Ես քո ջերմ շունչը զգում եմ, Սե՛ր իմ… Զգում եմ այնժամ, Երբ մատներիցս կարոտ է կաթում… Երբ մենակության գարշելի հոտն է քիթս ծակծկում… Ու այդժամ, Սե՛ր իմ, Ուզում եմ պոկել հատակը հոգուս, Այն թախծոտ հոգուս, Որ չունի պատեր, նույնիսկ առաստաղ, Միայն մի հատակ, ...
Կյանքը արևի տակ մի ակնթարթ է:
Ես ատում եմ բոլորին ու էս կյանքը: