Անկապ օրագիր

[ars83]

Վերջերս կանգառում կանգնած մտածում էի, թե բաներ կան, որ ժամանակակից երևանցին պիտի անգիր իմանա ու հետևի այդ «սկզբունքներին»: Հանձնեմ դիտարկումներս կիբերտարածությանը:

Ա. Երբեք ոչ ոքի պետք չէ զիջել:
Ո՛չ ճանապարհը, ո՛չ տեղը երթուղայինում, ո՛չ խոսքը, ո՛չ ջուրը, ոչ մի բան: Մենք ապրում ենք դժվար ժամանակներում և ժողովրդական իմաստուն խոսքն էլ էն գլխից ասում է՝ սկզբում քո ծառը ջրիր: Այնպես որ՝ ոչ մի սայի:

Բ. «Շնորհակալություն» բառը պետք է արտասանել ծայրահեղ անհրաժեշտության դեպքում միայն:
Նախ՝ երկար բառ է, ավելի լավ է ասելուց դիմացինին ասես, որ քեզ մասսաժ անի (մերսի): Երկրորդ՝ դու ոչ ոքի պարտական չես, հակառակը՝ շրջապատդ է քեզ պարտական և մեղավոր:

Գ. Ներողությո՞ւն ես խնդրում: Ինչպիսի՛ միամտություն:
Մեկի ոտքին կանգնեցի՞ր տրանսպորտում՝ մյուսն էլ տրորի, որ հավասարակշռությունը վերականգնես: Հիշի՛ր, որ ներողություն խնդրելը քեզ «պալոժ չի»: Իսկ եթե ուրիշ ճար չկա, և խնդրում ես, հիշի՛ր, որ հայերենում գրական տարբերակն է՝ «ներող, ախպերս» կամ «ներեղություն»:

Դ. Եթե տղամարդ ես, ապա մի՛ մոռացիր ստեպ-ստեպ հիշեցնել սեփական անձիդ և հասարակությանը արժանապատվությանդ մասին՝ ինքնամոռաց քորելով ոտքերիդ արանքը փողոցում, մարդկանց մեջ, հասարակական վայրերում: Կարելի է նաև փորը բաց անել կանգառում կանգնած և քորել՝ ի ցույց աշխարհի:

Ե. Մենք պետք է հպարտանանք մեր լեզվով և իմանանք, որ այն լուսնի տակ եղած լեզուներից ամենագեղեցիկն է, ամենահինը և ամենաբարդը: Բարդությամբ նրան չի հասնի անգամ ֆրանսերենը: Թերահավատները թող դիտարկեն հետևյալ օրինակը. «եղբայր» բառը հայերենում գրվում է «ապէ(ր)» և կարդացվում՝ «աբէ»:

Զ. Հանկարծ չշփոթվես և որպիսությունդ հարցնող հարևանիդ, ընկերոջդ կամ բարեկամին չպատասխանես, որ «լավ ես»: Ճիշտ պատասխանն է ՝յոլա:

Է. Դիմացինի վշտերը դարմանելու լավագույն միջոցը սեփական դարդերը պատմելն է:

Ը. Միշտ ենթադրիր, որ զրուցակիցդ ի ծնե լսողության հետ կապված խնդիրներ ունի և բարձր ձայնով խոսիր նրա հետ: Մանավանդ, երբ խոսում ես բջջայինով՝ երթուղայինում երթևեկելիս:

[Ֆրեյա]

Ոնց եմ զզվում տուֆտա մարդկանցից
Էն որ աննպատակ են...
Էն որ մի բան անում են, ու չգիտեն` ինչի են անում
Էն որ իրանց կյանքը ոտից գլուխ իմպուլսիվ մղումներ են ու ոչ մի ռացիոնալ բացատրություն սեփական անասուն արարքներին չեն կարողանում տալ
Էն որ պատասխանատվություն չեն կարողանում իրենց վրա կրել
Էն որ սեփական արարքների հետևանքները չեն գիտակցում
Ու ամենակարևորը. իրանց թվում ա, որ տենց անելով իրանք դեմք են: Բայց իրականում սովորական մարդիկ են, որովհետև թույլ լինելու մեջ ոչ մի դեմքություն չկա
Փոքրիկ, մանրմունր, միկրոբ-մարդիկ
Հա, էտ մարդիկ միկրոբներ են: Պետք ա որևէ էժան մաքրող միջոց լցնես վրաները, լվա տանի Թանկը իմաստ չունի, որովհետև տենց մարդիկ չեն պայքարում սովորաբար իրանց դեմ օգտագործվող միջոցների ու առաջին իսկ քիմիական ազդեցությունից մոլեկուլների են տրոհվում
Զզվում եմ, երբ մարդը իրա գինը չի իմանում ու ամեն անարժան էակի իրենից գերադաս է համարում
Զզվում եմ վախկոտիկներից Սա առանձին կատեգորիա է: Վախկոտիկներ Իրանց ոչ ոք չի վախացրել, բայց իրանք մեկա վախենում են, բայ դիֆոլթ, որ հանկարծ մի բան դուրս չգա
Զզվում եմ բայ դիֆոլթ չար մարդկանցից Դրանք միկրոբներից էլ մանր են Եթե մի քիչ ավելի մեծ լինեին, ուղեղ կունենային ու կմտածեին`չարությունը անիմաստ է

Սիրում եմ մարդկանց, ոչ թե միկրոբներին

[John]

Արա բայց ի~նչ լավն եմ Բուժականցիք . . . Արա բայց ի~նչ մաքուր, պարզ, հասարակ մարդիկ են . . . Արա բայց ո~նց են էդ հատկանիշները բացակայում մայրաքաղաքաբնակ մարդկանց մոտ . . . Արա բայց ո~նց եմ ԶԶՎՈւՄ, որ իմ ներկայությամբ խոսում են կարաոկե գնալու մասին ու ԷԴ օրը ում զանգում եմ' ''ապե չգիտեմ հանդիպում կա էսօր թե չե . . . '' . . . Արա բայց ո~նց եմ զզվու~մ, որ հետո էդ կարաոկե գնալու նկարները ի ցույց են դնում համայն աշխարհի, թե տեսեք, տեսեք մենք ինչե~ր ենք անու~մ . . . Արա բա ես էդ մասսայի հետ Դիլիջան կգնա՞մ . . . Իհարկե ոչ . . . Ջնջվելու է էս գրառումս իհարկէ ի ապացույց էն բանի, որ իրանք կեղծ են . . . Որ իրանք բուժականցու պես պարզ ու հասարակ չեն, իրանք իմ ընկերները չեն . . . ''ապե ով որ կազմակերպել էր ' թող ինքը ձեն հաներ ' ինձ ասել էին մարդ չիմանա . . . '' կամ ''ապե ես էլ ուշոտ իմացա, մտքովս չանցավ զանգեմ քեզ '' կամ '' 3 անգամ զանգեցի անհասանելի էիր '' կամ նմանատիպ կռուտիտով դ ժվար թե ստացվի դեմքիս թոզ պչել . . . Դ զվարը ո՞րն ա ' չի ստացվի . . . Արա արդարություն եք ուզում, խոսքի ազատ իրավունք . . . Ձեր ջնջել-չջնջելուց կերևա ինչքանով եք պատրաստ ապրել լավ Հայաստանում . . . 'Լևոն' գոռալով չի որոշվում էդ անտերը . . . Ճշմարտության բերանը փակողը սերժիկ ա . . . ;-) ճշմարտությունն եմ գրել, էն ' ինչ սրտիցս ա բխում ' մեռնեմ բուժականցու սարքած արաղին, որ ինձ քաջություն տվեց ասել ճշմարտությունը . . . Ապե ճարտասան եք ' խոսք չկա ' ամեն ինչի տակից էլ դուրս կարաք գաք, բայց ես հո գիտեմ . . . Ով որ ուզում ա ծնունդդ շնորհաոռի, բարի ջամփա մաղթի կամ էլ ուղղակի տեսնի ինձ մինչև բանակ գնալս ' նամակ տող գրի ' կասեմ ինչը ոնց ա . . .

[Ֆոտոն]

Ես որոշել եմ ապրել մինչև 125 տարեկանս…

[unknown]

Վերջապես երջանիկ եմ ...

[Ֆրեյա]

Մի քանի րոպե առաջ աթոռիս մեջ նստած զգացի, որ ճոճվում եմ: Հատակից հաճելի ալիքներ էին հասնում ողնաշարիս: Նման դեպքերում առաջին մի քանի վայրկյանը ապակողմնորոշված ես, իսկ հետո վախ ես ապրում:
Իհարկե, մարդու անհավատությունը իր դերն է խաղում, ասում ես “Հա դե լավ, չի լինի տենց ուժեղ երկրաշարժ, որ շենքը քանդվի” : Բայց մի օր էլ կարող ա լինի, իսկ դու էլի տենց առխային կշարունակես նստել տեղդ ու սպասել մինչև ցնցումներն անցնեն: Եթե այս անգամ էլ ոչինչ չլինի, երբ վախը անցնի, կսկսես հեգնել:
Լավ, բա հետո? Մենակ երկրաշարժը չի, որ կարա կյանքդ անսպասելիորեն ավարտի: Էնքա~ն ուրիշ հնարավորություններ էլ կան:
Բայց մենակ երբ վախ ես զգում, էդ ժամանակ ես հասկանում, որ շատ բան ունես դեռ անելու:
Մտածում ես, որ պետք է շտապ կյանքդ փոխես, հասցնես կիսատ գործերդ եւ հետո այնպես ապրես, որ մյուս անգամ չունենաս կիսատ բաներ, ափսոսելու պատճառներ: Բայց մեկա շարունակում ես նույն ձևով ապրել, կարծես երբեք չես մեռնելու, կարծես ասում ես` հա դե լավ, հլը վաղն էլ կա, վաղը կանեմ:

[Cassiopeia]

Ես հենց նոր ինձ զգացի իսկական մայր` բառիս բուն իմաստով: Մինչ օրս չէի զգացել այն, ինչ այսօր: Չէի հասկանում ինձ բաժին ընկած երջանկությունն ու պատասխանատվությունը: Դեռ պարզապես "հավեսս էի հանում"` զբաղվելով երեխայով: Բայց նորվա երկրաշարժի շնորհիվ զգացի, որ չունեմ ավելի թանկ բան, քան ճուտիկս է: Ցնցման ընթացքում վազեցի դեպի երեխան ու մարմնովս ծածկեցի նրան, քանի որ նա իմ կյանքից թանկ է ինձ համար:
Անփորձանք մանկություն ու կենսակերպ եմ մաղթում իմ ու մնացյալ բոլոր բալիկներին:

[Chilly]

Գործի տեղը աթոռիս հանգիստ նստած էի, մեկ էլ տղաները սաղ մտան սենյակս թե - չես զգու՞մ երկրաշարժ ա... բայց տենց էլ չզգացի ափսոս... եսա զանգեմ վերևները մի հատ էլ պատվիրեմ, որ էս անգամ գոնե զգամ...

[unknown]

Մարդ էլ վաղը քննության լինի ու ոչմիբանի չպատրաստվիՀեսա 2-ս եմ ստանալու ու սաղ պլաններս ձախողեմԲայց ախր չեմ կարում ետ անտեր գրքերի դեմը նստեմ

[impression]

Այսօր Երևանում տեղի ունեցավ երկրաշարժ, որի արդյունքում սրտաճաք եղավ բնակչության մոտ 70%-ը: Էպիկենտրոնը` Գառնի, ուժգնությունը` 5 բալ:
Համընդհանուր պանիկայի արդյունքում օրվա ընթացքում հեռախոսային գծերը խառնվեցին, ոչ մեկին զանգել հնարավոր չէր:
Սեյսմոլոգների տքնաջան աշխատանքի շնորհիվ էդպես էլ պարզ չեղավ` երկրորդ շարժը կլինի, թե ոչ, դրա համար էլ մեր օֆիսի ժողովուրդը (մենք միջայգային կազմակերպություն ենք, միջազգային ֆինտիֆլուշակներով) ահագին ժամանակ դեմքի հիմար արտահայտությամբ կանգնել էր փողոցում` ի համընդհանուր ուրախություն տեղի բնակիչների, որոնք պատուհաններից մեզ էին նայում ու փռթկալով գնում ներս:

[ivy]

Մոդերատորական: Ինչքա՞ն կարելի է ասել, որ Անկապ օրագրի գրառումներին պատասխանելու համար պիտի օգտվել Թեմայից դուրս, բայց հետաքրքիր կամ կարևոր գրառումներ թեմայից: Մի պատասխանեք Անկապ օրագիր թեմայում. սա օրագիր է, ոչ թե քննարկման համար նախատեսված թեմա:
Վերջին գրաումներից երկուսը տեղափոխվել են վերոհիշյալ թեմա:

[Գալաթեա]

Լավ ա երկրաշարժն էլ եղավ..Անկապ Օրագիրը վաղուց սենց ակտիվ չէր եղել։

Փաստորեն երկրաշարժ ա էղել, հա՞
Ով հայոց բայղուշ ժողովուրդ...
"Կրկին փորձիր" տարբերակդ էս անգամ չկպավ։

[impression]

Կյանքի նոր ֆորմատ ա պետք: Հինը մաշվել ա, իրան չի արդարացնում, մեկ-մեկ ներվերը չի պահում, արցունք ա թողնում, տարա մասնագետի մոտ, ասեց` ռեստավրացիայի ենթակա չի, քեզ կյանքի նոր ֆորմատ ա պետք: Չհավատացի, տենց արցունք թողնելով, շատ դժվար տեղեր ներվերը չպահելով, շատ վատ վիճակով էլի չլեցի իրան երկար, ոլորապտույտ ու փոշոտ ճամփաներով: Տարա էժան ու ոչ լավ մասնագետների մոտ. ոմանք մի քիչ կցմցեցին շատ մաշված տեղերը, ոմանք էլ` լրիվ նորմալ մասերը գողացան, փչացրին: Լրիվ մաշվել եմ, գունաթափվել:
Նոր ֆորմատ ա պետք, հինը ռեստավրացիա չի լինում...

[Երկնային]

Ինչու՞ տենց արեցիր…
Էնքան եմ ուզում հարցնել, բայց չեմ անի… կամ էլ կհարցնեմ մի օր, չգիտեմ, ուզում եմ իմանալ, թե չէ
Մեկ-մեկ մտածում եմ, թե սխալս որտեղ եմ արել… կծիկով գնում-գնում, բայց չեմ գտնում ծայրը…
Շատ բան անհասկանալի կմնա…

Ինչու՞ ես հիմա անում էն, ինչ անում ես
Եթե մեղավոր ես զգում, կամ մի փոքր հարգում ես ինձ, ինչու՞ ես անում
չեմ հավատում, թե պատահաբար ա ստացվում, վաղուց սովորել եմ չհավատալ քո "լեզվի սայթաքումներին"…
Ինչ-որ բան բաց եմ թողել… կամ էլ ամեն ինչ

Հ.Գ. Մեկը մյուսին սպանում ա, ինքն էլ չի մտածում, որ մեռնում ա, մտածում ա սպանողը դիտմամբ չի անում, ու էլի շարունակում ա մտածել, որ սպանողի համար լավ լինի…
նա էլ ասում ա՝ մեռնում ես, մեռի, ինձ հանգիստ թող…

Հ.Հ.Գ. Դու տենց էլ էգոիստ մնացիր…

[John]

Ապե ճիշտը պրծել ա, շահն ա մնացել . . . Ապե 2 տարի ի՞նչ եմ անելու իմ ճիշտը, ու՞մ եմ համոզելու, որ ճիշտ ա էդ . . . Երբ ինքս գիտեմ, որ չկա ճիշտ . . . Նեղվում եմ, նր մահից են խոսում, փշաքաղվում եմ, երբ երիտասարդ մեկն է մեռնում, բայց մի՞թե իրանց համար շատ ավելի հեշտ չի, քան տառապել, գոյատևել, քարշ տալ մաշված մարմինդ ճիշտի անօգուտ որոնումների մեջ . . . Լավ լսի արա, վախտը գալույա, էս կոմայի մեջ ընգած ճիստը զարթնելույա ու քեզ ասի, ու թքի վրեդ ու դու չես հիշի, թե ինչի համար . . . Գուցե Ե վրոպայում ճիշտ կա . . . Կամ գոնե ճիշտը էնքան չի նվաստացել, որ քուչում իրան որոշեն . . . Իմ երեխեն էս երկրում չի ապրելու, որտև ստեղ . . .ներն են ճիշտը սահմանում . . . Կամ էս երկիրը կփոխվի, կամ երեխես Բելգիական մի փախած գյուղում կապրի, որտեղ պահպանվել է քարե դարում եղած ճիշտը . . .