Կարնո Սոսե

Հրաշալի մտքեր են :
Երբեմն ինքս էլ մտորում եմ նման երևույթների մասին :
Իսկ ինչն է կարևոր , ջրափոսը թէ կեղտաջուրը :
իհարկե երկուսն էլ զազրելի են , բայց պիտի համաձայնենք , որ առանց կեղտաջրի ջրափոսը ջրափոս չեր լինի այլ ընդմիշտ կմնար որպես գոգավորություն :
ՈՒրեմն ինչպես բացատրենք այս երևույթը , թերևս այն անվանենք տիեզերական հավասարակշռություն :
Իսկ այն երբ էր , որ մարդկանց հոգիները մաքուր էր :
Իհարկե այդպիսի բան չի եղել : Սկսած այն պահից երբ ադամը կերավ առաջին խնձորը եդեմական այգու մեջ :
ԵՎ ինչպես մեծ լոռեցին է ասել :
Քանի որ կա երկրի վրա
շահ ու գերի աղքատ ու տեր
չի լինելու երկրի վրա
ոչ շիտակ խոսք ոչ կյանք ոչ սեր :
Սա իհարկե չի նշանակում , որ այն իսկապես չի լինելու :
Ավելին ասեմ այն պետք է լինի :
ՈՒղղակի հարկավոր է կոչել իրերը իրենց անուններով և պատկերացնել տարածության մեջ բարձրունքի վրա գտնվող չորացած ուռենին , որից կեղևը պատռելով դուրս է գալիս մի նոր կանաչ ճյուղ :
Դա հույսն է :
Որը և մեզ ուժ է տալիս :
Ամենից կարևորը բառն է :