Վերջին խմբագրող՝ schuschanik: 12.11.2007, 16:22: Պատճառ: Գրառման ավելացում
Ես բախտավոր եմ այս աշխարհում,
որ հավատում եմ իմ հավատին....
Վերջին նկարագրությունը մի տեսակ բարդ է , չեմ կարողանում հասկանալ տողերի արանքում թաքնված մտքերը: Սակայն ընդհանուր պատմվածքը քաղցր հուշեր արթնացրեց...մի գուցե տատիկս ել է ունեցել Թիֆլիսից բերված զարդեր.....նա թիֆլիսահայ էր....
......ոնց կուզեի մի քանի տարով ետ պտտել կյանքի անիվը....![]()
Ես բախտավոր եմ այս աշխարհում,
որ հավատում եմ իմ հավատին....
Շուշանիկ, ինձ թվում է՝ չպետք է տատիկի ուղղությամբ կենտրոնաս: Ինչքան հասկացել եմ, Փիլիսոփան ուզում է ասել, որ աղջիկը «հին» էր: Իսկ տատիկը, ըստ երևույթին՝ ժամանակային առումով էր ծրագրի մեջ ընկել:![]()
Կարճ է ոչ թե այն ճանապարհը, որը ուղիղ է, այլ այն ճանապարհը, որը հաստատ է:
Շուշանիկ, բոլորիս տատիկները տարբեր տեղերից են, բայց կա մի բան, որ նրանց միավորում է` ապրելու ավանդույթը, իսկ դա ողբերգություն է: Ու ողբերգություն է էն, որ աղջիկը ընդամենը իր տատին է նման: Կարող էր ուրիշ լինել: Բա ողբերգություն չի՞: Բարդ չի, ուղղակի հասարակ, սովորական ողբերգություն (ֆաշիզմ էի ասելու):
Իսկ ինձ թվում է, որ իմ գրառման մեջ Շուշանիկ անունը կար:dvgray-ի խոսքերից
Իսկ Շուշանիկը ակնհայտորեն ուզում էր հասկանալ՝
Ես միայն փորձեցի իմ հասկացածը փոխանցել Շուշանիկին:schuschanik-ի խոսքերից
![]()
Վերջին խմբագրող՝ Մարիաննա: 12.11.2007, 17:45:
Կարճ է ոչ թե այն ճանապարհը, որը ուղիղ է, այլ այն ճանապարհը, որը հաստատ է:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ