User Tag List

Էջ 664 664-ից ԱռաջինԱռաջին ... 164564614654660661662663664
Ցույց են տրվում 9,946 համարից մինչև 9,959 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 9959 հատից

Թեմա: Անկապ օրագիր

  1. #9946
    Պատվավոր անդամ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Գրառումներ
    1,771
    Mentioned
    12 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Հուլիսի 16-ի գիշերը այլանդակ մի հատ ավարիայի ենթարկվեցի: Գիշերը ժամը 3-ին ընկերներիցս մեկին տարա իջացրի իր տուն (կողքի քաղաքին հարակից գյուղերից մեկը): Հետ գալու ճանապարհին (ճանապարհ, որով տարիներ շարունակ գալիս եմ Ռեյմս)՝ չէի տեսել նոր սարքած կալցևոյը (2 շաբաթ առաջ էին սարքել ու 2 շաբաթ ա ինչ էդտեղով չէի անցել) ու 120 -ի վրա (ըտեղ մաքսիմումն 90 ա, բայց քանի որ ինքը միշտ ուղիղ ճանապարհ ա՝ 110-120-ի վրա միշտ ճղելով էկել եմ. զոնան էլ, որ վերցնես, էդ աստիճանի վտանգավոր զոնա չի (նու, հիմա հաստատ էլ տենց չեմ մտածում. ինչ դաս ա, որ քաղել եմ , էլ դու սուս), բայց արի ու տես՝ մեկ էլ 120-ի վրա վերջին վայրկյանին եմ նկատում, որ կալցևոյ ա դիմացս (անուշադրություն, ենթագիտակցաբար ճանապարհը հարթ ու առանց որևէ խոչընդոտի պատկերացնել, թե կես հատիկ քզանաքսի ազդեցություն) ու ուղիղ լաբավոյ հաքնում եմ կալցևոյին: 120-ի վրա: Զգում եմ, որ ավտոս թռնում ա ու երկու վայրկյանում հասցնում եմ ինքս ինձ ասել մտքումս՝ ֆսյո, ես վարի գնացի: 10 մետր թռնում ա ավտոն կալցևոյի մեջտեղով ու ընկնում եմ հարակից անտառի փոսը՝ պարբրիզս էլ դիմացով հագնում եմ ծառին:

    Հարվածը զգում եմ գլխիս վրա ՝ էէռբագախառը ու դեռ գիտակցությունս տեղն ա… բայց չգիտեմ՝ ինչ ա եղել հետս (այլանդակ ցավերի մեջ եմ, կամ ոտքս եմ ջարդել, կամ էլ աջ թևս, մեկ էլ երևի հաստատ գլխիցս արնահոսում եմ: Մի խոսքով, մտածում եմ, որ վերջը… եթե ուշքս միանգամից չգնաց , բան չի մնացել, հեսա անջատվելու եմ:
    Ծուխ ա դուրս գալիս կապոտից … ամբողջ ավտոն լխճվել ա … (ես էլ կյանքումս ոչ ավարիայի մեջ եմ ընկել ոչ էլ գիտեմ թե էդ էէռբագը ոնց ա աշխատում ու ոնց են դրան մի կողմ տանում ձեռներով, որ կարողանան դուրս գալ մեքենայից: Ամբողջ ավտոյի մեջ ծուխ ա… ու ես էլ ցավերի մեջ մտածում եմ՝ բա որ հանկարծ տրաքի … շուտ արա մի բան արա դուրս արի մեքենայից: Հազիվ ամրագոտին արձակում եմ ցավերի մեջ ու դուռը բացում եմ ինձ դուրս եմ շպրտում: Մութ ա, բան չի երևում …
    Չգիտեմ ՝ ուր եմ ընկել , մենակ գիտեմ, որ փոս ա: Թավալ գալով խոտերին սկսում եմ բարձրանալ փոսից ՝ ճանկռելով, հողոտվելով ինձ գցում եմ դեպի մայրուղի… ու պառկում եմ գետնին:

    Հետևից 5 մեքենա կանգնած, մարդիկ դուրս են եկել խառնված իրար… ջուր են բերում … ոնց եք պարոն … պարոն լսում ե՞ք մեզ : Ես էլ երկինք եմ նայում ու չեմ հասկանում ՝ երազ ա սա՞, մեռել ե՞մ, թե ՞ կենդանի եմ: Մենակ գիտեմ, որ սաղ մարմինս ցավում ա ու աջ թևս չեմ կարում շարժեմ:
    Մեկն էլ բա՝ մեքենան թռավ 10 մետր ու ընկավ փոսը … տենց բան հլը չէինք տեսել … զանգեք մեկդ ամբյուլանս ու ժանդարմերիա … շտա՛պ (մարդիկ են գոռգոռում)… ես ձայն չեմ կարում հանեմ… մենակ ասում եմ, որ չեմ կարում շարժվեմ ու ցավում ա …

    Ամբլյուլանսը գալիս ա, ինձ վերցնում են ու դնում մեքենայի մեջ ու տանում են հիվանդանոց: Ժանդարմը գնում ա ավտոյիցս բումաժնիկս ու փշրված հեռախոսս ա բերում ու հարցնում ա ինշուրանսի թղթերը (ես էլ ցավերի մեջ հիշում եմ, որ ինշուրանսս արդեն 2 շաբաթ ա սպառվել ա ու մոռացել եմ նորացնեմ. No reimbursement !!!! ) …… ու ժանդարմին չեմ ասում դրա մասին, որ ավելի մեծ քաքի մեջ չընկնեմ՝ ասում եմ ինշուրանսի թուղթը ավտոյի մեջ պիտի լինի ըտեղ մի տեղ … մեկ էլ բա ՝ լավ , կարևորը դուք եք, վաղը հիվանդանոցից կզանգեք ձեր ինշուրանսին , որ գան տանեն ավտոն (ի՞նչ գիտի , որ ավտոս էլ վարի գնաց առանց reimbursement -ի, ու հլի մի հատ էլ 400 եվրո պիտի տամ private towing assistance մեկին բերել տամ հանի ավտոն փոսից. ինշուրանս չունեմ) … բայց էդ պահին դա չի կարևորը…

    Կարևորը որ չեմ արնահոսում ոչ մի տեղից… մնում ա շտապ օգնության տեղը պարզեն՝ ինչ կոտրվածքներ ունեմ… տանում են, ստուգում են ու ոչ մի կոտրվածք (գլխի մասում ուժեղ շոկ՝ հարվածից, twisted ankle , մեկ էլ աջս թևս այլանդակ հարվածից ցավում ա ՝ չեմ կարում շարժեմ, բայց ասում են կոտրվածք չկա ՝ կարաք տուն գնաք: Առավոտը ժամը 4-ն ա , ո՞նց տուն գնամ, ու ինչո՞վ: Ոչ մեկին չեմ ուզում զանգեմ ասեմ պատահածի մասին , որ պանիկա չանեն: Ցավերի մեջ վեր կացա , հագնվեցի մի կերպ , էկրանը լրիվ փշրված հեռախոսովս ուղևորվեցի հիվանդանոցից ոտքով դեպի կայարան: Ցուրտ, քամի… ես էլ թեթև հագնված: Ժամը առավոտը 4հ30 ա իսկ Ռեյմս գնացող առաջին գնացքը ժամը 7հ40ին ա: Կայարանն էլ փակ ա:
    Եկա , կուչ եկած նստեցի դռների դիմաց ու մրսելով սպասում եմ կայարանի բացվելուն: Ու անալիզ եմ անում կատարվածը ու էլի չեմ կարում հասկանամ ՝ իրականություն էր թե երազ: Մրսելով, ցավերի մեջ ժամերը ձգում եմ տենց բորդյուրին նստած մինչև կայարանը բացվում ա ՝ մտնում եմ ներս , թոփալ ոտով մի հատ տաք կակաո եմ վերցնում կիոսքից ու խմելով սպասում եմ գնացքին: Նստում եմ ու գալիս եմ տուն:

    Ոչ մեկին ոչ մի բան չեմ ասում: Օրվա մեջ մամաս տեսնում ա քայլելս՝ ասում եմ ընկել եմ: Բա ավտոդ ու՞ր ա …… - մատոռը վառվել ա: (մինչև հիմա ոչ մեկ ոչինչ չգիտի. հավես չունեմ ավել պանիկաների ու ուծիմուծիների ու իրանց ավելորդ անհանգստություն պատճառելու): 2 օր հեգո Զանգում եմ պրիվատ towing -ին , բացատրում եմ կատարվածը ու գալիս ա ինձ վերցնում ա գնում ենք պատահարի վայր: Ու ցերեկային լույսով տեսնում եմ ավտոյիս վիճակը ու հավատս անգամ չի գալիս մի վայրկյան , որ ես դրա մեջ եմ եղել: Շամշյանի ֆոտոները քաք են կերել: Ամբողջ ավտոյի կեսը գառմոշկա դարձած լխճված ծառի մեջ…
    2 ամիս ա անցել… մինչև հիմա աջ թևս ցավում ա…
    կոճս ոնց որ թե դզվել ա բայց թևիս ցավը չի անցնում: Բժիշկն ասում ա կարող ա երկար տևի, որտև հարվածից մեջը մկաններ են պատռվել երևի…
    Մի խոսքով …

    Ու էս ամեն ինչը ո՛չ ալկոհոլի ու ոչ էլ թմրադեղի պատճառով: Չհաշված կես հատիկ քզանաքսը (բայց դե տարիներ ա ինչ քզանաքսով ավտո եմ քշել ու ուշադրության պրոբլեմ երբեք չէի ունեցել…)
    Ինչ ասեմ …
    Հիմա էլ ավտո ոչ ուզում եմ քշեմ, ոչ էլ: Հերիք ա:

  2. Գրառմանը 15 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (10.09.2019), Sambitbaba (18.09.2019), Smokie (02.10.2019), StrangeLittleGirl (07.09.2019), Varzor (08.09.2019), VisTolog (18.09.2019), Աթեիստ (13.09.2019), Արամ (10.09.2019), Գաղթական (07.09.2019), Հայկօ (12.09.2019), Հարդ (19.09.2019), Յոհաննես (07.09.2019), Նաիրուհի (07.09.2019), Ներսես_AM (07.09.2019), Ուլուանա (08.09.2019)

  3. #9947
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Կոպենհագեն
    Տարիք
    32
    Գրառումներ
    24,017
    Բլոգի գրառումներ
    17
    Mentioned
    31 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Էրեկ նախկին կոլեգաներիցս մեկի հետ էի խոսում։ Որոշ ժամանակ Անգլիայում պոստդոկից հետո նորից մեր հին համալսարանում գործի ա անցել, բայց ոչ մեր ամբիոնում։ Ասեց, որ մեր ամբիոնը հրաժարվում ա պոտենցիալ ֆիզարձակուրդի համար վճարել, դրա համար իրա գրանտով ուրիշ ամբիոն գնաց։ Էս էլ ձեզ գենդերային հավասարություն զարգացած Եվրոպայում։ Կոնկրետ դեպք, երբ կին պոստդոկի կարիերայի դեմն առնում են։

  4. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Varzor (12.09.2019), Յոհաննես (13.09.2019)

  5. #9948
    Անմոռուկ Գաղթական-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    19.06.2007
    Հասցե
    Լեռնաղբյուր
    Գրառումներ
    3,856
    Mentioned
    15 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Եթե ճիշտ հասկացա` ինձնից առաջ Սպայդըրմենն էր էս տնքախուց այցելել...

    Look around you..
    How many people do you think are settling?
    Probably a hell of a lot..
    People settle into okay relations, okay jobs, okay friends and an okay life.
    Why?
    Because okay is comfortable.
    Okay pays the bills and provides a warm bed at night.
    Some people are fine with okay.
    And guess what?
    That's okay!!
    But okay is not thrilling, it isn't passion, it's not life-changing or unforgettable.
    Okay is not the reason you risk absolutely everything you've got for the smallest chance that something absolutely amazing could happen...

  6. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Varzor (16.09.2019), Աթեիստ (16.09.2019), Տրիբուն (16.09.2019)

  7. #9949
    insidious VisTolog-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    06.10.2007
    Հասցե
    Էլի հին տները
    Գրառումներ
    8,275
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Էս վերջերս մի անչափահասա Վիստ ձյայի հետ շփվում ու ինքը միշտ տխուրա, դարդոտած, կյանքի գույները կորցրած, որովհետև ընկերուհի չունի։



    Ասածս ի՞նչա

    Երանի ես քո տեղը լինեի էլի


  8. Գրառմանը 12 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (18.09.2019), Chuk (18.09.2019), Sambitbaba (18.09.2019), Smokie (02.10.2019), StrangeLittleGirl (17.09.2019), Varzor (18.09.2019), Աթեիստ (18.09.2019), Հայկօ (19.09.2019), Նաիրուհի (19.09.2019), Շինարար (18.09.2019), Ուլուանա (18.09.2019), Տրիբուն (19.09.2019)

  9. #9950
    Ուշադիր
    Chuk-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    Երևան
    Տարիք
    35
    Գրառումներ
    25,007
    Բլոգի գրառումներ
    31
    Mentioned
    67 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Ոչ շատ երիտասարդ աղջիկ/կին ա եկել աշխատանքի ընդունվելու հարցազրույցի։

    Բուհ ա ավարտել, մագիստրատուրա։ Հարցեր ենք տալիս, ասում ա գերազանց ա սովորել։

    Հարցնում ենք.
    - Իսկ ինչի՞ ռեզյումեում ոչ մի աշխատանքի տեղ նշված չի, չե՞ք աշխատել, թե՞ գրանցված չեք աշխատել։

    Պատասխանում ա.
    - Ես ընդհանրապես կարծում եմ, որ կինը չպետք ա աշխատի։ Աղջկան պետք ա իրա պապան պահի, ամուսնանալուց հետո՝ ամուսինը, ավելի մեծ տարիքում երեխեքը։

    Երևի հետագա զրույցը կոռեկտ չէր, բայց զարմացած հարցրի.
    - Բա էդ դեպքում ինչի՞ եք հիմա աշխատանք փնտրում։
    - Բաժանվել եմ, - պատասխանեց։
    - Իսկ եթե նորից ամուսնանաք, դուրս կգա՞ք աշխատանքից։
    - Իհարկե, - պատասխանեց: - Եթե նորմալ տղամարդու հետ ամուսնանամ, հո չի՞ թողնի աշխատեմ։

    Սատանեն ասում ա աշխատանքի ընդունենք զուտ նրա համար, որ փորձենք մտածելակերպը փոխել ((

    Քայլ առ քայլ՝ դարից դար

    Խենթ եմ

  10. Գրառմանը 7 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (23.09.2019), Freeman (19.09.2019), Smokie (02.10.2019), Varzor (19.09.2019), Գաղթական (19.09.2019), Հարդ (19.09.2019), Նաիրուհի (19.09.2019)

  11. #9951
    Պատվավոր անդամ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Գրառումներ
    1,771
    Mentioned
    12 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Էրեկ փողոցում քայլում էի (գրախանութ էի գնում՝ մի հատ փոքր մանյուել կար պիտի առնեի), մեկ էլ՝ մորմոնական եկեղեցուց երկու հին ծանոթ:
    Բա՝ ոնց ես, ոնց չես… էս ինչի՞ էլ չես գալիս եկեղեցի արդեն քանի տարի ա…
    Ես էլ բա՝ գամ ի՞նչ անեմ: Հավես չունեմ: Եկեղեցիներից ու ուսմունքներից հոգնել եմ.
    Էն գլխից էլ հետաքրքրության համար էի մտել ու ուսումնասիրելու նկատառումներով, ոչ թե եսիմ ինչ-որ բեսամթ հավատում էի…
    Մի խոսքով, մեկ էլ բա՝ (միջին տարիքի մարդ ու կին են) մենք միշտ քո համար աղոթում ենք, գիտե՞ս:

    Ասի՝ այսինքն !!

    Բա թե՝ գիտենք, որ դու գեյ ես ու աղոթում ենք քեզ համար:

    Քմծիծաղ տվի ասի՝ աղոթում եք որ ի՞նչ: Նպատակը !!!

    Բա՝ չիմանաս եկեղեցում գեյեր չկան: Կան:
    Մենք չենք քարկոծում ու չենք դատում: Եթե դա ա պատճառը, որ էլ եկեղեցի չես գալիս՝ լավ կանեիր վերանայեիր որոշումդ…

    Ես էլ բա ՝ չէ, հենց էդ ա՝ դա հեչ կապ չունի: Ուղղակի էլ լուրջ չեմ վերաբերվում էդ ամեն ինչին: Էդքան բան:

    Մեկ էլ՝ Աստված գեյերին հավասարապես սիրում ա: Ուղղակի չպետք ա տրվես սատանայի գայթակղություններին:
    Արի եկեղեցի, աղոթի ու դիմացի:

    - Ինչի՞ն դիմանամ:
    - Դե դիմացի մինչև վերջ:
    - Մինչև վերջ … այսինքն մինչև մա՞հ:
    - Դե … հա … մինչև էդ փորձության ավարտը: Հետո կպարգևատրվես, հավաստիացնում ենք քեզ:
    - Լավ, իսկ էդ դիմանալու ընթացքում ի՞նչ պիտի անեմ: Պիտի ցանկություններս զսպեմ ու ոչ մի զուգընկեր չունենա՞մ:
    - Զուգընկեր կարող ես ունենալ, բայց առանց որևէ մարմնական կապի:
    - Օք, այսինքն՝ ուզում եք գամ ու ամբողջ կյանքս նվիրեմ ձեզ՝ ուրախ ու երջանիկ հետերոսեքսուալներիդ սիրո դրսևորումներին միմյանց հանդեպ, ամուսնություններին ու ընտանիքներ կազմելուն … ձեր երջանկությունները կողքից ունկնդրելուն, հա՞: Ես էլ չորացած չիր դառնամ տենց տխուր ու դժբախտ ապրեմ հանուն Աստծո՞:
    - Դա ընդամենը փորձություն ա: Չիմանաս՝ մենք չունենք փորձություններ: Ուղղակի ամեն մեկին ի՛ր բաժին փորձությունն ա տրված:

    Տասը վայրկյան լռեցի ՝ հայացքս կողք թեքելով ու ասեցի՝ էդ ինչ ա՝ Ջոզեֆ Սմիթը 72 հատ կնիկ կարար ունենար, իսկ ես մի հատ նորմալ ընկեր չեմ կարա ունենամ ու երջանիկ լինեմ Աստծո առա՞ջ:

    Բա՝ կատակի ես տալիս… բայց մենք կշարունակենք աղոթել քո համար:
    Ես էլ բա՝ պետք չի, շնորհակալ եմ: Ձեր աղոթքը ձեզ պահեք:
    Մտքումս ասի՝ դա պաշլի վի նա ֆիգ... աղոթողներիս նայեք …
    նենց ուզում են իրանք հետերոներով երջանիկ-երջանիկ ապրեն, քեզ էլ չորացած վիճակում patronize անեն ու «աղոթեն քո համար»…

  12. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (23.09.2019), VisTolog (21.09.2019), Աթեիստ (19.09.2019), Հայկօ (20.09.2019), Նաիրուհի (19.09.2019)

  13. #9952
    .. ivy-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    01.04.2006
    Գրառումներ
    9,853
    Mentioned
    38 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Արդեն չորս-հինգ ամիս է՝ ամեն օր տեսնում եմ իրեն մետրոյի կանգառում: Հագին միշտ նույն ժիլետն է, վրան՝ Harvard University-ի դրոշմը, ձեռքին էլ՝ անկախ եղանակից, մի հնացած անձևանոց: Կայարանի երկայնքով հետուառաջ է անում ու մատներով անդադար կպչում վզին՝ կարծես փորձելով ուղղել վրայի մաշկը: Էդ տարօրինակ շարժումները երևի OCD խանգարումների մեջ են մտնում կամ, ինչ իմանաս, գուցե իսկապես ուղղում է պարանոցի մաշկը, որը տարիքից կլինի, թե անընդմեջ ձեռնահարումից, մի քիչ ճլորած ու մաշված տեսք ունի:

    Գիտեմ, որ հաճախ եմ նայում մարդկանց, ու հետն էլ կարող եմ մոռանալ, որ իրենք տեսնում են իմ նայելը: Գուցե ոչ բոլորին է դուր գալիս իմ հայացքը, բայց իրեն կարծես թե դա չի խանգարում: Ավելին, սկսել է ջերմ բարևել ինձ ամեն տեսնելիս: Եթե հեռվում է, ձեռքով է անում ու բարձրաձայն ողջունում, ոնց որ հին ծանոթի կբարևեին: Ես էլ իրեն եմ ձեռքով անում:
    Էսօր ողջունելուց հետո մոտեցավ, բայց ոչինչ չասեց, ուղղակի կանգնած էր կողքս ու մատներով դասավորում էր պարանոցը: Ինչպես միշտ, գնացք չնստեց, այլ միայն հայացքով ճանապարհեց գնացողներին:

    Էնքան հետաքրքիր են մարդիկ: Բոլորը: Հետաքրիր է, թե ինչեր են կատարվում իրենց ներսում, ինչ աշխարհների մեջ են ապրում՝ միայն իրենց տեսանելի: Թե ոնց են դիմանում կյանքին կամ ոնց չեն դիմանում:
    Տեսնես կա՞ մեկը, ով ինձ է նայում:

  14. Գրառմանը 12 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Alphaone (25.09.2019), boooooooom (21.09.2019), CactuSoul (23.09.2019), Cassiopeia (23.09.2019), Sambitbaba (20.09.2019), Smokie (02.10.2019), Thom (20.09.2019), Varzor (20.09.2019), Գաղթական (20.09.2019), Նաիրուհի (20.09.2019), Շինարար (20.09.2019), Ուլուանա (20.09.2019)

  15. #9953
    alien Alphaone-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    24.11.2012
    Հասցե
    Հայաստան
    Տարիք
    32
    Գրառումներ
    2,662
    Բլոգի գրառումներ
    3
    Mentioned
    6 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Երևի ինքս էլ կուզեի հոգով թինեյջեր ու մեծահասակի կենասափորձ/գիտելիքներով ուսուցիչ ունենալ, բայց ներքին թինեյջերը թարսի պես հետս դպրոց չի գալիս, դռների մոտից փախուստի ա դիմում:

  16. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (30.09.2019), Smokie (02.10.2019), Varzor (26.09.2019)

  17. #9954
    Պատվավոր անդամ Adam-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    27.01.2007
    Գրառումներ
    1,771
    Mentioned
    12 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Էն օրը հայկական ալիք էի միացրել , մեկ էլ աչքովս ընկավ էդ թիվիների նկարած սերիալները…
    ու ինքս ինձ մտածում եմ՝ էն վախտ (առաջներում) տալիս Բրազիլիայից կամ Պերու-մերուներից, Վենեսուելլայից սերիալներ էին առնում, դուբլյաժ անում ու տալիս եթեր … ու … ինչ էլ չլինի ավելի լավ էր, քան էն ինչ հիմա են անում:
    Գոնե էդ լատինոամերիկյան սերիալներում որոշ չափով էսթետիկա կար, պրոֆ նկարահանումներ ու շատ լավ դերասանական խաղ (թքած թե chick flick չէին և կամ տնային տնտեսուհիների համար գրված սյուժեներ) … բայց զատո էդ անտերը լավ էին նկարում … մեջը իրոք «հավատացնող» դերասաններ էին խաղում ու որակով նկարված բաներ էր…

    Սա ի՞նչ ա:

  18. #9955
    Ուշադիր
    Chuk-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    Երևան
    Տարիք
    35
    Գրառումներ
    25,007
    Բլոգի գրառումներ
    31
    Mentioned
    67 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Շուտով նորից գործազուրկ կլինեմ ու կսկսեմ նոր գործ փնտրել:
    Ռեալ իմ վրա առաջին անգամ ականատես եղա ոտի տակ փորելու գործընթացին: Մի այլ կարգի զզվելի պատկեր էր, բայց և պետքական փորձառություն:
    Իսկ գնում եմ մի տեսակ թեթև ու հանգիստ: Իմանալով, որ գործս փայլուն եմ արել:
    Թիմլիդություն առաջին անգամ էի անում: Թիմս լավն էր: Ուզում են հետս դուրս գալ, իհարկե, չեմ թողնի ))

    Քայլ առ քայլ՝ դարից դար

    Խենթ եմ

  19. Գրառմանը 12 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    boooooooom (30.09.2019), CactuSoul (30.09.2019), Chilly (30.09.2019), Varzor (28.09.2019), Աթեիստ (28.09.2019), Անվերնագիր (28.09.2019), Արամ (30.09.2019), Արշակ (28.09.2019), Հայկօ (28.09.2019), Նաիրուհի (29.09.2019), Շինարար (02.10.2019), Ուլուանա (28.09.2019)

  20. #9956
    .. ivy-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    01.04.2006
    Գրառումներ
    9,853
    Mentioned
    38 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մտածում եմ՝ ինչքան բաներ ենք գրում Ակումբում մեր մասին: Էստեղ երևի հեշտ է. կոնկրետ ոչ մեկին չես պատմում, այլ գրում ես վերացարկված ու խզբզանքդ թողնում մի տեղ՝ Ակումբի հնացող էջերի մեջ:
    Ինչու խոսել կոնկրետ մեկի հետ՝ կոնկրետ բաների մասին, որոնք քեզ հուզում են: Մարդիկ հաճախ անտակտ են ու հիմար. ոչ մեկս էլ բացառություն չենք: Առանց հասցեատիրոջ գրելն անվնաս է. չկան սպասումներ, չկա պատասխանի ակնկալիք, ու հետևաբար ոչ մի արձագանք կամ դրա բացակայություն էնքան կարևոր չի, որքան լինում է ուղիղ շփման ժամանակ:
    Կուշտ եմ մարդկանց փոփոխվող տրամադրություններից, գնացող-եկող հետաքրքրվածությունից, հավես-անհավեսությունից ու դրանից եկող ամեն տեսակի վերաբերմունքից, որ մինչև հոգուդ խորքն է գնում՝ ճանապարհին ինչ ասես ավիրելով, միայն էն պատճառով, որ մոտ ես թողել: Էլ չի մնացել վստահություն, ու վերջնականապես փակվել եմ մարդկանցից: Առանց վիրավորանքի, առանց պարտքուպահանջի, այլ միայն իրողության պարզ գիտակցմամբ: Ու մնացել եմ բաց միայն Ակումբի առաջ, դե իմ կարողությունների չափով, կարևորը՝ առանց վնասվելու վախի:

  21. Գրառմանը 12 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    CactuSoul (10.10.2019), Chuk (08.10.2019), kitty (05.10.2019), Thom (02.10.2019), Varzor (04.10.2019), Բարեկամ (02.10.2019), Գաղթական (02.10.2019), Հարդ (15.10.2019), Նաիրուհի (03.10.2019), Ներսես_AM (03.10.2019), Շինարար (02.10.2019), Տրիբուն (02.10.2019)

  22. #9957
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Կոպենհագեն
    Տարիք
    32
    Գրառումներ
    24,017
    Բլոգի գրառումներ
    17
    Mentioned
    31 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Իմ օֆիսակիցը հայրական արձակուրդ ա գնացել (կամ ոնց ուզում եք դրան հայերեն ասեք. կինը ծննդաբերել ա, երկու շաբաթ իրեն հասնող արձակուրդն ա գնացել)։ Մի բլանկ էր լրացնում, որը կոչվում ա հոր և համամոր (դանիերեն՝ medmor) արձակուրդի բլանկ (այսինքն, չծննդաբերող ծնողի)։ Լավ երկիր ա էլի Դանիան, հո զոռով չի։

  23. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Alphaone (10.10.2019)

  24. #9958
    Ուշադիր
    Chuk-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    Երևան
    Տարիք
    35
    Գրառումներ
    25,007
    Բլոգի գրառումներ
    31
    Mentioned
    67 Post(s)
    Tagged
    1 Thread(s)
    Քանի դեռ շեֆությունը ինձ փորձում ա պահել, ընթացիկ աշխատանքներին զուգահեռ շարունակում ենք նոր աշխատողների ընդունումը:

    Էսօր մշակութային շոկ եմ ապրել: Հարցազրույցի ա եկել 33-ամյա երիտասարդ, ով ներկայանում ա որպես փորձառու ծրագրավորող ու բավական պատկառելի գումար աշխատավարձ ա ուզում: Հարցազրույցներին ինձ պահում եմ խիստ կոռեկտ, անկախ տարիքից ու սեռից խիստ հարգալից եմ թեկնածուի հետ, խոսում եմ բացառապես «դուք»-ով, ամեն ինչ անում եմ, որ հարցազրույցը հանկարծ չվերածվի «ստորացման» պրոցեսի: Ու ահա մի պարզ ծրագրավորման խնդիր եմ տալիս, ինչին արձագանքում ա.

    - ԸնԳեր, խի՞ դու ինձ ուժե գորձի՞ ես վեկալել, որ մի հատ էլ խնդիր ես տալիս:

    Մինչև էդ HR-ի հարցին, թե մինչ մեր մոտ գալը որտեղ ա աշխատել ու ինչի ա ուզում փոխել գործը, պատասխանել էր.

    - Քուրս, իմ սահմանադրական իրավունքն ա գորձս փոխելը, ինչ-որ խնդիր կա՞ դրա հետ:

    Սխալն իհարկե մերն էր, մոռացել էինք կարմիր խալիները փռեինք ոտքերի տակ:

    Սա իրականում երկու փոքր դրվագ ա: Ինձ էսօր մեծ ուժով եմ կարողացել պահել կոռեկտության դիմակի տակ ու չասեմ. «արա, հլը արի դուրս քեզ ասեմ որը որից հետո ա», որտև թերևս եթե ասեի, դա իմ միակ խոսքը կլիներ, որ ունակ էր հասկանալ:

    Քայլ առ քայլ՝ դարից դար

    Խենթ եմ

  25. Գրառմանը 13 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    boooooooom (09.10.2019), CactuSoul (10.10.2019), Freeman (09.10.2019), John (09.10.2019), Varzor (09.10.2019), Աթեիստ (10.10.2019), Արամ (13.10.2019), Գաղթական (08.10.2019), Հայկօ (14.10.2019), Նաիրուհի (09.10.2019), Շինարար (09.10.2019), Ուլուանա (11.10.2019), Տրիբուն (09.10.2019)

  26. #9959
    Անմոռուկ Գաղթական-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    19.06.2007
    Հասցե
    Լեռնաղբյուր
    Գրառումներ
    3,856
    Mentioned
    15 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)

    Անկապ օրագիր

    Հազիվ եմ ինձ զսպում, որ կռիվ չանեմ..

    Որ օրը ցերեկով, ռեգուլյար բանակով ու պրոքսիներով, ՆԱՏՈ-ի անդամը հարձակվում ա հարևան սուվերեն պետության վրա՝ էդ հեչ..
    Որ ծայրաստիճան ցինիզմով միլիոնավոր միգրանտներով ա սպառնում իրա ֆելլոու նատոիստներին՝ էդ հեչ..
    Որ հռհռում ա ռազմամթերքի էմբարգոների վրա՝ էդ հեչ..
    Որ զոհերի թիվն օրեցօր երկրաչափական պրոգրեսիայով աճում ա, գաղթականների թիվն արդեն 200.000-ն անցել ա, իսկ սուլթանահպատակներն առնվազն 1 ավիահարված են հասցրել քաղաքացիական փախստականների կալոննաներին (որոշ աղբյուրներոի համաձայն՝ 2 հարված)՝ էդ էլ հեչ..

    Էս սաղ, ու էլի շատ բաներ, հեչ..
    Ֆլամանացիները ծանր ու մեծ նստած վիճում են, թե ինչն ա ավելի ահավոր՝ դեպի ԵՄ նոր միգրացիայի ալիքը՞, թե՞ մոտ 1000 իսիսականի բանտից փախուստը...
    Look around you..
    How many people do you think are settling?
    Probably a hell of a lot..
    People settle into okay relations, okay jobs, okay friends and an okay life.
    Why?
    Because okay is comfortable.
    Okay pays the bills and provides a warm bed at night.
    Some people are fine with okay.
    And guess what?
    That's okay!!
    But okay is not thrilling, it isn't passion, it's not life-changing or unforgettable.
    Okay is not the reason you risk absolutely everything you've got for the smallest chance that something absolutely amazing could happen...

  27. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Varzor (14.10.2019)

Էջ 664 664-ից ԱռաջինԱռաջին ... 164564614654660661662663664

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. Շատ անկապ օրագիր
    Հեղինակ՝ Աբելյան, բաժին` Անձնական օրագրեր
    Գրառումներ: 29
    Վերջինը: 14.11.2014, 14:59

Թեմայի պիտակներ

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •