Ձեր կարծիքով ի՞նչ դիրք պետք է ունենա տղամարդը՝ընտանիքում
Ձեր կարծիքով ի՞նչ դիրք պետք է ունենա տղամարդը՝ընտանիքում
Տան Տղամարդը առաջին հերթին պետք է լինի հենց «Տան Տղամարդ» ամենալայն իմաստով, այսինքն նա առաջին հերթին պետք է լինի տան հենասյունը, ընտանիքի պաշտպանը, որոշումներ կայացնելու առաումով, իմ կարծիքով պետք է լինի միասնական որոշում այլ ոչ թե միանձնյա, որը շատ ավելի տարածված է, քանի որ ընտանիքը արդեն իսկ ենթադրում է փոխադարձ համաձայնություն և հարգանք միմյանց նկատմաբ, սակայն կան դեպքեր երբ պետք է լինել նաև միապետ: Սա իմ սուբյեկտիվ կարծիքն է:
Վերջին խմբագրող՝ Kheranyan: 09.07.2007, 15:48:
Օգնիր ինձ Մարիամ…:
Պ. Սևակ
Ընտանիքում թե կինը թե տղամարդը իրենց դիրքն ու տեղը ունեն, և դժվար թե մեկը մյուսին փոխարինի: Տղամարդուց հիմնականում կախված է ընտանիքի ապահոված լինելը, ընտանիքի պատիվը, ինչպես նաև կարևոր որոշումներ ընդունելու պատասխանատվությունը, ճիշտ է բոլորն էլ քննարկում են կնոջ հետ, բայց պատասխանատվությունը տղամարդու վրա է: Նա ամենակարևոր անդամը պիտի լինի տանը և առանց նրա թույլտվության, իմացության ոչ մի քայլ չպիտի կատարվի: Չնայած այս պարագայում գեղեցիկ է երբ բոլորը տեղյակ են մեկ մեկու անելիքներից:
Տղամարդուց է կախված նաև իր կնոջ պահվածքը և ընտանիքի անունը: Այնպես որ ԻՍԿԱԿԱՆ տղմարդ է պետք, որ լավ ընտանիք լինի
“То, что вы не можете выразить – это Любовь.
То, что вы не можете отвергнуть/не признать – это Красота.
То, чего вы не можете избежать – это Истина”.
~ Шри Шри
Տղամարդու դիրքը ընտանիքում կաիւված է կնոջից: Եթե կինը ստրկանում է՝ սղամարդը դառնում է ստրկասեր, եթե կինը հարգում է ինքն իրեն, հարգում է նաև տղամարդուն և տղամարդը որպես իծնե իւելացի արարած գիտակցում է իր իրավունքներն ու պարտականությունները: Կներեք, բայց ես համամիտ չեմ, որ կարևոր որոշումները պետք է կայացնի տղամարդը, կամ թույլ տա որևէ բան անելու, Քաղաքակիրթ ընտանիքում բոլոր կարևոր հարցերը քննարկվում են «սեղանի» շուրջ և կայացվոմ են միասին: Կան ընտանիքներ, որտեղ տղամարդուն չի հաջողվել ունենալ այնպիսի աշիւատանք, որ գերազանցի կնոջ աշիւատավարձը և ընտանիքի հիմնական ապահովողը կինն է, դա չի նշանակում,որ ամուսինը վատն է, կամ ունի պակաս իրավունքներ: Այսօր կանայք հասել են շատ բաների ,գիտնականներ, պրեզիդենտներ և այլն, բայց նույնիսկ այդ դեպքում նրանք մնում են կին՝քնքուշ էակ, որը բառի բուն իմաստով կարիք ունի ուժեղ բազուկի, ամուր ուսի,որտեղ կարող է դնել հոգնած գլուիւը, այսինքն՝առանց տղամարդու կինը կորցնում է իր իմաստը...
Համաձայն եմ ,որ կինն ու տղամարդը հավասար են, բայց հետևյալ պրինցիպով՝ «Տղամարդը տան գլուիւն է,իսկ կինը՝ իրանը»
Տղամարդը լինելով ուժեղ բնությունից պետք է օգնի ու իւնամի կնոջը, սիրի ու ցույց տա իր սերը, պահպանի ընտանիքի բարոյական կերպարը զերծ մնալով անվայել իւոսքերից ու նույնը պահանջելով ընտանիքի բոլոր անդամներից: Տղամարդը պետք է կարողանա նաև կառավարել ընտանիքը կնոջ օգնությամբ , լինի բարոյական , ոչ թե միայն կանանց կենացը իւմի սիրուհու հետ ռեստորանում զվարճանալիս: Բայց այնուաենայնիվ նրա դերը մնում է կաիւված կնոջից: Իւելացի կնոջ ամուսինը լավագույն օրինակ է սեփական երեիւաների և շրջապատի համար,հարգված որդի է, հարգված հայր,ընկեր և այլն: Մի իւոսքով տղամարդուն պետք է շատ սիրել ,բայց չվնասել նրանց դառնալով ստրկուհի: Կինը պետք է լինի լավ ընկեր, մի քիչ մայր, մի քիչ սիրուհի...Նույնն էլ տղամարդը![]()
Ասե՞մ, թէ՞ չասեմ..

Համաձայն եմ Manumel-ի հետ։ Կարծում եմ՝ շատ լավ է բացատրել ամեն ինչ, կարծես թե ավելացնելու բան չունեմ։![]()
Manumel, երևի ուզում էիր ասեիր՝ «Տղամարդը տան գլուիւն է,իսկ կինը՝ պարանոցը»:Manumel-ի խոսքերից
Ավելացվել է 3 րոպե անց
Տղամարդու դիրքն ընտանիքում - ամենալավ, ամենացանկալի, ամենահետաքրքիր դիրքը պետքա լինի՝ որպեսզի կինը իրեն լավ զգա: Կոնկրետ օրինակ՝ սեր կնոջ հանդեպ:![]()
Վերջին խմբագրող՝ Dar 21: 12.07.2007, 19:21: Պատճառ: Գրառման ավելացում
Նամակը խմբագրեց DAR 21-ը:
Ի սկզբանե, երբ հասարակության զարգացման աստիճանն հասել էի լոկ քարեդարյան ժամանակահատվածին, ընտանիքում իշխում էր մայրիշխանությունը, չնշեմ թե ինչ պատճառներով (դա բազմիցս քննարկվել է “Հայրիշխանությո՞ւն, մայրիշխանությո՞ւն թե հավասարությո՞ւն” թեմայում): Այդ ժամանակահատվածում տղամարդուն վերապահված էր ընտանիքը սնունդով ապահովելու և թշնամիներից պաշտպանելու խնդիրը: Այսինքն տղամարդը քարից կերտելով իր հանապազօրյա հացն ապահովող միջոցներ, կարծում եմ զուրկ էր ընտանիքում որևէ որոշիչ պատասխանի իրավունքից:
Ժամանակի ընթացքում փոխվեց մարդկային հարաբերությունների աշխարհայացքը: Իշխանությունն անցավ “հայրերի ձեռքը”: Դա հանգեցրեց նրան, որ կինը դառավ “փափկասուն էակ”, որին վերապահված էր լոկ սերունդների շարունակության հիմնահարցը: Տղամարդն արդեն ուներ որոշիչ ձայն, ավելին` ձայնի իրավունքը վերապահված էր միայն տղամարդուն:
Անցան տարիներ: Մարդու կենսակերպի զարգացման հետ համընթաց զարգացավ նաև մարդկային մտածելակերպը: Կինն արդեն իրավունք ու պահանջ ուներ աշխատելու: Իսկ աշխատանքն ինքնին նրան վերապահեց որոշակի վճիռներ կայացնելու իրավունք (աշխատավայրում): Դա հանգեցրեց նրան, որ մարդկությունն հասկանա, որ թե կնոջ և թե տղամարդու ձայնն էական են: Ու ցանկացած կայուն ընտանիք ունենալու համար պետք է համատեղ որոշում կայացվի միահամուռ ձևով թե կնոջ և թե տղամարդու կողմից:
Շատերի կարծիքով տղամարդու դերը ընտանիքում կայանում է ընտանիքը ֆինանսապես ապահովելու խնդիրը, հանապազօրյա հացի, բնականոն կյանքի ընթացքը ֆինանսապես խաթարող միջոցների վերացումը: Սակայն հիմա կինը ևս զերծ չի մնում ընտանիքի բյուջեում ֆինանսի ներդրումից: Բայց եթե այս հանգամանքը հաշվի չառնվեր էլ, ապա առանց որևէ կասկածի կպնդեի, որ տղամարդուն նման դեր վերագրելը անչափ սխալ է: Տղամարդը ընտանիքի ամրասյունն է: Նրա ուժի, մտքի ճկունության վրա է հենվում ընտանիքը: Նա պետք է առաջնորդ լինի, պայց ոչ պահանջատեր:
Հենց Ձեր կատարած մեջբերումում գոնե Cassiopeia-ն խոսել է այդ մասին...
Հետաքրքիր է մեջ եք բերել այն հատվածն, որի մասին գրում եք, որ ոչ ոք չի խոսում![]()
Թե սիրում ենք՝ մեր սրտի բոլոր լարերո՜վ սիրենք...Միայն Սիրուն է երաժշտությունը զիջում, բայց և Սերն էլ մեղեդի է...
Ես և Դու՝ Մի Ենք՝ Մի-Մի Աշխարհ Ենք, Հավերժի Ճամփորդներ...
Cassiopeia-ն խոսում է ուժի, մտքի ճկունության մասին, իսկ ես վախկոտ լինելու մասին:
Եթե մարդ ուժեղ է, կամ ունի ճկուն միտք, դա հեչ բավարար չէ, որ նա լինի ոչ վախկոտ, ու չսողացող "կենդանի":
Ուժի տեսակետից - նայիր ախրաննիկներին /որոնց մեծ մասը առանձին-առանձին բավականին վախկոտ են/,
Իսկ սողացողների մասին - պետական բազմաթիվ չինովնիկներին, որոնք մեծ մասը ունի երևի թէ բավականին ճկուն ուղեղ իր ընտանիքի "հացը" հայթայթելու համար:
Տղամարդն իր ընտանիքում առաջին հերթին պիտի հեղինակություն լինի: Իսկ այն ձեռք բերելու համար միայն ուժեղ լինելը կամ շատ փող աշխատելը քիչ է, որովհետև միայն դրանով նա ընդամենը վերածվում է կերակրող մի միջոցի: Ափսոս, շատ կանանցից եմ լսել. «Թող տունը պահի՝ինչ ուզում է անի…»:
Այնինչ հեղինակությունը ձեռք է բերվում վարքով, կյանքի փորձով, իմաստնությամբ, հոգևոր արժեքներով: Ընտանիքի հայրը պետք է լինի նաև դաստիարակող, ուղղություն տվող, առաջնորդ: Երևի բոլորն էլ տեսած կլինեն «Թթենին» ֆիլմը, որտեղ աղջիկների ուժեղ հայրը զիջեց տղաների թույլ հորը, դրանով ավելի բարձրացնելով և՛իր հեղինակությունը, և՛ մյուսի: Միայն հիշեք, թե ինչ խանդաղատանքով էր նայում կինը, տեսնելով իրեն՝ ողջ հաղթանդամ մարմնով ընկած անօգնական ու թույլ հարևանի տակ…Ու նրա այդ ջերմ հայացքը խոսում էր այն մասին, որ արժեվորում է ամուսնու ո՛չ թե ֆիզիկական, այլ հոգու ուժը:
Վերջին խմբագրող՝ Մանոն: 16.07.2007, 12:38:
Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)
Էջանիշներ