PDA

Դիտել ողջ տարբերակը : Աշխատանքային էթիկա



Fragile
26.08.2021, 04:45
Արթնանալով էլ. փոստի ծանուցումից` մի հարց թերևս տամ` հուսալով կիրառելի պատասխան գտնել։
Ինչպե՞ս էթիկայի կոպիտ խախտում համարել աշխ. ժամից դուրս ուղարկված աշխատանքային նամակները (մանավանդ` ղեկավարին ուղղված և քեզ պոչից cc արված), և նորմալիզացնել աշխատանքային ժամից դուրս արվածը հերոսություն չդարձնելը։

Բարեկամ
26.08.2021, 06:44
Իմ կարծիքով, դա էթիկայի խախտում, առավելևս՝ կոպիտ, չի կարող դիտարկվել։ Ընդհակառակը, դրա արգելքը, աշխատանքային ինչ-որ ներքին կանոնակարգով, կարող է դիտարկվել որպես մարդու իրավունքների խախտում, այդ թվում՝ արտաժամյա աշխատելու իրավունքի։
Ինչ վերաբերում է հերոսություն չդարձնելը նորմալիզացնելը, դա էլ վերաբերմունքի արտահայտման՝ մարդու ազատ կամքի ու իրավունքի դաշտից է, իսկ եթե ավելի առարկայական է արտահայտվում այդ վերաբերմունքը, օրինակ՝ գրավոր կամ հրապարակավ շնորհակալություն, պարգևատրում և այլն, ապա աշխատավայրի մենեջմենթի որոշումն է, ինչը ևս չի հակասում որևէ օրենսդրութան կամ էթիկայի կանոնների։
Առհասարակ, նման պրակտիկան (աշխատանքային ժամից դուրս արվածը հերոսություն դիտարկելը/դարձնելը) աշխատավայրի ներքին մշակույթի հարց է, հետևաբար, թեև ոմանց կողմից այն կարող է անառողջ դիտվել, միևնույն ժամանակ, նման մշակույթը անհատի աշխատանքային արդյունավետության բարձրացմանը նպաստող, խթանիչ ու քաջալերող համարելը (և ընկալելը) լիարժեք տեղավորվում է էթիկայի սահմանների մեջ։
Ամեն դեպքում, ըստ իս, էթիկայի կոպիտ խախտում, որևէ կողմից, դժվար կլինի համարել։

ivy
26.08.2021, 11:30
Արթնանալով էլ. փոստի ծանուցումից` մի հարց թերևս տամ` հուսալով կիրառելի պատասխան գտնել։
Ինչպե՞ս էթիկայի կոպիտ խախտում համարել աշխ. ժամից դուրս ուղարկված աշխատանքային նամակները (մանավանդ` ղեկավարին ուղղված և քեզ պոչից cc արված), և նորմալիզացնել աշխատանքային ժամից դուրս արվածը հերոսություն չդարձնելը։

Իմ կարծիքով, ամեն մարդ ինքը կարող է որոշել՝ որ ժամին է նամակ ուղարկում, ինչպես և նամակ ստացողը կարող է որոշել՝ որ ժամից է իր աշխատանքային նամակները ստուգում։
Ոչ մի էթիկայի խախտում էլ չկա։

Բացի դրանից, տնային-օֆիսի պարագայում «աշխատանքային ժամեր» ասվածը մի քիչ կորցրել է հստակ սահմանները, և եթե ինչ-որ մեկին հարմար է էս կամ էն ժամին աշխատել, ինչ խնդիր կա, կարևորը՝ աշխատանքն արվում է։

Ես շաբաթավարտին էլ եմ նամակներ ստանում, ուշ ժամերին էլ, առավոտվա 5-ին էլ։ Ու եթե գտնում եմ, որ դա իմ աշխատանքային ժամերից դուրս է, անդրադառնում եմ դրանց կոնկրետ ժամանակահատվածում։

Fragile
26.08.2021, 12:50
Սա իհարկե գործի բնույթից էլ է․ երբ գործումդ շտապ դեդլայններ չկան, նման աշխատելաոճը մի քիչ կորցնում է անհրաժեշտականությունը, և շատ հաճախ տուժում են գործընկերներդ։ Օրինակ, երբ պարզվում է, որ նույն բանի վրա դու դեռ աշխատանք ես տանում, ու գործընկերդ, չսպասելով առավոտյան հետը խոսես, փոփոխություններդ անես, գիշերվա կեսին ուղարկում է վերջնական նամակը։ Այստեղ կոնֆլիկտ է առաջանում, ինչպես կանխատեսես, որ որոշելու է գիշերով ուղարկել, ու նախապես ասես իրեն, երբ գործի ավարտից հետո մեկ էլ հաջորդ առավոտյան էիք սկսելու աշխատանքը։ Իմ չսիրած տարբերակն է մնում՝ կորցնել անձնականը ու ապրել գործով միայն 24/7։ Աշխատանք կարելի է կատարել միշտ, բայց ցույց տալ ու սպասել գովասանքի, որ արվել է գիշերով՝ աշխատանքային ժամից դուրս, անկեղծ, չեմ հասկանում տրամաբանությունը։ Ես այնքան նուրբ եմ համարում այս թեման, որ երեկոյան կամ գիշերով աշխատելիս նշում եմ, որ հաջորդ առավոտյան գնա նամակը։ Միշտ տպավորություն է ստեղծում, որ այնքան ոչ արդյունավետ պիտի տնօրինես աշխատանքային օրդ, որ ստիպված լինես գիշերվա կեսին ավարտել (խոսքս չի վերաբերում, երբ նախընտրում ես աշխ․ ժամին չաշխատել ու գիշերն անել)։ Այլ տարբերակ էլ կա․ ղեկավարությունն է այնքան առաջադրանք լցրել, որ 8 ժամը բավարար չէ դրանք կատարել․ այս դեպքում էլ՝ կազմակերպչական սխալ կա ու եթե անգամ համակերպվում ես, այնքան նուրբ պիտի մոտենաս այդ հարցին, որ դրանից չտուժի ոչ-ոքի գործը։

Բարեկամ
26.08.2021, 13:56
Սա իհարկե գործի բնույթից էլ է․ երբ գործումդ շտապ դեդլայններ չկան, նման աշխատելաոճը մի քիչ կորցնում է անհրաժեշտականությունը, և շատ հաճախ տուժում են գործընկերներդ։ Օրինակ, երբ պարզվում է, որ նույն բանի վրա դու դեռ աշխատանք ես տանում, ու գործընկերդ, չսպասելով առավոտյան հետը խոսես, փոփոխություններդ անես, գիշերվա կեսին ուղարկում է վերջնական նամակը։ Այստեղ կոնֆլիկտ է առաջանում, ինչպես կանխատեսես, որ որոշելու է գիշերով ուղարկել, ու նախապես ասես իրեն, երբ գործի ավարտից հետո մեկ էլ հաջորդ առավոտյան էիք սկսելու աշխատանքը։ Իմ չսիրած տարբերակն է մնում՝ կորցնել անձնականը ու ապրել գործով միայն 24/7։ Աշխատանք կարելի է կատարել միշտ, բայց ցույց տալ ու սպասել գովասանքի, որ արվել է գիշերով՝ աշխատանքային ժամից դուրս, անկեղծ, չեմ հասկանում տրամաբանությունը։ Ես այնքան նուրբ եմ համարում այս թեման, որ երեկոյան կամ գիշերով աշխատելիս նշում եմ, որ հաջորդ առավոտյան գնա նամակը։ Միշտ տպավորություն է ստեղծում, որ այնքան ոչ արդյունավետ պիտի տնօրինես աշխատանքային օրդ, որ ստիպված լինես գիշերվա կեսին ավարտել (խոսքս չի վերաբերում, երբ նախընտրում ես աշխ․ ժամին չաշխատել ու գիշերն անել)։ Այլ տարբերակ էլ կա․ ղեկավարությունն է այնքան առաջադրանք լցրել, որ 8 ժամը բավարար չէ դրանք կատարել․ այս դեպքում էլ՝ կազմակերպչական սխալ կա ու եթե անգամ համակերպվում ես, այնքան նուրբ պիտի մոտենաս այդ հարցին, որ դրանից չտուժի ոչ-ոքի գործը։

Էս դեպքում կարծում եմ ավելի շուտ կոմունիկացիայի պակասի խնդիրն է, քան էթիկայի։ Եթե եղել է պայմանավորվածություն, որ տվյալ գործը չի հանձնվելու մինչև չլինի բոլոր մասնակիցների համաձայնությունը, էդ դեպքում հարցն ուղիղ կարելի է բարձրացնել, առանց ավելորդ նրբանկատության։ Իսկ եթե չի եղել նման պայմանավորվածություն, բայց ենթադրվում էր, ես լինեի՝ էդ աշխատակցի հետ անպայման կխոսեի, որ նման բան էլ չկրկնվի։

Fragile
26.08.2021, 16:00
Էս դեպքում կարծում եմ ավելի շուտ կոմունիկացիայի պակասի խնդիրն է, քան էթիկայի։ Եթե եղել է պայմանավորվածություն, որ տվյալ գործը չի հանձնվելու մինչև չլինի բոլոր մասնակիցների համաձայնությունը, էդ դեպքում հարցն ուղիղ կարելի է բարձրացնել, առանց ավելորդ նրբանկատության։ Իսկ եթե չի եղել նման պայմանավորվածություն, բայց ենթադրվում էր, ես լինեի՝ էդ աշխատակցի հետ անպայման կխոսեի, որ նման բան էլ չկրկնվի։

Պայմանավորվածություն չկա, որ գիշերով է ուղարկվելու կամ որ արդեն ուղարկում ենք, հարց չի տրվում՝ արդեն վե՞րջ, ուղարկենք, թե ոչ։ Խոսակցություններ, հավատացեք, միշտ լինում են, սակայն մեծամասամբ ընկալվում են անձնական տեսանկյունից․ դրա համար եմ ասում, պիտի ընդհանրապես հերոսություն չսկսկել համարելը գիշերվա կեսին գործ անելը, կամ եթե անում ես, ու դրա վրա միայն դու չես աշխատում, ապա վերջնական չպետք է համարել, երբ վերջնաժամկետի խնդիր չկա։ Իսկ քանի որ մեր հասարակությունում դա ընդունվում է որպես ավելի լավ աշխատող լինել, ես իրոք չգիտեմ․․․․ :) Ոչ մի տրամաբանության մեջ չի մտնում դրանով հպարտանալը, մանավանդ, երբ պարբերաբար խնդիրներ ես ստեղծում թիմակիցների համար։
Ավելի ուշ կամ անձնականիդ հաշվին աշխատելը ավելի շատ աշխատել չի ենթադրում․ այ դա եմ ասում՝ պիտի նորմալիզացվի։

Նաիրուհի
26.08.2021, 21:27
Ես հաճախ եմ ոչ աշխատանքային օրերի/ժամերի նամակներ գրում կամ արածս գործն ուղարկում, որովհետև էդ ժամանակ ավելի պրոդուկտիվ եմ աշխատում կամ ավելի հեշտ եմ տրամադրվում գրելուն։ Երբեք չեմ մտածել, որ դրանով որևէ հերոսություն եմ անում կամ էթիկա եմ խախտում։ Միաժամանակ երբեք չեմ ակնկալում, որ ինձ պետք է պատասխանեն աշխատանքային ժամից դուրս։ Ինձ համար լրիվ նորմալ է նամակն ուղարկել ուրբաթ երեկոյան, բայց արձագանքի սպասել երկուշաբթի։ Ինքս էլ հաճախ ուշ եմ պատասխանում, եթե շտապ չէ կամ ինքս եմ հանգստանում ուրիշների աշխատանքային ժամերին։ Ինձ թվում է՝ հստակ պայմանավորվածությունները կարող են հարցը կարգավորել, եթե որևէ մեկին անհարմար է նման անկանոն հաղորդակցությունը։

Շինարար
27.08.2021, 22:24
Կարող եք նամակները գրել և հերթի դնել, որ համակարգն ուղարկի ձեր ընտրած ժամանակ։ Նախ, միշտ էլ լավ ա, որ գրելուց հետո վրայով օր անցնի։ Գուցե կարևոր լրացում հիշեք, գուցե վերանայեք ոճներդ, հետո էլ ճիշտ կլինի, որ գործընկերներդ, իմ դեպքում նաև ուսանողներս չտեսնեն, որ ես իմ հանգստի ժամանակ աշխատում եմ, որ իրենք էլ հարգեն իմ հանգստի ժամանակն ու իրավունքը։ Գործընկեր լինի, վերադաս, թե ուսանող` եթե տեսնեն` ես հինգից հետո կամ ոչ աշխատանքային օրերին նամակ եմ պատասխանում, աստիճանաբար վարժվելու են, թե պարտավոր եմ։ Ոչ։

Fragile
28.08.2021, 03:06
Կարող եք նամակները գրել և հերթի դնել, որ համակարգն ուղարկի ձեր ընտրած ժամանակ։ Նախ, միշտ էլ լավ ա, որ գրելուց հետո վրայով օր անցնի։ Գուցե կարևոր լրացում հիշեք, գուցե վերանայեք ոճներդ, հետո էլ ճիշտ կլինի, որ գործընկերներդ, իմ դեպքում նաև ուսանողներս չտեսնեն, որ ես իմ հանգստի ժամանակ աշխատում եմ, որ իրենք էլ հարգեն իմ հանգստի ժամանակն ու իրավունքը։ Գործընկեր լինի, վերադաս, թե ուսանող` եթե տեսնեն` ես հինգից հետո կամ ոչ աշխատանքային օրերին նամակ եմ պատասխանում, աստիճանաբար վարժվելու են, թե պարտավոր եմ։ Ոչ։

Շատ կարևոր լրացում նշեցիք. ես չհասցրի հասնել ազատ ժամանակի հարգելուն։
Ընդհանրապես, թվում է` խոսքը մի նամակի ուշ ուղարկելու մասին է, բայց սա արդեն բնավորություն է, աշխատանքային մոտեցում։ Արձանագրված դեպքեր էլ են եղել, որ երեկոյան ժամին համաձայնվում ես շարունակել աշխատել մեկ-երկու անգամ, հետո քեզ բռնում էն մտքի վրա, որ ասենք 8-ին ոչ անհետաձգելի զանգի չմիանալու համար փորձում ես արդարացումներ գտնել ու մոտդ վերջում հետհամ է մնում, որ լավ չես ջանում ։))

Freeman
28.08.2021, 13:39
Շատ կարևոր լրացում նշեցիք. ես չհասցրի հասնել ազատ ժամանակի հարգելուն։
Ընդհանրապես, թվում է` խոսքը մի նամակի ուշ ուղարկելու մասին է, բայց սա արդեն բնավորություն է, աշխատանքային մոտեցում։ Արձանագրված դեպքեր էլ են եղել, որ երեկոյան ժամին համաձայնվում ես շարունակել աշխատել մեկ-երկու անգամ, հետո քեզ բռնում էն մտքի վրա, որ ասենք 8-ին ոչ անհետաձգելի զանգի չմիանալու համար փորձում ես արդարացումներ գտնել ու մոտդ վերջում հետհամ է մնում, որ լավ չես ջանում ։))

Էստեղ էն կարգի աշխատաժամանակը հաշվի առնել չկա, որ ծանոթներիցս մեկն ինտերվյուի էր գնացել, ասել էին՝ մենք շատ վատ ենք վերաբերվում, որ աշխատողը գործը պրծնելուն պես դուրս ա գալիս)) Իհարկե օրենքին համապատասխան օվերթայմի համար վճարվելն ավելի հազվագդեպ երևույթ ա, որ ավելի շուտ շահած տոմս կգտնես փողոցում

Բարեկամ
28.08.2021, 15:59
Էստեղ էն կարգի աշխատաժամանակը հաշվի առնել չկա, որ ծանոթներիցս մեկն ինտերվյուի էր գնացել, ասել էին՝ մենք շատ վատ ենք վերաբերվում, որ աշխատողը գործը պրծնելուն պես դուրս ա գալիս)) Իհարկե օրենքին համապատասխան օվերթայմի համար վճարվելն ավելի հազվագդեպ երևույթ ա, որ ավելի շուտ շահած տոմս կգտնես փողոցում

Իրականում այդպես էլ կա։ Չգիտեի, որ Հայաստանում էլ նույն սպասելիքներն են։
Իմ մենեջերն էլ, օրինակ, բացասական բնութագիր ա վերագրում էն մարդկանց , որոնք գործի ավարտի ժամը խփելուն պես կոմպն անջատում են ու անհետանում․ դա գործի հանդեպ հետաքրքրության ու հարգանքի պակաս ա որպես դիտարկվում։ Մինչդեռ արտաժամյա աշխատանքները արժանանում են դրվատանքի։
Իրականում պետք ա նայել գործատուի տեսանկյունից․ եթե գործի համար շահավետ ա ու օրենքի խախտում չկա, ուրեմն էթիկայի հետ էլ գործատուն խնդիր չունի, ու նման՝ էթիկայի նորմալիզացման փորձին չեմ կարծում որևէ մեկը աջակցի, համենայնդեպս՝ ոչ գործատուն։

Freeman
28.08.2021, 16:15
Իրականում այդպես էլ կա։ Չգիտեի, որ Հայաստանում էլ նույն սպասելիքներն են։
Իմ մենեջերն էլ, օրինակ, բացասական բնութագիր ա վերագրում էն մարդկանց , որոնք գործի ավարտի ժամը խփելուն պես կոմպն անջատում են ու անհետանում․ դա գործի հանդեպ հետաքրքրության ու հարգանքի պակաս ա որպես դիտարկվում։ Մինչդեռ արտաժամյա աշխատանքները արժանանում են դրվատանքի։
Իրականում պետք ա նայել գործատուի տեսանկյունից․ եթե գործի համար շահավետ ա ու օրենքի խախտում չկա, ուրեմն էթիկայի հետ էլ գործատուն խնդիր չունի, ու նման՝ էթիկայի նորմալիզացման փորձին չեմ կարծում որևէ մեկը աջակցի, համենայնդեպս՝ ոչ գործատուն։

Խնդիրն էն ա, որ օրենքի խախտում կա, ավել աշխատածը պիտի սովորական մեկ ժամի գումարից 1.5 անգամ(թիվը կարող ա սխալ հիշեմ, մոտավոր եմ ասում) ավել վարձատրվի։
Իսկ դեպքերի մեծ մասում ընդհանրապես չի վարձատրվում, տուպը ավել ես մնում։
Ծանոթներիցս մեկն էլ տենց լիքը հավայի ավել աշխատում էր, մի օր ուշ եկավ գործի, ուզում էին աշխատավարձից պահեին))

Բարեկամ
28.08.2021, 17:41
Խնդիրն էն ա, որ օրենքի խախտում կա, ավել աշխատածը պիտի սովորական մեկ ժամի գումարից 1.5 անգամ(թիվը կարող ա սխալ հիշեմ, մոտավոր եմ ասում) ավել վարձատրվի։
Իսկ դեպքերի մեծ մասում ընդհանրապես չի վարձատրվում, տուպը ավել ես մնում։
Ծանոթներիցս մեկն էլ տենց լիքը հավայի ավել աշխատում էր, մի օր ուշ եկավ գործի, ուզում էին աշխատավարձից պահեին))

Օրենքի խախտում կլինի, եթե պարտադրվի։ Եթե սեփական բարի կամքով են մնում, օրենքի խախտում չկա, ու գործատուն պարտավոր չի հավելյալ վարձատրի։ Բայց որպես կանոն նման բարի կամքերը ձևավորում են մշակույթ եւ դրա շրջանկում՝ մրցակցային մթնոլորտ, որտեղ բարի կամքը թարգմանվում է՝ կամավոր ինքնապարտադրանք), ինչի դեմ էլ չկա որևէ հիմնավորված էթիկայի կանոն կամ հստակ օրենք։

StrangeLittleGirl
28.08.2021, 19:05
Կարող եք նամակները գրել և հերթի դնել, որ համակարգն ուղարկի ձեր ընտրած ժամանակ։ Նախ, միշտ էլ լավ ա, որ գրելուց հետո վրայով օր անցնի։ Գուցե կարևոր լրացում հիշեք, գուցե վերանայեք ոճներդ, հետո էլ ճիշտ կլինի, որ գործընկերներդ, իմ դեպքում նաև ուսանողներս չտեսնեն, որ ես իմ հանգստի ժամանակ աշխատում եմ, որ իրենք էլ հարգեն իմ հանգստի ժամանակն ու իրավունքը։ Գործընկեր լինի, վերադաս, թե ուսանող` եթե տեսնեն` ես հինգից հետո կամ ոչ աշխատանքային օրերին նամակ եմ պատասխանում, աստիճանաբար վարժվելու են, թե պարտավոր եմ։ Ոչ։
Շինի հետ համաձայն եմ, ընդհանրապես ճիշտ ա նամակները գրելիս հերթի դնելը, որ աշխատանքային ժամի ուղարկվի։ Դա դիմացինի նկատմամբ հարգանքի նշան ա։ Բայց ես ինքս սովորաբար էդպես չեմ անում, հիմնականում երեկոյան եմ մեյլերիս հետ գլուխ դնում, որովհետև ուղղակի օրվա ընթացքում ավելի ծանր մտավոր աշխատանք եմ կատարում, իսկ նամակի պես թեթև բաները թողնում եմ երեկոյան՝ հոգնած ժամանակ։ Բացի դրանից էլ իմ շեֆերից մեկը ԱՄՆ-ում ա ապրում, ու երեկոյան չպաստասխանելն ուղղակի դանդաղացնում ա հաղորդակցությունը, որովհետև փաստացի օրվա մեջ մեկ-երկու ժամ ա, որ երկուսիս աշխատանքային ժամերը համընկնում են։ Հետևաբար, երեկոյան չգրելու դեպքում եթե ես իմ ցերեկը գրում եմ իրան, հաջորդ առավոտը նոր կարդում եմ պատասխանը։ Շտապ դեպքերում, երբ դիմացը դեդլայն կա, կոնֆերանս կա և այլն, հեչ պրակտիկ չի։

Ուսանողների դեպքում ա հատկապես կարևոր երեկոյան չպատասխանելը, որովհետև առիթավորվում, սկսում են ցանկացած ժամի անհանգստացնել, ու եթե հինգ-վեց ժամվա մեջ չես պատասխանում, մի հատ էլ են գրում։

Իսկ ընդհանուր առմամբ, Դանիայում ընդհանրապես հարգի չի աշխատանքային ժամերից դուրս աշխատելը, ու կարող ա նկատողություն ստանաս, եթե որևէ ակտիվություն նկատվի երեկոյան կամ գիշերվա ժամերին (եթե իհարկե շտապ բան չի կամ դեդլայն չկա)։ Ակադեմիական միջավայրում ա մենակ, որ մարդիկ իրանց ցույց տալու համար ցանկացած պահի պատասխանում են։ Մի ղեկավար ունեի, առավոտը հինգին էլ էի իրանից նամակներ ստանում։ Ու դա ահագին տոքսիկ ու մրցակցային միջավայր ա ստեղծում։

Մի խոսքով, եթե նույնիսկ քեզ հարմար ա երեկոյան աշխատելը, ճիշտ ա հերթի դնելը, որ ստացողն աշխատանքային ժամի ստանա։

Freeman
28.08.2021, 19:56
Օրենքի խախտում կլինի, եթե պարտադրվի։ Եթե սեփական բարի կամքով են մնում, օրենքի խախտում չկա, ու գործատուն պարտավոր չի հավելյալ վարձատրի։ Բայց որպես կանոն նման բարի կամքերը ձևավորում են մշակույթ եւ դրա շրջանկում՝ մրցակցային մթնոլորտ, որտեղ բարի կամքը թարգմանվում է՝ կամավոր ինքնապարտադրանք), ինչի դեմ էլ չկա որևէ հիմնավորված էթիկայի կանոն կամ հստակ օրենք։

Չեմ կարծում, թե կապ ունի բարի կամքով ես մնում երկար, թե ստիպողաբար կամ օրենքից ելնելով, մեկ ա պետք ա ավել վճարվի։
Օրենքում բարի կամքով մնալ նախատեսված չի երևի որովհետև հնարավոր չի հասկանալ երբ ա վերջանում բարի կամքը ու սկսվում ուղղակի կամ անուղղակի պարտադրանքը։
Եթե չես վճարում ավել մնալու համար՝ չպիտի թույլատրվի ավել մնալը, որտև էդ աշխատողի իրավունքները խախտելու ավելի շատ տեղ ա թողնում

Բարեկամ
29.08.2021, 02:50
Չեմ կարծում, թե կապ ունի բարի կամքով ես մնում երկար, թե ստիպողաբար կամ օրենքից ելնելով, մեկ ա պետք ա ավել վճարվի։
Օրենքում բարի կամքով մնալ նախատեսված չի երևի որովհետև հնարավոր չի հասկանալ երբ ա վերջանում բարի կամքը ու սկսվում ուղղակի կամ անուղղակի պարտադրանքը։
Եթե չես վճարում ավել մնալու համար՝ չպիտի թույլատրվի ավել մնալը, որտև էդ աշխատողի իրավունքները խախտելու ավելի շատ տեղ ա թողնում

Չէ, ֆրիմեն ջան, օրենքով էդպես չի կարող լինել, որ ցանկացած արտաժամյա վճարվի, եթե չկա արտաժամյայի պահանջ գործատուի կողմից։ Տենց լինի՝ շատերը կմնան, որ շատ փող ստանան։
Բայց մյուս կողմից էլ, աշխատողի կամքն ու իրավունքն ա՝ արտաժամյա աշխատել՝ անվճար , եթե ինքն ա ուզում, հատկապես եթե՝ տնից, ու էդ իրավունքի ու կամքի դեմ բռնանալ ոչ ոք չի կարող (բացառությամբ, եթե ուզում ա երկար մնալ հենց գործի տեղում, իսկ տվյալ գործի տեղը անվտանգության կամ այլ նկատառումներով մարդ չպիտի մտնի էսինչ ժամից հետո)։

Freeman
29.08.2021, 11:54
Չէ, ֆրիմեն ջան, օրենքով էդպես չի կարող լինել, որ ցանկացած արտաժամյա վճարվի, եթե չկա արտաժամյայի պահանջ գործատուի կողմից։ Տենց լինի՝ շատերը կմնան, որ շատ փող ստանան։

Օրենքում գրված ա, որ արտաժամյան վճարվում ա սովորական դրույքից առնվազն 1,5 անգամ ավել (արդեն հստակ թիվ ա, նայել եմ, ՀՀ աշխատանքային օրենսգիրք, հոդված 184), ոչ-մի բացառություն գրած չի՝ որի դեպքում կարող ա մարդը չվճարվի, բայց չգիտես խի՝ ոչ-ոք ավել չի մնում, որ ավել գումար ստանա, իսկ հակառակը մեկ ա լիքն ա։
Ու մեկ ա էդ դեպքում էլ ա արտաժամյա աշխատանքը սահմանափակվում՝ ասենք իրար հաջորդող երկու օրվա մեջ չես կարող գումարային 4 ժամից ավել աշխատել, բայց էդ էլ չի պահվում։



Բայց մյուս կողմից էլ, աշխատողի կամքն ու իրավունքն ա՝ արտաժամյա աշխատել՝ անվճար , եթե ինքն ա ուզում, հատկապես եթե՝ տնից, ու էդ իրավունքի ու կամքի դեմ բռնանալ ոչ ոք չի կարող (բացառությամբ, եթե ուզում ա երկար մնալ հենց գործի տեղում, իսկ տվյալ գործի տեղը անվտանգության կամ այլ նկատառումներով մարդ չպիտի մտնի էսինչ ժամից հետո)։


Դրա համար ասում եմ, որ եթե չի ուզում վճարի, չպիտի թողի, որ ավել աշխատեն, որովհետև լիքը ձևեր կան անուղղակի մարդուն երկար պահելու, հետո ցույց տալու, որ աշխատողը դե իր կամքով մնաց, հո զոռով փող չեմ տալու։
ԻՄՀԿ ավելի կարևոր ա աշխատողներին պաշտպանել չարաշահվելուց, քան թողել, որ մարդը, եթե շատ ա ուզում, շատ աշխատի։

Բարեկամ
29.08.2021, 16:59
Շատերը երկու֊երեք տեղ են աշխատում, որ ավելի վաստակեն։ Եթե արտաժամյա մնալը՝ ըստ միայն աշխատողի ցանկության, լիներ վճարովի բոլոր դեպքերում, շատերը, վստահ եմ, կօգտվեին էդ օրենքից։ Ավելի տրամաբանական ա, որ գործատուն ինքն ա որոշում արտաժամյա աշխատելու կարիքը։ Ընդ որում, եթե աշխատանքի արդյունքը ակնհայտ չի էդ ժամի սահմաններում, դա հանգիստ կարող ա դիտվել որպես ժամավաճառություն։

Freeman
29.08.2021, 22:02
Շատերը երկու֊երեք տեղ են աշխատում, որ ավելի վաստակեն։ Եթե արտաժամյա մնալը՝ ըստ միայն աշխատողի ցանկության, լիներ վճարովի բոլոր դեպքերում, շատերը, վստահ եմ, կօգտվեին էդ օրենքից։ Ավելի տրամաբանական ա, որ գործատուն ինքն ա որոշում արտաժամյա աշխատելու կարիքը։ Ընդ որում, եթե աշխատանքի արդյունքը ակնհայտ չի էդ ժամի սահմաններում, դա հանգիստ կարող ա դիտվել որպես ժամավաճառություն։

Դե փաստացի տենց չի, փաստացի օրենքով պետք ա միշտ վճարվի, երբեք չի վճարվում, ավել էլ հիմնականում մնում են ստիպված։
Ասածներս Հայաստանին ա վերաբերվում, հնարավոր ա նենց երկրներում, որտեղ աշխատողի իրավունքները պաշտպանված են, այլ տրամաբանություն գործի։

Fragile
30.08.2021, 03:49
Գիտեք, նամակները ուշ գրելը ընդամենը մի, եթե կուզեք, անմեղ դեպք էր ամբողջ երևույթի մեջ, որի` էթիկայի հանդեպ հարգանքին կասկածում էի։ Ու շատ նուրբ սահման կա ինքնակատարելագործման, մոտիվացված աշխատելու, աշխատանքդ շատ սիրելու ու շատ աշխատելու մեջ. շատը` ժամերի քանակով։ Եվ երբ, իրոք, խնդիր դրված չէ որևէ առաջադրանք գիշերվա 3:26 ուղարկել, միգուցե (թող ներեն եթե սխալվեմ), խնդիրը ոչ թե շատ աշխատելն է, այլ ցույց տալը, որ բոլորից շատ ես աշխատում։
Կրկին, չմոռանանք այն նուրբ սահմանը, որը գծվում է նշած դեպքի առանձնահատկություններով.
Արդյունավետության տեսանկյունից, ես էլ, բոլոր թեզերս ծեգին եմ ավարտել, միգուցե մեկը, շատ ոգևորված, ուղարկել հենց լուսաբացին։
Գիտեք, խնդիրը նման մարդկանց` քեզանից նույնը սպասելն է, ու ինչ-որ անհայտ բարոյական պատասխանատվությամբ պիտի պատասխանես զանգերին 20:00, որովհետև ինքը մինչև 02:00 է աշխատելու։ Ներեք ամերիկերենս` it's legal, but feels illegal (:

Գաղթական
20.09.2021, 02:55
Լրիվ համաձայն եմ Բարեկամի հետ:

Արտաժամյա աշխատանքը պետք է վարձատրվի միայն այն դեպքում, երբ դրա մասին նախապես պայմանավորվածություն է եղել գործատուի հետ:
Հակառակ դեպքում կարող է ստեղծվել մի իրավիճակ, որ ասենք գիշերաժամին նամակ ուղարկողն էլ իր տնից աշխատելու համար վարձատրություն ակնկալի:

Ընդհանրապես օրինակ Բելգիայում արտաժամյա աշխատանքն էլ ամբողջությամբ կարգավորվում է օրենքով:
Մինչև անգամ տարեկան «նորմալ» արտաժամերի քանակ է սահմանված՝ 150ժ:
Դրանից ավել աշխատած արտաժամերի դիմաց ստացած վարձատրությունը շատ ավելի բարձր տոկոսով է հարկվում:

Իսկ իմ աշխատավայրում, օրինակ, արտաժամյա ունեցած յուրաքանչյուր աշխատաժամը գրանցվում է հատուկ դրա համար տեղադրված համակարգիչներում, որտեղ մարդիկ հետո գալիս են, լոգին լինում ու ընտրում, թե ինչ են կոնկրետ էդ օրվա արտաժամերի դիմաց ակնկալում՝ 150% աշխատավա՞րձ, թե՞ ճիշտ այդքան ազատ ժամ (հավելյալ արձակուրդ):