Գրող չեն դառնում, գրող լինելու դատապարտվում են, այսինքն` ծնվում են ու դառնում են:
Գրող չեն դառնում, գրող լինելու դատապարտվում են, այսինքն` ծնվում են ու դառնում են:
ահա հաստատ, գրողը չի կարա չգրի, իրա համար կապ չունի իրան հավանում են թե չէ, իսկ դառնալու համար կարողա սովորեն լավ գրել ու իրենց կյանքի ընթացքում հայտնի դառնան ու ընդունված լինեն բայց ժամանկը կսպանի նրանց, շատերի հետ է եղել այդպես: Գրողները պռառոկների նման երկիր են գալիս ճշմարտությունը պարզ ձևով մատուցելու համար, ոչ թե իրենց ներքին ապրումներն ու հոգեվոր սպադերն ու վերելքները նկարագրելու: Ժամանակը շատ լավ է կարողանում ջոկել իսկականը ստիցից: Գրողի գրածը ժամանակի հետ ապրում է չի ծերանում, իսկ մնացաճը փչվում հնանում ժանգոտում գնում են:
Այնպես որ գրող ծնվում են![]()
Всё под небесами
Պետք է հաշվի առնել 21 դարի շուկայական էկոնոմիկան: Ամերիկյան, ճապոնական կուլտուրաները մատուցում է նորանոր տեխնոլոգիական անակնկալներ մարդկությանը, և կարծես թե բիզնես-կոնվեյերի վրա է դրվում ոչ միայն ֆիլմերի արտադրությունը, այլ նաև երաժշտությունը, գիրք գրելը, նկարչությունը: Ու չես կարող ասել, թե սա ինչի կբերի արդյունքում, մի 50,100 տարի հետո:
Լավ կամ վատ ասելուց առաջ արժե հաշվի առնել, թե ինչպես էին ժամանակակիցները ընդունում ռոք երաժշտությանը: Ու արժե հիշել, որ ռոքը /և նաև այժմ բոլորին սիրելի Բիթլզները/ նույնպես զարգացան որպես բիզնես-պրոեկտներ:
Սկզբում ծնվում են...
Մեջտեղում նորից են ծնվում, երբ <<գրող>> անունից խուսափել չեն կարողանում...
Հնարավոր է, որ մի օր մեռնում են, բայց որպես <<գրող>> նորից ինչ-որ տեղ, ինչ-որ ժամանակ, ինչ-որ մեկի շնորհիվ, սրտում կամ աչքերի առաջ, վաաաաայ, ծնվում են...
Ու հա ծնվում են....եթե գրող են ծնվում...
Ամեն ինչն էլ ծնվում են,բայց, դե, մենակ ծնվելը հերիք չի էլի,պիտի հետո դառնաս էլ: Պատահումա նաև որ մի բան ծնվում ես,ուրիշ բան ես դառնում ու կորում
«Հեռո՛ւ ստութիւնից եւ լի նրանով,ինչ ընդդէմ է ստութեան»
Մովսես Խորենացի
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ