколько в жизни встречал людей,
Сколько в сердце впускал гостей,
Сколько раз ошибался в них,
Всё не впрок.
Но зато всё случилось так,
Что я выдержал груз атак
И моих дорогих друзей
Дал мне Бог.

Мой друг, ты уж меня прости
За всё, что нам пришлось пройти.
Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Друг не тот, кто в застолье крут,
И когда за здоровье пьют
Друг не станет тебе кричать -
"Пей до дна".
Друг почувствует, что тебе
Стало холодно на земле
И согреет своим теплом
Без вина.

Мой друг, ты уж меня прости
За всё, что нам пришлось пройти.
Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Мой друг, ты уж меня прости
За всё, что нам пришлось пройти.
Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Мой друг, на повороте дней
Вижу я всё ясней,
Кто настоящий друг.

Հ.Գ. Գինին լավն էր...

[ivy]

Արթ, քո գրածից ինձ թվաց, որ դու շատ էլ լավ գիտես, թե ինչ է ընկերությունը ու ինչպես են ընկերություն անում։ Հարցնում ես, թե որն է ընկորության հստակ սահմանումը, ու ինքդ էլ գրառմանդ մեջ տալիս ես պատասխանը՝ այդպիսի սահմանում չկա։ Ամեն մարդու հետ յուրովի է դա ստացվում, ամեն մեկի հետ նորովի ես ովորում ընկերություն անել. ու դու շատ լավ հասկանում ես դա, Արթ, որովհետև էդ ամենը հոյակապ շարադրել ես։ Նույնն էլ սիրո մեջ է, և ոչ միայ ն սիրո։ Մարդկային հարաբերություններում չկան ստանդարտներ, որով չափես, ձևես ու ամեն անգամ նույն բանաձևով գործես։ Ամեն անգամը յուրովի առաջին անգամն է։ Ամեն ընկերը յուրովի միակն է։
Ինչ վերաբերվում է նրան, որ հետ ես նայում անցյալի որևէ ընկերական հարաբերության ու քեզ թվում է, թե այն չի էլ եղել, ապա դա շատ հատուկ է մեզ բոլորիս... Երբ ինչ–որ բան հիմնովին անցնում–գնում է, թվում է, թե այն չի էլ եղել։ Ինչ արած, մենք՝ մարդկային արարածներս այդպիսին ենք։ Իսկ եթե փնտրում ես հավետ ընկերություն, ապա դա ավելի հազվադեպ է, քան հավետ սերը։ Շատ քիչ բան է այս կյանքում հավերժ, ու հենց դրանով է ակնթարթը արժեքավոր...
Պաչիկներ քեզ։

[Մեղապարտ]

Դա էլ կանցնի ,մի քիչ էլ կմեծսանաս ու այդպես էլ կմնաս ,մի վախեցիր

[Dayana]

Արթ, չհավատաս էս ծեծված խոսքերին, ընեկր, ըներկություն, մեռնեմ ջանիդ... Դրան պրիվ կեղծ են Չկան, չեն էլ լինելու, կամ էլ եթե կան ու կամ եղել են, անցել գնացել են, չէն վերականգնվի Պետք էլ չեն: Աս խնդրեմ ինչիդ են պետք, հը ? Որ հենց քեզ մի քիչ ինքդ քո հետ զգաս, ասեն մենակ ես, հենց քեզ երջանիկ զգաս, ասեն մեկին գտել ես, կամ ամենավատը` բուն ես դրել զզվել եմ էդ կեղծ ընկերենրից, գտի մի չիրական կերպար, ու իրա հետ ընկերություն արա, մենակ խոսել հնարավորություն չտաս: լավ ընկեր է, թող լսի Իսկ եթե չի լսում, այլ լեզուն առաջ է գցում ու դեռ մի բան էլ քեզ անուն կպցնում կամ առավել ևս, խորհուրդ տալիս, դուրս շպրտի պատուհանից /հուսով եմ առաջին հարկում չես պարում, որ մի լավ ցավոտ ընկնի /

Հ.Գ. Բոլոր նրանք, ովքեր կուզեն քարով գլխիս խփել էս գրառումից հետո, պիտի խնդրեմ հերթ կանգնել էն հին ընկերներս դեռ քարերով կանգնած են ու դեռ ձևացնում են, թե ընկերներս են Ոնց էլ չեն հոգնել

[Artgeo]

6 հատանոց կոֆեյի բաժակների կոմպլեքտ + 3 հատ կոթը կոտրված տարբեր կոմպլեքտներից մնացած կոֆեյի բաժակներ, երկու աման, մեկ դանակ, 4 պատառաքաղ:

Իսկ ձեր խոհանոցի լվացարանում ի՞նչ ա լինում 4 օր աման չլվալու դեպքում

[*e}|{uka*]

6 հատանոց կոֆեյի բաժակների կոմպլեքտ + 3 հատ կոթը կոտրված տարբեր կոմպլեքտներից մնացած կոֆեյի բաժակներ, երկու աման, մեկ դանակ, 4 պատառաքաղ:

2 աման 4 պատառաքաղը 1 դանակ , էս ինչ եք կերել

Իսկ ձեր խոհանոցի լվացարանում ի՞նչ ա լինում 4 օր աման չլվալու դեպքում

Դե չի մնում , բայց որ մնա էլ, հաստատ 4 օրվա մեջ ավելի շատ կհավաքվի

[Artgeo]

2 աման 4 պատառաքաղը 1 դանակ , էս ինչ եք կերել

եՔ չէ, եՍ ինքս էլ չեմ հասկանում թե ինչի տենց