https://www.akumb.am/blog.php/25140-Marina85 Դար ակումբ. Ազատ քննարկումների ձեր հանգրվանը: Հայաստան, Երևան։ hy Sun, 20 Sep 2026 17:35:14 GMT vBulletin 60 https://www.akumb.am/images/misc/rss.jpg https://www.akumb.am/blog.php/25140-Marina85 https://www.akumb.am/entry.php/1083-ԹՈւՆԱՎՈՐ-ՀԱՄԲՈՒՅՐ Wed, 15 Dec 2010 11:29:56 GMT Համբույրները տարբեր են լինում` Կրքոտ, սիրահարված,պատահական, ստիպված, Բայց այս մեկը բոլորից է տարբերվում: Թունավոր համբույրը երբեք ոչ մի բանի... Համբույրները տարբեր են լինում`

Կրքոտ, սիրահարված,պատահական, ստիպված,

Բայց այս մեկը բոլորից է տարբերվում:

Թունավոր համբույրը երբեք ոչ մի բանի չի նմանվում`

Շուրթերդ այրվում են, միտքդ խամրում, սիրտդ կարծես ուղեղիդ մեջ է թռվռում,

Իսկ հոգիդ էլ ալեկոծվում ու քեզ հայհոյում է,

Աչքերիդ մեջ արյունդ կրակի պես վառվում է,

Ու շուրթերդ անդադար համբուրում են:

Քաղցր թույնը մինչև հոգուդ խորքը թափանցում է,

Մի պահ աչքերդ բացում ես, ուղեղդ կարծես հաղթում է,

Բայց թունավոր համբույրը դաժան է:

Դու արթնացել ես, բայց արդեն ուշ է,

Մինչև վերջ մեղքերի մեջ խրված ես և մինչև հոգուդ խորքը թունավորված ես,

Այդ պահին հասկանում ես, որ Եվային արժանի հետնորդ ես,

Թույնը հենց արյանդ միջոցով է քեզ փոխանցվել, բայց դեռ տաք ես,

Արդեն մենակ ես, երակներիդ մեջ զգում ես քաղցր ու մեղավոր թույնի ամբողջ չափաբաժինը վայելում ես,

Հենց այդ պահից սկսած հասկանում ես, որ ծնվածդ օրվանից արդեն մեղավոր ես,

Որ թունավոր համբույրին դիմակայելու ի զորու չես,

Քո նախամոր`Եվայի պես արարիչ ու ավերիչ ես, նուրբ ու դաժան ես,

Կրակի պես տաք ու սառույցի պես սառն ես, բայց մեղավոր չես, դու ընդամենը Եվայի ժառանգն ես...

ANINA ]]> Marina85 https://www.akumb.am/entry.php/1083-ԹՈւՆԱՎՈՐ-ՀԱՄԲՈՒՅՐ https://www.akumb.am/entry.php/1082-ՈւՐԵՄՆ-ՆԱ-ՀԻՄԱՐ-Է Wed, 15 Dec 2010 11:27:13 GMT Քայլում ես տխուր` արցունքներդ կոկորդիդ մեջ խեղդելով, և մտածում, Փորձում ես հասկանալ` ինչ է կատարվում, Հոգիդ ցավում է, կարծես աշխարհն այդ պահին... Քայլում ես տխուր` արցունքներդ կոկորդիդ մեջ խեղդելով, և մտածում,

Փորձում ես հասկանալ` ինչ է կատարվում,

Հոգիդ ցավում է, կարծես աշխարհն այդ պահին քեզ հակառակ է պտտվում,

Նայում ես մարդկանց ու ոչինչ չես տեսնում:

Հիշում ես խոսքերը, որոնց առանց մի վարկյան անգամ վարանելու էիր հավատում,

Հիշում ես այն բոլոր գիշերները, որ անքուն մտքերի մեջ էիր անցկացնում.

Նրա ռոմանտիկ ու քնքուշ համբույրները, որ քեզ ուղղակի խելքահան էին անում,

Ձեր համատեղ նպատակներն ու քո փայլուն աչքերը, որ հիմա անտարբեր նայում են ու ոչինչ չեն տեսնում,

Քո անկեղծ երջանկությունն ու ոգևորված նվիրվածությունը, որ նոր հասկացար` չէր էլ գնահատվում,

Հիշում ես նրա ինքնամոռաց սերը, որ նոր հասկացար խաղ էր ուղղակի, դու էիր, որ չէիր նկատում,

Վերջ, էլ քեզ զսպել չես կարողանում, արցունքներդ արդեն հոսում են, մարդիկ կարծես քեզ չեն էլ նկարում,

Չես էլ ուզում, որ նկատեն, այս պահին դու միայն անէանալ ես ուզում,

Դու ընդամենը հասկանալ ես ուզում, պատճառներ ես փնտրում ու ինքդ քեզ մեղադրում,

Տաս ամեն ամեն ինչ նորից վերլուծում ես ու ոչինչ չես հասկանում,

Ի՞նչն էր սխալ, ինչի՞ հենց դու, ինչի՞ այսպես, ինչի՞ այս բառն ասեցիր, մյուսը մոռացար, ինչի՞ լռեցիր կամ հեռացար...

STOP!!!!

Սրբիր արցունքներդ, խորը շունչ քաշիր, սառը դեմքով այս ապտակն էլ ընդունիր,

Մի փնտրիր պատճառներ ու մի մեղադրիր, ինքդ քեզ էլ մի տանջիր,

Հասկացիր, որ կյանքում այս մարդիկ տարբեր են լինում,

Եթե սիրում ես, իսկ քեզ լքում, ուրեմն երբեք ետդարձի ճամփան էլ մի բռնիր,

Եթե վստահում ես, իսկ քեզ խաբում, ուրեմն քմծիծաղով նրան ներքև հրիր,

Եթե նվիրվում ես, իսկ քեզ մոռանում, ուրեմն կրունկովդ նրա դեմքի վրա սպի թողնելով` առաջ անցիր,

Ուղղակի հասկացիր, որ նա հիմար է, ու ինքդ քեզ մի մեղադրիր,

Հիմարներին դաստիարակելը շատ դժվար և անօգտակար է, մի էլ փորձիր..

Իսկ հիմա ժպտա, նրան սրտիցդ քնքուշ ժեստով դուրս հրավիրիր,

Սառը թեյ խմիր,տաք լոգանք ընդունիր, քեզ հայելու մեջ նայիր,

Ու ինքդ քեզ խոստովանիր` ուրեմն նա հիմար է...

Իսկ հիմարը միայն իր նման հիմարին է հասկանում,

Զգացի՞ր, թե ինչի էիր ժամերով անիմաստ քայլում ու պատճառն այդպես էլ չէիր հասկանում:



ANINA ]]> Marina85 https://www.akumb.am/entry.php/1082-ՈւՐԵՄՆ-ՆԱ-ՀԻՄԱՐ-Է https://www.akumb.am/entry.php/1074-Շնչավորների-շուկան Sun, 05 Dec 2010 14:55:57 GMT -Ի՞նչ արժես,չե՞ս վաճառվում,պետք չէ,ծիծաղս եկավ:Լո՞ւրջ ես ասում,լռիր,ծիծաղից սիրտս թուլացավ: Բա որ չես վաճառվում ,ինչի՞ ընտրեցիր այս բիձուկին,այլ... -Ի՞նչ արժես,չե՞ս վաճառվում,պետք չէ,ծիծաղս եկավ:Լո՞ւրջ ես ասում,լռիր,ծիծաղից սիրտս թուլացավ:

Բա որ չես վաճառվում ,ինչի՞ ընտրեցիր այս բիձուկին,այլ ոչ թե սիրածդ տղային...որովհետև սիորու՞մ ես,պարզ է, ես էլ մտածում էի` ինչի՞ հարսանիքիդ օրը վերջին համբույրդ տվեցիր այն խեղճ տղային ու արցունքն աչքերիդ մոտեցար խորանին:

Լավ հիմա անցնենք կողքինիդ,քեզ արդեն գնել են, պիտանի չես էլ մեր աճուրդին:

-Հիմա քո հերթն է, դու ի՞նչ արժես,հաա, դո՞ւ էլ չես վաճառվում,պա'րզ է, ես էլ մտածում էի ինչի ես օճառը ձեռքիդ մոտեցել այս հաստափորի հետույքին:

-Իսկ դու, ա'յ հաստափոր,դու ի՞նչ արժես, ինչի՞ զարմացար,շուտվանից չէին հարցրել,թե մոռացար`ոնց կուրացար ու էս հավի հետ ամուսնացար,բայց հենց հավի հայրիկի շնորհիվ էլ հարստացար,հետո ինչ որ դժբախտացար:Լավ, իսկ հավիկդ ի՞նչ արժի,չնայած մեծ հաճույքով նրան նվեր կտայիր,մի բան էլ դու փող կտայիր...

Սպասեք,դու ո՞վ ես, ոնց որ` նորեկ է, արվեստագետ է` ակնոցներով,լուրջ դեմքով,զգացմունքային, մի քիչ էլ այլմոլորակային:

-Բարև ,սիրելիս, ի՞նչ արժես:

Հարցս չհասկացավ,ոնց որ մի քիչ էլ նեղացավ:

-Ասում եմ `ի՞նչ արժես:

Սկսվեց փիլիսոփայությունը,արվեստասիրական մեկնաբանությունները,ժողովրդավարական ճառերը,մի խոսքով, գլուխս սկսեց ցավալ:

-Լավ,ջանիկս, գնա,մի որոշ ժամանակ անց կփորձեմ հյուր գալ քեզ:

Քայլենք առաջ:

-Բարև, տղա',ի՞նչ ես անում:

-Երգում եմ,ուզում եմ հայտնի դառնալ:

-Ի՞նչ կանես ուզացիդ հասնելու համար:

-Ինչ որ պահանջվի:

-Պարզ է ,քեզ էլ առանք:

Օ, ում եմ տեսնում ,մեր արվեստագետը արվեստի մաման լացացնող երգեր է վաճառում :

-Բա ասում էիր` չեմ վաճառվում:

-Սա իմ գործն է սրանով եմ փող աշխատում :

-Հետաքրքիր է, ես էլ կարծում էի` արվեստն ես զարգացնել ուզում:

Մի րոպե, սա ո՞վ է, այս ի՞նչ ինքնագոհ օրիորդ է:

-Սպասիր,ջանիկս, ո՞ւր ես գնում:

-Քեզ ինչ:

-Ոչնիչ, ուղղակի այս ադամանդե մատանին քեզ տալ էի ուզում:

Դեմքին ժպիտ հայտնվեց,մի քիչ կոտրատվելուց հետո հանձնվեց ու սա էլ հայտնվեց գնումների զամբյուղում: Լավ հոգնեցի այսօր,բավական է, բայց լավ անցավ օրս շնչավորների շուկայում:

ԱՆԻՆԱ ]]> Marina85 https://www.akumb.am/entry.php/1074-Շնչավորների-շուկան https://www.akumb.am/entry.php/1073-lt-ՄԱՐԴԻԿ-ԶԱՐԳԱՑԵԼ-ԵՆ-gt-ԼՈ՞ՒՐՋ Sun, 05 Dec 2010 14:40:27 GMT Նայի'ր,մարդիկ զարգացել են,արդեն լուսնի վրա տներ են գնում,

Լսի'ր,մարդիկ մեծացել են,արդեն արևի վրա փորձեր են կատարել ուզում,

Կանգնի'ր,տե'ս, մարդիկ Աստծուն գտել են ու նրա գալուն են սպասում,

Սպասի'ր, ո՞ւր ,մարդիկ խելագարվել են,դրա համար քեզ չեն էլ նկատում

Բայց դու մի' տխրիր,ուղղակի դու նրանց օրենքներով չես ապրում,

Մի' դժգոհիր,չէ՞ որ եկել ես նրանց համար խորթ ինչ-որ նոր օրենքներ ես մտցնել փորձում,

Քեզ լրիվ կորցրել ես, նրանք քեզ ինչի տեղ ասես, որ չեն դնում,

Զարմացած նայում են ու ոչ մի կերպ չեն հասկանում,

Դու խոսում ես, նրանք` կեղծավոր ժպտում,

Հեռանում ես` հետևիցդ հռհռում,

Դու անընդհատ ապացուցում ես, նրանք` թքած ունենում,

Դու հանձնվում ես, նրանք`ինքնագոհ ժպտում,

Հենց որ հանկարծ մի քայլ առաջ ես դու շարժվում, նրանք արագ դիմացդ քարեր են շարում,

Հենց կոտրվում ես,թաշկինակները պատրաստած` դիմացդ են շարվում,

Դու ուրախ ես, նրանք դրանից իրենց մեղավոր են զգում,

Հենց տխրում ես,միանգամից բավարարվածություն է նրանց հոգու վրա իջնում,

Դու ծնվում ես, նրանք միանգամից ապագադ են արդեն կանխորոշում,

Հենց մեռնում ես,անցյալդ են իբր թե ակամայից քննադատում,

Զգացի՞ր,որ մարդիկ զարգացել են... ուղղակի զարգացվածությունը գիտությամբ չի որոշվում:

ԱՆԻՆԱ ]]> Marina85 https://www.akumb.am/entry.php/1073-lt-ՄԱՐԴԻԿ-ԶԱՐԳԱՑԵԼ-ԵՆ-gt-ԼՈ՞ՒՐՋ https://www.akumb.am/entry.php/1072-Դու-էլ-ես-կյանքի-նման Sun, 05 Dec 2010 14:32:40 GMT Երբեմն ի զորու չես ժպիտով արցունքներդ քողարկել, Բայց երբեմն էլ հասկանում ես, որ արցունքներդ ուղղակի իզուր ես վատնել: Կյանքից հաճախ նեղանում ես,... Երբեմն ի զորու չես ժպիտով արցունքներդ քողարկել,

Բայց երբեմն էլ հասկանում ես, որ արցունքներդ ուղղակի իզուր ես վատնել:

Կյանքից հաճախ նեղանում ես, բայց միևնույն է քայլել չես դադարում,

Ու ակամա ինքդ քո արտացողալքից փախչում ես, կարծելով, որ նա քեզ չի ներում,

Հոգուդ խորքում հասկանում ես, որ կան հարցեր, որտեղ պարտվողը մի հոգի չի լինում,

Իսկ հաղթանակն էլ այդպես էլ ոչ մեկին չի տրվում:

Դու խորը շունչ ես քաշում, մի քանի անգամ ամեն ինչ նորից վերլուծում ու աչքերդ փակում,

Երազների աշխարհից հանկարծ սառը գետնին ես կպնում ու հասկանում,

Որ միայն դո'ւ ես այս կյանքում ինդզ քեզ օգնում, դո'ւ ես ամեն ինչ սկսում կամ վերջակետ դնում,

Դո'ւ ես ստեղծում ,հետո էլ քո ստեղծածից հոգնում և այն մի կողմ շպրտում,

Դո'ւ ես թե սկիզբը, թե վերջը, մեղավորն ու անմեղը ,ու դու դա լավ ես հասկանում,

Ու երբ մենակ ես, չես արգելում քեզ թույլ լինել, այդ պահին դա դու ես, ում չեն ստիպում ուժեղ լինել,

Չեն ստիպում դիմակներ հագնել կամ էլ անկեղծ լինել, մտածել կամ էլ լռել,

Այդ պահին դու ուժեղ ես,քանի որ ինքդ քո հետ ես, կապ չունի ժպտում ես, թե լացում,

Խոսում ես, թե ինքդ քեզ լսում, կարևորը ,որ քո եսին չես դավաճանում,

Իսկ հետո էլի ինչպես միշտ կանգնում ես, ուղեղդ թափ տալիս, սիրտդ մի կողմ շպրտում ու նորից քայլել շարունակում,

Կյանքն էլ քո նման կանգնում է, բոլորիս մի լավ թափ տալիս, մի քանի հատ էլ լավ ապտակ տալիս ու նորից իր հունով առաջ շարժվում...
AninA ]]> Marina85 https://www.akumb.am/entry.php/1072-Դու-էլ-ես-կյանքի-նման https://www.akumb.am/entry.php/1071-Շատ-վատ-բանաստեղծություն-)))) Sun, 05 Dec 2010 14:29:26 GMT Բարև ...ուզում եմ այսուհետ դու իմ փոխարեն մտածես... Սպասի՛ր, ո՞ւր ես գնում, հասկանո՞ւմ ես ես չեմ ուզում էլ ինձ ծանրաբեռնել, Բայց ինչ վատն ես, ... Բարև ...ուզում եմ այսուհետ դու իմ փոխարեն մտածես...

Սպասի՛ր, ո՞ւր ես գնում, հասկանո՞ւմ ես ես չեմ ուզում էլ ինձ ծանրաբեռնել,

Բայց ինչ վատն ես, ինչի՞ չես ուզում այս ծանր բեռը քո ուսերին դնել,

Չէ, սխալ հասկացար, այն այնքան էլ ծանր չէ,

Ինչի՞ ես կարծում ,որ ուզում եմ քեզ խաբել,

Լռիր, դու ինձ չես հասկանում,լավ, պետք չէ՛, ուրիշին կփորձեմ դիմել:

-Լավ...ես...

Ինչ լավ է դու համաձայն ես, վերցրու, ես հիմա կգամ,

Սիրում եմ քեզ, դու շատ լավն ես, իրոք որ հիացած եմ:

-Բայց...ես ուրիշ...

Ուրիշներին պետք չի խառնել,

Սա միայն իմ ու քո գործն է, խնդրում եմ պետք չի բողոքել,

-Իսկ.. ո՞ւր ես գնում...

Սիրելիս ինչքան շատ ես հարցեր տալ սիրում,

Ես շատ գործեր ունեմ, իսկ դու այս բեռը շալակիդ ինչպե՞ս ես պատկերացնում,

Որ կարող ես ինձ ուղեկցել կամ նույնիսկ կողքովս քայլել,

Կներես, հին ծանոթներիցս մեկին է պետք հանդիպել,

-Բա...ե՞ս...

Դու այ այս քարին նստիր, թույլ եմ տալիս, մի փոքր հանգստացիր,

Մի շտապիր, մի տուփ էլ ծխախոտ ծխիր, մինչև ես կգամ, կամ էլ քնիր,

-Իսկ ե՞րբ կգաս...

Դժվար է ասել, գիտես, հոգսերս քեզ տվեցի , տեսար` հին ընկերոջս էլ պատահաբար հանդիպեցի,

Իմ փոխարեն մտածածդ էլ տեղը տեղին հավանեցի, լավ է, արդեն շատ եմ խոսում, գնացի:

-Սպասիր բա ե՞ս...

Դո՞ւ, դու ի՞նչ կապ ունես իմ հետ, չեմ հասկանում, հազար հատ հոգս շալակած նստել ես, ինձնից ի՞նչ ես ուզում,

-Մի գնա...ես սիրում ե......

Կներես, բայց ես շտապում եմ, կյանքն անցնում է,իսկ ես անիմաստ կողքիդ կանգնած խոսում եմ,

-Բայց ես օգնեցի քեզ, մոռացա՞ր..

Իհարկե, ոչ, շնորհակալ եմ, բայց ասեմ, որ այս բեռը քեզ լավ էլ սազում է, ինձ մի քիչ նեղում էր, անհարմար էր,

Համ էլ այն իմը չէր, ես էլ քո պես մի օր պատահաբար սիրեցի ու այն ակամա շալակեցի,

Բայց, վերջապես, ազատվեցի, գուցե մի օր էլ քո բախտը բերի...

AninA ]]> Marina85 https://www.akumb.am/entry.php/1071-Շատ-վատ-բանաստեղծություն-))))