Անկապ օրագիր

[Ռուֆուս]

Իտալացիներին որտեղի՞ց էսքան շատ գեղագիտական ճաշակ: Քաղաքները նայում ես, մեկը մյուսից գեղեցիկ, եկեղեցիները՝ մեկը մյուսից հարուստ ու գեղեցիկ, նկարներն ու արձանները մեկը մյուսից լավը: Ու ամեն անգամ երբ մտածում ես, թե էլ քեզ ոչ մի բանով չեն զարմացնի, մեկ էլ նենց մի բան ես տեսնում, որ ապշում ես: Երեկ Ֆլորենցիայում անընդհատ մտածում էի, որ եթե Հայաստանի որևէ քաղաք Ֆլորենցիայի գեղեցկության գոնե մեկ տոկոսն ունենար, մենք աշխարհի ամենաերջանիկ ազգը կլինեինք: Ու Ֆլորենցիային նայելով չես կարող պատկերացնել, թե իրականում ինչ ահռելի հարստություն ու ոսկի են Մեդիչիները ծախսել էս քաղաքը սիրունացնելու համար:

Իտալացիներին ահավոր նախանձում եմ իրենց հոգևոր հարստության համար, երանի մենք էլ գոնե դրա շա՜տ փոքր մասը ունենայինք...

[Ինչուիկ]

Փուչ մարդիկ իրենց սիրելիներին մոտիկ չեն թողնում, որ իրենց միջի դատարկությունը չտեսնեն… (c)

[Artgeo]

Անժելա Սարգսյան, կուսաթաղանթներ, միասեռականներ... Թեմաներ, որոնք անհանգստացնում են Հայաստանի հասարկությանը վերջին ամիսներին։ Հետո էլ Եվրոպան ա այլասերված ու հիվանդ...

[Տրիբուն]

Էս ասվել ա

Ով չի խմում, անցյալ չի ունեցել: Ով խմում ա, ապագա չունի: Ու եկեք թքենք ապագայի վրա. Աստված գիտի, թե վաղն ինչ կլինի: Մարդ պիտի անցյալ ունենա:

Փաստորեն էս էլ ա ասվել ...

Դե ուրեմն .....

Տժալուց նենց ա պետք տժալ, որ մյուս օրը քեզ սաղ ճանաչողները թքեն էրեսիդ:

[One_Way_Ticket]

Վերջերս էր։ Երևանից Կիև էի թռնում։ Դժբախտաբար, Արմավիան Զվարթնոցի հետ ինչ-որ խնդիրներ ուներ, և ցերեկը ժամը երեքի փոխարեն Կիև հասա ուշ երեկոյան ժամը տաս անց կես։ Իսկ ես այդ օրը մի գեղեցիկ աղջկա հետ էի հանդիպելու։
Օդանավակայանից տաքսի եմ վերցնում, գնում եմ հյուրանոց։ Տրամադրությունս ընկած է։
Մեկ էլ հանկարծ ուշադրությունս գրավում են մեքենայում միացրած երգի բառերը․ "... а завтра, а завтра ты встретишься с ней. Не надо печалиться..."

[Նուշություն]

ՍՈՑԻԱԼԻԶՄ - ունես 2 կով, մեկը տալիս ես հարևանիդ։
ԿՈՄՈՒՆԻԶՄ - ունես 2 կով, պետությունը երկուսն էլ վերցնում է ու քեզ տալիս մի քիչ կաթ։
ՆԱՑԻԶՄ - ունես 2 կով, պետությունը երկուսն էլ վերցնում է ու քեզ գնդակահարում։
ԲՅՈՒՐՈԿՐԱՏԻԶՄ - ունես 2 կով, պետությունը երկուսն էլ վերցնում է, մեկին մորթում, մյուսին կթում ու կաթը թափում։
ԱՎԱՆԴԱԿԱՆ ԿԱՊԻՏԱԼԻԶՄ - ունես 2 կով, մեկը վաճառում ես ու ցուլ գնում, հոտդ բազմանում է, էկոնոմիկան՝ ծաղկում։ Հետո էդ բոլորը վաճառում ես, անցնում թոշակի ու հանգիստ ապրում։
ՍՅՈՒՐՌԵԱԼԻԶՄ - ունես 2 ընձուղտ, պետությունը պահանջում է, որ ֆլեյտա նվագել սովորես։
ՃԱՊՈՆԱԿԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, խաչասերում, ձևափոխում ես ու ստանում 10 անգամ փոքր կովիկներ, որոնք 20 անգամ ավելի կաթ են տալիս։ Հետո մուլտեր ես նկարում կովերի այդ մասին ու վաճառում աշխարհով մեկ։
ՉԻՆԱԿԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, 300 մարդ կթում են էդ կովերին։ Հայտարարում ես, որ քո երկրում գործազրկություն չկա, իսկ ճշմարտությունը լուսաբանող լրագրողը հայտնվում է բանտում։
ՀՆԴԿԱԿԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, երկուսին էլ պաշտում ես։
ԻՐԱՔՅԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - բոլորը կարծում են, թե դու լիքը կովեր ունես, դու պնդում ես, որ կով չունես ընդհանրապես, բայց ոչ ոք քեզ չի հավատում, ռմբակոծում ու ներխուժում են երկիրդ. միևնույն է դու կով չունես, բայց ունես դեմոկրատիա։
ՀՈՒՆԱԿԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, պարտք ես անում լիքը եվրո, կառուցում ես գոմեր, գնում կով կթող մեքենաներ, սառնարաններ, խոտ, բայց, միևնույն է՝ դու ունես ընդամենը 2 կով։
ԻՏԱԼԱԿԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, բայց չգիտես, թե ուր են... որոշում ես գնալ ճաշելու։
ՖՐԱՆՍԻԱԿԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, դուրս ես գալիս ցույցերի, փակում ճանապարհները, ստեղծում անկարգություններ... որովհետև դու ուզում ես ունենալ 3 կով։
ԱՄԵՐԻԿՅԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, վաճառում ես մեկը ու ստիպում, որ մյուսը 4 անգամ ավել կաթ տա։ Հետո գնում ես հոգեբույժի մոտ կոնսուլտացիայի՝ անալիզ անելու, թե ինչու կովդ սատկեց։
ՀԱՅԿԱԿԱՆ ԿՈՐՊՈՐԱՑԻԱ - ունես 2 կով, երկուսն էլ իշխանության ղեկին են։

Արմեն ֆոն Գևորգյան

[Jarre]

Ամենաչուզողական բարեմաղթանքը.
(«Sinister»-ի դիտման ժամանակ).
- Չվախենա՛ս

[Հայկօ]

Էս ջհուդական ազգանուններն էլ մի բան չեն: Ամեն տեսակ -բերգներ, -մաններ, -ովիչներ... Ռոզենբերգներ, Շվարցմաններ,զանազան Ռաբինովիչներ, ինչ ասես՝ կա, ուր նայում ես՝ իրանք են: Էն Տիտանիկը ծակողն էլ ջհուդ չէ՞ր. ազգանունն էլ Այսբերգ էր, Վայսբերգ էր, ինչ էր: Կամ էս Շաուրմանները, խոզ են լրիվ, չնայած փաթթած ունեմ իրանց, ի՞նձ ինչ: Էլ չեմ ասում ամեն տեսակ Բաթմանների ու Սփիդերմանների մասին. ձև բռնած անոնիմ ջհուդների ակումբ ա լրիվ: Բա էդ Ապահովիչնե՜րը, Ապահովիչնե՜րը: Դրանք որ էն ժամանակ մի քիչ շատ լինեին, էսօր էսքան շատ Աբրամովիչ ու Խայիմովիչ չէր լինի։ Տենցն են դրանք:

[Smokie]

Ինքնասիրությունը չի թողնի հաշտվել, բայց հոգին էլ հանգիստ չի: Այսպես երկար չի դիմանա, ախր ընդհանրապես կարևոր չի թե ով էր ճիշտ և ով սխալ, եթե սերն ավելի ուժեղ է: Նման պահերին հպարտությունդ կարող է քեզ դժբախտացնել, հասկացիր թե ինչ ես ուզում:

[Arpine]

Հիմա բողոքում են, թե ամեն ինչ ռոբոտացված, մեքենայացված է. ինչ վատ է որ, ինչքան մարդկային գործոնը քիչ, էնքան լավ:

[Smokie]

Երեկ Սիլվա Հակոբյանի ծննդյան տարեդարձն էր: Ժողովրդին դա հետաքրքրում է, նրանք սիրում են Սիլվիկին, նրանց հետաքրքրում է շոուբիզնեսի աստղերի կենցաղային անցուդարձը... Այս ամբողջն իրենից ներկայացնում էր շքեղ, անակնկալներով լի տարեդարձ, որը այնքան էլ մեծ նորություն չի:

Այսօր Սոս Սարգսյանի տարեդարձը նշվեց հիվանդանոցում Բարեբախտաբար հիմա ամեն ինչ լավ է իր հետ, բայց այս միջադեպը մտածելու տեղիք է տալիս: Սոս Սարգսյանը իսկապես հայ բեմի Վարպետն է՝ պատկանում է այն մարդկանց թվին, ովքեր որ հիմա շատ քիչ են: Նա դեռ պետք է ավելի երկար ապրի, շատ ավելի

[Նարե91]

էս մեր hայ տղաների մի լայն զանգված կարծում ա, որ երբ աղջիկը մուգ ապակիներով ակնոց ա կրում, ուրեմն ոչինչ չի տեսնում բացարձակապես...հա լուրջ եմ ասում...դա ա վկայում իրենց անքթիթ ու սևեռուն հայացքները ուղղված գեղեցիկ սեռին հատկապես էն Ժամանակ, երբ արևային ակնոցով են լինում... Աաաաա դե ամոթ ա էլի... Բա մենք չտես ու գյորմամիշ ազգ ե՞նք:

[keyboard]

Որ մի բան շատ ես ուզում, իրոք լինումա, բայց երբեմնե, էն ժամանակա լինում,երբ արդեն կամ ուշա կամ վաբշե դրա ժամանակը չի:
Հիմա, ոնց փորձում եմ նենց անեմ, որ ուզածս ու եղածը իրար բռանցնեմ բայց չի ստացվում, չգիտեմ էլ ինչ անեմ, էլ չուզե՞մ, թե եղածը ուղարկեմ գրողի ծոցը

[Տրիբուն]

Էրեկ Ուլնեցու վրայի հացի փուռը, որտեղից տաս տարի հաց էինք առնում, հանեցին - փողոցային առևտուր էր էլի, «Տարոն ջան, սիրուն չի» ակցիայի շրջանակներում: Էտ փռում հազար տարի մի ամբողջ ընատնիք էր աաշխատում. պապ, տատ, հեր, մեր աղջիկ, հարս, թոռ ... : Մարդիկ հալալ հաց էին թխում, ծախում էին, մենք առնում էինք, իրանք էլ իրանց գլուխն էին պահում: Հանեցին, 15 թվի թուրք ասկյարի ոճով. լիքը մենթ, որը զոռով հանում ու դուրս ա թափում էտ մարդկանց ունեցվածքը, հետո էլ իրանց աչքի առաջ քանդում ա իրանց քսան տարվա հացի միակ աղբյուրը ...... լաց ու կոց, ողբ ու անծեք ...... վրես ահավոր ազդել ա: Էս համբալների արածների մեջ գոնե ինչ-որ տրամաբանություն կա՞: Էս ու՞ր ենք հասել: Մեր ուզածն ի՞նչ ա: Ի՞նչ ենք սարքում: Էս մեր երկի՞րն ա, վաբշե .....

[John]

Էսօր էլի Արայիկի ծննդյան օրն է) էլի գնում ենք Բուժական` աշխարհի` ամենապարզ ու մաքուր մարդկանցովբնակեցված անկյուններից մեկը... Ամեն անգամ Բուժական գնալիս մի տեսակ մաքրվում եմ... Այ տենց տեղերն ինձ համար ավելի Սուրբ տեղեր են, քան թե բիզնեսի վերածված եկեղեցիներն ու շահամոլ եկեղեցականները: