PDA

Դիտել ողջ տարբերակը : Երեխայական օրագիր



erexa
18.04.2013, 04:51
Օրեր
Օրերը լուռ, օրերը ցուրտ,
Օրերը լերկ, օրերը անիմաստ,
Օրերը նեղ, օրերը խենթ,
Օրեր անշարժ, կամ էլ վազքից հոգնած:

Օրեր հարբած, օրեր տարված,
Օրեր կարոտ, օրեր օտարացած,
Օրեր լարված աղեղի պես,
Օրեր աղոթք, կամ անեծքի տրված

Օրերը նենգ, օրերը բութ,
Օրերը ստոր և անիծված,
Եվ սառույցե այս ամրոցում,
Նրա կրակը չի մարած:

Օրեր կորուստ, օրեր նվեր,
Օրեր աղոթք, օրեր առանց «Հայր մեր»,
Օրեր հրաշք, օրեր պարապ,
Օրեր՝ երկար-երկար սատկած ձմեռ:

Օրեր նոր երգ, օրեր ոչինչ,
Օրեր ընկեր, օրեր նոր թշնամի,
Օրեր կնունք, օրեր ծնունդ,
Ի՞նչպես ջնջեմ օրերը կորուստի:



http://www.youtube.com/watch?v=I0uzwYyOY-Y

erexa
18.05.2013, 02:45
Վերցնում ենք օրը, այն մի լավ մաքրում նախանձից, ատելությունից, տխրությունից, ժլատությունից ու արհամարանքից:
Ավելացնում ենք 3 մեծ գդալ լավատեսություն, մի մեծ բուռ հավատ, մի գդալ համբերություն, մի քանի հատիկ հանդուրժողականություն, և վերջապես մի պտղունց քաղաքավարություն բոլորի նկատմամբ:
Ստացված զանգվածին ավելացնում ենք ՍԵՐ:
Հիմա, երբ այն պատրաստ է, զարդարում ենք բարության և ուշադրության տերևներով:
Մատուցել ամեն օր սիրտն ու հոգին ջերմացնող խոսքերի և ժպիտների ափսեով:
Բարի օր...

erexa
19.05.2013, 03:50
Քո կյանքի ամենակարևոր օրերն են՝ այն օրը, երբ դու ծնվեցիր, և այն օրը, որ դու կբացահայտես, թե ինչու:

Մարկ Տվեն

erexa
21.08.2013, 01:30
Գեղեցիկ և լավ բաներն էլ կարող են փչացնել մեր կյանքը:

erexa
28.09.2013, 03:04
Երկրագնդում տեղի ունեցող բոլոր պրոցեսները կարևոր են: Ես չգիտեի, որ փոթորիկն ու անտառների վառվելը դրական էֆեկտ ունեն: Սկզբից մտածում էի, էս ամենի ի՞նչն ա լավ, բայց արի ու տես, որ առանց այդ պրոցեսների, երկրագնդում կյանք գոյություն չէր ունենա:

erexa
02.10.2013, 00:34
Այս վերջերս մի հաղորդում էի դիտում, գնու այծքաղների մասին: Հաղորդման սկզբում, մի գնու ծնվեց: Ծնվելուց քիչ անց, նորածին գնուն նոր-նոր էր սկսել կաթ ուտել, երբ խառնաշփոտ վիճակ սկսվեց: Սոված էգ առյուծն ու շակալներն եկան արածող գնուների մոտ: Բոլորը հասցրեցին փախնել, բացի նորածին գնուից: Գնուի մայրն էլ փախավ: Շակալներն ուրախացած եկան փոքրիկ գնուի մոտ և պատրաստվում էին ուտել նրան: :( Հենց այդ պահին, էգ առյուծն եկավ շակալների մոտ, գողացավ գնուին և փրկեց նրան շակալների ձեռքից: Շակալները դժգոհ դեմքով հեռացան: Էգ առյուծը բռնեց գնուի վզից, տարավ նրան խոտերի մեջ և սկսեց մի քիչ ուսումնասիրել: Հենց այդ պահին, գնուի մայրը վախեցած հայացքով նայում էր իր ձագին, չկարողանալով մոտենալ նրան: Քիչ հետո հուսահատ գնուի մայրը հեռացավ: :( Բայց սոված էգ առյուծն, այդես էլ չկերավ փոքրիկ գնուին: Թե՛ ինչո՞ւ չկերավ, սրա պատասխանը մենակ բնությունը գիտի: :) Մի որոշ ժամանակ անց, նորածին գնուն ազատվեց էգ առյուծից: Մեկ օրեկան գնուն փնտրում էր իր մորը: Խեղճը 24 ժամ համարյա ոչինչ չէր կերել: Սոված գնուն, գնում էր օտար մայր գնուների մոտ, կաթ ուտելու, բայց ո՛չ մի գնու չեր ուզում կերակրել նրան: :sad Այս դեպքում` թշնամին ավելի բարի գտնվեց: Հուսահատ թափառելուց հետո, վերջապես գնուն գտավ իր մորը: :) Մայրն ու փոքրիկ գնուն տարբեր փորձությունների միջով էին անցնում և հա սպաում միմյանց փրկվելուն: Սիրում եմ, երբ հաճույք եմ ստանում իմ դիտած հաղորդումներից: :) Ավելի շատ սիրում եմ, երբ այն դրական ավարտ է ունենում: :)

erexa
08.12.2013, 03:01
Ջեյն Օսթենն անգլիացի գրող էր: Նա ծնվել է 1775 թ. դեկտեմբերի 16-ին և մահացել 1817 թ. հուլիսի 18-ին: Ջեյն Օսթենն, իր կարճատև կյանքի ընթացքում, գրել է վեց մեծ նովելներ:

Becoming Jane ֆիլմն, իմ տեսած վերջին հետաքրքիր ֆիլմերից է, որը Ջեյն Օսթենի կյանքի մասին է:

Առաջին մաս

https://www.youtube.com/watch?v=JKOkmJDiKzU

Վերջին մաս

https://www.youtube.com/watch?v=tWAJfQbje5M

erexa
19.12.2013, 21:21
Մի խաբիր նրան, ով նայում է աչքերիդ մեջ ու տեսնում իր կյանքը:

erexa
23.12.2013, 16:49
Պետք է կարողանաս հանգստանալ, հատկապես քո մտքերից...

erexa
25.01.2014, 02:03
Մի մեղադրիր նրան ում ճանապարհով դու չես անցել:

erexa
02.05.2014, 00:46
Ուրիշի տգիտության վրա ծիծաղելով, փորձում ես թաքցնել քո տգիտությունը:

Matthijs van Boxselի խոսքերից:

erexa
17.06.2014, 23:13
Տարօրինակ է բայց. երբ մենք հիվանդ ենք, առաջնահերթին ուզում ենք առողջանալ, բայց մեր հոգեկան հիվանդության ժամանակ դա չենք անում: Դա գալիս է նրանից, որ այս տեսակ հիվանդության ժամանակ մենք չենք գիտակցում, որ հիվանդ ենք:

Սենեկա

erexa
18.06.2014, 23:20
Ֆրանց Վինթերհալթերը 19-րդ դարի գերմանացի դիմանկարիչ է եղել: Սա էլ իր կարևոր աշխատանքներից մեկը:

«Կայսրուհի Եվգենիան և իր սպասուհիները»

http://i.imgur.com/siMZrwW.jpg

erexa
19.06.2014, 16:41
:)) :))

http://i.imgur.com/xGQEGQo.jpg

erexa
20.06.2014, 18:27
Այս երաժշտությունը լսելիս, կարծես թե ամեն ինչ իր տեղն է ընկնում:


http://www.youtube.com/watch?v=lG3ICDVpGjo

Իսկ հենց ինքը` Ֆրանկ Մոլդերը յություբում գրել ա. :)

Thanks for this video but the quality of my music could be a bit better :-) Best regards
Frank Molder

erexa
17.07.2014, 20:59
Անցյալ ամառ Վրաստանում էի: Ծառերը կանաչ, բնությունը գեղեցիկ: Ընդհանրապես, ես շատ սիրեցի Վրաստանի բնությունը: Իմ կյանքի առաջին բնության հետ կապված հիշողությունները, եղել են հենց Վրաստանում: Լավ չեմ հիշում, 5 թե՞ 6 տարեկան էի, ես, մայրս և եղբայրս քայլելով մի գյուղից, մեկ ուրիշ գյուղ էինք գնում: Եվ այնքան գեղեցիկ էր այդ ճանապարհը, կարծես՝ ես հեքիաթում լինեի, բայց իրական հեքիաթում: Այդ գեղեցիկ տեսարանը շատ լավ տպավորվեց իմ ուղեղում: Անցյալ ամառ, ես նորից հայտնվեցի հենց այդ նույն վայրում, նորից տեսա այդ գեղեցիկ տեսարանը, այդ նույն իրական հեքիաթը, ապրելով շատ լավ զգացմունքներ ևս երկրորդ անգամ:

Ինչ-որ մեկն ինձ ասել է, որ երջանկությունը փոքր բաների մեջ է և ես հավատում եմ այդ խոսքերին:

erexa
18.07.2014, 03:06
Անցյալ ամառ, պապիկիս մորաքույրը (համարյա 90 տարեկան ա) երբ ինձ տեսավ, միանգամից ճանաչեց, եկավ գրկեց, իսկ ես սկզբում իրեն մեկ ուրիշի հետ շփոթեցի, ով արդեն մի 6 տարի ա մահացել էր, հետո մի կերպ տեղը բերեցի: :)

Այ սենց չմեծացած, արդեն պառավում ենք: :( :))

erexa
22.07.2014, 18:36
2010 թ. վերջապես եղա իմ ծննդավայրում, որը գտնվում է Վրաստանում: Ես միշտ ցանկանում և ինչ-որ տեղ երազում էի լինել այնտեղ, բայց չէր ստացվում: Ես այն միշտ գեղեցիկ էի պատկերացրել, բայց երբ տեսա այդ վայրն, այն այդքան էլ գեղեցիկ չէր: Իսկ անցյալ տարի, երբ մեքենայի մեջ նստած էինք, ես, հորաքույրս իր երեխաների և թոռների հետ, հաճելի զրուցում էինք և անցնում այդ ճանապարհը: Հետաքրքիր էր, երկրորդ անգամ լինել իմ ծննդավայրում, լինել հորաքրոջս ընտանիքի հետ, որին 15 տարի ա չէի տեսել: Կարծես՝ նորից հեքիաթում լինեի, բայց իրական հեքիաթում... :)

erexa
25.07.2014, 23:38
Ինչ-որ նոստալգիայի գիրկն եմ ընկել: Անցյալ տարի, նորից Վրաստանում ծանոթացա, պապիկիս մյուս մորաքրոջ տղայի հետ: Մոտ. 70 անց պապիկ էր: Պապիկիս նմանացրի, մի տեսակ մարմինս փշաքաղվեց: Բարի մարդ էր երևում, ափսոս շտապում էինք: Հետո երբ ետ պետք ա վերադառնայինք, ճանապարհին տեսանք Ս... տատիկին: Ս... տատիկի հետ էլ 2010 թ. էի ծանոթացել: Այն ժամանակ ինքն ինձ պատմեց, այն ինչն ինձ միշտ հետաքրքրել էր...Տխուր պատմություն էր, ցավոտ ու սիրուն: :) Այդ պահն էլ էր հեքիաթից, բայց տխուր հեքիաթից: Ս... տատիկիս էլ հաջող արեցի ու ետ եկանք:

Նկատել եմ, որ պապիկիս հարազատների հետ, մի ինչ-որ անհասկանալի կապ ունեմ ու դա շատ շուտ զգում եմ: Սիրում եմ պապիկիս հարազատներին:

erexa
07.09.2014, 23:22
Այսօր իմ սիրելի Ի...ի ծննդյան օրն է: Այս երգն էլ իրեն է հիշեցնում: :) Հենց այս օրն էլ, գրանցվել եմ ակումբում: Ակումբում էլ դարձանք 4 տարեկան: :)


https://www.youtube.com/watch?v=hoT50JGFqjE

erexa
11.09.2014, 13:40
Ա...ն ասում էր, որ էս 10 տարի ա, ինչ ինձ ճանաչում ա, դժբախտ եմ... Որ դու գիտես տենց ա, բայց որ կողքից են քեզ դա ասում, ոնց որ սառը դույլով ջուրը գլխիս լցնեին... Հետո էլ ինձ փորձում էի մխիթարել, թե ի՞նչ պարտադիր ա, երջանիկ ապրեմ։ Բայց մեր վերջին հանդիպման ժամանակ, Ա...ն ասեց, որ դրական փոփոխություն ա, ինձ մոտ նկատում ու որ էներգիաս շատացել ա։

Մանկության ընկերուհուս 12 տարի ա, ինչ չէի տեսել։ Սենց, որ գրում եմ, ինձ թվում ա, թե արդեն շատ մեծ եմ։ Անցյալ տարի, նախքան իր հետ հանդիպելը, մտածում էի, ընկերուհիս երևի շատ փոխված կլինի, էն կապը, որ կար՝ լրիվ կորած կլինի, բայց չէ, Ն...ն շատ չէր փոխվել, ես ոնց հիշում էի իրեն՝ ինքն էդպիսին էլ մնացել էր։ Մենակ աչքերն էին թախծոտ, որոնցից կարելի էր հասկանալ, որ Հայաստանում ապրող մարդկանց վիճակն, այդքան էլ լավ չէ և դա ինձ բնականաբար տխրեցրեց։ Ն...ի հետ կապված լավ հուշեր ունեմ։ Մի քանի օր Վրաստանում, իսկ ավելի կոնկրետ՝ Թբիլիսիում, հաճելի ժամանակ անցկացրինք, ինքն էնտեղ առաջին անգամն էր, իսկ ես երկրորդ։ :) Ամենաշատն այն բանից ուրախացա, որ ընկերուհիս ցրվեց ու էդ թախծոտ աչքերը գոնե մի քիչ սկսեցին փայլել։ :)

erexa
19.11.2014, 03:46
Ա...ն պատմում էր, որ երկար տարիներ առաջ, խմած ինչ-որ մեկն, ատրճանակը պահել էր Ա...ի գլխին ու ստիպել նրան, իր ուզածն անել... Զարմանում եմ, թե Ա...ն ոնց ա դուրս եկել, այդ իրավիճակից... ես լինեի տեղում կմեռնեի:
Հետո էլ պատմում էր, որ մարդկանց հետ լավ լեզու ա գտնում:
Ինչ խոսք, չեմ կասկածում: :)

erexa
21.01.2015, 06:50
Չգիտեմ, կյանքն ա փոխվել, մարդիկ են փոխվել, թե ես եմ փոխվել? Չէ, ես եմ ավելի շատ փոխվել: Ով ինձ երկար ժամանակ չի տեսել, ասում է, որ շատ եմ փոխվել: Լ...ն, Ս...ն ու էլի ուրիշ մարդիկ: Ս.. ն միշտ ասում ա, բայց դու առաջ լրիվ ուրիշ էիր... ԼՌՈՒԹՅՈՒՆ! Գիտեմ, որ իրականությունը նորից պատմեմ, ինձ չի հասկանալու կամ էլ ասելու են էլի սկսեց բողոքել... դրա համար էլ լռում եմ: Արդեն հոգնել եմ, նույն բաներն ասելուց, նույն բաները կրկնելուց: Արդեն որոշել եմ, էն մարդիկ ովքեր ինձ չեն հասկանում, ովքեր քիչ թե շատ մեղադրում են ինձ, դիստանցիա պահել: Ես էլ չեմ ուզում լսել, իրենց խորհուրդները, դրանք իմ վիճակն ավելի են վատացնում: Հետո սկսվում ա համեմատությունների սխալ շարքն ու դա ինձ վրա ավելի շատ ա ազդում: Էս թեմաների մասին խոսելիս, գրեթե միշտ հուզվում եմ... Բացասական էմոցիաների վրա, պետք ա ավելի շատ կենտրոնանալ, ոչ թե դրանց վրա աչք փակել ու շարունակել նույն կերպ: Խոսքս մարդկանց հետ շփվելու մասին ա: Ճգնաժամ, ճգնաժամ ու անվերջ ճգնաժամ: Դրա վերջը, նույնիսկ չի էլ երևում: Ոնց որ ձիու վրա նստած, տգն, տգն, տգն ապրելուց լինեմ... Ու թվում ա, թե ամբողջ կյանքս սենց պետք ա ապրեմ... Լավ, եթե նույնիսկ սենց եմ ապրելու, սրանից վատ թող չլինի...

erexa
22.01.2015, 18:06
Քիչ առաջ, ցունամիների մասին, հաղորդում էի դիտում: Կարճ և համառոտ հաղորդման մասին: Ըստ որոշ գիտնականների, ցունամիներն առաջանում են աստերոիդներից: Որոշ գիտնականների կարծիքով էլ, ցունամիների պատճառն է, Լա Պալմա կղզում գտնվող, գործող հրաբուխը: Հաղորդման ընթացքում, հետազոտողները խոսում էին, Իսպանիայում գտնվող, Լա Պալմա կղզու մասին: Ի դեպ շատ գեղեցիկ կղզի է: Լա Պալմայում է գտնվում ( Cumbre Vieja) գործող հրաբուխը: Ըստ նրանց ենթադրությունների, եթե այդ գործող հրաբուխը երբևէ փլվի, ապա կարող է տեղի ունենալ, շատ ավելի մեծ ցունամի, քան եղավ 2004 թ.: Իսկ թե դա երբ տեղի կունենա, դա նրանք չեն կարող ասել: Ըստ այդ հետազոտողների, ոչ միայն, Լա Պալմա կղզում գտնվող, գործող հրաբուխն է ցունամիների պատճառն, այլ նաև այլ կղզիներում գործող հրաբուխները:

erexa
24.01.2015, 04:32
Տխուր ա, բայց լավն ա:


https://www.youtube.com/watch?v=E4QCBpaIUls

erexa
05.06.2015, 16:25
Մոտ 14 տարի առաջ, էրեխեն (այսինքն ես) :) ծնունդներից մեկի ժամանակ վեր ա կենում և մի կենաց ա ասում, իր մորեղբոր աղջկան: Էս կենացը իմ բարեկամների հիշողությունների մեջ ա տպավորվել և հիշելուց միշտ ծիծաղում ենք: Ուղղված կենացը մորեղբորս աղջկան: Մեծանաս, լավ մարդ դառնաս, ամուսնանաս, վերջում էլ գնաս արտասահման: :)) Հիմա մորեղբորս աղջիկը մեծացել ա, լավ մարդը դարձել ա, ամուսնացել ա, հեսա շուտով էլ արտասահման ա գալու: :)) Ինչևէ, ուրախ եմ, որ կենացիս բարեմաղթանքները կատարվել են, մնաց ամենավերջին բարեմաղթանքը: :))

Ամենավերջինն էլ իրականացավ: :)

erexa
28.06.2015, 20:55
https://www.youtube.com/watch?v=8y74nPMsYxg


https://www.youtube.com/watch?v=VzRY6-v7_3Q

erexa
28.06.2015, 21:58
https://www.youtube.com/watch?v=rXOq1HY9OsE

erexa
05.07.2015, 03:45
Ոնց որ միշտ նույն մտքերը, նույն ապրումները, նույն իրավիճակն ու հոգեվիճակը... էս առումով կարելի ա ասել, ոչինչ էլ չի փոխվում ու գնում ենք այնտեղ, որտեղից, որ եկել ենք:


Ես զգում եմ իմ դառը ապագան: :( :cry

Էս գրառումից, երկու ամիս հետո, գնացել եմ Մոսկվա, լավ հուշեր ունեմ: Ու հետո ուրիշ փոփոխություններ եղան... (դեռ չեմ կողմնորոշվում, լավ էր, թե՞ վատ) իսկ հետո, սպասվածից էլ, կարելի ա ասել, ավելի վատ հոգեվիճակում հայտնվեցի: :( Դրական փոփոխությունը, որ լինում ա, իմ կյանքում, դա ճանապարհորդելն ա: Պետք ա աշխատել էս ուղղությամբ (ուրիշ ուղղությամբ էլ) հակառակ դեպքում, ո´չ մի բանի ցանկություն էլ չեմ ունենա: Դեպրեսիաներն ինձ հանգիստ չեն թողնի:

erexa
08.07.2015, 19:32
https://www.youtube.com/watch?v=lhhSd9q_wZk

erexa
23.07.2015, 16:38
Չգիտեմների մի մեծ հավաքածու ունեմ ընդհանուր առմամբ: Թե´մարդկանց հետ շփվելու առումով, թե´որոշումներ կայացնելու առումով, թե´կյանքի այլ հարցերի առումով: Ինքնազարգացման առումով, ես բավականին կաղում եմ, ու դա իմ թույլ կողմերից մեկն ա, ինքս չեմ սիրում ինքնազարգացման պրոցեսը, քանի որ այս առումով, ես նորմայից շատ զգացմունքային եմ ու դա հեչ լավ չի: Ըստ Բ...ի ինքնազարգացումը կարևոր ա, բայց որ դու մի բանից կաղում ես, դա հասկանալը նաև շատ բարդ ա: Ի՞նչն եմ, ես շատ սիրում, ինքնաճանաչման պրոցեսը: Ես երազում եմ, ինքս ինձ ճանաչել ու սովորել ապրել ինքս ինձ հետ: Ինքնազարգացումն ու ինքնաճանաչումը բնականաբար կապ ունեն իրար հետ: Այսինքն՝ ես պետք է, փորձեմ ավելի շատ աշխատել ինքնազարգացման վրա: Ու հավասարակշռել դա: Երևույթների հավասարակշռությունը կարող ա, ինչ-որ տեղ արհեստական թվալ, բայց մյուս կողմից, ըստ իս, դա օգնում ա, որպեսզի մարդը հոգեպես շատ չծանրաբեռնվի ու հավասարակշռված ձևով աշխատի իր թույլ կողմի կամ կողմերի վրա: Եվ ըստ իս, ինքնաճանաչման պրոցեսն օգնում ա, որպեսզի մարդը կարողանա հաշվի նստել իր զգացմունքների հետ ու ճիշտ ձևով հավասարակշռել դրանք:

erexa
28.07.2015, 23:09
Ընդհանուր առմամբ, ես ո´չ միայն փորձում եմ, հաշվի նստել ինքս ինձ հետ, այլ նաև իմ դիմացինների: Եթե X մարդը, չի ուզում, որ Y մարդը ներկա լինի մեր հանդիպմանը, ապա այդ դեպքում աշխատում եմ, խնդիր չսարքել: Հատկապես, որ ինձ համար, տարբերությունն այդքան էլ մեծ չի: Ես միևնույն ա, ո´չ X-ին եմ, վստահում, ո´չ էլ Y-ին: Իսկ եթե, X-ը կհարվածի իմ մեջքից, (էդ արդեն նորություն չի, ինձ համար) որպեսզի չոր դուրս գա էս իրավիճակում, չգիտեմ, նախանձից ելնելով կամ ուրիշ մտքերով,(վատացնելով Y-ի հարաբերություններն ինձ հետ) ապա այդ դեպքում մնում է, միայն խղճալը: Հա ու հիշեցնեմ, էն մարդիկ, որոնք ինչ-որ տարիքից սկսած, չեն ուզում կամ չեն կարողանում աշխատել, երեխա տարիքից եկող խնդիների վրա, ապա տարեց տարի, ավելի ա իրենց մեջ խորանում էդ խնդիրը ու սկսում են, ավելի գազազել: Չարանալով տարեց տարի, նրանք դադարում են, մարդկային լինել: Հա, ես էս առումով, անհանգստանում եմ, X-ի համար, որովհետև սիրում եմ, իրեն:

erexa
01.08.2015, 01:44
:erexa :erexa :erexa


https://www.youtube.com/watch?v=qVO8wjszHgk

erexa
18.10.2015, 20:01
Մի երկու ամիս առաջ, վերջապես ինքս ինձ համոզեցի, վերցնել ու թերթել, էն գիրքը, բայց քանի որ գիրքը, հիմնականում՝ մամայիս հորաքրոջ ամուսնու մասին ա, ցանկություն չէի ունենում ուսումնասիրել: Ու էսպես գիրքը թերթում էի, մեկ էլ տեսնեմ, պապիկիս նկարը, մի փոքր հատված գրված իր մասին, պապիկիս եղբոր նկարը ու էլի մի փոքր հատված գրված իր մասին, քրոջ նկարը ու էլի ինչ-որ հատված իր մասին, քրոջ երեխաների նկարները ու գրված իրենց մասին, քրոջ թոռների նկարները: Մամայիս տատիկի նկարը, իր ամենամեծ թոռնուհու հետ, պապիկի նկարը, իմ տատիկի նկարը, մորաքրոջս ու էլի ուրիշ հարազատների նկարներ ու հատվածներ գրված հարազատներիս մասին: Գրքում նաև գրված ա, ընդհանուր մեր գյուղի մասին, դպրոցի պատմության մասին: Ամենասկզբից, թե´ ինչպե՞ս են, մարդիկ ապրել և այլն: Մի խոսքով հետաքրքիր ա երևում գիրքը, մնում ա Ժամանակ գտնեմ ու կարդամ: Դեռևս կարդացել եմ, մի քանի թերթ: Ու եթե Ժամանակ գտնեմ, ընդհանուր ամփոփումը հետագայում կգրեմ:

Հեյ ջան, ղափամա, համով հոտով ղափամա: Վերջապես առիթ եղավ, ուտելու ղափաման: Ինչ-որ ավելի համով բան էի, պատկերացնում կամ եփողն ինչ-որ բան էն չէր արել: Ամեն դեպքում՝ կուզենայի էլի ղափամա ուտել, բայց լավ խոհարարի պատրաստած ձեռքերով:

Հիմա անցնենք ինքնազարգացման մասին: Էն ինչ-որ ինքս ինձ խոսք էի, տվել մինչև փետրվար անելու, մեկն արել եմ արդեն: Մնաց երկրորդը: Ես զգում եմ, որ այս ամենը դԺվար ա, ինձ համար, ծանր, բայց հետաքրքիր: Հուսով եմ կձգեմ: Դեռևս դիմանում եմ: Նյութը շատ ա, տեքստերն էլ բարդ են: Մի էջի բառերի կեսը չեմ հասկանում: :) էս ընթացքում, մամայիս հետ Ամստերդամ էինք գնացել: Ինչի մասին, որ կարդում եմ, ուզում եմ սաղ տեսնեմ: Այ քեզ անհամբեր երեխա: :) Մի խոսքով՝ վերջապես տեսա Ռեմբրանդի ամենահայտնի նկարը ու էլի ուրիշ նկարներ: Լավ գործեր շատ կային, ափսոս Ժամանակը քիչ էր: Համարյա էն նկարները, որոնք տեսել եմ, դրանք գրել եմ, որ չմոռանամ:

Առաջին սեր, երկրորդ սեր, երրորդ սեր, էլ չգիտեմ, որ երրորդ սեր, սեր, սեր, սեր բայց էն եմ հասկանում, որ առաջին սերը, որը շատերի համար ուրիշ ա, դա էլ կարա տարիների ընթացքում փլուզվի, Էս առումով էլ, շատ տխրեցի, ցավոք շատ բան չեմ կարող գրել էս թեմայով... Բայց էս երգը կհիշեցնի, մի ամբողջ կյանք, սկզբից մինչև հիմա, դա հաստատ:


https://www.youtube.com/watch?v=fAVs51qoKVg

erexa
10.06.2016, 01:04
Հիմա անցնենք ինքնազարգացման մասին: Էն ինչ-որ ինքս ինձ խոսք էի, տվել մինչև փետրվար անելու, մեկն արել եմ արդեն: Մնաց երկրորդը:

Երկրորդն էլ եմ արել: :flower Ուղղակի գրելու ժամանակ չէր լինում: Եվ կարողացա, ճիշտ ժամանակին, հավասարակշռել այն ամենն, ինչը որ պլանավորել էի:



Ես զգում եմ, որ այս ամենը դԺվար ա, ինձ համար, ծանր, բայց հետաքրքիր: Հուսով եմ կձգեմ:

Ու ձգեցի մինչև վերջ: Ասեմ, որ, բավականին անսպասելի էր: Ծանոթացա հետաքրքիր մարդկանց հետ: Ու կարծես, մի նոր աշխարհ ա բացվել ինձ համար: Դեռ ուզում եմ, իրենց հետ ճանապարհորդությունների էլ գնամ, տեսնեմ ոնց կստացվի: Աշխատել ա, պետք էս ուղղությամբ:
Էս ընթացքում ահագին դրական բաներ ա տեղի ունեցել: Իմ սիրած Ballade Pour Adeline-ն եմ սովորել նվագել, Էնաուդիի Passagio-ն: Ապրիլին (Mariah Carey-ի) համերգին էինք, գնացել: Արտակարգ ձայն ունի ու շատ լավ երգեց: Երկար ժամանակ ա, էդպիսի մեծ համերգի չէի եղել: Հետո «Կարմեն» օպերան կինոթատրոնի մեծ էկրանով նայեցինք, բայց ուզում եմ, իրական բեմադրությունն էլ տեսնել: Էնաուդիի համերգին էլ էինք ուզում գնալ, ցավոք չստացվեց: Օրագիր ջան, դե լավ մնա, կհանդիպենք երևի: :)) :erexa



https://www.youtube.com/watch?v=gfsgXJQ0ebU


https://www.youtube.com/watch?v=-rWgZiSF30c

erexa
12.06.2016, 02:40
Էս վերջերս ահավոր ծիծաղկոտ եմ, դարձել ու տրամադրությունս հաճախ ա բարձր լինում: Մի խոսքով սիրով եմ, լցված ու պետք ա դուրս հանեմ, թե չէ կխեղդվեմ: :))

erexa
25.06.2016, 21:43
Այսօր իմ սիրելի Ն...ի ծննդյան օրն է: :)
Էս էլ իր սիրած երգը: :)


https://www.youtube.com/watch?v=1TRM75eU7Uk

erexa
28.06.2016, 01:52
Օրագիր հլը տես ի՞նչ երգ եմ գտել: :)


https://www.youtube.com/watch?v=mdS5eixyHos

erexa
30.06.2016, 23:33
Սիրուն ա, պարում:


https://www.youtube.com/watch?v=NYhxaZXXwsg

erexa
07.09.2016, 01:46
Տարիները անցնում են, մարդիկ ամուսնանում են, երեխաներ ունենում, իսկ ես չեմ կարողանում որոշել, ուզում եմ, ամուսնանալ, թե՞ ո՛չ: Ու ընդհանրապես՝ որոշում կայացնելն իմ համար դարձել ա, մեծ պրոբլեմ, մի հատ գլխացավանք: Բա, որ հարցնում են, բա երբ ես ԱՄՈՒՍՆԱՆԱԼՈՒ՞, քիչ ա, մնում արյունը գլխիս խփի: :( Տրամադրությունս կտրուկ իջնում ա ու ահավոր ներվայնանում եմ: Մի խոսքով՝ հասարակության ճնշումն, էս առումով բավականին մեծ ա: Ուղղակի դիմանալ ա, պետք: Հա ի դեպ, անգամ Միշել Մոնթեն չի դիմացել էդ ճնշմանը: :))

Հիմա անցանք ուրիշ թեմայի: Ապրել ցանկանալն ու չապրել ցանկանալը սկսել են, արագ-արագ փոխարինել իրար: Եթե առաջ չապրելու ցանկությունը տևում էր, երկար ժամանակ, հիմա ժամերի տարբերություն ա: Ու չգիտեմ, թե սա որքանով ա, լավ: Համենայնդեպս ես դրական բան եմ, տեսնում: Առաջ գնալու, առաջ շարժվելու նպատակ ունեմ, այսինքն՝ ինձ այս կյանքը պահող զբաղմունքներ ունեմ, սա էլ, ա դրական, կյանքը ապրելու և շարունակելու համար մեծ պաշար ա: Ինչ վերաբերվում ա, կյանքին, այ էս քաոսային ընդհանուր պատկերը, հիմա շատ հասկանալի ա, դարձել ինձ համար: Այ որ տարեց-տարի մտնում ես, էդ ճահիճը, խրվում, ապրելով տարբեր-տարբեր պահեր: Կլինի դա ֆինանսական խնդիրներ, մարդկանց հարաբերությունների հետ կապված խնդիրներ, սիրո, մտերիմների, սիրելի մարդկանց կորուստ և այլ ցավեր, ծանր ցավեր: Այ էս ամենը հիմա լավ հասկանալի ա:


https://www.youtube.com/watch?v=km_D4rsITDI

Իմ դուրը չի՛ գալիս էդ «կին» հասկացողությունը: Դրա մեջ մի ձև մեծական, հասուն, ծանդր բան կա: Ուզում եմ, աղջիկ մնամ, ավելի շուտ աչիկո: :) Հուսով եմ, էլ ինձ ո՛չ մեկ չի դիմի տիկինով: Գոնե մի տաս տարի: :D Մեկ-մեկ էլ, Բ...ն ա ասում, դու երիտասարդ «կին» ես, :' բայց ամեն ինչ իրա տեղն ա, ընկնում, երբ ասում ա, (ja kind) հա երեխա: :erexa Մի ձև հոգեհարազատ բան եմ զգում, քանի որ չգիտի, որ էս ֆորումում իմ մականունը «erexa» ա: :D

erexa
13.09.2016, 23:43
Թիթիզ ու մեծամիտ երևանցիներին չեմ սիրում: Երևանում բնակվող, թիթիզ հարազտներս էլ էին, վրաս ազդում, երբ մեզ տեսնելիս ալարում էին, բարևեն: (Ես համոզված եմ, որ իրենք ուրիշ տեղ ապրեին, էդքան թիթիզ չէին լինի :)) ) Ու ընդհանրապես՝ Երևանն էլ, չէի սիրում: Փոքր ժամանակ, որ մեկ-մեկ գնում էինք, գրեթե լավ հուշեր չունեմ Երևանի հետ կապված: Մի հատ աղջիկ կար երևանցի, ինքը, որ Երևանից գալիս էր մեզ մոտ, մեր հարևանի տուն հյուր, իջնում էր, բակ մեր հետ խաղալու: :( Ու միակ բանն, որ իմ մտքով անցնում էր, երբ պիտի էս էրեխեն գնա, որ մենք հանգիստ խաղանք: Նենց վատ էներգետիկա ուներ: Չգիտեմ, երևի Երևանի օդից էր: :D Ու մենակ իմ համար չէր տենց, մյուս երեխեքն էլ իրան չէին սիրում: Հա ու ժարգոնով էլ խոսում էր: :apeape Ասենք կոնֆետին ասում էր, կակալ: Դեմքն էլ միշտ դժգոհ էր: :( Բայց չսիրելով հանդերձ, մեր բակի էրեխեքն իրան չէին նեղացնում, դրա համար էլ, գալիս ամռանը մի 3 ամիս լռվում էր: :D Ու համարյա ամեն օր, իջնում էր, դուրս խաղալու: Մեր բակը երևի իրան շատ էր, դուր եկել: Ու ինքը տարբերվում էր, բակի երեխաներից: Միանգամից երևում էր, որ երևանցի ա: Էս վերջերս էլ, որ գնացել էինք, Վրաստան, Թբիլիսիում պատահական, փողոցում հանդիպեցինք 3 աղջկա: Պարզվեց, որ Երևանից են: Պատմեցին բան, որ եկել են Թբիլիսի ման գալու, դե ձևերն էլ, իրանցից անպակաս, ասեցին, որ լրագրող են, հարցազրույց են, ուզում վերցնել: Ու պապայիցս էլ, յանիմ հարցազրույց էին, վերցնում: Դուք ձեզ օտար չե՞ք զգում Վրաստանում, հարցրեց մեկը: Պապան էլ, ասեց չէ, ինչի պետք ա, օտար զգամ, ստեղ եմ, ծնվել, ստեղ մեծացել, այ Հայաստանում ինձ ավելի օտար էի, զգում: Մանթո դեմքով գնացին: Ու հետո, մեկ ուրիշից էին, յանիմ հարցազրույց վերցնում: Մի հատ պապիկ էր, նստարանին նստած, մի ձև տանջված դեմք ուներ: Ու անկապ հարցեր էին, տալիս պապիկին, ու հետն էլ հրճվում: Թե՞ ինչի վրա էին, էդքան ծիծաղում, ինչի՞ համար էին, էդքան ծիծաղում, էդպես էլ չհասկացա: Իսկ ինձ թվում էր, դեպի լավին են, փոխվել ավելի համեստ են դարձել, բայց չէ, մնացել էին, նույն թիթիզ, մեծամիտ երևանցիները: :'

erexa
24.09.2016, 02:29
Այ հիմա եմ, հասկանում, թե ինչ խորիմաստ մականուն ունեմ: :))

Կյանքը երեխայի է նման. սիրի՛ր նրան, ու նա քեզ կժպտա:

Դավիթ Ավետիսյան

erexa
27.09.2016, 03:55
Արդեն հոգնեցի, (էն տղու մասին լսելով) արդեն էնքան եմ, մտածել էդ ուղղությամբ, որ մի 4 անգամ երազիս մեջ իրան եմ, տեսել ու ասել եմ, որ իրան չեմ սիրում: Ես իրան չեմ սիրել, չեմ սիրում ու երևի թե չեմ էլ սիրի: Ուղղակի, չեմ ուզում սիրել և վերջ: Ու թե հանկարծ` էդ մարդը ստեղ հայտնվի ու սա կարդա, հուսով եմ, վերջնականապես կհասկանա ու հեռու կքաշվի: Դե 6 տարին քիչ ժամանակ չի... անընդհատ նույն մտքերը... ես համբերատար եմ ու չեմ ուզում իմ ափերից դուրս գամ ու ինչ-որ մարդկանց կոպտեմ էս թեմայով: Տեսեք հա, էրեխուն չջղայնացնեք: :D

erexa
12.10.2016, 19:34
Երբ փոքր էի, :erexa մի 6 տարեկան, հեռուստացույցով մի ֆոկուսնիկի շոու էի, նայել, (կարծեմ Հանս Կլոկն էր, բայց լավ չեմ հիշում) ու երազանք ունեի նման շոու իրականում տեսնել: Ու իմ երազանքն արդեն 2 անգամ իրականացել ա: :) Ու այս երազանքն իրականում, այնքան հեռու էր, այն ժամանակ... քանի որ Հանսը կամ մեկ ուրիշ հայտնի ֆոկուսնիկ դժվար Հայաստան գար, ֆոկուս աներ:


https://www.youtube.com/watch?v=z7hO2S11kJE

erexa
19.10.2016, 23:42
Վայ, վերջապես գտա էս երգը: :)


https://www.youtube.com/watch?v=PskXvMMuEhA

erexa
31.10.2016, 22:14
Արդեն հոգնեցի, (էն տղու մասին լսելով) արդեն էնքան եմ, մտածել էդ ուղղությամբ, որ մի 4 անգամ երազիս մեջ իրան եմ, տեսել ու ասել եմ, որ իրան չեմ սիրում: Ես իրան չեմ սիրել, չեմ սիրում ու երևի թե չեմ էլ սիրի: Ուղղակի, չեմ ուզում սիրել և վերջ: Ու թե հանկարծ` էդ մարդը ստեղ հայտնվի ու սա կարդա, հուսով եմ, վերջնականապես կհասկանա ու հեռու կքաշվի: Դե 6 տարին քիչ ժամանակ չի... անընդհատ նույն մտքերը... ես համբերատար եմ ու չեմ ուզում իմ ափերից դուրս գամ ու ինչ-որ մարդկանց կոպտեմ էս թեմայով: Տեսեք հա, էրեխուն չջղայնացնեք: :D

Էս գրառումն անելուց հետո, նենց թեթևություն զգացի: Կամ էդ մարդը հայտնվել ա, ստեղ ու սա կարդացել կամ էլ մտքերն ուղղակի ուժ ունեն: Էս վերջերս իմացա, որ նա նշանվել է: :) Ու էս թեմայով էլ, ինձ ո՛չ ոք չի ջղայնացնի օրագիր ջան: :))

erexa
20.12.2016, 22:40
:)) :))


https://www.youtube.com/watch?v=B0uizixNr1g


https://www.youtube.com/watch?v=Z3smcjs4Njw

erexa
31.03.2017, 20:42
https://www.youtube.com/watch?v=SntnwjlKXnw

erexa
28.05.2017, 00:30
Մշակութային առումով մայիս ամիսն ինձ համար, հաջողակ ամիս է: Այս ամիս հասցրել եմ, 2 անգամ բալետի համերգի գնալ:

Այս պարն էլ, դուրս շատ եկավ: :)


https://www.youtube.com/watch?v=ypB6dk3nlUg

erexa
10.07.2017, 01:10
Երկրորդն էլ եմ արել: :flower Ուղղակի գրելու ժամանակ չէր լինում: Եվ կարողացա, ճիշտ ժամանակին, հավասարակշռել այն ամենն, ինչը որ պլանավորել էի:




Ու ձգեցի մինչև վերջ: Ասեմ, որ, բավականին անսպասելի էր: Ծանոթացա հետաքրքիր մարդկանց հետ: Ու կարծես, մի նոր աշխարհ ա բացվել ինձ համար: Դեռ ուզում եմ, իրենց հետ ճանապարհորդությունների էլ գնամ, տեսնեմ ոնց կստացվի: Աշխատել ա, պետք էս ուղղությամբ:

Այս գրառումից հետո, ուղիղ 1 տարի և 1 ամիս է, անցել և իրենց հետ ճանապարհորդեցի Շվեյցարիա: :rose Ճիշտ է, 2-րդ անգամ էի, այցելում Շվեյցարիա, բայց պետք է, նշեմ, որ հարավային Շվեյցարիան, ինձ համար, ավելի գեղեցիկ էր: Ամեն ինչ լավ և հաջող անցավ, սպասվածից էլ, ավելի թեթև: Երբ հավես ունենամ, ավելի մանրամասն կգրեմ: Բարով մնաս օրագիր, կհանդիպենք: :bye

erexa
19.07.2017, 18:28
:erexa :erexa :erexa


https://www.youtube.com/watch?v=1pzL-ocR0ws

erexa
28.07.2017, 18:10
Տարիները մեզ սովորեցնում են այն, ինչի մասին չգիտեն օրերը:

Ռալֆ Ուոլդո Էմերսոն

erexa
25.08.2017, 02:53
https://www.youtube.com/watch?v=hr0Hx9X2w0A


https://www.youtube.com/watch?v=raSODjpf_uE

erexa
26.10.2017, 04:00
:) :) :)


https://www.youtube.com/watch?v=PstIbbAcMy4&list=PLAh-1kDtjDE2pFuAXWuI8v1ElWQ5idPhf

erexa
19.01.2018, 16:17
Վահան Տերյան

Գարնանամուտ

Քնքշաբույր ծաղկանց հրեղեն խաղով
Ժպտում են նորից անտառ ու ձորակ,
Եվ հեղեղները՝ խոսուն-սառնորակ,
Ողջունում են ինձ զվարթ ծիծաղով:

Զուգել ես նորից դաշտ, անտառ ու լեռ,
Գարու՜ն, ամեն տեղ նոր կյանք ես վառել.
Իմ սրտում էլ ես թևերդ փռել,
Իմ հոգում էլ ես հրդեհել նոր սեր:

Եվ ահա կրկին զարթ ու ջահել,
Դուրս ելա տխուր մենության բանտից.
Պայծառ աչքերդ ողջունում են ինձ.
Եվ ես չեմ կարող իմ ճիչը պահել:

Բացել ես իմ դեմ ոսկեղեն հեռուն,
Ծաղկել ես սարու՜մ, անտառու՛մ, արտու՛մ...
Ուրիշ երգեր են հնչում իմ սրտում
Ողջու՜յն քեզ, արև, ողջու՜յն քեզ, գարուն...

erexa
09.02.2018, 20:17
https://www.youtube.com/watch?v=vqDt-WSG4uE

erexa
14.02.2018, 22:10
:) :) :)


https://www.youtube.com/watch?v=7__GCBsZCJM

erexa
28.02.2018, 19:51
Երեխան միշտ ունակ է մեծերին 3 դաս տալու. նա ուրախ է առանց որևէ պատճառի, միշտ ինչ-որ բանով զբաղված է և կարողանում է ամեն գնով հասնել իր ուզածին:

Մարկ Տվեն

erexa
06.04.2018, 20:15
Արքայադուստր Albert de Broglie-ի դիմանկարը:
Հեղինակ՝ Jean-Auguste-Dominique Ingres
Մի տեսակ, շատ կատարյալ ա, նկարել:

https://i.imgur.com/fpa2Wgi.jpg

erexa
13.04.2018, 17:15
Ճգնաժամ, ճգնաժամ ու անվերջ ճգնաժամ: Դրա վերջը, նույնիսկ չի էլ երևում: Ոնց որ ձիու վրա նստած, տգն, տգն, տգն ապրելուց լինեմ... Ու թվում ա, թե ամբողջ կյանքս սենց պետք ա ապրեմ...

Ճիշտ ա, թվում:


Լավ, եթե նույնիսկ սենց եմ ապրելու, սրանից վատ թող չլինի...

Սրանից էլ, վատ եղավ:

erexa
16.06.2018, 19:18
Ոնց որ միշտ նույն մտքերը, նույն ապրումները, նույն իրավիճակն ու հոգեվիճակը... էս առումով կարելի ա ասել, ոչինչ էլ չի փոխվում ու գնում ենք այնտեղ, որտեղից, որ եկել ենք:



Էս գրառումից, երկու ամիս հետո, գնացել եմ Մոսկվա, լավ հուշեր ունեմ: Ու հետո ուրիշ փոփոխություններ եղան... (դեռ չեմ կողմնորոշվում, լավ էր, թե՞ վատ) իսկ հետո, սպասվածից էլ, կարելի ա ասել, ավելի վատ հոգեվիճակում հայտնվեցի: :(

Երկար սպասված հրաշքը վերջապես տեղի ունեցավ իմ կյանքում: Կատարյալ չի, ամեն բան իհարկե, բայց նախկինից լավ ա: Հուսով եմ, որ էդ խնդիրն այլևս երբեք չի՛ լինի իմ կյանքում: Հիմա էլ, սպասեմ հաջորդ հրաշքին:

erexa
10.10.2018, 18:50
Սիրուն են, պարում: :)


https://www.youtube.com/watch?v=NHstS9Z_39Q
:)) :)) :))


https://www.youtube.com/watch?v=9HTODFVOHCU

erexa
21.10.2018, 20:50
Վերջերս հաճախ եմ, հիշում այս գրառումը:


Նորից առավոտ է ու նորից.... Էնքան շատ բան կա, որ ,,նորից" ու ,,կրկին" է: Ու երևի այդ միապաղաղությունն է, որ կյանքը դարձնում է այսքան կարճ: Անցնում են օրերը... և ոչ մի առտառոց բան, ամեն ինչ նույնն է ու... մեկ էլ նայում ես տարեթվին ու պարզում, որ անցել է քո կյանքի՝ ևս մի երկու-երեք տարին... Անիմաստ, ոչինչ չարած, դատարկ, զուրկ նույնիսկ հիշողությունից: Բա՜աաա, հարազատներս...
Այո, հենց այդպես է, որ կա: Կանքը շատ կարճ է թվում: Եվ պատճառը այդ ,,կրկինն" ու ,,նորիցն" են:
Նորից առվոտ է: Կրկին վեր կացա տեղիցս, ու նորից գնացի աշխատանքի: Այնտեղ նորից նույն մթնոլորտն ու նույն պրոբլեմներն էին: Կրկին եկավ վերադասս ու նորից ինձ մեղադրեց վատ աշխատելու մեջ: էլի անցավ աշխատանքային օրը, նորից վեր կացա ու կրկին վերադարձա տուն: Տուն մտնելուն պես նորից միացրեցի հեռուստացույցը: Էլի մեր սերիալներն են...
Նորից առավոտ է, կրկին վեր եմ կենում տեղիցս ու...
Երևի սա է պատճառը, որ օրագիր չեմ պահել: Ամաչում եմ 265օր, 530օր, ....ու էլի 5 անգամ 265օր գրել այդ մեկ օրվա պատմությունը...
Դժբախտություն չէ, ողբերգություն է:

erexa
26.10.2018, 23:50
Ֆրանց Քսավեր Վինթերհալթերի ամենալավ աշխատանքներից մեկը: :)

https://i.imgur.com/1rHKfeF.jpg

erexa
04.04.2019, 01:00
:) :) :)


https://www.youtube.com/watch?v=gIOytoFNxOU

erexa
13.04.2019, 02:10
Quintett, Urmuli, Narnari.


https://youtu.be/lw2f235y7k0


https://youtu.be/iNfIRNNv8SY