Գուշակի՛ր, թե ում գրառումն է

[StrangeLittleGirl]

Չէ, մի քիչ ավելի ուշ կորած

Կվարտալցի աղջիկ մի քիչ ռուսախոս էլ ու՞մ ունենք
Կվարտալցի չի, բայց... Կիտա՞

[CactuSoul]

Կվարտալցի աղջիկ մի քիչ ռուսախոս էլ ու՞մ ունենք
Կվարտալցի չի, բայց... Կիտա՞

Kita-ն չի: Բայց ինչի՞ հենց աղջիկ

Էսօր հուշումներ ա, որ շաղ եմ տալիս

[Նարե91]

Մի տեսակ աղջկական գրառում ա:
Աղջիկներն են հիմնականում կատուներ սիրում:
Կարող ա՞ Նաիրուհին ա:

[CactuSoul]

Մի տեսակ աղջկական գրառում ա:
Աղջիկներն են հիմնականում կատուներ սիրում:
Կարող ա՞ Նաիրուհին ա:

Չէ, Նաիրուհին չի:
Համ էլ՝ Նաիրուհին «կորած» չի

[StrangeLittleGirl]

Ես գուգլեցի: Սկի չեմ էլ հիշում իրան

[Ձայնալար]

Արսն ա, մականունը չեմ հիշում․ լուսանկարիչը

[Ձայնալար]

Հիշեցի՝ ungrateful

[Ռուֆուս]

Արսն ա, մականունը չեմ հիշում․ լուսանկարիչը

Մի վախտ կվարտալցի էր, հետո դարձրեց Անգրեյփֆրութ

[CactuSoul]

Ungrateful-ը ֆորումի ամենավառ կերպարներից էր ժամանակին, ո՞նց ա հնարավոր չհիշել

Ձայ ձյա, գրառում դիր

[Ձայնալար]

Դե գուշակեք.

Գիշերը մի երազ եմ տեսել: Իբր թե տուն է այրվում: Ներսում մարդ չկա:
Վազելով գալիս է տանտերը՝ իր տղայի հետ: Մտնում են տուն, գտնում մի անկյուն, որը դեռ հեռու է կրակից, ու սկսում աշխատել: Մի երաժշտական գործիք են ուզում պատրաստել: Ավելի ճիշտ՝ հայրն է սարքում, տղան օգնում է: Ես էլ, ինչպես երազներում սովորաբար լինում է, կողքից հետևում եմ:
Հայրը շատ հետաքրքիր տիպ է՝ նիհարոտ, երկար մազերով, լայն վերնաշապիկով: Արհեստներով է զբաղվում: Ու հիմա անպայման ուզում է սարքել սրինգների միացություն հիշեցնող մի արտառոց գործիք: Էն էլ՝ իր այրվող տան մեջ: Կրակը հա մոտենում է: Ինքն էլ տարբեր ձևերով փորձում է իրենց անկյունը պաշտպանել՝ մինչև որ գործը կավարտեն: Արդեն ամբողջ տունը կրակի մեջ է, երբ վերջապես պատրաստ է գործիքը: Հենց վերջացնում են, անմիջապես դուրս են վազում տնից: Իրենց սարքածը հետները չեն վերցնում, ոչ էլ թե ինչ-որ բան են փորձում տնից հանել... Ամբողջը կրակի բաժին է դառնում: Բայց իրենց հեչ պետքը չի:

Ու որ դուրս են գալիս տնից, ես հորը հարցնում են, թե ինչի էր այրվող տան մեջ սրինգ սարքում, որ սկի հետը չէր էլ պատրաստվում վերցնել: Ինքն էլ պատասխանում է.
- Որ տղաս չմտածի, թե էլ ոչ մի լավ բան հնարավոր չի:
Վերջ:

Զարթնեցի անմիջապես: Ու գիշերը մտածում էի, թե էդ ինչ տարօրինակ երազ էր: Հետո հասկացա, որ էդ ամենը, ինչ տեսա, իմ համոզմունքներն են իրականում: Դրանցից ստեղծված սցենար էր:
Ինձ համար կարևորը պահն է, «լինելը», ոչ թե դրա արդյունքում ստեղծածը պահելը, «ունենալը»: Ու անգամ երբ ամեն ինչ սարսափելի է, միևնույն է կարելի է գտնել մի անկյուն, որը դեռ քոնն է ու ամեն ինչից պաշտպանված, որտեղ կարող ես շարունակել «լինել»՝ վայելելով պահը: Լավ բաներ հնարավոր են՝ անգամ ամենավատ իրավիճակներում: Ու ստեղծագործելն էլ էդ ամենալավ բաներից մեկն է, բայց հեչ անպայման չի ստեղծածը պահելը:
Իսկ երբ ամենը շուրջդ վերջնականապես կործանվում է, դեռ միշտ էլ կարող ես դուրս գալ էդ իրավիճակից՝ առանց այրվածքների:

Եթե հետաքրքիր է, թե ինչ եղավ այրված տան հետ, ապա ասեմ, որ առավոտյան, երբ նորից քնեցի, տեսա, թե ինչպես են էդ քաղաքի բոլոր բնակիչները բռերով մակարոնեղեն տալիս սրնգագործին, որ դրանց օգնությամբ նորից կառուցի իր տունը:

[Smokie]

Գորտուկ ջան, մի քանի ժամ առաջ դրած գրառումը գուշակելու մեջ էնքան էլ հետաքրքրություն չկա, հիմնականում հետաքրքիր ա հին գրառումները, որ կարդացած ու կիսամոռացած ես լինում, մեկ էլ մեկը դնում ա ու դու զգում ես, որ կարդացել ես, բայց չես կարողանում հիշել ու տենց հետաքրքրանում ա:
Թե չէ սենց, ով վերջին 24 ժամում ակումբ ա մտել կարա հանգիստ ասեի էս գրառման հեղինակին: Համ էլ էս թեման մի տեսակ ցույց ա տալիս, թե ինչքանով ա ակումբը կարդացված և թեինչքանով ենք մենք միմյանց գրառումները կարդում:

Հով ջան, ասենք կարայիր շաա՜տ հանգիստ «գուշակեիր» ու հաջորդ գրառումը դու դնեիր

[Ձայնալար]

Ասում եմ՝ դե գուշակեք …ՃՃՃ

[keyboard]

Կամ Բյուրն ա կամ Իմպը

[StrangeLittleGirl]

Ռիփն ա

[keyboard]

արա, հա էլի, փաստորեն