Ցավն էլ հենց էդ ա, որ բոլորը թեթև են վերաբերվում, դրա համար էլ հետո կարդալու բան էլ չի լինում։
Ինձ թվում ա՝ եթե ամեն գրող փորձի իսկապես վերլուծել վերևինի ստորագրությունը, ոչ թե էնքան որ մի բան գրի, որ մի բան էլ իր ստորագրության մասին գրեն, հնարավոր ա, որ շատ էլ հավեսով կարդացվի հետո։




Մեջբերել

Ջորջ Օրվելի մասին այս երգում եմ լսել:
երկու անգամ լսեցի, բան չկար
:

Էջանիշներ