Մեջբերում Hasik-ի խոսքերից Նայել գրառումը
Արդեն անցել է 8 ամիս, բայց այդպես էլ չեմ կարողանում պարզել պատճառը, և ինչպես բոլորդ ասում եք, ես փորձում եմ հենց այդպես էլ անել, մոռանալ և վերջ, բայց իմ կարծիքով պատճառներից գլխավորը, հենց վախն էր ընտանիք կազմելու և պարտավորվածություն զգալու նկատմամբ, գոնե հիմա այդպես եմ կարծում, ի դեպ դա իր հարազատների կարծիքն էլ է, շատ շնորհակալություն բոլորից:
Նույն իրավիճակում հիմա հայտնվել եմ նաև ես.... Ու ինձ մոտ էլ չկա հիմնավորում, միայն ՎԱԽԵՐի մի ամբողջ շարան: Ուղղակի խենթանալու աստիճան ցավոտ է կորցնել ամենասիրելի էակին վախի պատճառով:
Հիմա մոռանալը աբսուրդ է թվում.....