շատ անուշ զգացումա, երբ ծնողներդ պատմում են, որ փոքր ժամանակ եկեղեցում, լսել են թե ինչպես ձեռքերդ աղոթք արած Աստուց խնդրել ես, փոքր ապերիկ ունենաս...
- Շնորհավոր ծնունդդ Հով, ուզում եմ, որ միշտ իմ կողքին լինես՝ թև ու թիկունքս...
թող էն փայլուն աչքերդ, որը այսօր էին փայլփլում, ամբողջ կյանքումդ էդպես լուսավորվեն...
հ.գ՝ մեկա , ես ասել եմ, իմ որդին քո նմանա լինելու՜, էտա երազանքս...
ասումա պետքա չ՛դժգոհես, որ լավ լինի ամեն ինչ!!!
....բլա, բլա, բլաաա՝
Յանս տարել ա: Ֆեյսբուքում լուրի վերնագիր եմ կարդում.
«Սերժ Սարգսյանի քաղաքացիական հոգեհանգիստը տեղի կունենա սեպտեմբերի 28-ին»
Շոկից դուրս գալուց հետո էնա-էնա ուզում էի «ուրախանայի», էն էլ նորից կարդացի, որ պարզվեց ոչ թե «Սերժ» ա գրած, այլ «Սոս»
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Alphaone (27.09.2013), CactuSoul (28.09.2013), Jarre (27.09.2013), laro (28.09.2013), Mephistopheles (27.09.2013), Ruby Rue (28.09.2013), Smokie (28.09.2013), StrangeLittleGirl (27.09.2013), Vardik! (28.09.2013), Աթեիստ (27.09.2013), Անվերնագիր (28.09.2013), Դեկադա (28.09.2013), Հայկօ (28.09.2013), Հարդ (28.09.2013), Ուլուանա (27.09.2013), Վիշապ (28.09.2013), Վոլտերա (27.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (28.09.2013)
Իրականությունից էսքան կտրված լինելու ու սենց փախած կյանք ապրելու համար առնվազն պետք ա պոետ լինես:
Իսկ ես ո՛չ էդքան տաղանդ ունեմ, ո՛չ համարձակություն:
Զարմանում եմ, թե ոնց մեջտեղից 2 կես չեմ եղել մինչև հիմա:
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Alphaone (28.09.2013), erexa (28.09.2013), Meme (28.09.2013), Sambitbaba (29.09.2013), Smokie (28.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (28.09.2013)
Երբ սովորություն է դառնում դիմացինիդ խնայելով չասելը, թե ինչքան է նվազել հարգանքդ իր նկատմամբ, սկսում ես հասկանալ օրգազմ կեղծող կանանց։
իսկ մարդը
վախենում ա
որ իրան
չեն սիրի:
E-la Via (28.09.2013), Jarre (28.09.2013), keyboard (28.09.2013), Sambitbaba (29.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (28.09.2013)
մի ժամից օրս էնքան լուսավորա դառնալու, որ ուր էլ գնամ հիշելու եմ մեզ Անուշաաաաաս...
ինչքան թանկ ես իմ համար...
թրթռում եմ, էս զգացումից...
ասումա պետքա չ՛դժգոհես, որ լավ լինի ամեն ինչ!!!
....բլա, բլա, բլաաա՝
unknown (28.09.2013), Նարե91 (28.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (28.09.2013)
Երբ շենքը սարքում ենք, անպայման պատուհաններ էլ ենք սարքում: «Դրանք», - ասում ենք, - «պետք են, որպեսզի բացենք ու թարմ օդը գա ներս, որ տունը հովանա ամռանները, որ տունը ցերեկները լուսավոր լինի, որ գեղեցիկ տեսարաններ վայելենք»:
Հետո առաջին բանը որ անում ենք, պատուհաններին վարագույր կախելն է լինում, որ դիմացի շենքից չտեսնեն ինչ ես անում ու արևը շատ ուժեղ չլինի: Հետո որ տեսնում ենք դիմացի շենքը մոտ է, ավելի հաստ ու անթափանց վարագույր ենք կախում ու ցերեկն էլ միացնում ենք էլեկտրական լույսը, որը տանը լույս լինի:
Հետո մեկ-մեկ վարագույրը քաշում ենք, որ հիանանք գեղեցիկ տեսարաններով, բայց փոխարենը տեսնում ենք դիմացի շենքն ու փողոցի երթևեկությունը: Եթե բախտդ բերում է, ինչ-որ մի գեղեցկուհի իր վարագույրը քաշած չի լինում, ու գոնե իրանով ես հիանում: Բայց դա էլ է հազվադեպ լինում: Էնպես որ վարագույրն էլի քաշում ենք:
Հետո բացում ենք պատուհանը, որ օդը մաքրվի, բայց փողոցի կեղտն ու փոշին ներս է լցվում, գաղջ օդը բռնում է տունը, ու արագորեն փակում ենք պատուհանը:
Հետո բացում ենք պատուհանը, որ տունը հովանա, բայց էլի նույն պատճառներով, ու նաև որովհետև փողոցի աղմուկն ուժեղ է, արագ փակում ենք: Գնում ենք, կոնդիցիոներ ենք առնում, որ տունը հովացնենք:
Ու տենց պատուհանը փակած, վարագույրները քաշած, էլեկտրական լամպերն ու էլեկտրական կոնդիցիոները միացրած տանը նստում ենք՝ լրացուցիչ մխտռելով դրսի օդը, բայց էդ էլ է քիչ լինում, որտև աղմուկը մեկ է, ներս է լցվում: Ու գնում ենք եվրոպատուհան ենք առնում, փոխում հին, փայտե պատուհանները:
Ու նստում ենք զմռսված տանը: Առանց արևի լույսի: Առանց թարմ օդի: Առանց դրսի զովի: Առանց գեղեցիկ տեսարանի:
Չէ, ես որ շենք սարքեմ, պատուհան չեմ սարքելու:
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Alphaone (28.09.2013), Arpine (28.09.2013), CactuSoul (28.09.2013), Cassiopeia (28.09.2013), E-la Via (28.09.2013), John (28.09.2013), Sagittarius (28.09.2013), Smokie (28.09.2013), Tiger29 (28.09.2013), Vardik! (28.09.2013), Աթեիստ (28.09.2013), Նաիրուհի (28.09.2013), Նարե91 (28.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (28.09.2013)
…Իմ տունը կոնաձև էր, քարաշեն, բայց դրսից ու ներսից մի տեսակ հողոտ էր, հարդախառը: Բաց խոտածածկ մի դաշտում էր, որից քիչ այն կողմ անտառ կար, իսկ տան մի կողմում տեսադաշտը բաց էր, ու երեկոյան կարելի էր տեսնել, թե ինչպես է արևը կամաց հալվում հորիզոնի մեջ: Ցանկապատ, որպես այդպիսին, չունեի: Ուղղակի տունս առանձնացած, խախանդ վայրում էր, դրա կարիքն էլ չկար:
Ձիս սև էր, մկանուտ, փայլուն, երկար բաշով: Աշխարհում ամենագեղեցիկ ու ամենախելացի աչքերով, որ ձին կարող է ունենալ:
Ո՛չ թամբ, ո՛չ սանձ ծանոթ չէին նրան:
Մենք պարզապես քայլում էինք կողք-կողքի: Ես թևս գցում էի նրա վզին, շոյում էի բաշը կամ գլուխը:
Երբեմն նա ինձ թույլ էր տալիս նստել մեջքին, ինձ ման էր ածում, մեկ-մեկ էլ բռնում էի բաշից, ու նա սկսում էր վազել դաշտի երկայնքով՝ դեպի նարնջագույն արևը…
Երբեք չեմ կապել նրան: Ազատ էր գնալու ամենուր, ուր ձգտում էր իր ազատատենչ հոգին: Ու լինում էր, որ հեռանում էր այնքան, որ կորում էր տեսադաշտիցս:
Ես միշտ սպասում էի նրան: Ու նա ոչ մի անգամ չէր չարաշահում կարոտս: Ամեն անգամ վերադառնում էր. տեսնում էի նրան դեռ հեռվից, ու ամեն անգամ սիրտս ուռչում էր նրա վեհ վարգը տեսնելիս… Գալիս էր, մի-երկու պտույտ գործում շուրջս, հետո մոտենում էր ու գլուխը հպում ուսիս…
Հետո իմացա, որ այդ թեսթում ձին սիրելի մարդու խորհրդանիշն էր:
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Alphaone (28.09.2013), Cassiopeia (28.09.2013), E-la Via (28.09.2013), Sambitbaba (29.09.2013), Smokie (28.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (28.09.2013)
Մաքսային Միությանն անդամակցելուց հետո РосГосСтрах-ը կանավանափոխվի РосГосУжас-ի...
© Ես
Վառի՛ր մոմերը, օգտագործի՛ր լավագույն սավանները, հագի՛ր քո ամենագեղեցիկ սպիտակեղենը: Մի՛ պահիր դա հատուկ առիթների համար, այսօր հենց այդ հատուկ օրն է:
Պատրաստվիր ավելի լավ, քան անհրաժեշտ է ու թող, որ ամեն ինչ իր հունով ընթանա:
Arpine (28.09.2013), keyboard (29.09.2013), Sambitbaba (29.09.2013), Նարե91 (29.09.2013), Ուլուանա (28.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (28.09.2013)
Էսօր հերթական անգամ Ակումբի նամակներս էի քջջում, քանի որ փոստարկղս նորից լցվել էր, հարկավոր էր անպիտան նամակներ գտնել ու ջնջել։ Ինձ համար էլ թարսի պես անպիտան նամակներ համարյա չեն լինում։ Դրանք միայն իմ տված նկատողությունների նամակներն են ու դրանց տրված ստանդարտ արձագանքները, բայց դե արձագանքներն էլ հո միշտ ստանդարտ չեն լինում, երբեմն՝ լրիվ թանգարանային նմուշներ, ախր դրանք ո՞նց ջնջես։ Ու ընդհանրապես, էնքան նոստալգիայի մեջ եմ ընկնում էդ նամակները կարդալիս։ Դրանցում հաճախ քննարկվում են Ակումբի էնպիսի տեխնիկական և այլ բնությի խնդիրներ, որոնք էսօր ոչ միայն չկան, այլև շատերը երևի չեն էլ հիշում, որ եղել են, իսկ չիմացածները դժվար թե պատկերացնեն, որ էդպիսի խնդիրներ ընդհանրապես կարող էին լինել։
Մի նամակում, օրինակ, խոսվում էր էն մասին, որ երբ որևէ կետադրական նշանից հետո բացատ չի դրվում գրառման մեջ, գրառման տեքստը կիսատ է երևում։ Նույն ձևով գրառումը կիսատ էր երևում երեքից ավել կետեր իրար կողքի շարելու դեպքում։ Իսկ քանի որ կոնկրետ Ակումբցիներ կային, որոնք իրենց գրառումները համարյա միշտ բազմաբազմակետախեղդ էին անում, նրանց գրառումները, որպես կանոն, աղճատված էին երևում։ Հետո ստիպված էինք լինում խմբագրել, ավելորդ կետերը ջնջել, ստորակետերից ու վերջակետերից հետո բացատներ դնել, որ գրառումն ամբողջությամբ երևա։ Ինչքան ասում էինք՝ մի՛ դրեք էդ կետերը, մեկ է, չէր ազդում։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Բարև ժողովուրդ ջան: Կարճ արձակուրդ են տվել: "Ինչքա՞ն մնաց", "ե՞րբ ես գալիս" հարցերը էսօր իմ համար ամենահետաքրքիր ու տանջող հարցն են դառել: Կան բազմաթիվ տարբերակներ:
1. Դեկտեմբերի 14:
Ես բանակ գնացել եմ դեկտեմբերի 14-ին, ու եթե ինձ նույն օրը թողեցին, ուրեմն ինձ մնացել ա 77 օր ընդամենը: Բայց մեր գնդում տենց բան ընդամենը 2 հոգու հետ ա եղել (չհաշված ամենավերջին օրերի եկածները): Սա ամենաանհավանական տարբերակն ա:
2. Դեկտեմբերի 16:
Դեկտեմբերի 14-ը շաբաթ օր ա: Կիրակի զորացրում հնարավոր չի: Իսկ երկուշաբթին լավ առիթ ա. գնդի տողան, իրանց 2 տարին բանակում բոլորած տասնյակ զինվորներ... Մի խոսքով, 79 օրից: Գայթակղիչ ա, բայց քիչ հավանական:
3. Դեկտեմբերի 20:
Մոտական մարտական հերթապահությունից իջնելու օրը: Ավել ծառայածներիս միանգամից տուն կթողնեն: Բայց վարչակազմը երևի հոգատար կգտնվի մեր հանդեպ, ու մեզ կթողնի երկուշաբթի օրը: Ավելի կոնկրետ`
4. Դեկտեմբերի 23:
86 օ՞ր: Շատ չեղա՞վ: Չէ, պարոն Աբելյան, լսել ե՞ս վերջին նորությունները: Զորացրումները դեկտեմբերի վերջին են: Հաջորդ երկուշաբթի: Կամ հունվարին:
Էէէէհ, մարդ անորոշությունից գժվում ա: Եթե իմանայի, որ օրինակ մարտի 14-ին եմ հետ գալիս, ավելի հանգիստ կընդունեի: Բայց էս անորոշությունը անընդհատ գրավում ա ու խանգարում:
Все люди - евреи, просто не все нашли смелость признаться.
Arpine (28.09.2013), CactuSoul (29.09.2013), Cassiopeia (29.09.2013), E-la Via (29.09.2013), Moonwalker (29.09.2013), Sambitbaba (29.09.2013), Smokie (29.09.2013), V!k (29.09.2013), Անվերնագիր (29.09.2013), Նաիրուհի (29.09.2013), Շինարար (28.09.2013), Ռուֆուս (28.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (29.09.2013)
Մի գրամ աշխատասեր լինեի, էլի, տեր աստված… Հենց մենակ էսօրվա տեսած/մտածած/զգացածը գրեի, ինչքան լավ բան կարող էր ստացվել: Պահի տակ մտածեցի՝ այ որ impression-ը լիներ իմ փոխարեն, նույնիսկ ոչ թե մի, այլ մի քանի ընտիր գործեր կստացվեին էդ ամեն ինչից… Մտածում էի՝ ձև լիներ, իմ մտքերը տրանսֆեր անեի Լիլի գլխի մեջ, ինքը գրեր
Ուֆ աման, գոնե մեջս պահեի, էսքան չանկեղծանայի՝ թերություններիս մասին պատմեի հրապարակավ: Էս ինչ անհաջող տիպ դուրս եկա ես
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…
Cassiopeia (29.09.2013), Sambitbaba (29.09.2013), Smokie (29.09.2013), Նաիրուհի (29.09.2013), Նարե91 (29.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (29.09.2013)
Մի տեսակ շոկի մեջ եմ:
Ու աչքերս անընդհատ թացանում են
Բարի գիշեր
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Alphaone (29.09.2013), CactuSoul (29.09.2013), Cassiopeia (29.09.2013), E-la Via (29.09.2013), einnA (01.10.2013), erexa (29.09.2013), impression (29.09.2013), John (29.09.2013), laro (30.09.2013), Meme (29.09.2013), Moonwalker (29.09.2013), murmushka (29.09.2013), Norton (29.09.2013), Sambitbaba (29.09.2013), Smokie (29.09.2013), StrangeLittleGirl (29.09.2013), V!k (29.09.2013), Աթեիստ (29.09.2013), Անվերնագիր (29.09.2013), Գալաթեա (29.09.2013), Լուսաբեր (29.09.2013), Հայկօ (29.09.2013), Նաիրուհի (29.09.2013), Նարե91 (29.09.2013), Նուշություն (29.09.2013), Ուլուանա (29.09.2013), Ռուֆուս (29.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (29.09.2013)
Քիչ առաջ ինձ թվաց՝ վերջին 3 ժամվա աշխատանքս սխալմամբ ջնջել եմ...
Մինչ իրապես զգում էի՝ ինչ ա նշանակում նախաինֆարկտային վիճակ՝ ուղեղս աշխատեց ու սկսեցի "զիբիլանոցում" փորփրել:
Դու լավ բան ես, google drive...
Alphaone (29.09.2013), Meme (29.09.2013), Sagittarius (29.09.2013), Skeptic (29.09.2013), StrangeLittleGirl (29.09.2013), Նաիրուհի (29.09.2013), Վոլտերա (29.09.2013), Փոքրիկ շրջմոլիկ (29.09.2013)
Մի ծանոթ կա, կյանքում երևի երկու-երեք անգամ ենք հանդիպել: Վատ աղջիկ չի, բայց սարսափելի տարբեր ենք: Ամեն օր ի-նետով ստանդարտ «ո՞նց ես, ո՞նց չես», «բա ինչ կա, չկա՞», «բա ուրի՞շ» տեքստից հետո հարցնում է «բա չես ամուսնանում»: Մի անգամ կատակեցի՝ ինչի՞ առաջարկներ ունես: Մարդն էլ մտածել էր ամաչում եմ ուղիղ տեքստով ասել, ակնարկում եմ մեկին ճարի, ճարել էր: Ահավոր կատաղած անգամ լիքն ավելորդ բաներ ասեցի, կոնտակտներից ինձ ջնջեց: Հետո էլի հայտ ուղարկեց, լիքը ներողություններ, ընկերության հայտն ընդունեցի: Հիմա, երբ իմ անձնական կյանքում տեղի են ունենում Կատարինաներ ու Սենդիներ ու էլ չեմ հիշում ուրիշ ինչ փոթորիկներ, էս երկուսն ուղեղս եկան, նույն աղջիկն ամեն օր, օրը մի քանի անգամ իր ստանդարտ տեքստից հետո հարցնում է՝ բա չես ամուսնանո՞ւմ:
Աստվածներ, փրկեք ինձ նրանից, թե չէ հետո նրան ինձանից փրկել չեք հասցնի:
Այս պահին թեմայում են 4 հոգի. (0 անդամ և 4 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ