Չգիտեմ ովա երգում

Իմ հոգին որպես մի տխուր թափառական
Շուրջը գիշեր է, մութ գիշեր հավերժական
Մոլորված քայլում եմ, կարոտից այրվում եմ
Ու չկա հանդարտ, իմ սրտում, առանց քեզ,
Ջինջ իմ հոգին տեսա երազում անոգնական,
Տեսա կարոտս ես արբած ու շբոթված,
Տեսա քո աչքերը, ու նուրբ քո շուրթերը
Նրանց ես դողով ,լցրեցի, եվ արթնացա:

Երազիս մեջ դու երազ դարձած անհետացար,
Ափսոս, որ երազում միայն այցի եկար
Մի սառը ցավ ինձ փաթաթվեց գիշերվա մեջ
Եվ երազից ինձ արթնացրեց
Դու իմ ցնորք, դու իմ երկրային ևւ միշտ անհաս
Վաղուց արդեն դարձել ես դու ինձ հարազատ
Գիտեմ մի որ մենք դեռ նորից կհանդիպենք,
Եվ կարոտի արցունքներով կհամբուրվենք:

Հեռացար ու տարար քեզ հետ իմ հոգին,
Մենության ցավը պինդ սեխմեց կոկորդը իմ
Ծանրացան քայլերս, ու սրտիս զարկերը
Ու դարձա տխուր ուրվական, առանց քեզ
Արի ու տար դու ինձ , այս տխուր անուրջներից
Փախչում է հողը առանց քեզ ոտքիս տակից
Տուր ինձ քո շուրթերը, աչքերիտ խորքերը,
Տուր ինձ կրակը, որ զգամ կըանքը նորից:

Երազիս մեջ դու երազ դարձած անհետացար,
Ափսոս, որ երազում միայն այցի եկար
Մի սառը ցավ ինձ փաթաթվեց գիշերվա մեջ
Եվ երազից ինձ արթնացրեց
Դու իմ ցնորք, և միշտ անհաս
Վաղուց արդեն դարձել ես դու ինձ հարազատ
Գիտեմ մի որ մենք դեռ նորից կհանդիպենք,
Եվ կարոտի արցունքներով կհամբուրվենք: