User Tag List

Էջ 1101 1101-ից ԱռաջինԱռաջին ... 10160110011051109110971098109911001101
Ցույց են տրվում 16,501 համարից մինչև 16,514 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 16514 հատից

Թեմա: Թեմայից դուրս, բայց հետաքրքիր կամ կարևոր գրառումներ

  1. #16501
    Մշտական անդամ
    մարդ եղած վախտ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    25.07.2017
    Գրառումներ
    438
    Բլոգի գրառումներ
    11
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում One_Way_Ticket-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Վալիդացիայի տեսակ է (Վիշապի ականջը կանչի)
    Բա մի ձև պիտի, չէ՞, արդարացնես տառապանքներդ։ Պատկերացրու, լիքը տառապել ես, հետո գլխիդ ինչ-որ հաջողություն է թափվել, բայց պատճառահետևանքային կապերն այնքան էլ ակնհայտ չեն։ Ո՞ր դեպքում քեզ ավելի կզգաս, եթե հաջողությունը տառապանքի արդյունք էր, թե՞ պարզապես զուգադիպություն։ Ուրիշին պատմում ես, ինքը հաստատում է, դու էլ քեզնով հիանում ես, որ հավայի չես տառապել։
    էս էլ ա հետաքրքիր տեսնակյուն․ բայց էս էն դիրքից ա երբ արդեն տառապել ես․ իմ ասածը ավելի շուտ նրա մասին ա, որ եթե ուզում ես հաջողության հասնես, արդյո՞ք մտածում ես "ուրեմն հաստատ մի հատ պետք ա տառապեմ"․ կամ եթե հաջողության ես հասել քո համար քո ուզած բաները անելով, արդյո՞ք հետ ես նայում ու ապրածներդ սկսում ես տառապանքի երանգով ներկայացնել (ավելի շուտ սրա հետ եմ)․ ասենք՝ ինչքան անքուն գիշերներ եմ անցկացրել․․․

  2. #16502
    Բարի ճանապարհ One_Way_Ticket-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    19.03.2009
    Հասցե
    Ուղևորի ծոցագրպան
    Տարիք
    38
    Գրառումներ
    3,557
    Բլոգի գրառումներ
    32
    Mentioned
    9 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում մարդ եղած վախտ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    էս էլ ա հետաքրքիր տեսնակյուն․ բայց էս էն դիրքից ա երբ արդեն տառապել ես․ իմ ասածը ավելի շուտ նրա մասին ա, որ եթե ուզում ես հաջողության հասնես, արդյո՞ք մտածում ես "ուրեմն հաստատ մի հատ պետք ա տառապեմ"․ կամ եթե հաջողության ես հասել քո համար քո ուզած բաները անելով, արդյո՞ք հետ ես նայում ու ապրածներդ սկսում ես տառապանքի երանգով ներկայացնել (ավելի շուտ սրա հետ եմ)․ ասենք՝ ինչքան անքուն գիշերներ եմ անցկացրել․․․
    Ես չեմ մտածում։ Ավելին՝ քաջ գիտակցում եմ, որ հաջողություններիս որոշ մասի համար բացարձակապես չեմ տառապել, պարզապես բախտս բերել է։ Այդ դեպքերում ավելի շուտ հակառակը կարող է լինել, որ մարդը տառապանքներ հորինի, որ դիմացինին ավելի ընդունելի լինի իր հաջողությունը, որ դիմացինն ինքն իրեն քեզնից ցածր չզգա ու հետդ պահպանի լավ հարաբերություններ։ Կոպիտ օրինակ․ եթե մեկը հարցնի՝ արդյո՞ք էսպիսի աշխատավարձ ստանալու համար լիքը սովորել է պետք, հո չեմ ասելու "տո չէ հա, պարզապես խելացի է պետք ծնվել"։

  3. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Freeman (19.11.2023), մարդ եղած վախտ (18.11.2023)

  4. #16503
    խշշշ... enna-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    09.04.2013
    Հասցե
    Tardis
    Գրառումներ
    1,533
    Բլոգի գրառումներ
    4
    Mentioned
    2 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում մարդ եղած վախտ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    ահա, տառապելը ինչ֊որ երանգներով թվում ա՝ "արդարացում" ա դառնում․ ոնց֊որ մարդիկ կողքից մեղադրում են թե բա ինչի՞ ես հաջողության հասել, մարդն էլ արդարանում ա՝ զատո տառապել եմ, հասարակությունն էլ՝ հաաաաա
    կարող ա հոգատարություն ստանալու ձև ա միջավայրից ու երբ ուրիշները գիտեն «ինչերի միջով ա անցել» էդ ձեռքբերման համար, հաղթանակի ուրախությունն էլ կկիսեն, էմպատիա կունենան մարդու նկատմամբ։ Քրիստոնեության պահը ինձ թվում կա, կարողա հաջողության հասած մարդկանց չսիրեն/հակակրեն, ասենք ասում են «ձենդ տաք տեղից ա գալիս» ու որոշակի հաջողություն ունեցած մարդիկ շատ դեպքերում իզոլացվում են։ Հետո միշտ չափում են սովորական մարդիկ կարա՞ն հասնեն դրան, թե չէ։ Էս վերջերս նեպոտիզմի թեման էր պոպուլյար, որ դեբատ էր Մասկը self-made ա, թե հայրն ա օգնել, այսինքն եթե զրոյից չի արել /բավականաչափ ջանք չի թափել/, արդեն մինչև վերջ արժանի չի իր հաջողությանը։ Կոնկրետ Հայաստանում բարձրերի-ցածրերի տիպի բան եմ նկատել, որ մեկը մի հաջողության ա հասնում, ուրիշների վերաբերմունքը կտրուկ փոխվում ա, կախված բավականաչափ տանջվել ա թե չէ, վերաբերմունքը փոխվում ա դեպի պաշտամունք կամ արհամարանք, բայց էդ հավասարը-հավասարի նկատմամբ արհամարանք չի։ Ընդհանրապես «տանջվածները» շատ ավելի մեծ հեղինակություն ու կարեկցանք են վայելում, մեկ-մեկ թվում ա բավականաչափ տանջված լինելը հանրային հաջողության գրավականն ա, կարևոր ա նշել, որ եթե տանջանքների միջով ես անցնում, բայց դեռ չես հաջողել, կարեկցանք չկա, պիտի հաղթահարես նոր կտան կարեկցանք։

  5. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Freeman (19.11.2023), մարդ եղած վախտ (18.11.2023)

  6. #16504
    Մշտական անդամ
    մարդ եղած վախտ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    25.07.2017
    Գրառումներ
    438
    Բլոգի գրառումներ
    11
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում One_Way_Ticket-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ես չեմ մտածում։ Ավելին՝ քաջ գիտակցում եմ, որ հաջողություններիս որոշ մասի համար բացարձակապես չեմ տառապել, պարզապես բախտս բերել է։ Այդ դեպքերում ավելի շուտ հակառակը կարող է լինել, որ մարդը տառապանքներ հորինի, որ դիմացինին ավելի ընդունելի լինի իր հաջողությունը, որ դիմացինն ինքն իրեն քեզնից ցածր չզգա ու հետդ պահպանի լավ հարաբերություններ։ Կոպիտ օրինակ․ եթե մեկը հարցնի՝ արդյո՞ք էսպիսի աշխատավարձ ստանալու համար լիքը սովորել է պետք, հո չեմ ասելու "տո չէ հա, պարզապես խելացի է պետք ծնվել"։
    էս ընդունելիի,․․․


    Մեջբերում enna-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    կարող ա հոգատարություն ստանալու ձև ա միջավայրից ու երբ ուրիշները գիտեն «ինչերի միջով ա անցել» էդ ձեռքբերման համար, հաղթանակի ուրախությունն էլ կկիսեն, էմպատիա կունենան մարդու նկատմամբ։ Քրիստոնեության պահը ինձ թվում կա, կարողա հաջողության հասած մարդկանց չսիրեն/հակակրեն, ասենք ասում են «ձենդ տաք տեղից ա գալիս» ու որոշակի հաջողություն ունեցած մարդիկ շատ դեպքերում իզոլացվում են։ Հետո միշտ չափում են սովորական մարդիկ կարա՞ն հասնեն դրան, թե չէ։ Էս վերջերս նեպոտիզմի թեման էր պոպուլյար, որ դեբատ էր Մասկը self-made ա, թե հայրն ա օգնել, այսինքն եթե զրոյից չի արել /բավականաչափ ջանք չի թափել/, արդեն մինչև վերջ արժանի չի իր հաջողությանը։ Կոնկրետ Հայաստանում բարձրերի-ցածրերի տիպի բան եմ նկատել, որ մեկը մի հաջողության ա հասնում, ուրիշների վերաբերմունքը կտրուկ փոխվում ա, կախված բավականաչափ տանջվել ա թե չէ, վերաբերմունքը փոխվում ա դեպի պաշտամունք կամ արհամարանք, բայց էդ հավասարը-հավասարի նկատմամբ արհամարանք չի։ Ընդհանրապես «տանջվածները» շատ ավելի մեծ հեղինակություն ու կարեկցանք են վայելում, մեկ-մեկ թվում ա բավականաչափ տանջված լինելը հանրային հաջողության գրավականն ա, կարևոր ա նշել, որ եթե տանջանքների միջով ես անցնում, բայց դեռ չես հաջողել, կարեկցանք չկա, պիտի հաղթահարես նոր կտան կարեկցանք։
    իզոլյացիայի ու շրջապատի կարեկցանք/հոգատարությունը կորցնելու վախը ինձ համար բացատրեցին էդ երևույթը ոնց֊որ թե․ մերսի

  7. #16505
    Պատվավոր անդամ
    Բարեկամ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    04.09.2006
    Գրառումներ
    3,518
    Բլոգի գրառումներ
    6
    Mentioned
    21 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում ivy-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Նույնը՝ ինչ-որ մրցույթում հաղթելիս, ասենք՝ գրական, երբ մարդն ասում է, որ արագ, ոտքի վրա գրված ստեղծագործություն էր․ էլի ակամայից ցույց է տալիս, որ «տաղանդավոր» է, առանց ջանքի՝ հաղթանակ։
    Կամ էլ պարծենկոտությունը կամ ինքնագովությունն ավելի հեռու են գնացել․ ասելով, թե "ոտքի վրա գրված" բան էր, նկատի ունի, թե դա իր մաքսիմումը չէր, դրանք իր "ստից, ոտի վրա արած" գործերի մակարդակի են, բա որ կարգին նստեր գրեր՝ ի՜նչ կստացվեր (բայց դե ինքը զբաղված ա ավելի լուրջ ու կարևոր գործերով, որպեսզի ժամանակ տրամադրի իր լավագույն տաղանդը բացահայտելու ինչ-որ մի մրցույթի համար - մեծախոսության ևս մի աստիճան)։
    Միևնույն ժամանակ, երբ ինչ-որ ձեռքբերում հեշտ ա ստացվում (բախտը բերում ա, օրինակ), մարդիկ հակված են ցույց տալ, որ տառապել ու աշխատել են դրա համար։ Նորից ինքնագովության համար՝ թե դա իրենց շնորհքն ա եղել, ոչ թե բախտները բերել ա։
    Վերջին խմբագրող՝ Բարեկամ: 22.11.2023, 06:32:

  8. #16506
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Լապլանդիա
    Գրառումներ
    24,567
    Բլոգի գրառումներ
    18
    Mentioned
    41 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Էս քննարկման մեջ ինձ մի ուրիշ բան հետաքրքրեց։ Իսկ դուք ի՞նչ եք ասում, երբ որևէ հաջողության եք հասնում։ Ասում եք, որ տառապե՞լ եք, թե՞ ստից բան էր, թե՞ ինչ-որ ուրիշ երրորդ բան։

  9. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.


  10. #16507
    այվի ivy-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    01.04.2006
    Գրառումներ
    10,993
    Mentioned
    52 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում StrangeLittleGirl-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Էս քննարկման մեջ ինձ մի ուրիշ բան հետաքրքրեց։ Իսկ դուք ի՞նչ եք ասում, երբ որևէ հաջողության եք հասնում։ Ասում եք, որ տառապե՞լ եք, թե՞ ստից բան էր, թե՞ ինչ-որ ուրիշ երրորդ բան։
    Հաջողությունները հո տարբեր են լինում, երբեմն ուղղակի «բախտդ բերում է», ասենք՝ ճիշտ ժամանակ, ճիշտ տեղում ես լինում կամ ուրիշ հանգամանքներ են լավ աշխատում քեզ համար։ Լինում է, որ իսկապես լիքը ջանք ես թափում, լինում է, որ մի հատ պստիկ ճիշտ որոշում ես կայացնում, ու դա հերիքում է, լինում է, որ երկար ճանապարհ ես անցնում, որը գուցե բարդ չի, բայց ժամանակ է պահանջում։
    Մի խոսքով, տարբեր դեպքեր են լինում։
    Եթե դրանց մասին պատմելու ցանկություն է առաջանում, հենց էդպես էլ պատմում եմ, ոնց որ ընկալել եմ եղածը։

    Իսկ եթե պիտի անձնական որակներ նշել, որոնք մեծամասամբ օգնել են հաջողությունների մեջ, ապա իմ դեպքում սրանք կլինեին․
    - Արագ կողմնորոշվելու ունակությունը
    - Ընդհանրապես՝ արագությունը (արագ սովորելը, արագ աշխատելը, «ընկնելիս՝ արագ վեր կենալը»)
    - Նպատակասլացությունը, չհանձնվելը
    - Փոփոխությունների, աճի հանդեպ ձգտումը, դրա համար ժամանակ ու էներգիա ներդնելու պատրաստակամությունը

    Ու կարծում եմ՝ եթե մի երկու ուրիշ հատկություն էլ մոտս զարգացած լիենին, ավելի հաջողակ կլինեի, ասենք՝ եթե ավելի ինքնավստահ լինեի, կամ ասենք՝ մարդկանց հետ հարաբերություններում ավելի դիպլոմատիկ լինեի, չնայած երևի էս մեկը չէի էլ ուզենա զարգացնել, դրա տեղը էսպես ասեմ՝ եթե ավելի լավ սոցիալական կոմպետենցիաներ ունենայի

    Բայց դե էսքանով հանդերձ էլ ահագին գոհ եմ իմ ձեռքբերումներից։ Ու դե աշխատում եմ իմ թերի կողմերի վրա։

  11. Գրառմանը 3 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    StrangeLittleGirl (25.11.2023), մարդ եղած վախտ (24.11.2023), Ուլուանա (26.11.2023)

  12. #16508
    Մշտական անդամ
    մարդ եղած վախտ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    25.07.2017
    Գրառումներ
    438
    Բլոգի գրառումներ
    11
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում StrangeLittleGirl-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Էս քննարկման մեջ ինձ մի ուրիշ բան հետաքրքրեց։ Իսկ դուք ի՞նչ եք ասում, երբ որևէ հաջողության եք հասնում։ Ասում եք, որ տառապե՞լ եք, թե՞ ստից բան էր, թե՞ ինչ-որ ուրիշ երրորդ բան։
    ինձ էլ հետաքրքրում ա, թե ինչ հանգամանքներում կամ ում առաջ ա կարիք լինում էս հարցին պատասխանել։D

  13. Գրառմանը 1 հոգի շնորհակալություն է հայտնել.

    Բարեկամ (Երեկ)

  14. #16509
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Լապլանդիա
    Գրառումներ
    24,567
    Բլոգի գրառումներ
    18
    Mentioned
    41 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում մարդ եղած վախտ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    ինձ էլ հետաքրքրում ա, թե ինչ հանգամանքներում կամ ում առաջ ա կարիք լինում էս հարցին պատասխանել։D
    Եսի՞մ, դուք կիմանաք։ Եթե լինում են հանգամանքներ, որ ինչ-որ մեկն ասում ա, թե ինչքան ա տառապել, որ իքս բանին հասնի, կամ ոտի վրա ա արել, հեչ էլ բարդ բան չի, ուրեմն հավանաբար մենք էլ, չէ՞, էդ իրավիճակներում հայտնվում։ Էդ դեպքում մենք ի՞նչ ենք ասում։

  15. #16510
    Մշտական անդամ
    մարդ եղած վախտ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    25.07.2017
    Գրառումներ
    438
    Բլոգի գրառումներ
    11
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում StrangeLittleGirl-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Եսի՞մ, դուք կիմանաք։ Եթե լինում են հանգամանքներ, որ ինչ-որ մեկն ասում ա, թե ինչքան ա տառապել, որ իքս բանին հասնի, կամ ոտի վրա ա արել, հեչ էլ բարդ բան չի, ուրեմն հավանաբար մենք էլ, չէ՞, էդ իրավիճակներում հայտնվում։ Էդ դեպքում մենք ի՞նչ ենք ասում։
    Էդ հարցը տվեցի, որտև կախված նրանից, թե ով ա լսարանը իմ վերաբերմունքը ու պատասխանը հարցին ահագին տարբեր ա/կլիներ։ Իրականում ինձ տենց հարց երբեք չեն տվել, ասենք՝ ինչի՞ն ես պարտական քո հաջողություններով։ Կարող ա ձեզ փոդքասթների են հրավիրում, հարցնում են․ ի՞նչ իմանամ։

    Առօրյա խոսակցություններում էդ թեման սովորաբար առանց հարցնելու ա շոշափվում։ Ուղղակի մեկը գալիս ասում ա, թե ինչքան ա տառապել/տառապում էսինչ բանի համար։

    Իսկ եթե ինքս իմ համար եմ մտածում, ապա շատ վերապահումով եմ վերաբերվում իմ վիճակին ու հաջողություն բառին։ Իմ կյանքի ամենաէական հաջողությունը համարում եմ էն, որ երբ մի քանի տարի առաջ շատ մոտ էի մեռնելուն, չմեռա։ Դրա մասին ակումբում խոսել եմ, ակումբից դուրս էլ լիքը խոսում եմ (հաճախ առանց հարցնելու ։Դ )։ Երևի եթե այլ, ավելի աշխարհիկ ոլորտների էլ նույն եռանդով վերաբերվեի, էդ դասական “հաջողության” դաշտերում էլ ավելի հաջողակ լինեի։

    Դասական չափանիշներով “հաջողության” (ստատուս, փող, ընտանիք և այլն ֊ կամայական հերթականությամբ) հասնելով ուշքս չի գնացել, ճիշտն ասած, ու էդ ոլորտներում ջանքերս/տառապելս վերևում նշածիս համեմատ համարում եմ բզբզոց (այվիի ասած՝ “ջանք չեմ թափել” ։))։ Ինչի էլ որ հասել եմ, ավելի շուտ հասել եմ շատ անգամներ ճիշտ տեղում հայտնվելու շնորհիվ, ու նաև չափավոր խելքի շնորհիվ (դրա համար էլ ջանք չեմ թափել)։ Իրականում համարում եմ, որ հայտնվել մի տեղում, որտեղ կարելի ա ինչ֊որ քանակի ջանք թափելով հասնել ինչ֊որ հաջողության, արդեն արտակարգ արտոնություն ա։ Ես էդ արտոնությունից ոչնչոտ օգտվում եմ ֊ թափում եմ չափավոր ջանք (որի ռեսուրսը էս պահին ունեմ, ինչը էլի արտոնություն ա), ստանում եմ չափավոր հաջողություն։

  16. Գրառմանը 2 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    Բարեկամ (Երեկ), Ուլուանա (26.11.2023)

  17. #16511
    ավագ մոդեր
    Ուլուանա-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    17.03.2006
    Հասցե
    ԱՄՆ
    Տարիք
    42
    Գրառումներ
    12,704
    Բլոգի գրառումներ
    21
    Mentioned
    30 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում մարդ եղած վախտ-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Էդ հարցը տվեցի, որտև կախված նրանից, թե ով ա լսարանը իմ վերաբերմունքը ու պատասխանը հարցին ահագին տարբեր ա/կլիներ։ Իրականում ինձ տենց հարց երբեք չեն տվել, ասենք՝ ինչի՞ն ես պարտական քո հաջողություններով։ Կարող ա ձեզ փոդքասթների են հրավիրում, հարցնում են․ ի՞նչ իմանամ։

    Առօրյա խոսակցություններում էդ թեման սովորաբար առանց հարցնելու ա շոշափվում։ Ուղղակի մեկը գալիս ասում ա, թե ինչքան ա տառապել/տառապում էսինչ բանի համար։

    Իսկ եթե ինքս իմ համար եմ մտածում, ապա շատ վերապահումով եմ վերաբերվում իմ վիճակին ու հաջողություն բառին։ Իմ կյանքի ամենաէական հաջողությունը համարում եմ էն, որ երբ մի քանի տարի առաջ շատ մոտ էի մեռնելուն, չմեռա։ Դրա մասին ակումբում խոսել եմ, ակումբից դուրս էլ լիքը խոսում եմ (հաճախ առանց հարցնելու ։Դ )։ Երևի եթե այլ, ավելի աշխարհիկ ոլորտների էլ նույն եռանդով վերաբերվեի, էդ դասական “հաջողության” դաշտերում էլ ավելի հաջողակ լինեի։

    Դասական չափանիշներով “հաջողության” (ստատուս, փող, ընտանիք և այլն ֊ կամայական հերթականությամբ) հասնելով ուշքս չի գնացել, ճիշտն ասած, ու էդ ոլորտներում ջանքերս/տառապելս վերևում նշածիս համեմատ համարում եմ բզբզոց (այվիի ասած՝ “ջանք չեմ թափել” ։))։ Ինչի էլ որ հասել եմ, ավելի շուտ հասել եմ շատ անգամներ ճիշտ տեղում հայտնվելու շնորհիվ, ու նաև չափավոր խելքի շնորհիվ (դրա համար էլ ջանք չեմ թափել)։ Իրականում համարում եմ, որ հայտնվել մի տեղում, որտեղ կարելի ա ինչ֊որ քանակի ջանք թափելով հասնել ինչ֊որ հաջողության, արդեն արտակարգ արտոնություն ա։ Ես էդ արտոնությունից ոչնչոտ օգտվում եմ ֊ թափում եմ չափավոր ջանք (որի ռեսուրսը էս պահին ունեմ, ինչը էլի արտոնություն ա), ստանում եմ չափավոր հաջողություն։
    Կարծում եմ` նման հարց կարող ա առաջանալ ու ոչ միայն փոդքասթների կամ այլ ֆորմատի հարցազրույցների դեպքում, այլև ընկերական խոսակցությունների ընթացքում կամ տարբեր վիրտուալ հարթակներում: Ինձ ավելի շատ զարմացրեց հարցի պատասխանի ընդհանրացումը, այսինքն` որ ենթադրվում ա, որ ինչ-որ կոնկրետ պատասխան պիտի նախընտրեինք` անկախ նրանից, թե իրականում ոնց ա: Ճիշտ ա, ժամանակակից քաղաքակրթության սահմանած ստանդարտներով հաջողությունների (ստատուս, կարիերա, փող, ընտանիք) հասած լինելուց ահագին հեռու եմ, բացառությամբ ընտանիքի, դե, առանձնապես հետաքրքրված էլ չեմ եղել մնացածով, դրա համար «ոնց» հարցն էլ տվյալ դեպքում ինձ շատ չի վերաբերում, բայց այլ` ինձ համար կարևոր ոլորտներ կան, որոնցում առնվազն իմ չափանիշներով հասել եմ որոշակի հաջողությունների, ու դրանց մասին խոսելու դեպքում ասում են էն, ինչ կա. եթե տառապելուց կամ երկարատև ջանքերից հետո եմ հասել, տենց էլ ասում եմ, եթե բախտս բերել ա` տենց եմ ծնվել կամ ինչ-որ տեղից աջակցություն եմ ստացել, էլի տենց էլ ասում եմ: Չգիտեի էլ, որ էդ առումով մի տարբերակը հարգի ա համարվում, մյուսը` ոչ: Օրինակ, եթե գրառում եմ անում ինչ-որ երևույթի մասին` փորձելով մարդկանց ոգեշնչել, մղել իմ տեսանկյունից ինչ-որ օգտակար պահվածքի, հաճախ սեփական օրինակն եմ բերում` նաև նշելով, որ դա ի սկզբանե չի եղել, այլ` հետևողական աշխատանքի արդյունքում, ու որ դրանում ոչ մի արտասովոր բան չկա, ընդամենը աշխատանք ա պետք ու համապատասխան գիտակցում: Տվյալ դեպքում նպատակը ոչ թե ցույց տալն ա, թե ես ինչ դեմք եմ, ինչ հաջողությունների եմ հասել, կամ` թե դրա համար ինչքան եմ տառապել, այլ ցույց տալը, որ դրան իրականում բոլորն էլ կարող են հասնել: Դա շատ կարևոր եմ համարում, ու չասելը լուրջ բացթողում կլիներ, ըստ իս: Իսկ եթե մարդիկ կան, որ նման բաներ կարդալուց ներվայնանում են, ի՞նչ ասեմ, թող ուղղակի չկարդան, դա իրանց խնդիրն ա: Ի դեպ, ես ինքս էլ նախընտրում եմ իմանալ, թե ուրիշների հաջողությունների ճանապարհը ինչպիսին ա եղել` ինչերի միջով են անցել, ինչեր են հաղթահարել, ոնց են հասել էնտեղ, որտեղ կան, որ մասերի վրա են ստիպված եղել ջանք թափել, որ մասերն են ի սկզբանե հեշտությամբ տրվել կամ ուղղակի պատրաստի մատուցվել և այլն: Շատ դեպքերում դա ահագին օգտակար ինֆորմացիա ա ու նաև ոգեշնչող ա:
    Վերջին խմբագրող՝ Ուլուանա: 26.11.2023, 05:13:
    Երջանկությունը ճամփորդելու ձև է, ոչ թե նպատակակետ։
    Ռոյ Գուդման

  18. #16512
    Մշտական անդամ
    մարդ եղած վախտ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    25.07.2017
    Գրառումներ
    438
    Բլոգի գրառումներ
    11
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Մեջբերում Ուլուանա-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ինձ ավելի շատ զարմացրեց հարցի պատասխանի ընդհանրացումը, այսինքն` որ ենթադրվում ա, որ ինչ-որ կոնկրետ պատասխան պիտի նախընտրեինք` անկախ նրանից, թե իրականում ոնց ա:
    «Իրականում ոնց ա»֊ն միանշանակ պատասխան չունի իմ կարծիքով։ Նույն հարցի շուրջ կարելի ա մեկից ավել նարատիվներ ձևակերպել, որոնք բոլորը ճիշտ են։ Վերևում ասեցի էն վերաբերմունքը, որ ես ունեմ հարցին երբ ինձ ու ինձ եմ մտածում, կամ ավելի ճիշտ երբ ակումբում մեկնաբանում եմ էս թեմայի շուրջ, բայց եթե էդ հարցը ստանայի մի խումբ 16 տարեկաններից, ապա այլ, երևի թե ավելի “մոտիվացնող” պատասխան կտայի։
    Թիքեթը վերևում շատ լավ ա գրել․
    Մեջբերում One_Way_Ticket-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Կոպիտ օրինակ․ եթե մեկը հարցնի՝ արդյո՞ք էսպիսի աշխատավարձ ստանալու համար լիքը սովորել է պետք, հո չեմ ասելու "տո չէ հա, պարզապես խելացի է պետք ծնվել"։
    Իսկ “ո՞նց ես էսինչ բանին հասել” հարցի ուղղակի պատասխանը, համաձայն եմ, որ օգտակար ա ու հետաքրքիր։ Չնայած՝ էլի էդ պատասխանը կարա ճիշտ լինի ու ոչ օգտակար։ Ասենք՝
    ֊ Մև, իսկ ո՞նց ես գնացել Հայաստանից։
    ֊ Դիմել եմ ստեղ֊ընդեղ, հետո էլ դեսպանատուն, անցել եմ, Արևիկ ջան։

    Մի խոսքով՝ իմ կարծիքով հարցի պատասխանը մի մեծ մասով կախված ա նրանից, թե պատասխանողը ինչ ա ուզում փոխանցի, քան թե “իրականությունից”։

  19. #16513
    Պատվավոր անդամ
    StrangeLittleGirl-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    18.03.2006
    Հասցե
    Լապլանդիա
    Գրառումներ
    24,567
    Բլոգի գրառումներ
    18
    Mentioned
    41 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Անկեղծ ասած, փոդքասթների մասին որևէ բան չէի գրել, զուտ հետաքրքիր էր, որ եթե ինչ-որ մարդիկ տառապելուց են խոսում, ուրեմն մենք էլ ենք ինչ-որ կերպ պատասխանում հարցին։ Բայց հարցիս պատասխանը հաստատեց մտավախությունս, իսկ էդ էն ա, որ եթե որևէ բանի մասին հասնելուց ինչ-որ ուրիշ մեկն ա խոսում, ուրեմն կամ տառապել ա, կամ հեչ, ոտի վրա, արագ-արագ, բայց եթե մենք ինքներս ենք խոսում, մանրամասն, սիրուն պատասխան ա պատրաստ բախտը բերելու, արտոնյալ լինելու, ինչու չէ, նաև տառապելու մասին։

    Ինձ թվում ա՝ էստեղ շատ կարևոր ա հարցերին նայել նաև պատասխանողի տեսանկյունից։ Եթե ասում ա՝ ոտի վրա, արագի մեջ եմ արել, կարող ա ճիշտ ա ասում, տենց էլ էղել ա։ Կամ եթե ասում ա, որ տառապել ա, կարող ա ճիշտ ա ասում, իսկապես տառապել ա։ Ինչ խոսք, հաջողության պոպուլյար սահմանման դեպքում արտոնյալ լինելու էլեմենտը կա անկախ ամեն ինչից։ Հենց վերցնենք Իլոն Մասքին, որի օրինակն էլ էստեղ բերվեց։ Ինքը ոչ մի բանի էլ չէր հասնի, եթե չլիներ հարուստ ընտանիքից՝ անկախ նրանից Տեսլան տառապելով ա ստեղծվել, թե նենց ոտի վրա, հենցընենց։ Ու Իլոն Մասքի նման խելացի, գուցե նույնիսկ ավելի խելացի լիքը երիտասարդներ էդպես էլ սկի բարձրագույն կրթություն չեն ստանում, որովհետև օրինակ նույնիսկ դպրոցական կրթությունն իրենց հասանելի չի։

    Ու որ չստացվի, որ հարցիցս թռնում եմ, որպես հենց բավական հաջողակ մարդ՝ կոնտեքստից կախված ասում եմ, որ տառապել եմ, կամ էլ ձեռի հետ, ոտի վրա։ Հա, ահագին տառապելով ու ճռռալով եմ հասել էն սոցիալական ստատուսին, որ հիմա ունեմ։ Ու հա, ուսանողական տարիներին լիքը քննություններ ձեռի հետ, ոտի վրա առանց պարապելու «գերազանց» էի ստանում (մի մասն էլ տառապելով, նայած առարկա), դե որովհետև մյուսներից խելացի էի։ Բայց էդքանով հանդերձ՝ մեկ ա, էս բոլորը գալիս ա մի պարզ տեղից. արտոնությունից։ Ու ցանկացած հաջողություն իրա մեջ ունի արտոնության էլեմենտը՝ անկախ նրանից, թե ինչ ջանք ա գործադրվել դրան հասնելու համար։

  20. #16514
    Մշտական անդամ
    մարդ եղած վախտ-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    25.07.2017
    Գրառումներ
    438
    Բլոգի գրառումներ
    11
    Mentioned
    0 Post(s)
    Tagged
    0 Thread(s)
    Փոդքասթի օրինակը բերեցի, որտև ոնց նշեցի վերևում, չեմ մտաբերում այլ ֆորմատ որտեղ ինձնից սպասեին, որ պատմեի թե ոնց եմ հասել հաջողության, իսկ փոդքասթում պատկերացնում եմ։ Պարզվեց, որ մարդիկ էդ խոսակցությունը ունենում են նաև այլ ֆորմատներում։ Էդ մտավախության պահերը մի տեսակ լավ չհասկացա, թե որտեղից սկսվեց ու ոնց հաստատվեց, բայց ինչ որա ա։

    Մեջբերում StrangeLittleGirl-ի խոսքերից Նայել գրառումը
    Ինձ թվում ա՝ էստեղ շատ կարևոր ա հարցերին նայել նաև պատասխանողի տեսանկյունից։ Եթե ասում ա՝ ոտի վրա, արագի մեջ եմ արել, կարող ա ճիշտ ա ասում, տենց էլ էղել ա։ Կամ եթե ասում ա, որ տառապել ա, կարող ա ճիշտ ա ասում, իսկապես տառապել ա։ Ինչ խոսք, հաջողության պոպուլյար սահմանման դեպքում արտոնյալ լինելու էլեմենտը կա անկախ ամեն ինչից։ Հենց վերցնենք Իլոն Մասքին, որի օրինակն էլ էստեղ բերվեց։
    Սրա հետ էլ համաձայն եմ, իհարկե։ Նաև նույն Էլոն Մասկը լիքը անգամներ ասել ա, թե ինչքան դժվար ա լինել Իլոն Մասկ ու երևի թե իմ գործը չի իրա ասածին չհավատալը։
    Ամեն դեպքում թեման սկսվեց իմ ենթադրությունից, որ ոնց֊որ թե մարդիկ հակված են տառապանքը գլամուրիզացնել հաջողության հասնելու ճանապարհին (կամ առհասարակ) ու ուզում էի հասկանալ, թե էդ ինչքանով ա տենց կամ ինչի ա տենց։

Էջ 1101 1101-ից ԱռաջինԱռաջին ... 10160110011051109110971098109911001101

Թեմայի մասին

Այս թեման նայող անդամներ

Այս պահին թեմայում են 7 հոգի. (0 անդամ և 7 հյուր)

Համանման թեմաներ

  1. «Քնած», բայց հետաքրքիր թեմաների «արթնացում»
    Հեղինակ՝ Ուլուանա, բաժին` Ակումբի անցուդարձ
    Գրառումներ: 11
    Վերջինը: 20.03.2019, 00:37
  2. Հոմսքուլինգի թեմայից դուրս գրառումներ
    Հեղինակ՝ Ուլուանա, բաժին` Դեսից - Դենից
    Գրառումներ: 126
    Վերջինը: 24.10.2016, 20:12
  3. Գրառումներ: 3
    Վերջինը: 24.04.2010, 18:59

Թեմայի պիտակներ

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները
  •