ահա հաստատ, գրողը չի կարա չգրի, իրա համար կապ չունի իրան հավանում են թե չէ, իսկ դառնալու համար կարողա սովորեն լավ գրել ու իրենց կյանքի ընթացքում հայտնի դառնան ու ընդունված լինեն բայց ժամանկը կսպանի նրանց, շատերի հետ է եղել այդպես: Գրողները պռառոկների նման երկիր են գալիս ճշմարտությունը պարզ ձևով մատուցելու համար, ոչ թե իրենց ներքին ապրումներն ու հոգեվոր սպադերն ու վերելքները նկարագրելու: Ժամանակը շատ լավ է կարողանում ջոկել իսկականը ստիցից: Գրողի գրածը ժամանակի հետ ապրում է չի ծերանում, իսկ մնացաճը փչվում հնանում ժանգոտում գնում են:
Այնպես որ գրող ծնվում են![]()





Մեջբերել
Էջանիշներ