Ա՜, հիշեցի, Չուկն ա։

Ա՜, հիշեցի, Չուկն ա։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման

Կարծեմ երթուղայինի մեջ ինչ–որ գեշ աղջկա տեսնելուց էր ոգեշնչվել։ Ու կարծեմ «Դատարկացնդաբանականի» բացումը հանդիսացող ոտանավորներից էր
։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
CactuSoul (29.07.2014)
Գրառում դնեմ, խաղը տեղից շարժվի։ Երկար ու շատ հեշտ գուշակվող․
Թշվառ անտեր: Ոնց որ անեծք լինի, բայց արի ու տես, որ մեր հիմնն ա: Էն որ կեսգիշերին դեմ են տալիս, ու միլիոնավոր մարդկանց մուսան գալիս ա. հիշում են իրենց իմացած սեքսի տեսակներն ու սկսում են դրանք շարադրել. ոմանք մտքում, ոմանք բարձրաձայն, նայած թե ում կողքին էդ պահին ով կա: Կարճ ասած՝ հայհոյանքի անատոմիաԲայց թե ինչի են հայհոյում, մարդ չի հասկանում: Ախր լրիվ տեղին ա էդ հիմնը, թշվառ անտեր: Անապատացած քաղաք, քոքահան արված անտառներ, ճահճացած Սևանա լիճ: Էս Սևանը լրիվ առանձին թեմա ա: Մոտենում ես լճին, ու մի հրաշք տեսարան. մի հատ տռուսիկ ա ջրի մեջ, ջրի հոգնած ալիքը էս տռուսիկը բերում թողում ա ափին, մյուս ալիքը գալիս տանում ա, էս տռուսիկը միքիչ օրօրվում ա էդ ալիքի վրա, էլի գալիս շպրտվում ա ափ, շատ չանցած հաջորդ ալիքը, և այդպես շարունակ: Նայում ես էդ տեսարանին ու միանգամից աչքիդ առաջ գալիս ա մեր սիրելի մայրաքաղաքը՝ գիշերային Երևանը
Էն որ Բաղրամյանի վրա մեքենան գալիս կանգնում ա, մի հատ պուտանկա ա վերցնում, հենց տեղում՝ մոտակա սաունայում (իսկ իրականում՝ բարդելում) միքիչ էդ պուտանկեն օրօրվում ա ու շպրտվում ա ափ, այսինքն՝ մայթ: Հետո հաջորդ հաճախորդն ա գալիս, և այդպես շարունակ. ոնց ասում ա Հախվերդյանը՝ «մինչև կբացվի առավոտը»: Էդ էլ Հայաստանի բնական ռեսուրսներից մեկն ա: Հլը տեսեք քաղաքում ամբողջ օրը թրև եկող պարսիկներն ինչ կայֆերի մեջ են գիշերը. ստրիպտիզ ակումբներից ու բարդելացված սաունաներից դուրս չեն գալիս: Օգտակար հանածոներն են ուսումնասիրում, միքիչ որ վիզ դնեն, կարողա մի հատ էլ տրեխ գտնեն: Enter
Էսօր մի պետավտոտեսուչ կանգնել ա արգելված մասում կանգնած մեքենայի կողքը. «Ախպերս, մի էրկու մետր առաջ կայնի էլի, ըտե կանգառ ա, մեռնեմ քեզ»: Տեսնում ե՞ք՝ ինչ բարեհամբուրվող են մեր պագոնավորները, ըհը՛, սրանից էլ լավ ապացո՞ւյց, մենակ սույն մեքենայի համարներն են հարամ անում էս ռոմանտիկ տեսարանը: Enter
Մարդ կա՝ մտածում ա՝ եթե իր ճանաչած ամուսնացած կանայք բոլորը հաստահետույք են, ուրեմն բոլոր ամուսնացած կանայք էդ կազմվածքն ունենՄարդ կա չի կարողանում իր տեղը գտնել շրջապատում, ու ամեն ինչ անում ա ցույց տալու համար, որ դա ոչ թե իր բարդույթների արդյունքն է, ոչ թե իր չկայացած լինելու արդյունքն է, այլ իր յուրահատուկ լինելու վառ ապացույցն է: Մեկդ մարդու էս տեսակին հասկացրեք, որ յուրահատուկ շակալ էլ ա լինում, ու միշտ չի, որ յուրահատուկը դրական ա, ու հաճախ տեղը գալիս ա, որ համեստ ու հասարակ լինելն ավելի գեղեցիկ ա, որ պետք չի սեփական գարշահոտ բառապաշարով զզվանք առաջացնել շրջապատում: Լինում են իհարկե դեպքեր, երբ տգեղը կարելի ա հետաքրքիր մատուցել, բայց դա ամեն մեկի մոտ չի, որ ստացվում ա: Մարդ պետքա նախապես իմանա՝ իր մոտ ինչն ինչպես ա ստացվում: Օրինակ՝ դժվար ա պատկերացնել ավելի տավար երևույթ, քան սեքսն ա կատաֆալկի մեջ
Բայց էդ էնքան կայֆ ա ստացվում, երբ լինում ա «Մի անգամ Ամերիկայում»: Enter
Էսօր խանութում գնումներ եմ կատարում, կողքս հերթի մեջ կանգնած մի աղջիկ փռշտաց, ասի՝ առողջություն, անակնկալի եկավ, սենց կիսաամաչած ժպիտով նայեց դեմքիս, ունքերը մի տեսակ ամաչելազարմացածախառը վերև բարձրացրեց ու նենց ասեց «մերսի», ոնց որ հիվանդ էր ու էդ պահին առողջացավ: Չէի էլ սպասում, որ տենց դրական ազդեցություն կունենար էդ ինքնաբուխ ասված «առողջությունը»: Սա էլ ա մարդու տեսակ, բայց դրան հակառակ՝ մարդ էլ կա, որ ծնունդը շնորհավորում ես, վրադ մունաթ ա գալիս, ասում ա՝ ինչի՞ ասիր «շնորհավոր», ասեիր «շնորհավոր, դու շատ լավն ես, դու շատ բարի ես, դու շատ խելացի ես, դու շատ գեղեցիկ ես, դու շատ…»: Enter
1կգ լոլիկ + 1կգ վարունգ + 1կգ հաց + 1կգ ծիրան + 1կգ բալ + 1կգ խնձոր + 1կգ միս = 21.5$: Թշվառ անտեր…
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…

Կարող ա Կուկն ա։
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Ոչ թե կարող ա, այլ հաստատ
Ասում էի՝ քեզ փրկեմ, գրառում դնեմ, էն էլ էլի դու հաղթեցիր, Ան: Էս անգամ փախնել չկա, գրառում դիր![]()
ամաչելու աստիճան սիրուն ու անասելի տխուր բան ա կյանքը…

Վայ, չէի նկատել, որ նախորդն էլ եմ ես գուշակել։ Ամոթ էլ ա արդեն... Լավ, շուտով մի բան կանեմ, սպասեք...
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման

Գուշակեք.
"Ավելի շատ չեմ կողմնորոշվում" տարբերակը շատ լավն էր, էդ լու՞րջ էր գրված:
Ընդհանրապես, էս հարցը լու՞րջ եք տվել: Ասենք նույն հաջողությամբ կարող էիք մի շարք նման հարցեր տալ. օրինակ՝ կուզենայի՞ք, որ շենքի տակով անցնելիս մի մեծ աղյուս ընկներ գլխներիդ: Էդ պահին հաստատ ողջ մարդկության դարդով տապակվել չէիք հասցնի, մենակ ձեր տեղը պատասխանեք: Կամ՝կուզենայի՞ք, որ ինչ-որ մեկը էնպիսի կնոպկա հորիներ, որ երբ մտքով անցներ սեղմել, բոլորս մի ակնթարթում ոչնչանայինք, դե էդ հորինողն էլ նենց մանյակոտ դեմք լիներ, որ հենց չալարեր՝ սեղմեր էդ կնոպկան...
Հիմա ես էլ լուրջ-լուրջ գրե՞մ՝ ոչ, չէի ուզենա, թողեք ապրենք...
Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
Ռոյ Գուդման
Փորձենք: Rhayader?
Բարությունը միակ զգեստն է, որը երբեք չի հնանում:
Հենրի Թորո

Նիկեա (21.10.2014)
Գրառումը «Կուզենայիք որ երկնաքար ընկներ» թեմայից ա։եթե հիշողությունս չի դավաճանում էնտեղ եմ նման բան կարդացել, ու impression ։


Ահագին հին գրառում ա, դե գուշակեքՄի անգամ ինձ բնութագրելիս ասեցին նաև, որ խորամանկ եմ... Ժպտացի, լուռ համաձայնեցի, դե ամոթ էր, որ ասեի՝ ես մի քիչ միամիտ եմ, սկսեի արդարանալը, մտածեցի՝ ժամանակի ընթացքում կերևար ինչպիսինն եմ:
Հիմա երևի խիղճդ քեզ գիշերներն էլա տանջում, որ ես քո պատկերացրածի 0.01 տոկոս խորամանկությունն էլ չունեի, փոխարենը ունեի նրբանկատություն ու ասածներիդ ենթատեքստերն ուղիղ հասկանալու ունակություն, մարդկանց ու առանձնապես քեզ՝ ամենալավ ու դրական, ամենաազնիվ հատկանիշներով ընդունելու ու ... ցավոք
Կորուստից երբեմն շահումն ավելի շատ է, քան էտ պահին պատկերացնել կարող ենք, ուրեմն սպասեմ հաջորդ պահին, երբ կկարողանամ նայել աչքերիդ, ժպտալ էնպես, ինչպես դու, երբ հարցնում էիր, թե ինձ ինչ է եղել էս քանի օրը, որ դարձել եմ պաշտոնական քո նկատմամբ, ու ասել՝ ՇՆՈՐՀԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ... Չէ-որ ես իմ 24-ում շատ ավելի ուժեղ եմ ու համարձակ, քան դու քո ..-ում
Երոն ճիշտա՝ ես երբեք էլ խորամանկ չեմ դառնա![]()
John (21.10.2014)
Այս պահին թեմայում են 2 հոգի. (0 անդամ և 2 հյուր)
Էջանիշներ