Ես զարմանում եմ էն մարդկանց վրա, ովքեր պատրաստ են իրենց ձայնը տալ Սերժին...
ու շղթայական ստրկացում...Սերժ-վարջապետ՝ Ռոբերտ Քոչարյան-Ռոբ-վարջապետ՝ Սերժ Սարգսյան ու հետո անցում հորից որդուն
/Ես չեմ մոռանա..Հոկտեմբերի 27-ի ԵՂԵՌՆԸ...դե ընդունե՛ք հայեր/
հրաշալի է...
Ձեր մասին չեք մտածում, Ձեր էրեխեքի մասին մտածե՛ք...
Եկեք մեր պետական լեզուն դարձնենք Հայոց պետական Ժարգոնը
...
Մի հատ տխուր հիշողություն, բայց մտովի խոնարհում...նորից ու միշտ...
Ձեզանից քանի՞ տոկոսն է պուճուր ժամանակ մոմի լույսի տակ կանչել իր հայրիկին, որը կռվում էր Մեր հաղթանակի համար...ու քանիսի՞ն են հուշել, որ մոմը հալվում ու գնում է մութ ու ցուրտ օրերի նման, իսկ խաղաղությանը դու նպաստել ես հենց այդ խաչմերուկը մոմը ձեռքիդ բռնած անցնելիս...
Ձեզանից քանիսն ունի ճիշտ պատկերացում, թե պատերազմն ինչ է...
Իսկ այն ժամանակ Ձեզ տանջող «մութ» ու «ցուրտ» հարցերի պատասխանները ստանալը ավելի քան անթույլատրելի էր, իսկ դրանից հետո դիվանագիտորեն լռելը պահի համար գերադասելի...
Բոլոր հարցերը պատասխաններ ունեն...ինչ-որ տեղ...
Իրականում բղավելը հեշտ է, բայց ես համոզված չեմ, որ քեզ պետք է պատասխանը, քանզի տեղն արդեն կա
ԿԳԱ՞Ս...
'
Մեջբերել
Էջանիշներ