Rudi Völler
Ծնվել է 1960 թ. ապրիլի 13-ին: Որպես ֆուտբոլիստ 12 տարի հանդես է եկել Գերմանիայի հավաքականում, մասնակցելով 1986, 1990, 1994 թթ. աշխարհի առաջնություններին, որոնցում խփել է 8 գոլ: Ռոմայում խաղացել է 1987-1992 թթ.: 1996 թ. ավարտել է ֆուտբոլիստի իր կարիերան: "Եվրո-2000"-ում Գերմանիայի հավաքականի անհաջող ելույթերից հետո թիմի ղեկը վստահվեց նրան: Արդյունքում անփորձ Ֆյոլլերը գերմանացիներին դարձրեց Աշխարհի փոխչեմպիոններ: Եվրոպայի հերթական առաջնությունում Գերմանացիները դարձյալ չհաղթահարեցին խմբային փուլը: Ֆյոլլերը թողեց թիմը: Նրա վերջին թիմը եղավ Ռոման, որը նա մարզեց ընդամենը 1 ամիս:
Angelo Peruzzi
Ծնվել է 1970 թ. փետրվարի 16-ին: Մեծ հաջողությունների է հասել Յուվենտուսի կազմում՝ 3 անգամ դառնալով Իտալիայի չեմպիոն, 2 անգամ՝ Սուպերգավաթակիր, մեկական անգամ նվաճելով Չեմպոնների Լիգայի և Իտալիայի և ՈւԵՖԱ-յի գավաթը, 2 անգամ դառնալով Իտալիայի լավագույն դարպասապահ: 1995 թ. Պերուցցին անցկացրեց իր առաջին խաղը Իտալիայի ազգային հավաքականում (մինչ այդ նա օլիմպիական թիմի կազմում 2 խաղ էր անցկացրել 1992 թ. Բարսելոնի օլիմպիական խաղերում): Մյուս տարի նա Եվրոպայի առաջնությունում հավաքականի հիմնական դարպասապահն էր: Իտալացիները չնայած խմբում վաստակեցին 4 միավոր, բայց դուրս մնացին հետագա պայքարից: Պերուցցին պետք է լիներ հավաքականի հիմնական դարպասապահը նաև "Մունդիալ-98"-ում, բայց վնասվածքի պատճառով նրան փոխարինեց Ջանլուկա Պալյուկան: Վնասվածքը նրան խանգարեց խաղալ նաև "Եվրո-2000"-ում: 2000-2007 թթ. Պերուցցին անցկացրեց Լացիոյում, որտեղ էլ ավարտեց իր կարիերան: Նա ընդհանրապես չմասնակցեց "Մունդիալ-2002"-ին, "Եվրո-2004"-ում և "Մունդիալ-2006"-ում պահեստայինների թվում էր: Ամեն դեպքում, Պերուցցին լեգենդար դարպասապահ է: Նա այն քիչ դարպասապահներից է, որ իր կարիերայի ընթացքում ավելի քիչ գնդակ է բաց թողել, քան իր խաղերի թիվն է: Իտալիայի հավաքականում Պերուցցին 31 խաղում բաց է թողել ընդամենը 16 գոլ: Ընդհանրապես, Պերուցցին հավաքականի կազմում ոչ մի խաղում 2-ից ավել գոլ չի բաց թողել (ինչը չես ասի Բուֆոնի մասին): Հավաքականում նրա վերջին խաղը 2005 թ. Սլովենացիների հետ ընտրական փուլի խաղն էր: Բուֆոնը վնասվածք ուներ, այդ պատճառով Անջելոն 2 խաղ պաշտպանում էր ապագա չեմպիոնների դարպասը:
Sinisհa Mihajlovic
Ծնվել է 1969 թ. փետրվարի 20-ին, Վուկովարում (Խորվաթիա): Մանկությունն անցել է Բորովո գյուղում, որտեղ էլ նա սկսել է ֆուտբոլ խաղալ: 1988-1992 թթ. խաղացել է "Վոյվոդինա Նովի Սադ"-ում և Ցրվենա Զվեզդայում: Կարիերայի մնացած մասը՝ 1992-2006 թթ. անցկացրել է Իտալիայում, խաղալով Ռոմայում, Սամպդորիայում, Լացիոյում և Ինտերում: Միխայիլովիչը կարիերայի սկզբում կիսապաշտպան էր, այնուհետև՝ պաշտպան: Չնայած դրան՝ նա աչքի էր ընկնում իր արդյունավետ խաղով, քանի որ նա տուգանայինների մեծ վարպետ էր: Իմ կարծիքով, նա իր վարպետությամբ չէր զիջում ոչ Ռոնալդինյոյին, ոչ էլ Անրիին կամ Պիռլոյին: Իր կարիերայի ընթացքում նա խփել է մոտ 100 գոլ, որոնց զգալի մասը՝ տուգանայիններից: Անգամ Լացիոյի կազմում հեթ-թրիքի հեղինակ է դարձել Սամպդորիայի հետ խաղում, 3 գոլն էլ խփելով տուգանային հարվածներով: Դրանից հետո նա ստացավ "ռմբակոծիչ Բորովոյից" մականունը: Միխայիլովիչը 63 խաղ է անցկացրել Յուգոսլավիայի և Սերբիա-Չեռնոգորիայի հավաքականներում, խփելով 10 գոլ: Մասնակցել է "Մունդիալ-98"-ին: Յուգոսլավիայի ընտրանին լավ տպավորություն թողեց, հասնելով մինչև 1/8 եզրափակիչ, որտեղ զիջեց Հոլանդացիներին 2-1 հաշվով. Էդգար Դավիդսը միայն 92-րդ րոպեին վճռեց խաղի ելքը: Ամեն ինչ այլ կերպ կդասավորվեր, եթե Միխայիլովիչը հանդիպման միջնամասում իրացներ 11-մետրանոցը: Նա դարձավ միակ ֆուտբոլիստը առաջնությունում, որը, ի զարմանս շատերի, խաղի ընթացքում չկարողացավ տասնմեկմետրանոց իրացնել: Նաև նա առաջնությունում միակն էր, որը գրավեց և սեփական դարպասը, և մրցակցի դարպասը: Մինչ այդ աշխարհի առաջնությունների պատմության մեջ 3 այդպիսի դեպք էր եղել: Միխայիլովիչը 2006 թ. ապրիլին տուգանայինից գրավելով Ասկոլիի դարպասը, "Ա Սերիայում" իր՝ տուգանայիններից խփած գոլերի թիվը հասցրեց 27-ի՝ սահմանելով ռեկորդ: Մրցաշրջանի ավարտից հետո Միխայիլովիչը խաղակոշիկները կախեց մեխից: Ներկա դրությամբ նա Ինտերի գլխավոր մարզիչ Ռոբերտո Մանչինիի օգնականն է:




Մեջբերել
Էջանիշներ