Apsara

[Apsara]

Աստված քեզ կների, ինչ ուշում ես արա, ոնց ուշում ես տանջի մարդկանց կամ գուցե մարդուն: Համ էլ կարողա էն մարդը ուզում ա քո ձեռը տանջվի, ինչ իմանաս… այնպես որ նախապես մի խնդրի աղտծոց ինչ որ բան: Իսկ ամենալավը կլինի, եթե իրականում ամեն ինչ լավ ավարտվի իսկ հիմիկվա քո մտքերի սխալ դուրս գան…
Ինչքան փիլիսոփայեցի առանց իմանալու ինչի մասին ա խոսքը Կներես եթե բեսամտ տուֆտեցիլ

սա մեկ մարդու մասին չէ, այլ իմ վերաբերմունքը մարդկանց նկատմամբ, որը բխել է անցյալում նմանատիպ վերաբերմունքից դեպի ինձ: Հաճախ ամեն ինչ կատարվում է անգիտակցաբար

[Apsara]

Мне не хватает

Моего места мне не хватает,
И настоящих людей не хватает мне.
Одиночества и пространства в доме,
Людских улыбок не хватает мне.

Природы и даже зданий,
Творчество людей не хватает мне,
Тишины и даже шума-
Настоящего, не хватает мне.

Есть что угодно, кроме живого...
Живой жизни не хватает мне!

[Apsara]

Искусственность, как же тебя много!
Ребенком тебя баловали много,
И дорогу сами открыли мы тебе,
Теперь суешься всюду, где можно
Искусственным заменять живого!

[Apsara]

Подсловнухи тоже цветы,
Растут они везде-
Почти у каждого в душе.
Как почва служат им мечты,
А солнце - слово доброе. Звени!

Подсловнухи тоже цветы,
Их трудно не узнать,
Когда цветут, цветешь и ты,
В улыбку превращаясь.

Подсолнухи на солнце смотрят,
Подсловнухи - на рот,
который слово доброе поет,
На руку, доброе, что пишет,
На душу, доброе, что мыслит.