Դե ասեմ.
Լուսակերտում կառանտին վախտերս,մի դիսկ ունեինք:Քիչ թե շատ լսվող երգեր էին:Մի երգ կար ու միջներից էդ էր ահագին հաճելի լսվում:Նոր նստած ուզում էի երգ լսեի,մեկ էլ մտքովս էդ անցավ,բայց անունը չէի հիշում,էդպես պատահական ինչ որ երգ դրեցի,հերթով երգերը փոխվում էին,մեկ էլ ականջիս մի հաճելի երաժշտություն ընկավ,բացեմ տեսնեմ էն լուսակերտի կառանտինիս երգն է:Հետևությունները թողնում եմ ձեզ
Էն որ կինը համ գեղեցիկ է, համ տաղանդավոր, համ էլ խելացի:
Հեյդի Լամար, ավստրիական ծագումով ամերիկացի դերասանուհի ու գիտնական:
30-60-ական թվականների Հոլիվուդի ամենահայտնի կինոաստղերից մեկը: Առաջին դերերից մեկը չեխական «Էքստազ» ֆիլմում է, որը թերևս առաջին ոչ պոռնոգրաֆիկ ֆիլմն է, որտեղ կանացի օրգազմ ու սեռական ակտ է պատկերվում: Բացի 6 ամուսին ունենալուց ու սեքս բոմբ լինելուց, նաև հայտնի գիտնական էր, ով երկրորդ համաշխարհային պատերազմի ժամանակ մեծ ներդրում ունեցավ ռադիո տեխնոլոգիաների զարգացման մեջ ու իր հետազոտությունների շնորհիվ մենք հիմա ունեք WiFi, GPS ու Bluetooth:
Քեզ տեսնենք Քիմ Քարտաշյան.
Վերջին խմբագրող՝ Ռուֆուս: 09.11.2015, 14:30:
I may be paranoid but no android!
boooooooom (01.12.2015), Elea (09.11.2015), ivy (10.11.2015), Mr. Annoying (09.11.2015), Smokie (12.11.2015), Ուլուանա (10.11.2015), Տրիբուն (12.11.2015)
Ամենալուսավոր օրն այն է, որին հավատով սպասել ես և այն իրականացել է
Շնորհակալ եմ հավատս
ասումա պետքա չ՛դժգոհես, որ լավ լինի ամեն ինչ!!!
....բլա, բլա, բլաաա՝
Cassiopeia (09.11.2015)
Ասում ա՝ Դանիայի աջերն էլ են աջ, ձախերն էլ են աջ: Շվեդիայի ձախերն էլ են ձախ, աջերն էլ են ձախ: Երկու նույն ծագմամբ պետություն, իրար նման լեզու, մակերեսորեն իրար նման մշակույթ, բայց խորքից էսքա՞ն տարբեր:
Մի Հայաստան, մի Զորիկ։ Արդեն անցյալ ժամանակով։
Իրանից հետո Փարիզ ու տեռակտ մղվում են երկրորդ պլան։ Ամբողջ ՖԲ-ի մակարդակով։
artak.amDe gustibus et coloribus non est disputandum.
Տոլեռանտը
Ասում ա.
-Եթե մեռնողները ռուս չեն, մնե նասռած:
Մեկը թե բա.
- Որտեղից էսքան ագրեսիա, մարդիկ են մահացել, ողբերգություն ա:
Պատասխան.
-Ոչ մի ագրեսիա էլ չկա, ես ասի չե, մնե նասռած: Իմ համար մեկ ա: Բացարձակ անտարբերություն, ախպեր:
SWTS
Դեկտեմբերի 6-ին Հայաստանում սահմանադրության հանրաքվեն ա: Իրավունք չունեմ մասնակցելու, որովհետև Հայաստանում չեմ:
Դեկտեմբերի 3-ին Դանիայում ԵՄ անդամակցության հանրաքվեն ա: Իրավունք չունեմ մասնակցելու, որովհետև Դանիայի քաղաքացի չեմ:
Էս շաբաթ Կոպենհագենի համալսարանի ընտրություններն են: Հենց նոր քվեարկեցի: Աշխարհում միակ տեղը, որտեղ ընտրելու իրավունք ունեմ:
Cassiopeia (23.11.2015), Mr. Annoying (23.11.2015), Smokie (23.11.2015), Աթեիստ (23.11.2015), մարիօ (23.11.2015), Մուշու (25.11.2015), Նիկեա (02.12.2015), Վոլտերա (23.11.2015)
մենակ հասցնում ես հասկանալ առավոտ 7ն էր արթնացա ու արդեն 11անցա ` կես ժամից քնելու ժամա ...
վերջում ես միայն գիտակցում, որ կյանքնա անցնում շաատ արագ
ասումա պետքա չ՛դժգոհես, որ լավ լինի ամեն ինչ!!!
....բլա, բլա, բլաաա՝
Cassiopeia (26.11.2015)
Էս իմ պստոն, երկու տարեկան, հենց հեռախոս ա տեսնում վերցնում ա ու սկսում.
-Օկեյ գուգոր ժոպի մասինա, - միացնում ա սկսում նայել: Կամ.
-Օկեյ գուգոր քաց նազար:
Էս վերջերս էլ մի հատ բուգատի վիյրոն ա ասում ու հիանում, ուուու, ասում ա, կասնի վեյրոն, սինի վեյրոն ու տենց շարունակ: Որ զանգ ա գալիս կամ անջատում ա, կամ էլ վերցնում ասում ա.
-Անձատեսի, ամուտ ինձ:
Սենց հեռախոսիս գլուխը կերավ, ոչ նաուշնիկի ռազյոմն ա աշխատում, ոչ դինամիկը: Տարա սարքելու, մի հեռախոսի գին ուզեցին: Ասի լավ մի բան անել ա պետք: Գնացի բլութութ նաուշնիկ առա, երջանիկ գոյատևում եմ:
Օկեյ գուգոր, որն էր երջանկությունը: Ափսոս գուգորը պստոիս նկարները չի բերում: Այ սենց ժոպի տրամ:
Հ.Գ ժոպին դա դեղին գույնն ա:
SWTS
boooooooom (01.12.2015), CactuSoul (10.12.2015), Cassiopeia (30.11.2015), John (30.11.2015), Mr. Annoying (30.11.2015), Աթեիստ (01.12.2015), մարիօ (30.11.2015), Նիկեա (02.12.2015), Ռուֆուս (30.11.2015), Վահե-91 (30.11.2015)
Երբ Դանիայում ու Հայաստանում մի քանի օրվա տարբերությամբ հանրաքվե ա լինում, ֆեյսբուքը երկար բարակ չի մտածում, բոլոր այո-ոչերն ու ja-nej-երը հավաքում ա իրար գլխի: Իսկ իմ գլուխն արդեն պայթում ա էդ երկու բառերը լսելիս: Որ լեզվով էլ լինի: Մենակ սիրում եմ, երբ դանիացի ուսանողուհիս սենց նեղացած տոնով հայերեն ասում ա՝ ո՜չ:
Cassiopeia (04.12.2015)
90 -ականներին, երբ տոնածառ գնելը այնքան էլ հասանելի չէր (չկար էլ․․․էն էլ մեր մոտ), մարդիկ հիմնականում (մեծ դժվարությամբ) անտառից էին եղևնի ձեռք բերում։ Հիշում եմ՝ մի տարի պապան շատ անհաջող եղևնի էր բերել։ Հեչ եղևնու նման չէր՝ ճյուղերը քիչ, անշուք․․․ ու մի բան էլ փոքր։ Շատ խաղալիք էլ չունեինք։ Մամաս էլ մեզ ուրախացնելու համար թղթից, նույնիսկ այլումինից խաղալիքներ, անգամ թագ էր պատրաստում (ծռմռված այլումինի վրա շղթա էր անցկացնում), Ամանորյա նկարներ նկարում ու փակցնում պատերին․․․ Այդ ամեն ինչը մամաս այնքան հավես էր կազմակերպում, որ մենք գիտեինք, թե այդպես էլ Նոր տարին պետք է լիներ՝ անշուք եղևնով, մեր ձեռքով պատրաստված խաղալիքներով․․․
Տարիներ են անցել, ամեն ինչ փոխվել է՝ գեղեցիկ տոնածառ (արդեն արհեստական), լույսեր, գույնզգույն խաղալիքներ․․․ բայց մամաս էլի ուզում է ինչ-որ մի բան անել, որ մեզ ուրախացնի։ Չնայած դեռ շուտ է տոնածառ դնելու համար, մամաս արդեն պլաներ է կազմել՝ "էսպես կանենք, էնպես կանենք" ․․․ Բայց տեսնում է էլի, որ մի տեսակ չեմ ուրախանում/ենք/, չեմ/ենք/ ոգևորվում՝ "է՜հ , մամ, ինչ կարիք կա և այլն"։
Բնականաբար, մամայիս տխրեցնում է մեր (հատկապես՝ իմ ) "ընդդիմությունը" տոնին։
Բայց երևի մամաների նման վերաբերմունքից մի քիչ "վրդովվում ենք" ու տխրում, որովհետև, իրոք, ՈՒԶՈՒՄ ԵՆՔ, Ամանորը "ընկալել " այնպես, ինչպես շատ տարիներ առաջ, իսկ մանկությունը հետ չես բերի, Ձմեռ պապին էլ հո՞ նորից չես հավատա։
Հ․Գ․ Ես մեր հին, անշուք, առանց լույսերի եղևնին, թղթից ու այլումինից պատրաստված խաղալիքներն եմ ուզում ։
Վերջին խմբագրող՝ Այբ: 07.12.2015, 18:50:
Cassiopeia (07.12.2015), Chuk (08.12.2015), laro (07.12.2015), Meme (08.12.2015), Mr. Annoying (07.12.2015), Sambitbaba (07.12.2015), Smokie (07.12.2015), unknown (25.12.2015), Մուշու (09.12.2015), Նիկեա (27.01.2016), Ուլուանա (07.12.2015)
Սենց ա էլի լինում` ժամանակն անցնում ա ու շա՜տ բաներ ես մոռանում, դե հիմա գնա գլուխդ պատով տուր...Smokie-ի խոսքերից
Էն որ արդեն գիտեմ, թե ի՞նչ եմ առնելու առաջին հիմնական աշխատավարձովս, մնաց աշխատանքը գտնեմ:
Հա դե լավ է՜, գուցե մեծ բան չեմ կորցրել, կամ հետո ինքնիրան հիշեմ:
Երաժշտությունը բավական է կյանքի համար՝ բայց մի ամբողջ կյանքը բավական չէ երաժշտության համար:
Սերգեյ Ռախմանինով
Sambitbaba (10.12.2015), Vardik! (23.12.2015), Նիկեա (26.12.2015)
Յուրաքանչյուր մարդ կյանքում մի օր պետք է ժամանակ տրամադրի, նստի ու մտածի, թե ինչի համար կարող է ափսոսել, երբ մահը վրա հասնի։ Ու լուրջ մտածել է պետք, ինքդ քո առաջ բացվելով, ոչինչ չքողարկելով, չթաքնվելով դաստիարակության, շրջապատի կամ հասարակության պարտադրած «պետք է»֊/«ճիշտ է»֊/«սխալ է»֊ների հետևում։
Սա կօգնի արժևորել կյանքը, ճիշտ ապրել, քո ուզածով, տիեզերքին համահունչ։
Երբեք ուշ չի, քանի դեռ չես մեռել։
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Cassiopeia (10.12.2015), John (10.12.2015), kitty (11.12.2015), Meme (21.12.2015), Mr. Annoying (11.12.2015), Nadine (10.12.2015), Ripsim (10.12.2015), Sambitbaba (10.12.2015), Yevuk (10.12.2015), Աթեիստ (10.12.2015), Այբ (10.12.2015), Դատարկություն (21.12.2015), Մինա (23.12.2015), Յոհաննես (31.01.2016), Նիկեա (12.12.2015), Շինարար (10.12.2015), Ուլուանա (10.12.2015)
"Լրացնելով" /ուրիշ տեսանկյունից/, կամ ինչ-որ տեղ "կրկնելով" CactuSoul -ի միտքը, ավելի ճիշտ՝ գրառումը կարդալով ինչ մտածեցի
Մարդիկ իրենց կյանքը փոխելու համար չգիտես ինչի , բայց միշտ "հղում են անում" անցյալը՝ "եթե ժամանակը հետ տայի․․․"․․․ ու այնպես են կպնում անցյալից, որ ամեն կերպ ուզում են այն "փոխել", կարծես թե դա հնարավոր է։ Եվ մեկ-մեկ մոռանում են, որ ամեն ինչ էլ կարելի է փոխել, քանի դեռ չես մեռել։
Վերջին խմբագրող՝ Այբ: 10.12.2015, 19:54:
CactuSoul (27.01.2016), Cassiopeia (11.12.2015), kitty (11.12.2015), Meme (21.12.2015), Mr. Annoying (11.12.2015), Sambitbaba (10.12.2015), Smokie (11.12.2015), Մինա (23.12.2015), Նիկեա (12.12.2015)
Ճիշտն ակումբն ա, ոնց հասկացա:
մնացածը անցողիկ ա:
հանրապետականներն էլ, այո-ոչն էլ, սերերն էլ, ֆբ-ն էլ, նոր տարին էլ:
Maybe that's what hell is, the entire rest of eternity spent in fucking Bruges.
Այս պահին թեմայում են 4 հոգի. (0 անդամ և 4 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ