Ու էլ հոգնաաաաած,էլ սովաաաաաած, ցրտից անզգայացած ոտքերով, որովհետև որոշել էի, որ տաք է լինելու ու ,,կեդ,,երով էի գնացել աշխատանքի, ՀԻՅԱՑԱԱԱԾ....ճեմելոոոոոով... երջանիիիիիիիիիիիիկ ....գալիս էի քայլելով դանդաաաղ
Եթե կարողանաի ստեղ տեղադրել էդ երջանկության գոնե 0.00001%-ը....եթե միայն կարողանաի ձեզ էլ օծել այս երջանկությաաամբ....
Կիսվում եմ....նվիրուուուուում եեեեեեեեեմ
ՍԻՐՈՒՄ ԵԵԵԵԵԵԵԵԵԵՄ
Want to know the truth ?
Էս վերջին մի քանի օրը, չգիտեմ ինչի, մտածում եմ մարմնավաճառ բառի իմաստի մասին: Ու՞մ ենք մենք ասում մարմնավաճառ: Ով որ իր մարմինը վաճառում ա միավոր ժամանակում N անգամ, M քանակությամբ մարդկանց, որտեղ N,M>>1: Ու մտածում եմ, ինչի՞: Չէ՞ որ բառը շատ պարզ ա, մարմնա-վաճառ: Այսինքն՝ մարմինը վաճառող: Այսինքն, այն մարդը, ով կյանքում մեկ տղամարդու հետ կլինի, նրա հետ կամուսնանա՝ շահադիտական նպատակներով, փողի կամ գույքի համար, ինչ-որ նյութական արժեքի համար, կամ ինչ-որ շահախնդրությունից ելնելով, այլ կերպ ասած, առանց սիրո, առանց հոգեկան կապի, մարմնավաճառ ա: Մարմնավաճա՞ռ ա: Ինքն էլ իրա ձևով ա վաճառում իրա մարմինը: Դե եթե տենց նայենք, սիրուց ելնելով ամուսնանալն էլ ա մարմնավաճառություն: Չէ՝ էդ ուրիշ արժեք ա, ու ոնց տեսնում եմ, ուրիշ, հետզհետե անհետացող արժեհամակարգ: Մեսչյանի "Չի Վաճառվում" երգը լսե՞լ եք: Լսել եք երևի: Մարմնավաճառ լինելու համար շատ դեպքերում N=M=1: Հա, հենց 1:
Դրսում ձյուն ա գալիս: Իսկ տներում շատերը մտածում են, թե ոնց ավելի շահավետ, ավելի թանկ վաճառեն իրենց մարմինները:
Տեսնես ե՞րբ եմ F ակորդը սովորելու:
Лучше Гор могут быть только Горы.
CactuSoul (11.01.2011), Chuk (11.01.2011), E-la Via (11.01.2011), einnA (11.01.2011), Freeman (11.01.2011), Kita (11.01.2011), Kuk (11.01.2011), My World My Space (11.01.2011), paniaG (11.01.2011), Philosopher (11.01.2011), Ungrateful (11.01.2011), Արևածագ (11.01.2011), Երվանդ (11.01.2011), Հարդ (11.01.2011), Նաիրուհի (11.01.2011)
Միշտ ժպտում ես, թեկուզ սատկած վիճակում, իսկ քեզ նորմալ վիճակում նույնիսկ էտ պատիվին չեն արժանացնում: Միշտ սիրալիր ես ու ջերմ, թեկուզ սատկած վիճակում, իսկ քեզ էլի նույնիսկ նորմալ վիճակում էտ պատվին չեն արժանացնում: Վերջում էտ միշտերից քո մեջ ջերմ բան չի մնում ժպտալու, բայց դու մեկ է ջերմ ես լինում ու էլի դրա դիմաց ստանում քո բաժին սառնությունը անտեղի:
Այ սենց անարժան ենք ապրում էլի
Ты или заходи в мою жизнь, или иди куда-нибудь.. стоишь на пороге, а дверь настежь. мне холодно.
E-la Via (11.01.2011), erexa (11.01.2011), Gayl (11.01.2011), Jarre (11.01.2011), Kuk (11.01.2011), ministr (13.01.2011), My World My Space (11.01.2011), Nare-M (11.01.2011), paniaG (11.01.2011), Shah (11.01.2011), Yevuk (13.01.2011), Արևածագ (11.01.2011), Երվանդ (11.01.2011), Ինչուիկ (11.01.2011), Կաթիլ (12.01.2011), ԿԳԴ (11.01.2011), Հարդ (11.01.2011), Մանուլ (11.01.2011), Նաիրուհի (11.01.2011), ՆանՍ (14.01.2011)
Փախուստ...
Մենք անընդհատ փախչում ենք:
Փախչում ենք մեզ շրաջապատող իրականությունից, մեր այս կյանքից, մարդկանցից, ներկայից, անցյալից, անգամ շատ սպասելի ապագայից:Բայց, իրականում, այս բոլոր փախուստների ետևում կանգնած է մի բան. Ամենից առաջ մենք փախչում ենք ինքներս մեզանից:
Փախչում ենք մեր ով լինելուց, զգացմունքներից, ցանկություններից, երազանքներից, պատասխանատվությունից...
Թե քեզ ձեռ չի տալիս քո ով լինելը` աչքերդ փակում ես ու աշխատում չնկատել դա, կամ էլ քեզանից ստեղծում ես մի այլ կերպար:
Թե ցանկություններդ այնքան համարձակ են, որ ընդունված ստանդարտներին չեն համապատասխանում, որ շրջապատի աջակցությունը չեն ստանում կամ մեծ խոչընդոտների են հանդիպում` գերադասում ես առաջին իսկ անհաջող փորձից փախչել, քան նորից փորձել,քան պայքարել:
Թե թույլ ես, դժբախտ, միայնակ` շատ ավելի հեշտ է դա չնկատելու տալ, ձևացնել ուժ, ժպիտ նկարել դեմքիդ, քեզ շրջապատել ոչ անհրաժեշտ մարդկանցով, քան դա խոստովանել ու փորձել պատճառները հասկանալ:
Ամենից հաճախ փախչում ենք մեր սիրուց... Սիրում ես` թույլ ես, սիրում ես` բաց ես հարվածների համար, սիրում ես ` ամենայն հավանականությամբ կհիասթափվես, սիրում ես` ուրեմն պետք է պատրաստ լինես ցավին... իսկ մեզանից քանիսն է, հը? դրան պատրաստ:
Սիրում ես ու դա փոխադարձ է` սկսում ես զգացմունքիդ անիրականությունը ապացուցուղ հազար ու մի պատճառ փնտրել, սխալի ապացույցներ որոնել ու փախչելու արդարացում: Որավհետև պատրաստ չես "եսդ" թաղել հանուն "մենքի":
Մարդիկ էլ կան հենց սերն են փախուստի միջոց դարձնում: Անընդհատ սիրահարվում են, իրենց անհրաժեշտ, ցանկալի զգալու համար պատրաստ են ամեն օր ինչ-որ մեկին սիրահարվել, միայն թե...
Իսկ, եթե սիրում ես անպատասխան, դե դա արդեն իսկ փախուստի ամենասիրելի պատճառն ու արդարացնում ես: Կարող ես այնքան հեռու հասնել այս հարցում, որ թողնես երկիրդ, ընտանիքդ , հարազատներիդ, ընկերներիդ...
Փախչում ես ու կռիվ տալիս, փախչում ու կռիվ տալիս.... Ու սա անընդհատ:
Իսկ ընդամենը հարկավոր է չվախենալ նայել ու տեսնել: Համարձակություն ունենալ նայել իրականությանդ աչքերին, հարկավոր է մթով պատածի վրա լույս սփռել, ինքդ քո մասին ճշմարտությունը խոստովանել ու ... ու ընդունել: Ընդունումն էլ կբերի հաշտություն, թույլ կտա պարզ տեսնել իրավիճակը ու որոշում կայացնել: Կսկսես սեփական կյանքիդ հանդեպ պատասխանատվությունը իքդ քեզ վրա վերցնել:
Փախուստ... այս ամենը գիտակցելով հանդերձ` ես դեռ կշարունակեմ երբեմն-երբեմն փախչելու փորձել անել, ինքս ինձ ստել, աշխատել որոշ բաներ չնկատելու տալ, բայց գիտեմ, որ դա էլ երկար չի տևի, որովհետև փախուստն էլ ինձ համար չէ, որովհետև ընդունումը թեկուզև ցավոտ է, բայց դա բուժմանն է նախորդում:
Չէ, փախուստը հաստատ էլ ինձ համար չէ:
Հեռացողներին ճամփան չի ներում:
Zulo
CactuSoul (11.01.2011), einnA (11.01.2011), erexa (11.01.2011), Farfalla (11.01.2011), Jarre (13.01.2011), KiLa (14.01.2011), Mark Pauler (14.01.2011), Moonwalker (11.01.2011), My World My Space (11.01.2011), Nare-M (11.01.2011), Tig (11.01.2011), Արևածագ (11.01.2011), Դատարկություն (11.01.2011), Ինչուիկ (11.01.2011), Նաիրուհի (11.01.2011)
Երբևիցե նկատել ե՞ս, որ քեզ կրկնօրինակում են. օրինակ հագուստդ, գրառումներդ, արտահայտություններդ, գարեջուր լցնելու ձևը... շա՞տ ես ջղայնացել. իզուր, քանի որ դա ամենամեծ կոմպլիմենտն ու գովեստն ա..
նոր գրառում չանեմ` մի բան էլ ասեմ ու անցնեմ իմ երկաթե "ընկերներին" ))
եթե մի բան անում ես ուրիշներին ցույց տալու համար` ստացվում ա գեղեցիկ, իսկ եթե անում ես ուրիշներին անտեսելով` քո համար, ապա ստացվում ա ուղղակի իդեալական:
I love my life and I celebrate it every day...
Ariadna (11.01.2011), CactuSoul (11.01.2011), einnA (11.01.2011), Farfalla (11.01.2011), Gayl (11.01.2011), Jarre (13.01.2011), Nare-M (11.01.2011), paniaG (11.01.2011), Ribelle (13.01.2011), Tig (12.01.2011), Yevuk (13.01.2011), Արևածագ (11.01.2011), Արևհատիկ (11.01.2011), Դեկադա (17.01.2011), Ինչուիկ (11.01.2011), Մանուլ (11.01.2011), Նաիրուհի (11.01.2011), ՆանՍ (14.01.2011), Շինարար (11.01.2011)
Երևի 50 տարեկան, համակրելի արտաքինով կինը դիմեց վարորդին.
- Կանգառում կկանգնե՛ք:
Մեքենան կանգնեցրեց, բայց դեռ կինը չէր հասցրել իջնել, շուռ եկավ կողքին նստած անծանոթի կողմը ու մուննաթախառը ասաց.
- Արա, որ չեն ասում «կկանգնես», քիչ ա մնում հելնեմ կայնեմ... բա որ ասում են «կանգնացրեք»...
Դիմացի նստելատեղին նստած երիտասարդը չարձագանքեց: Բոլոր ուղևորները տհաճ զգացումով լռեցին:
Հաջորդ կանգառում պետք է իջնեի: Լուսակրի կարմիր լույսի տակ կանգնած էինք, ձայնեցի.
- Վարպետ, խնդրում եմ խաչմերուկն անցնելուց հետո՝ կանգառում, անվադողերի հարկադիր պտույտը կասեցնելով կանգնեցրեք ավտոմեքենայի ընթացքը, որպեսզի իջնեմ:
Իջա ուղևորների համերաշխ ծիծաղի ու վարպետի թունավոր հայացքի ներքո... շան տղեն լավ էլ աչք ուներ, իջա թե չէ, ոտս հավեսով ոլորեցի
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
*e}|{uka* (11.01.2011), Ariadna (11.01.2011), ars83 (11.01.2011), CactuSoul (12.01.2011), einnA (11.01.2011), Freeman (11.01.2011), Gayl (11.01.2011), helium (11.01.2011), Jarre (13.01.2011), Kita (11.01.2011), Kuk (11.01.2011), Monk (13.01.2011), Nadine (12.01.2011), Nare-M (11.01.2011), paniaG (11.01.2011), Rammstein (19.01.2011), Tig (12.01.2011), Ungrateful (12.01.2011), Valentina (11.01.2011), Yeghoyan (12.01.2011), Yevuk (13.01.2011), Անտիգոնե (11.01.2011), Արշակ (11.01.2011), Արևածագ (11.01.2011), Արևհատիկ (11.01.2011), Դատարկություն (11.01.2011), Ժունդիայի (11.01.2011), Ինչուիկ (12.01.2011), Ծով (12.01.2011), ԿԳԴ (13.01.2011), Ձայնալար (11.01.2011), Նաիրուհի (11.01.2011), ՆանՍ (14.01.2011), Շինարար (11.01.2011), Ուլուանա (15.01.2011), Ռուֆուս (12.01.2011)
Առյուծի էգը փայլում է մթության մեջ: Առյուծի էգը, անկախ այն բանից, սոված է, թե ոչ, բռնում, սպանում ու հոշոտում է: Առյուծի էգը ներում չունի: Առյուծի էգերը առյուծ են նաև: Ով դու´ պոետ, բանվոր կամ գեներալ, զգուշացի´ր առյուծի էգից: Նրանք խանդոտ են, հակամարտող: Արեգնակային են: Քաոսածին են: Հրեղեն են, ոսկեգույն են ու քարե:
Ու շա՜տ, չափից դուրս շատ լիբերալ:
Բոլոր ճանապարհները տանում են դեպի մահ: Մոլորվի´ր:
Բրազիլի պատմությունը
Չուտես, չխմես, օր ու գիշեր իրան նայես:
Այսօր Երևանիս նայում էի զննող հայացքով (մի եսիմինչ խոշորացույց չի, բայց համենայն դեպս), կիսվեմ դիտարկումներովս:
46 համարի երթուղայինով ուղևորվում եմ քաղաքի կենտրոն: Վարորդը՝ երիտասարդ տղամարդ, հաճախակի շրջվում է կողքին նստած կիսաճերմակ մազերով տղամարդու ուղղությամբ, որը խոսում է հեռախոսով: Վերջինս ինչ-որ մեկից տեղեկանում էր՝ ՌԴ-ում արդյոք ծանոթ մեկը չունե՞ն, որ կարող է քաղմասից դուրս հանել «իրենց ընգերոջը», որը գողացած ապրանք է փորձել հանել այդ երկրի տարածքից և հենց Շերեմետյևո օդանավակայանից (հավանաբար 2-րդ տերմինալից, այդ «հիանալի» վայրի մասին հիշողություններն ինձ միշտ տարբեր աստիճանի ջղաձգության հասնող բերկրանք է պատճառում) տարվել է քաղմաս: Պայմանավորվեցին, որ կրկին կկապվեն միմյանց հետ: Նույն շարքում նստած ուղևորը՝ մեկ այլ երիտասարդ, իր մասնակցությունը ցուցաբերեց ձերբակալվածի ազատագրման գործին մտահոգ դեմքով հարցնելով՝ արդյոք «ադվակատ» վարձել են: Այդ ընթացքում հուզված վարորդը հասցրեց երկու ագամ անցնել կարմիր լույսի տակով և մեկ անգամ գրեթե մխրճվել երթևեկության կանոնների նկատմամբ նույնպիսի, մեղմ ասած անհոգ վերաբերմունք ունեցող վարորդի կողմից վարվող տաքսու մեջ:
Ավելի ուշ պետք է անցնեի Սայաթ-Նովա փողոցով՝ պետ. օպերայի շենքի դիմաց: Վերջապես, երբ հետիոտնի համար կանաչ լույս է վառվում, կարելի է անցնել փողոցը՝ առանց «աջից մտնող» մեքենաների. մի քիչ ավելի երկար ես սպասում, փոխարենն ավելի ապահով ես անցնում:
Մե՜ խինդ, մե՜ ուրախություն (ինչպես կասեր հարգարժան Գալաթեան) են պատճառում կենտրոնական փողոցները: Ինչպիսի՜ նորանոր անուններ, տառակապակցություններ, մի նեոլոգիզմների շտեմարան:
Թումանյան փողոց. LC Waikiki անունով խանութը ողջունում է հաճախորդին իր գույնզգույն տառերով: Անցյալ դարում ծնված և ժամանակակից առաջընթացին անտեղյակ մարդկանց համար գրված է հայատառ տարվերակը՝ «Էլ Սի Վայկիկի»: Չգիտես ինչու, կետադրական նշաններն ու բացատները սխալ էին դրված և ճիշտ տարբերակնաղճատված էր: Կարծում եմ, պետք է լիներ «Է՜, լսի, վա՛յ, Կիկի»: Մի քիչ երկար անուն չէ՞ խանութի համար: Ու մի տեսակ ընկերավարորեն է հնչում:
Նալբանդյան փողոց.Նույնիսկ ամաչում եմ ասել, թե ինչեր էին թաքնագրված այս փողոցի խանութներից մեկի անվանման մեջ: Պատկերացրե՛ք, գրված է Digital gates: Հայատառ տարբերակում տառերի փոփոխությամբ և բացատների տեղափոխությամբ փորձ էր կատարված քողարկել անվանումը՝ «Դիջիտալ գեյթս»: Այնինչ, սկզբնական տարբերակը հավանաբար եղել է «Գիդի տալ. գեյ, թս
»: Ուր ենք հասել, հա: (Հեսա Օ՛Հայկը գալու ա, ասի՝ քեզ չի սազում սենց բաներ գրելը:
Դե լավ, հիմա, տարին մի քանի անգամ:
)
Մատուշկա-Ռոսսիայի նկատմամբ ո՞վ գորովալից սեր չի տածում մեր ժամանակներում: Այ, օրինակ, «Մեկ ազգ» դաշինքը կոչ է անումասել թուրքամետ ԱՄՆ-ին, և
՝ Ռուսաստան-Հայաստան դաշինքին: Այս պարագայում շատ հատկանշական նշանակություն է ստանում Երևանի քաղաքապետարանի և ք. Երևանի պատմության թանգարանի անմիջական հարևանությամբ տարածվող հրապարակի անվանումը՝ площадь России: Այդ «լյուբովը» թափանցել է անգամ Երևանի մետրոպոլիտեն, ուր գովազդային պաստառները գայթակղում են Ձեզ այցելել քաղաքի նործին հրաշքը տեսնելու՝ դելֆինարիումը, որի պաշտոնական կայքէջն ունի delfinariy.am հասցեն: Չմոռանաք այցելելուց հետո ընկերներին պատմել, որ եղել եք «ձիլյֆինարիյում» կամ «ձիլյֆինարյայում» ու ինչ լավ «ձիլյֆիններ» ու «մառսկոյ կոծիկներ» կային այնտեղ:
Երևանի մետրոպոլիտենը միայն զվարճանքներ չի ներկայացնում ուղևորներին: Ցուցադրվում են ժամանակակից և անցյալ դարի հռչակավոր նկարիչների կտավները: Ահա, խնդրեմ, Մարտիրոս Սարյանի «Գազելները» և Ֆրանսուա Օրանժի «Անվճար րոպեներ» աբստրակցիան: Վերջինիս ստորագրությունը հստակ երևում էր կտավի աջ ստորին անկյունում՝ գազարագույն վանդակում: Իսկ, միգուցե, դա ակնարկ էր, որ վարպետի մեկ այլ նկարի կողքին փակցված «Ростикс» ուտուշ-խմուշանոցում կուշտ ուտելու համար անհրաժեշտ է ոչ պակաս, քան այնպիսի թղթադրոմ, որի վրա պատկերված է Սարյան նկարի՞չը:
Վերջին խմբագրող՝ ars83: 11.01.2011, 21:24:
Il y a un spectacle plus grand que la mer, c'est le ciel; il y a un spectacle plus grand que le ciel, c'est l'intérieur de l'âme. (V. Hugo, Les Misérables)
Ariadna (11.01.2011), Chuk (11.01.2011), E-la Via (11.01.2011), einnA (11.01.2011), Freeman (11.01.2011), helium (11.01.2011), Jarre (12.01.2011), Kuk (12.01.2011), Moonwalker (11.01.2011), My World My Space (11.01.2011), Nare-M (11.01.2011), Rammstein (19.01.2011), Tig (12.01.2011), Yeghoyan (12.01.2011), Yevuk (13.01.2011), Արևածագ (11.01.2011), Երվանդ (12.01.2011), Ինչուիկ (12.01.2011), Նաիրուհի (11.01.2011), ՆանՍ (14.01.2011), Ռուֆուս (12.01.2011)
Կարոտել էի էս կիբեռտարածությունը
Jarre (12.01.2011), Kuk (12.01.2011), Moonwalker (12.01.2011), Ungrateful (12.01.2011), Yeghoyan (12.01.2011), Արևածագ (11.01.2011), Ինչուիկ (12.01.2011), Մանուլ (12.01.2011), Շինարար (11.01.2011), Ռուֆուս (12.01.2011)
Ո՞րն է ամենա լավ հաճոյախոսությունը, որ կինը ցանկանում է ստանալ…
Լավ, եթե ժամանակդ ներում է, ապա կարող ենք միասին ավելի քան յոթ հարյուրը թվարկել:
Կինը սիրում է, երբ սկսում ենք թվարկել նրանց հատկանիշները, ու կապ չունի՝ դրանք ֆիզիկական են, թե մտավոր:
Միայն թե ասես, որ նա խելացի է, համոզված եղիր, որ չես անտեսվի: Ասա, որ նա չափից դուրս լավ բնավորություն ունի ու ի՜նչ գեղեցիկ կառուցվածք, որ միայն խենթացնում է, ու նա անգիր կանի հեռախոսիդ համարը: Ասա նրա աչքերի, մաշկի, ժպիտի, հոգու ներկայության, առեղծվածային հայացքի մասին ու որ կատեգորիային ես դու նրան դասում: Դու նրան կթվաս, բավականին նկատող ու նա քեզ կտա իր բնակարանի բանալու պատճեն: Բայց երբեք չմտածես, որ հաղթել ես այդ խաղում: Որպեսզի կարողանաս պահպանել կարգավիճակդ, դա միմիայն կախված է քո սրամտությունից, որպեսզի կարողանաս նորանոր արժանիքներ գտնել այդ հզոր ու բացարձակ կնոջ մեջ: Ասա նրան, որ նա ավելի լավ է եփում քան մայրդ: Ասա նրան, որ նա այնպիսի ձայն ունի, որ լսելիս պարզապես փշաքաղվում ես, որ նա մի ինքաթիռ է գործարար աշխարհում: Խոսիր նրա իրավասության, նրա հնարավորությունների մասին, թե դրանք որքան իմաստալից են քեզ համար: Խոսիր նրա լավ երաժշտական ճաշակի մասին:
Ասե՞մ ավելին: Ուզու՞մ ես հրաշք տեսնել:
Ասա, որ նա շա՜տ լավն է:
Ու նկարագրիր՝ ինչ է ասել լավ լինելը.
Բարակ ձայն, սազող հագուստ, հիասքանչ կոշիկներ:
Ու որ այդ ամենի հետ մեկտեղ, լավ լինելը նշանակում գնալ եկեղեցի, համեղ թխվածքներ պատրաստել, զարմիկների հետ շաբաթվա վերջում զբոսանքի գնալը:
Միշտ պատրաստ լինելը, կանխատեսելի ու խախաղ լինելը, երբեք ոչինչ չմերժելը:
Որ այդիպսինները երբեք չեն զայրանում:
Փարթիների չեն գնում:
Որ այդ լավը, շատ սիրելի է:
Պուճուրիկ է:
Դաստիարակված է:
Ինչևէ....
Բայց էս, ո՞ր դարն է:
Էդ պապուս ժամանկ էր էդպես: Երբ կանայք ու աղջիկները ձևացնում էին, թե չեն տեսնում, կույր են:
Ապրում էին գրեթե մեկուսի: Խոհանոցում պղինձ շփում ու շփում:
Կանացի կյանքը սա էր. լվացք, ասեղնագործություն ու մաքուր պատեր, անկողնու վերևում էլ Քրիստոսի խաչ:
Ու ապրում էին նրանք այդպես հնազանդ, միաժամանակ սնվելով սեղանը շուռ տալու ու ապակեղենը դիմացինի գլխին ջարդելու մոլոցքով:
Սուսիկ փուսիկ: Բայց անհագիստ:
Մինչև որ եկան մեր օրերը, ու նրանք որոշեցին այլևս չլռել ու թվալ խեղճուկ:
Երիտասարդներն այլևս դեռահասներ չեն: Ինչ-որ ամերկյան բառ կա՝ թեենէյջերներ են ասում դրանց: Ու բոյֆրիենդ կխաղցնեն: Հազվադեպ կլսես «ընկերս ա, ծանոթացեքը»:
Նան ջանն ասելն արդեն ամոթ է: Քաղցրիկ բառն՝ առավել ևս:
Լավ լինելն այլևս բարիության դրսևորում չի:
Ուզում են, որ վատը լինեն, որ նոր արժևորվեն:
Լավ ու բարի լինելը՝ էդ էր պակաս, է՜շ էն, ի՞նչ է:
Բարդ, կռվարար, համառ, խանդոտ, դյուրաբորբոք: Սա էն մեր կանայք:
Այլ ածականների են արժանի՝ արդյունավետ, առեղծվածային:
Թերևս այս աշխարում նրանց բնորոշող ոչինչ էլ չկա:
Թռել, գնացել են տիեզերք՝ մենակ:
Վերջին խմբագրող՝ Ժունդիայի: 12.01.2011, 22:58:
Բոլոր ճանապարհները տանում են դեպի մահ: Մոլորվի´ր:
Բրազիլի պատմությունը
Չուտես, չխմես, օր ու գիշեր իրան նայես:
"Green eyes" (13.01.2011), *e}|{uka* (12.01.2011), Ariadna (13.01.2011), E-la Via (12.01.2011), einnA (13.01.2011), Moonwalker (12.01.2011), My World My Space (12.01.2011), Tig (13.01.2011), Valentina (13.01.2011), Yevuk (13.01.2011), Արևհատիկ (14.01.2011), Էլիզե (13.01.2011), Ինչուիկ (12.01.2011), ՆանՍ (14.01.2011)
Հիշում եք չէ կասետներ կոչվածները?
Երկու օր առաջ ընկերուհուս հետ խոսում ենք ու խոսք գնաց հենց տաքսիների մասին, ու ինքը ոգևորված ասաց.
-Ան գիտես բա մի հատ վարորդ կա, նենց լավ մարդ ա, մեծ մարդ ա, մեքենան հին ա, բայց էնքան լավ ա էտ մարդու մեքենայում, համ էլ տենաս ինչ երգեր է դնում էն էլ հին կասետներով, բա հենց երեկ զարմանքից ապշել էի, գիտես ինչ էր միացրել? Բեթհովեն...
Էն ոնց ուրախացա...
վիճակն իմ խիստ անորոշ է. պարտության մեջ եմ `կամովի...
Ariadna (13.01.2011), ars83 (13.01.2011), E-la Via (13.01.2011), Freeman (13.01.2011), Jarre (13.01.2011), Mark Pauler (23.01.2011), Moonwalker (13.01.2011), Nare-M (13.01.2011), paniaG (13.01.2011), Shah (13.01.2011), Tig (13.01.2011), Yevuk (13.01.2011), Արևածագ (13.01.2011), Արևհատիկ (14.01.2011), Ինչուիկ (13.01.2011), ԿԳԴ (13.01.2011), Հարդ (13.01.2011), Մարկիզ (16.01.2011), Նաիրուհի (13.01.2011), ՆանՍ (14.01.2011), Շինարար (13.01.2011), Ուլուանա (15.01.2011), Ռուֆուս (13.01.2011)
Ռոմանտիկ դարաշրջանի կոմպոզիտորների, հրապարակախոսների, քննադատների և շատ այլ ներկայացուցիչների կյանքն ուսումնասիրելով հիմա կփորձեմ մի քանի համեմատականներ անցկացնել այդ ժամանակների և այսօրվա մեր իրականության հետ:
Եվ այսպես...
Համեմատական N 1
...Վարշավայից (հայրենիքից) հեռանալուց և մի ժամանակ Վիեննայում մնալուց հետո Շոպենը գրում էր Վարշավա՝ իր նախկին ուսուցչին.
Ակնհայտ է Շոպենի խիստ վատ վերաբերմունքը տվյալ երևույթի և վիեննացիների երաժշտական ճաշակի հանդեպ:Ֆրեդերիկ Շոպեն 1-ի խոսքերից
Եվ ավելացնում է.
---------------------------------------------------------
Իսկ հիմա համեմատականը:
Հետևությունները թողնում եմ ձեզ...
Համեմատական N 2
Փարիզ, 1830 - 1848 թթ
Տրված թվականներում տեղի ունեցան հեղափոխություններ, իսկ հիմա կներկայացնեմ դրանց միջև ընկած ժամանակահատվածի Փարիզը:
Այդ թվականներին Փարիզն ապրում էր մի առանձին տենդային լարվածության մեջ:
Բանկիրների իշխանությունն իր հետ բերեց շահամոլություն, հասարակական բարոյալքում՝ սպեցիֆիկ բնույթ հաղորդելով հասարակական կյանքի ողջ կառուցվածքին:
К. Маркс Ф. Энгельс Классовая борьбаՈւր վայելքը դառնում է սանձարձակություն, ուր միախառնվում են ոսկին, կեղտն ու արյունը
Խանութպանների վրա հասած թագավորության մեջ ամեն ինչ առուծախի առարկա էր դարձել. պատիվն ու տաղանդը, գեղեցկությունն ու ողջախոհությունը: Հաջող բորսային գործարքը կամ առևտրական սպեկուլյացիան կարող էին մութ գործարարին ու բախտախնդիր մեկին դարձնել «հարգարժան» ֆինանսիստ, իսկ ծախու մամուլը՝ մոդայական:
Սրա համեմատական գրելն անիմաստ էր, ամեն ինչ պարզից էլ պարզ է...
-------------------------------------------------------------------
Մեկ էլ մի բան կասեմ.
-Բարև ապեր:
-Բարև:
-Ապեր Վլեն ո՞վ ա:
-Ոնց ընգեր... Վլեն մեր ախպերն ա, խի հարցեր կա՞ն:
-Չէ, ուղղակի հարցնում էի:
Արվեստը փչացավ էն օրը, երբ մշակույթ ներկայացնող մարդը, ժողովուրդ կրթող մարդը դարձավ «մեր ախպերը»:
Բոլորը հարցնում են «ինչպես ես»,ասում եմ «լավ»,բայց ոչ ոք չի ասում «Ճիշտն ասա»
Կան տղամարդիկ, ովքեր ՏԱՆՏԻԿԻՆՆԵՐ ունեն: Եվ այդ ՏԱՆՏԻԿԻՆՆԸ միշտ տունն է լինում, երբ ամուսինը տուն է գալիս: Ճաշը ժամանակին սեղանին է: Եվ դրա դիմաց նա ամուսնուց հնարավոր է միայն «պոնչո» ստանա: ՏԱՆՏԻԿԻՆՆԸ կարող է լինել գեղեցկուհի, երիտասարդ, սակայն այդ ամենն այնքան ստրկամիտ է, որ նմանվում է սարկազմի ու տարածվում օդում ու նույն այդ երիտասարդն ու գեղեցիկը դառնում է իսկական պառավ:
Կան տղամարդիկ, ովքեր, պարզապես, կին ունեն: Կին, ով ցանկացած պահին կարող է տանը լինել կամ չլինել: Երբեմն ամուսնու ժամանելուց հետո է տուն գալիս, երբմն էլ՝ առաջ: Այդ կնոջ տունը նրա համար ոչ ինչ-որ վանդակ է, ոչ էլ նրա գազօժախն է օրնիբում վառվում: Այդ կինը ամուսնու միայն շրթունքներն է համբուրում, օրվա վերջում էլ ստանում ամենալավագույն ու ամուր գրկախառնումը նրանից: Այդ կինը հնարավոր է լինի կոպիտ, արտաքնապես ոչ այնքան էլ հուրի-փերի, սակայն նրա այդ անկախությունը նրան միմիայն աղջկական ինչ-որ շունչ է հաղորդում, ու կարծես ինքն իր դիրժիորը լինի:
Կան տղամարդիկ, ովքեր տանտիկիններ ունեն: Ու չնայած, որ նա մեկ զավակ ունի, նույնիսկ երկու, թվում է, թե մի ողջ ցեղի է ծննդաբերել: Ու միայն նրանց է նվիրված: Տանտիկինը սուրբ է, լավ ամուսին, լավ մայր, ու այնքան լավն է, որ ամուսինը նրան դիմելիս ոչ թե տիկինով է կոչում, այլ՝ «մայրի՜կ»:
Կան տղամարդիկ, ովքեր, պարզապես, կին ունեն: Իմ կինս՝ Աննան, իմ կինս՝ Մերին, իմ կինս՝ Գայանեն: Կանայք, ովքեր անուն ունեն, ովքեր մայրիկ են կոչվում միայն իրենց զավակների կողմից: Ովքեր ողջ օրը տունը ծայրից ցայր չեն չափչում, ոչ էլ առգրավում ամուսնու եկամուտները: Չեն հրամայում տղամարդուն, առավել ևս հնազանդվում նրանց: ԱՊՐՈՒՄ ԵՆ համատեղ:
Կան տղամարդիկ, ովքեր տանտիկիններ ունեն: «Պետք է զանգեմ տանտիկնոջս, պետք է հարցնեմ տանտիկնոջը, պետք գնամ տանտիկնոջ հետևից»: Հոգատարություն է, ասում են: Երբեմն էլ՝ սարկազմ: Ու շատ անգամ մոդայից դուրս ինչ որ խեղկատակ:
Կան տղամարդիկ, ովքեր, պարզապես, կին ունեն: «Պետք է զանգեմ տանտիկնոջս, պետք է հարցնեմ տանտիկնոջը, պետք գնամ տանտիկնոջ հետևից»: Չկա համաձայնեցված ենթակայություն, չկա քողարկում: Սրանց դեպքում չկան շեֆեր, չկան ենթականեր, այլ սեքսուալ ինչ-որ բան՝ օդում:
Կան տղամարդիկ, ովքեր տանտիկիններ ունեն: Տղամարդիկ էլ կան, ովքեր պարզապես կին ունեն: Ու կան կանայք, ովքեր իրենք են ընտրում ինչ լինել:
Բոլոր ճանապարհները տանում են դեպի մահ: Մոլորվի´ր:
Բրազիլի պատմությունը
Չուտես, չխմես, օր ու գիշեր իրան նայես:
A.r.p.i. (14.01.2011), Ariadna (13.01.2011), E-la Via (13.01.2011), einnA (13.01.2011), Empty`Tears (14.01.2011), Farfalla (13.01.2011), Kita (15.01.2011), Nadine (13.01.2011), paniaG (13.01.2011), PetrAni (13.01.2011), Ribelle (14.01.2011), Sona_Yar (14.01.2011), Անտիգոնե (13.01.2011), Արևհատիկ (14.01.2011), Ինչուիկ (14.01.2011), ԿԳԴ (13.01.2011), Մանանա (14.01.2011), Նաիրուհի (13.01.2011), ՆանՍ (14.01.2011), Ռուֆուս (14.01.2011)
Չեմ հասկանում նեղվել եմ, թե չէ, բայց հիմա հասկանում եմ, որ երևի ես քեզ էտքան պետք չեմ, ոնց որ դու ինձ: Ու, եսիմ, մի տեսակ, ամեն ինչ լավ ա, ու ես իմ աշխարհում եմ, ու թքած ունեմ արտաքին ամեն ինչի վրա: Չէ, քո վրա թքած չունեմ, դու իմ Ենգիբարյանն ես: Քեզ սիրում եմ, շատ եմ սիրում, ու ուր էլ չլինեմ, կամ դու չլինես, միշտ էլ կմնաս կյանքիս լուսավոր կետերից մեկը: Չգիտեմ ինչի ա տենց: Էլի չասեցի էն, ինչ ուզում էի...
Ու քեզ տեսնելուց առավել ևս չեմ ասի էն, ինչ ուզում եմ
էէէհհհ....
mananart.blogspot.com
Այս պահին թեմայում են 3 հոգի. (0 անդամ և 3 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ