Խե՜ղճ Սաքո, հավանաբար էլի լոռեցի է եղել…
Բավականին լուրջ գործ էր, ուղղակի ցնցված եմ: Կարողանալ մի քանի դրվագների նկարագրությամբ, մի միամիտ ու պարզ տղայի ապրումներով՝ այդչափ խորն ու մերկորեն արտացոլել բանակային կյանքի տխուր իրականությունը…Խոսքեր չեմ գտնում սիրելի Chuk: Դու գրական հոտառություն ունես, ու լավ կլիներ լուրջ վերաբերվեիր քո տաղանդին:
Սպասում եմ նոր գերծերի
Իսկականից, գլուխգործոց էր:
Շնորհակալություն բոլորիդ...
Էնքան լավ բաներ գրեցիք, էլ ռիսկ չեմ անում նոր գրածներս տեղադրել
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Երևի մեկ էլ Գիքորը կարդալիս եմ եսպես արտասվել
“То, что вы не можете выразить – это Любовь.
То, что вы не можете отвергнуть/не признать – это Красота.
То, чего вы не можете избежать – это Истина”.
~ Шри Шри
Շնորհավորում եմ, իրոք հուզիչ էր: Սա գործերիցդ առաջինն է, որ կարդում եմ և ասեմ, որ շատ տպավորված եմ: Միշտ տեսնում էի գրածներդ Գրականության բաժնում, բայց չէի խորանում ու չէի կարդում: Իրոք տաղանդավոր ես, քեզ հաջողություններ այս ասպարեզում
Apsara, Surpr!ise, շնորհակալ եմ Ձեր խոսքերի համար, դրանցից զգացվում է, որ ասելիքս կարողացել եմ ճիշտ ձևակերպել, ճիշտ ներկայացնել: Ներողություն հուզելու համար:
Քայլ առ քայլ՝ դարից դար
Խենթ եմ
Պարզապես բառեր չկան ... ավելի լավ էր չկարդայի: Էդ տղայի հայացքն եմ տեսնում ու սարսռում եմ..
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Ձեր իրավունքները բաժնում
Մեջբերել
Էջանիշներ