Բայց նենց կուզեի Ժառը Հայաստանում լիներ: Գնայինք մի տեղ նստեինք, խմեինք, խոսեինք դեսից դենից:
Բայց նենց կուզեի Ժառը Հայաստանում լիներ: Գնայինք մի տեղ նստեինք, խմեինք, խոսեինք դեսից դենից:
einnA (05.11.2011), Inna (05.11.2011), Meme (05.11.2011), Moonwalker (05.11.2011), Մինա (05.11.2011)
Տնեցիք մեկ շաբաթով գնացել են ճանապարհորդության, ու տանը մենակ եմ մնացել: Երեկոյան եկա տուն, տեսնեմ մամաս ամեն ինչ արել-դրել ա ինձ համար, ոչ մի պակաս բան չի թողել՝ իմանալով, որ հոգնած-սատկած եմ տուն գալիս, հատակպես, երբ գործից հետո դասերի եմ լինում:
Սենյակներով ֆռֆռում եմ, սիրտս հո՜ կտոր-կտոր չի լինում, մեկ էլ պատահաբար գրություն գտա, որտեղ մամաս մի ամբողջ ինստրուկցիա էր ինձ համար թողել՝ ինչը որտեղ ա, ինչ ա ինձ համար պատրաստել, երբ տաքացնեմ, ոնց և այլն, վերջում ավելացնելով, որ ես իրանց կյանքն եմ:
Նայեցի գրությանը ու մի պահ տեղափոխվեցի ժամանակի մեջ: Մտածում եմ, «արա տենաս, երբ ծնող դառնամ, արդյո՞ք կկարողանամ անել այն ամենի 10 տոկոսը, ինչ ծնողներս արել են ու առ այսօր անում են ինձ համար»: Հետո ավելի խորացա ու մտածում եմ, «տենա՞ս իմ լակոտներն էլ իմ կեսի չափով կգնահատեն իրանց ծնողներին, ինչպես որ ես՝ իմոնց»:
էկան ինձ մարդի,
Ունեցանք որդի,
Անունը Կիկոս,
Գդակն էլ պոպոզ....
Լրիվ «Կիկոսի Մահը» վիճակն էր մոտս:
Բոլոր ճանապարհները տանում են դեպի մահ: Մոլորվի´ր:
Բրազիլի պատմությունը
Չուտես, չխմես, օր ու գիշեր իրան նայես:
Agni (05.11.2011), Ameli (05.11.2011), Ariadna (05.11.2011), CactuSoul (07.11.2011), Claudia Mori (05.11.2011), cold skin (05.11.2011), E-la Via (05.11.2011), einnA (05.11.2011), Freeman (05.11.2011), John (05.11.2011), Lusinamara (05.11.2011), Meme (05.11.2011), murmushka (05.11.2011), My World My Space (05.11.2011), Nare-M (05.11.2011), Ripsim (06.11.2011), Smokie (05.11.2011), Valentina (05.11.2011), Yevuk (05.11.2011), Անտիգոնե (07.11.2011), Արէա (05.11.2011), Արևհատիկ (05.11.2011), Դեկադա (05.11.2011), Ինչուիկ (05.11.2011), Լուսաբեր (05.11.2011), Մանուլ (05.11.2011), Մինա (05.11.2011), Նաիրուհի (05.11.2011), Ուլուանա (09.11.2011)
աաաաաաաաաաաբայց ինչիա սենց բաներ իմ հետ կատարվում ու հատկապես երբ ես մենակ եմ լինում էտ տարածքում` գրողը տանի:
Հա, հեչ ինչ եղավ որ, սառը ցնցուղ ընդունեցի գործի տեղը: Հենց էտ պահին բակը որոշեց անսարքվել ու գլխիս տափել ջուրը, ու ես չեմ մտածում իմ մասին, այլ մտածում եմ տակի հարևանները ոնց են գալու կռիվ
. Ռումինիայից մնացած տրավմա ունեմ, երբ մի կին դուռը ջարդելով ներս մտավ ու հո չի գոռում վրաս, ես էլ ապուշ կտրած հայացքով նայում եմ. "սա գիշերվա երազա"/էտ ուրիշ պատմությունա, որ տենց էլ եղավ, հաճախ եմ տենց երազ տեսնում, որ էլի կռվումա հետս այդ կինը/ բաաան չեմ հասկանում ինչա խոսում, հետո էլ ձեռքիցս քաշումա, ես սարսափած դեմքով նայում եմ ընկերներիս` փորձելով օգնություն խնդրել: Մի խոսքով մեր ներքևի հարևանն էր, ում նոր նորոգած լոգարանը ջրհեղեղ էի արել:
Բայց էս անգամ էս բան չէի արել, ինքն իրան
ԱՄԵՆԱԿԱՐԵՎՈՐԸ ԱՉՔՈՎ ՉԵՍ ՏԵՍՆԻ, ԱՄԵՆԱԿԱՐԵՎՈՐԸ ԶԳՈՒՄ ԵՆ...
Սուսանիկի մտքերից.
-Ասի՛, ես որոշել եմ՝ չեմ ամուսնանալու, երեխա էլ չեմ ծնվացնելու....հմմմ...հիշեցի՜... արի դու էլ մի պսակվի, երկուսով մնանք տանը ու սաղ օրը տուն-տունիկ խաղանք... հը՞ն...
Հ.Գ. Ինչից ա՝ Հայաստանում "թիմային աշխատանք" ասելով հասկացվում ա՝ "Ես Զումմա խաղամ, դու իմ տեղը իմ գործն արա":
Հ.Հ.Գ. Սուսանիկի թափած խաղալիքներն եմ հավաքում:
Հ.Հ.Հ.Գ. Սուսանիկն էլ Զումմա ա խաղում...
Էս մեկն էլ իմ մտքերից...
Մի քանի օր առաջ ռուսական եսիմ որ ալիքով եսիմ ինչ հաղորդում է. մի կին եկել ու բողոքում է՝ "Իմ մարդը ինձ չի խանդում": Ու մի վագոն ծյոծյա-ձյաձյաներ նստած հո "ա՜խ-վա՜խ, վա՜շ-վի՜շ, ամա՛ն-ամա՛ն" չեն անում... ձեռքի հետ էլ նզովք ու լուտանք են թափում էդ մարդու /չխանդողի էլի/ գլխին:
Վերջը-վերջը էդ բողոքող ծյոծյային սիրունացրեցին, պլպլացրեցին, տվեցին մարդու ձեռքը ու շատ խիստ տոնով հարցրեցին՝ "Սրանից հետո խանդելու ես կնոջդ, չէ՞"…
Պապուն արևը՝ կյանքից մի զադ էլ ա հըսկանըմ չեմ...
Կյանք ա, ամեն ինց պատահում ա... (c) Սուսանիկ
Ութ անգամ ութ վաթսունչորս, Ութ անգամ ութ վաթսունչորս, Ութ անգամ բութ վաթսունչորս, Ութ անգամ ութ վաթսունչորս, Ութ անգամ գութ վաթսունչորս, Ութ անգամ ութ վաթսունչորս, Ութ անգամ ճութ վաթսունչորս, Ութ անգամ ութ վաթսունչորս, Ութ անգամ խութ վաթսունչորս
Վերջին խմբագրող՝ Chilly: 05.11.2011, 16:25:
Փլավքամիչը վերցրել ու կանգնել եմ ջրի մոտ: Բացել եմ ծորակը: Ջուրը էնքան հանդարտ ու հավասարաչափ է լցվում ու անցքերից թափվում ցած լվացարանի մեջ: Երբեմն թափվող ջուրը անհավասար էր լցվում: Մի տեղ շատ, մի տեղ քիչ: Մեկ շատ արագ, մեկ էլ կտեսնես դանդաղեց: Բայց ծորակից նույն չափով է միշտ գալիս ջուրը: Ոչ ուժեղացնում էի, ոչ էլ փակում: Պարզապես քամիչս ինքն էր որոշում ոնց տեղաբաշխի ստացվելիքը, որ բալանսը պահպանվի: Մեկ էլ կտեսնես էնքան ուժեղ լցվեց, որ լվացարանում ավելցուկ առաջացավ, մեկ մեկ էլ դառնում էր «հեղնար աղբյուրը», պետք է խնդրեի որ մի կաթիլ գա: Բայց ի՜նչ զգացողություն էի ունենում երբ կտրված ջուրը նորից կաթիլ կաթիլ գալիս էր: Ձեռքս պահում էի տակը, զգալու սառնությունը: Իսկ երբ ընթացքը ուժեղանում էր ջրի հարվածից ափս ցավում ու դաղվում էր, ինչը և ստիպում էր ինձ ետ քաշել ձեռքս կամ էլ իջեցնել ավելի ներքև:Դրա համար են ասում «ոտքդ վերմակիդ չափով մեկնիր», էս պարագայում ձեռքս չափից ավել պիտի չմոտեցնեի: Մեկ մեկ ջուրը ինձ նվեր էր տալիս: Բայց ժամանակ անց հենց զգում էր ազարտի եմ ընկել ու անգամ խաղեր եմ խաղում ետ էր վերցնում իր նվերը: Ու սկսում էի մտածել: Պիտի հույսդ քեզ դնես ու երբեք չընդունես անվճար նվերներ: Դրանց դիմաց ավելի մեծ գումար ես վճարում: Վճարում ես քո հիասթափությունների գնով: Երկար խաղից հոգնած երբ ձեռքս քաշեցի, ջուրն էլ սկսեց հանգիստ առանց ալեկոծվելու գալ ծորակից ու հավասարաչափ թափվել մաղիս միջով: Բայց ոչ մի կաթլ ջուր չի մնում քամիչիս մեջ......պարզվում է. կյանքը կարող է վերջանալ նույինսիկ մեկ օրում: Ու «ամենից դժվարը էս գիշերը լուսացնելն է» բառերը դառնում են կորած ջուր:
...ասում են մարդիկ ովքեր ռոք են լսում, դժվարամարս են: Երևի....
Freeman (05.11.2011), murmushka (05.11.2011), My World My Space (05.11.2011)
Ո՜նց եմ սիրում հին ու լավ ընկերներին, էն, որ քիչ են բայց իրենց իսկական ընկեր են ասում
:
"Non est ad astra mollis e terris via."
Նորից ու նորից Իսիկավա Թոքուբոքուի այս տողերն են գլխումս պտտվում:
Երբ ինձ թվում է,
Թե մոռացել եմ,
Ցանկացած մանրուք
Հիշոցնում է ինձ.
Դա անհնար է...
Ameli (06.11.2011), einnA (05.11.2011), Lusinamara (05.11.2011), Meme (05.11.2011), My World My Space (05.11.2011), Nare-M (05.11.2011), Ripsim (06.11.2011), Արէա (06.11.2011), Արևհատիկ (05.11.2011), Նաիրուհի (05.11.2011)
Ինչ հետաքրքիր ա նորեկ լինելը:Նոր միջավայր,որտեղ բոլորը ճանաչում են միմյանց,իսկ դու հետաքրքիր ես,առեղծվածային...Ետևիցդ լսում ես շշուկները տղաների.«Բայց ինչ լավիկնա,ինչ սիրունա»,աղջիկների՝ «Ինչ լավ մազեր ունի»,«Տեսնես ո՞վա իրա ընկերը»:Բոլորը փորձում են ընկերանալ,մտերմանալ: Ինչպես ասում էր դպրոցում մեր ֆիզկուլտուրայի դասատուն ՝ ուշադիր զննելով. «Նորեկա ուրեմն նորա եկել»
Սովորել էի արդեն քո ներկայությանը, սովորել էի ամեն անգամ աչքերս բացել քո ձայնից ու տեսնել քո ժպիտը, սովորել էի ամեն անգամ դասերից հետո զանգեմ, որ հարցնեմ, ինչ պիտի տուն բերեմ, որ ամեն օր պիտի մտնեմ տուն, իմանալով, որ դու սպասում ես: Վաղուց այսքան երջանիկ չէի եղել, բայց ափսոս ժամանակը թռավ ու նորից ամեն ինչ նույնն է: Մամ, ես քեզ շատ եմ սիրում, ընդհամենը 1 օր է անցել ու արդեն ահավոր կարոտել եմ: Երանի նրանց, ովքեր իրենց ծնողների հետ են ապրում:
Հրաշքի ուժը միայն երևակայության ուժն է…Լ.Ֆոյերբախ
Ameli (06.11.2011), anahit96 (05.11.2011), einnA (05.11.2011), Freeman (05.11.2011), Lusinamara (05.11.2011), Mark Pauler (06.11.2011), Meme (05.11.2011), Nare-M (05.11.2011), Ripsim (06.11.2011), Smokie (05.11.2011), Valentina (05.11.2011), Անտիգոնե (07.11.2011), Դատարկություն (05.11.2011), Ժունդիայի (06.11.2011), Լեո (05.11.2011), Լուսաբեր (05.11.2011), Մանուլ (05.11.2011), Մինա (06.11.2011), Նաիրուհի (05.11.2011), Նարե91 (06.11.2011)
Աշխարհի ամենականաչ կառույցներից
Չգիտեմ հիմա կան թե չէ, բայց կլինեն, կամ կավելանան
"Non est ad astra mollis e terris via."
Ameli (06.11.2011), anahit96 (05.11.2011), E-la Via (06.11.2011), Freeman (05.11.2011), Inna (06.11.2011), Kita (06.11.2011), Lianik (06.11.2011), Lusinamara (05.11.2011), Mark Pauler (06.11.2011), Meme (05.11.2011), Monk (06.11.2011), My World My Space (06.11.2011), Nare-M (06.11.2011), Ripsim (06.11.2011), Smokie (05.11.2011), Tig (07.11.2011), Universe (05.11.2011), Yevuk (08.11.2011), Ինչուիկ (06.11.2011), Մանուլ (05.11.2011), Մինա (06.11.2011), Նաիրուհի (06.11.2011), Սլիմ (05.11.2011), Ֆոտոն (11.11.2011)
Ինձ մոտ գրեթե միշտ Խորհուրդ եմ տալիս դիտել ու Կարճամետրաժ մուլտֆիլմեր թեմաները չկարդացված գրառումների ցանկում հաջորդում են միմյանց…
Ու ես էսքան ժամանակ էդ խորհուդը չընկալեցի
Ասա՝ մի երկու րոպեանոց մուլտն ի՞նչ ա, որ չես նայում, էդքան էլ հանգամանքները դասավորվում են
...Քեզ հետ ապրել եւ հավատալ կյանքի ուժին ու ոգուն, չտրտնջալ ոչ ցավերից, ոչ տանջանքից, ոչնչից,
լքե՜լ, լքե՜լ հաճույքները փափկամեղկ ու մորմոքուն, լինել քեզ հետ, քո թռչունը, պղնձանալ քո շնչից:
Ռազմիկ Դավոյան
Ո՛չ ուզում եմ սիրահարվել, ո՛չ ուզում եմ սիրել, ո՛չ էլ ուզում եմ, որ ինձ սիրեն:
Բարությունը միակ զգեստն է, որը երբեք չի հնանում:
Հենրի Թորո
anahit96 (06.11.2011)
Բա սենց կլինի, բա ինչ կլինի, որ առավոտյան 5:30 զարթնես, մի ժամ անքնությունից տառապես, 6:30 քեզ համոզես այնուամենայնիվ մոտենալ կոմպին, միգուցե հետո կարողանաս քնել... Մի խոսքով, վեր կացա, կարդացի Ռաֆի հարցազրույցը, մի հատ էլ ժպտացի, լավն ա էլի մեր Ռաֆը, Էլիզեն էլ՝ ի դեպ
When life gives you lemons, make lemonade
Ameli (06.11.2011), CactuSoul (07.11.2011), E-la Via (06.11.2011), Freeman (08.11.2011), Inna (06.11.2011), Kita (06.11.2011), Lusinamara (06.11.2011), Mark Pauler (06.11.2011), Meme (06.11.2011), Արևհատիկ (06.11.2011), Գեա (06.11.2011), Էլիզե (06.11.2011), Ժունդիայի (06.11.2011), Ինչուիկ (06.11.2011), Լուսաբեր (06.11.2011), Ուլուանա (07.11.2011), Ֆոտոն (11.11.2011)
Հավես ջաաաաաան, ինչի էս ես վերջերս էտքան շուտ-շուտ ինձնից փախնում: Քեզ ինչ եմ արել.......Ետ արի էլիիի մի ֆիզիկա ա մնում,հետ արի էտ էլ գնամ անեմ,հա??? Վաաաաաա՜յ դաշնամուրի հավես,քո հետ չեմ, ֆիզիկայի հավեսին ասա գա,վաաաաայ.......քանի անգամից ա հասկանում
Այս պահին թեմայում են 3 հոգի. (0 անդամ և 3 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ