PDA

Դիտել ողջ տարբերակը : Պարանորմալ երևույթներ



Էջեր : 1 [2] 3

Տրիբուն
29.05.2014, 00:56
Մեֆ, Լոսի ֆրիվեյների պրոբլեմներից մեկը կիմանաս. այն, որ շատ հաճախ են հանդիպում ճամփիդ ընկած պատռված ավտոդողերի մեծ ու փոքր կտորներ:

Օդանավակայանից մարդ պետք է դիմավորեմ` 110-ով ցած եմ իջնում: Ճամփաս հարաբերականորեն ազատ է, և ես գտնվում եմ ամենաձախ գծի վրա, ու հասել եմ այն տեղը, որտեղ հիմնական գծերը մնում են car pool-ի տակ:

Ու մեկ էլ մի զգացում է ծնվում մոտս, ասես մեկը ներսումս ասի, որ պետք է գծերը փոխել: Բանի տեղ չեմ դնում, կամ, ավելի ճիշտ, այլ բան եմ մտածում ու չեմ կարողանում կենտրոնանալ այս նոր մտքի վրա: Այս գլուխս թակելը կրկնվում է նորից. փոխի՛ր գիծը: Հետո` նորից: Եվս մեկ անգամ... Ու, մինչև կհասցնեի ուշքի գալ, մեկ էլ ինձ տեսնում եմ վերևից, թե ինչպես եմ ես, մեքենայիս մեջ նստած գնում 110-ով: Եվ այն պահին, երբ հասկացա, որ այդ ես եմ, որ ինձ եմ տեսնում, տեսա մի հսկայական անվադողի կտոր, ավեի շուտ, ոչ թե կտոր, այլ լրիվ անվադողը կտրված, իր ամբողջ երկարությամբ, թռչող ուղիղ դեմքիս...
Անմիջապես փոխեցի գիծս` երկու-երեք գիծ, ու գնում եմ: Բարձրացա այն մասը, որտեղ հիմնական գծերն ու car pool-ը միանում են մի բարձրության վրա: Ինձ հետ, նույն գծի վրա, մի բեռնատար է ընթանում, մի հարյուր մետր առջևումս:
Ու մեկ էլ հենց աչքիս առջև, նրանից պոկվում է այդ պատռված ավտոդողն ու, թռչելով ձախ մի երկու-երեք շարք, հարվածում է մեքենայի դեմի ապակուն:
Մեքենան անմիջապես արգելակում է այնքան կտրուկ, որ թեքվում-մտնում է կողքի գիծն ու հարվածում հարևան մեքենային: Իսկ հետևից` ևս հինգ մեքենա...

Ճիշտ այն տեղում, որտեղ, գծերը չփոխելու դեպքում, ես էի լինելու...

Կբացատրե՞ս...

Սամի էս գրածի վրա, պիտի մի հատ պարանորմալ անեգդոտ պատմեմ:

Ուրեմս մեկը ավտոյով գնում ա, մեկ էլ ներինք ձայնը ասում ա.
- Ստեղ կանգնի՛
էսի կանգնում ա
- Իջի ավտոյի դեմը փորի, կուժով ոսկի կա
էսի իջնում ա փորում ա, ոչ մի բան էլ չկա: Գալիս նստում ա ավտոն ու շարունակում ա ճանապարհը: Մի հարյուր մետրից էս ներինք ձայնը էլի ասում ա.
- ստեղ կանգնի
էսի էլի կանգնում ա
-իջի ավտոյի դեմը փորի, կուժով ոսկի կա
էսի էլի իջնում ա փորում ա, ու էլի ոչ մի բան էլ չկա: Գալիս նստում ա ավտոն ու էլի շարունակում ա ճանապարհը: Մի հարյուր մետրից էս ներինք ձայնը էլի ասում ա.
- Ստեղ կանգնի՛
էսի էլի կանգնում ա
- Իջի ավտոյի դեմը փորի, կուժով ոսկի կա
էսի էլի իջնում ա փորում ա, ու էլի ոչ մի բան էլ չկա: Գալիս նստում ա ավտոն ու էլի շարունակում ա ճանապարհը: Մի հարյուր մետրից էս ներինք ձայնը էլի ասում ա.
- Ստեղ կանգնի՛
Էսի կանգնում ա
- Իջի ավտոյի դեմը փորի, կուժով ոսկի կա
Էսի պայքարում ա ներքին ձայնի դեմ
- Չեմ իջնելու, չեմ իջնելու, չեմ իջնելու
էս ներքին ձայնը.
- Ասում եմ իջի փորի, ասում եմ իջի փորի
Վերջը, էսլի էլի իջնում ա փորում ա, մեկ էլ կուժով ոսկի ա գտնում: Գալիս ուրախ նստում ա ավոտն: Էս ներքին ձայնը ասում ա.
- Ի՞նչ արիր
էսի ասում ա.
- Բա հեսա, կուժով ոսկի եմ գտել
Ներինք ձայնը.
- Տո լա՞վ է:

Mephistopheles
29.05.2014, 01:14
դե հիմա սրան բացատրություն տուր…

ուրեմն գիշերով քշում եմ, մեկ էլ զգում եմ որ ավտոս հանգեց… դուրս եմ գալիս որ տեսնեմ ինչ ա եղել, մեկ էլ հետևից մեկն ասում ա "Մեֆ"… ինձ մեֆ մենակ ակումբում են ասում… շուռ գամ տեսնեմ մարդ չկա… ասի եևի ականջիս եկավ ու գնում եմ կապոտը բացեմ… մեկ էլ "Մե՛ֆ"… բանի տեղ չեմ դնում, բայց քանի գնում ավելի պարզ ա ասում "ՄԵ՛Ֆ" …

շուռ եկա, էլի մարդ չկա, բայց էս անգամ որ հետ գործիս գնացի որ կապոտը բացեմ, տեսնեմ դիմացս մութ/սև մի հատ հետք ա որ հետևում բան չի երևում ու ոնց որ դոշիցս բռնի ու քաշի… հետևիցս էլի "Մե՛ֆ…" բայց չեմ կարում ֆռամ ու զգում եմ որ մեկը ձեռիցս ոնց որ քաշի ու նենց ուժեղ որ եղունգները մտնում ա ձևիս մեջ…

էս վիճակով երևի մի տենց 1 րոպեի չափ մնացի ու ամեն ինչ թողեց… շվարած կանգնեցի, բան չհասկացա…

ավտոս խոդ տվի, միացավ… հուֆ… ասի ու գնացի… փախա…

հ.գ. տուն քշելուց նկատեցի որ բազկիս վրա եղունգի հետքեր էր մնացել… մեկն էլ արյուն գալու աստիճան…

դե բացատրի՛…

հիմա սրան բացատրություն տալու ե՞ք… գոնե ասեք ինչին չեք հավատում…

Mephistopheles
29.05.2014, 01:19
Միստեր Թրայբօուն… օրինակ քո հետ հեչ պարանորմալ բան չի եղե՞լ… էդքան ճամփորդում ես, օդանավով, նավով, ավտոյով… հեչ բան քո հետ չի եղե՞լ տենց… թռչող ափսե, կամ ասենք վերևից ինչ որ գերհզոր ուժ, կամ ինչ որ անհասկանալի գերբնական էներգիայի աղբյուր, կամ արտասովոր էնեռգեծիկա չես զգացե՞լ…

Chuk
29.05.2014, 01:55
հիմա սրան բացատրություն տալու ե՞ք… գոնե ասեք ինչին չեք հավատում…

Էդ հասարակ դեպք ա, մեֆիոստոֆելն էր եկել Մեֆիստոֆելի հետևից, էդ հեչ:

Տրիբուն
29.05.2014, 01:56
Միստեր Թրայբօուն… օրինակ քո հետ հեչ պարանորմալ բան չի եղե՞լ… էդքան ճամփորդում ես, օդանավով, նավով, ավտոյով… հեչ բան քո հետ չի եղե՞լ տենց… թռչող ափսե, կամ ասենք վերևից ինչ որ գերհզոր ուժ, կամ ինչ որ անհասկանալի գերբնական էներգիայի աղբյուր, կամ արտասովոր էնեռգեծիկա չես զգացե՞լ…

Ամեն անգամ ներքին ձայնս ասում ա. «տոմատի սոկ մի վերցրա, թափ ա տալու, վրետ ա շուռ գալու», մի երկու անգամ տենց էլ եղել ա:

Մի անգամ ձմեռվա կեսի բուք ու բորանին տաքսիստի պատճառով սամալյոտից ուշանում եմ: Սաղ ճամփին մտքումս ասի. «էրնեք գնամ սամալյոտն էլ ուշացած լինի»: Հորս արև, գնացի, սամալյոտը ուշացել էր:

Տրիբուն
29.05.2014, 02:02
Բայց ես վերջին երկու տարվա ամենապարանորմալ երևույթը, որ հետս տեղի ա ունենում էն ա, որ սկսել եմ խռեցնել քնելուց: Արա, ես սենց բան չունեի, Մեֆ, նոր ա սկսվել: Մեծանում եմ, ապեր ...

Մեկ-մեկ էլ գիշերները ես իմ խռոցից վեր եմ թռնում, լրիվ լուրջ, ու չեմ կողմնորշվում որտեղ եմ, նատուռի մի քանի վարկյան վախից քաքում եմ տակս:

StrangeLittleGirl
29.05.2014, 02:29
Ալֆ, գրառումդ չգիտեմ ինչու չմեջբերեց նախորդ էջից, բայց սենց պատասխանեմ, հույս ունեմ՝ կտեսնես: Նախ, չեմ կարծում, որ ընկերդ սառույցը տեսած լիներ, որովհետև ցանկացած բանական էակ երբեք սառույցի տակ չի կանգնում: Երկրորդ, տես, դու արդեն խոստովանեցիր, որ կարող ա սառույցը տեսած լինեիր: Դե դրան ավելացրու ջերմաստիճանը, այսինքն՝ որ հավանաբար նկատած կլինեիր, որ էնքան էլ ցուրտ չի, ավելացրու, որ գուցե մի քանի րոպե առաջ ուրիշ տեղ ընկնող սառույց ես տեսել ու ավելացրու էն, որ ընդհանրապես բանական մարդը սառույցի տակ չի կանգնի: Էս բոլորն իրար հետ քո ենթագիտակցականում մեծացրել ա տեսածդ սառույցի ընկնելու հավանականությունը: Ու մինչ գլխուղեղիդ կեղևն էդ ամեն ինչը կվերլուծեր ու կհասկանար (ի դեպ, կեղևը միշտ ավելի դանդաղ ա), ժամանակ չկորցնելու համար դու ընտրել ես ավելի կարևոր բան՝ զգուշացնելը, ոչ թե գիտակցելը:

Mephistopheles
29.05.2014, 02:51
Ամեն անգամ ներքին ձայնս ասում ա. «տոմատի սոկ մի վերցրա, թափ ա տալու, վրետ ա շուռ գալու», մի երկու անգամ տենց էլ եղել ա:

Մի անգամ ձմեռվա կեսի բուք ու բորանին տաքսիստի պատճառով սամալյոտից ուշանում եմ: Սաղ ճամփին մտքումս ասի. «էրնեք գնամ սամալյոտն էլ ուշացած լինի»: Հորս արև, գնացի, սամալյոտը ուշացել էր:

ըհեն… դե կարա՞ք ասեք ինչից կլներ… ինչի՞ պտի հենց Տրիբունի ուշացման ժամանակ սամալյոտն ապազդանի տար… էսի չի կարա պատահականություն ըլնի… ոնց… հենց Տրիբունն ուշանում էր բուքի պատճառով, սամալյոտն էլ պտի ապազդանի տա՞ր…

տոմատի սոկը ես կարամ բացատրեմ… քանի որ գրավիտացիան թուլանում ա օդում ու դու դա իմանալով ենթագիտակցորեն, սոկի բաժակը դնելուց մի քանի հազարերորդական վայրկյան շուտ ես բաց թողնում բաժակը գումարած սովորականից թույլ գրավիտացիան… ու պաժալստա… բաժակդ ընգնում ա

Mephistopheles
29.05.2014, 02:58
Բայց ես վերջին երկու տարվա ամենապարանորմալ երևույթը, որ հետս տեղի ա ունենում էն ա, որ սկսել եմ խռեցնել քնելուց: Արա, ես սենց բան չունեի, Մեֆ, նոր ա սկսվել: Մեծանում եմ, ապեր ...

Մեկ-մեկ էլ գիշերները ես իմ խռոցից վեր եմ թռնում, լրիվ լուրջ, ու չեմ կողմնորշվում որտեղ եմ, նատուռի մի քանի վարկյան վախից քաքում եմ տակս:

ապեր… էտի պարակատաստրոֆիկ ա… ես էլ ունեմ… դու պտի ինձ լսես… ամբողջ մեղքիս վրա ես ինձ չեմ լսում… մի աղիողորմ խռռացնել եմ խռռացնում…

բայց ասեմ, էդքան էլ վատ չի… մի քիչ էլ որ բձնաս իմ նման, էլ չես լսի ու սաղ կնգնի տեղը… պրոստը ձերոնք են մեղք… էդքան բան… բայց որ քեզ սիրում են՝ կդիմանան… բա սերը ո՞ր օրվա համար ա…

Mephistopheles
29.05.2014, 03:22
Ալֆույշ, տեսա՞ր… Բյուրը քո գյոզալ պարանորմալ երևույթը քաքմեջ արեց դրեց էն կողմ…

Sambitbaba
29.05.2014, 04:49
Սամ, հեգնանքդ հեչ տեղին չի, մի քիչ էդ ամենն ուսումնասիրի: Բարեբախտաբար, էսօր նենց հավես վարքային հետազոտություններ են արվել, որ էսպիսի լիքը բաներ են ապացուցվել չգիտակցված «հիշողությամբ»: Կարծեմ Անուկն էր վիդեոն դրել, չեմ հիշում: Ուրեմն էսպիսի հետազոտություն ա. մի քանի հզոր մասնագետի կանչում են մի հատ խանութի լոգո սարքելու, խանութի մասին մի երկու տվյալ են տալիս, էս մասնագետները նստած մի քանի ժամ տանջվում, մի հատ լոգո են սարքում: Մեկ էլ հետազոտության կազմակերպիչը, որն ունի լոգոյի սեփական տարբերակը, վերջում իրենն էլ ա ցույց տալիս: Համարյա նույն բանը, խանութի նույն անունով, մի երկու դետալ ա տարբերվում: Էստեղ Սամը կգա, կսկսի պարանորմալ երևույթներից խոսել: Բայց ոչ մի պարանորմալ բան էլ չկա. ուղղակի էդ լոգո սարքողներին որ բերում էին կոնկրետ տեղ գործն անելու, ճամփին հատուկ որոշ դետալներ էին դրել, որ գիտակցությունը չէր ֆիքսել, բայց ենթագիտակցությունը նկատել էր: Ու լոգոն սարքելուց էլ դրանք իրանց միտքն ա էկել, նկարել են:

Բյուր ջան, ես գրածներդ գիտության հաշվով բոլորովին էլ չեմ հերքում, ու ինձ թվում է, թե երբևիցէ չեմ էլ հերքել: Բայց պետք չի ուղղակի ամեն ինչի վրա նույն բացատրությունը կպցնել: Դա գիտե՞ս, թե ինչի է նման... Ոնց որ Թորիի համերգի տոմսը վերջապես ճարած լինես, բայց այդ մի տոմսով ուզենաս նրա բոլոր համերգներրին կամ աշխարհի բոլոր համերգներին գնալ:

Ինձ թվում է, որ եթե մի քիչ երկար մտածեմ քո առաջարկած գիտության մասին, երևի նույնիսկ վիրավորվեմ էլ նրա համար:
Ոնց որ, օրինակ, նկարչությունը` չգիտեմ, քեզ համար այն գիտությու՞ն է, թե՞ ոչ, - ասի. "Ժողովուրդ, այս աշխարհը գունավոր է, այն կազմված է կարմիր ու կապույտ գույներից":

Ներիր, խնդրում եմ ու մի նեղացիր, բայց առաջարկածդ գիտությունն այս նկարչության կերպ է փորձում ինձ մատուցել աշխարհի հարստությունները:

Sambitbaba
29.05.2014, 04:54
Սամ, Բյուրի բացատրության մեջ ռիզն կա, կուսեցիս ահագին բոյով էր ու իր դեմքին նայելու համար, իսկ ես գրեթե միշտ նայում եմ զրուցակցիս դեմքին, պետք է հայացքս վեր բարձրացնեի, այդ պահին էլ կտեսնեի, որ սառույցը պոկվում է: Ուղղակի մի անտրամաբանություն մնում է՝ սառուցն ընկավ իմ անհանգստությունից մոտ մեկ-մեկուկես րոպե հետո, այսինքն իրականում մենք գիտեինք երկուսս էլ, որ սառույցը կա, բայց չէինք մտածում, որ կպոկվի ու կընկնի: Այսինքն եթե անգամ ընկնելու պահը ֆիքսել էի էլ, ոնց կարող էր այդքան ուշ ընկնել, էլի մնում է անտրամաբանական:

Հ.Գ. Մեֆ, ինչ վերավերում է տելեպատիային, շատ պուճուր տարիքից իմ մոտ ժամանակ առ ժամանակ նման աննորմալ երևույթներ անկանոն պարբերությամբ հայտնվում, անհետանում են :)

Սիրելի Ալֆա ջան, ե՞րբ ես վերջապես դադարելու նահանջել քո ճշմարտություններից...:(

Sambitbaba
29.05.2014, 05:01
Էդ հասարակ դեպք ա, մեֆիոստոֆելն էր եկել Մեֆիստոֆելի հետևից, էդ հեչ:

Ես էլ էի մոտավորապես էդ կարծիքին, Չուկ ջան, բայց Մեֆն ասաց, նարդի խաղալ չի սիրում:

Դե, էն եկողն էլ աել է. "Թու՜, ես քո հայ ասողի", - ու գնացել: Էլ ի՞նչ բացատրություն...

Վիշապ
29.05.2014, 11:49
1. Մի անգամ բումերանգաձև արծաթագույն բան եմ տեսել` անձայն սահում էր երկնքում (շատ բարձր չէ), հետո անհայտացավ, երկար մտածում էի, որ դա ինքնաթիռ չէր… ։Ճ
2. Պատանի ժամանակ գյուղի խոհանոցում մեծահասակները խոսում էին, ես խոհանոց մտնելիս տարօրինակ բան զգացի, երեսս թեքեցի փոքրիկ մետաղափայլ գունդ եմ տեսնում սենյակում օդի մեջ կանգնած, գունդը կարծես հայացքիցս փախչելով սահում մտնում է պատի մեջ… Այնքան իրական թվաց, ես շշմած ձայն չհանեցի, հետո չպատմեցի ոչ ոքի…
3. Մի ամառային կիրակի ուշ երեկոյան մեր փողոցի հարևաններից մեկը զանգում է ինձ, թե դու հեռադիտակ ունեիր չէ՞, վերցրու շտապ արի այսինչ տեղը… Լուրջ մարդ էր դրա համար լուրջ ընդունեցի, իսկույն վերցրի «հեռադիտակս» որն իրականում թնդանոթի օպտիկական նշանոց էր ու խոշորացնում էր երևի թե մի 6 անգամ (համենայն դեպս օբյեկտիվը թույլ էր տալիս շատ ավելի պայծառ տեսնել) ու գնացի ասած տեղը որտեղ արդեն մի խումբ մարդիկ հավաքված ոգևորված նայում էին Երևանից Սևան ճանապարասզբում մի հատ սև փոքր սար կա, կիմանաք, որի վրա գրեթե խոտ չի աճում, այ դրա վրա եռակնյունաձև կանաչ լույսեր էին որոնք շարժվում էին դես ու դեն, իմ «հեռադիտակը» առանձնապես չօգնեց մթության մեջ բացի լույսերից էլի ինչ որ բան նշմարելու, հետո այդ եռանկյունիները մեկը մյուսի հետևից չքվեցին… այդ օրերին ինչ որ կտրուկ թեժացել էին այլմոլորակայինների թեմաները, էլի մարդիկ ինչ–որ բաներ էին տեսել կամ «տեսել»…
4. Տատս հանգչելիս երբ հոգին ավանդում է, այդ պահին սենյակի բոլոր լույսերը իրենք իրենց հանկարծակի վառվում են… Տան անդամները բոլորը տատիս մոտ են լինում ու անջատիչի մոտ մարդ չի լինում… Ես այնտեղ չեմ եղել, բայց ականատեսները միաձայն դա են պնդում։
5. Երկու երազ որոնք հիշել եմ ու երևի երբեք չեմ մոռանա, որովհետև տպավորիչ էին, գունավոր էին ու շատ իրական` մեկը ես քարանձավում կռվում էի ինչ որ փռչոտի հետ, փռչոտն ինձ գետին տապալեց ու արդեն ինձ սատկացնում էր, փռչոտի հետևից մեկը` փռչոտ մի կին քարով հագցրեց հակառակորդիս գլխին, հակառակորդս ընկավ… ինչ–որ բան ինձ հուշեց, որ այդ կնոջ համար էինք կռվում, ու նկատեցի, որ ես էլ փռչոտի մեկն եմ։ (Իրական կյանքում երբեք կնոջ կամ աղջկա համար կռվելիս ինձ չեմ պատկերացնում ։Ճ )
Մյուսը` մթնշաղ է, ապակեպատ վերելակով երկար վեր ենք բարձրանում ինչ–որ խորը ձորի եզրով, դիմացը` ձորի մյուս կողմում հսկայական սար է, սարի փեշին սփռված լույսեր են, ես գիտեմ որ դա քաղաք է, չնայած նման չի մեր պատկերացրած քաղաքներին, գիտեմ (կամ ինչ–որ մեկը հուշում է) սարի բարձրությունը` 518 կիլոմետր… հավասարվեցինք քաղաքի բարձրությանը ու հանկարծակի տեղափոխվեցի այլ ապակեպատ սարքի մեջ, որը սահեց դեպի քաղաք։ Ափսոս ես արթնացա, իսկ իմ մյուս եսը երևի քաղաք հասավ… Իմ մոտ տպավորություն է, թե ես շատ լավ գիտեի թե քաղաքի, թե սարի անունները, նաև գիտեի թե որտեղ եմ…
Երազները առհասարակ հետաքրքիր երևույթներ են։

CactuSoul
29.05.2014, 12:11
Էն որ ասում էի՝ մանր-մունր պարանորմալ բաներ բավականին հաճախ են լինում իմ կյանքում, է՞։ Երեկ էլ ըտենց մի բան եղավ։
Հողով ծաղիկը զրխկաց գետնին։ Սկսենք նրանից, որ ես տանը մենակ էի ու չեմ զգացել, որ կպած լինեմ դրան, էն էլ բավականաչափ ուժով, որ ընկնի։ Բայց էդ հեչ, կարող ա ուղղակի չեմ զգացել։ Ծաղիկի տակ էլ սովորական, հասարակ ապակե ափսե էր։ Ափսեի ու մետլախապատ հատակի բախման ձայնն այնքան ուժեղ էր, որ թվաց՝ շենքը ցնցվեց։ Բայց ափսեին ոչինչ չեղավ։ Ծաղկամանը շուռ էր եկել, հողը միջից թափվել, խեղճ ծաղիկը չռփվել հատակին․․․ Վերցրի, հողը տեղը լցրեցի, ծաղիկն էլ մեջը դրեցի։ Ոչ ոք չէր կարող ասել, որ կես րոպե առաջ էդ նույն ծաղիկն էդքան խղճալի վիճակում էր։ Ինքն էլ նուրբ տերևներ ունի ու երկար փշեր։ Ոչ մի տերև չէր վնասվել, ոչ մի փուշ չէր կոտրվել կամ ծռվել։ Զարմանում եմ՝ էդ դեպքում ոնց էր էդպես տպկվել հատակին, ախր 4 կողմն էդ փշերն են, պիտի խանգարեին․․․

Մի անգամ էլ ապակե բաժակս 3-րդ հարկի պատուհանից ներքև է ընկել ու ոչ մի վնասվածք։ Ընդ որում քամին պատուհանի փեղկով տվել էր, պատուհանագոգին դրված բաժակս գցել ներքև։ Ես էլ նայում եմ՝ ո՞ւր ա բաժակս, նոր էստեղ էր ախր :D Ու էդ պահին մաքուր չէր, պիտի լվանայի, այսինքն ավելի աբսուրդ էր դառնում էն աբսուրդ միտքը, թե ինչ-որ ուրիշ մեկը վերցրած կլինի :D
Բայց իրոք հրաշք էր, որ չէր կոտրվել, ոչ էլ նույնիսկ ճաքել, սկի ծերը չէր թռել։

Մի անգամ էլ ինչ-որ եկեղեցական տոն էր, հեռուստացույցով պատարագ էին ցույց տալիս ուղիղ եթերում, մեկ էլ տունը խունկի բույրով լցվեց։ Ու դա ինձ չի թվացել, որովհետև մամայի հետ էի, ու ինքն էլ էր զգում։ Թույլ չէր, ինտենսիվ բույր էր։

Ջահել տարիներիս, երբ BackStreet Boys շատ էի սիրում, ռադիո «Վանն» էլ դեռ փորձնական եթերում էր, հաճախ էր իրենց երգերից դնում։ Ես էլ փորձում էի բաց չթողնել, քանի որ նոր երգերից էին դնում, որոնք ես չունեի։ Մի քանի playlist ունեին, բոլորի հերթականությունն արդեն անգիր գիտեի։
Մի անգամ ռադիոն միացված չէր, մեկ էլ մեջս տագնապ ա մտնում, ինձ թվում ա՝ "Don't Want You Back"-ն ա հիմա գնում ռադիոյով, իսկ ես բաց եմ թողնում։ Ու մտքումս գնում ա երգը։ Վազում-միացնում եմ ռադիոն․ հենց էդ երգն ա եթերում ու հենց էն մասից, որ մտքումս հնչում էր։

StrangeLittleGirl
29.05.2014, 12:16
Բյուր ջան, ես գրածներդ գիտության հաշվով բոլորովին էլ չեմ հերքում, ու ինձ թվում է, թե երբևիցէ չեմ էլ հերքել: Բայց պետք չի ուղղակի ամեն ինչի վրա նույն բացատրությունը կպցնել: Դա գիտե՞ս, թե ինչի է նման... Ոնց որ Թորիի համերգի տոմսը վերջապես ճարած լինես, բայց այդ մի տոմսով ուզենաս նրա բոլոր համերգներրին կամ աշխարհի բոլոր համերգներին գնալ:

Ինձ թվում է, որ եթե մի քիչ երկար մտածեմ քո առաջարկած գիտության մասին, երևի նույնիսկ վիրավորվեմ էլ նրա համար:
Ոնց որ, օրինակ, նկարչությունը` չգիտեմ, քեզ համար այն գիտությու՞ն է, թե՞ ոչ, - ասի. "Ժողովուրդ, այս աշխարհը գունավոր է, այն կազմված է կարմիր ու կապույտ գույներից":

Ներիր, խնդրում եմ ու մի նեղացիր, բայց առաջարկածդ գիտությունն այս նկարչության կերպ է փորձում ինձ մատուցել աշխարհի հարստությունները:
Սամ, հեչ նման չի դրան: Երբ մի բանի համար ունես պարզ, ապացուցված, հավաստի գիտական բացատրություն, կարա՞ս բացատրես, թե ինչու պիտի ընկնես սարուձոր ու այլ բացատրություն փնտրես: Եթե չլիներ բացատրություն, ուրիշ բան, բայց կոնկրետ էս դեպքում կա:

ivy
29.05.2014, 13:53
Պարանորմալ երևույթները «հավատալու ու չհավատալու» թեմա չի։ Ու էնպես չի, որ բանավեճի մի կողմում գիտության մարդիկ պիտի հայտնվեն, մյուս կողմում՝ սնահավատները։
Էդպես չի։
Ինձ թվում է, ոչ մեկիս համար էլ գաղտնիք չի, որ մարդկությունը դեռ շատ ու շատ բաների պատասխաններ չունի, որ կյանքն ու տիեզերքը դեռ մեծ մասամբ չբացահայտված գաղտնիք է մեզ համար։ Որտեղից ենք մենք հայտնվել, ինչի համար, ուր ենք գնում, մենակ ենք ամբողջ տիեզերքում, թե չէ։ Եթե չէ, ապա ովքեր կամ ինչեր կան մեր շուրջը։ Էսպիսի հարյուրավոր բաց հարցեր կան։
Մենք չունենք պատասխաններ, ու դրա համար էլ լիքը բաներ, որոնք կատարվում են մեզ հետ ու մեր շուրջը անհասկանալի են մեզ համար, մեր բացահայտած նորմաներից դեռևս դուրս են, և դրանով՝ «պարանորմալ»։ Էդ ամեն իհարկե ունի բացատրություն, սակայն մարդկության զարգացումը դեռ չի հասել նրան, որ կարողանա տալ էդ ամենին ճշգրիտ պատասխաններ։
Իսկ ասել, որ անսովոր ու անհասկանալի ոչ մի բան էլ երբևէ չի կատարվում, դա ոչ այլ ինչ է, քան մտածել, որ մենք արդեն հասել ենք էնպիսի բանականության, որ մեր համար էլ անհասկանալի բաներ չկան էս աշխարհում։ Ինչն ինքն իրենով առնվազն աբսուրդային համոզմունք է։

Skeptic
29.05.2014, 19:05
Այվ, էնքան էլ համաձայն չեմ. իհարկե, չբացահայտված ու չհետազոտված շատ երևույթներ կան, բայց փորձը ցույց ա տալիս, որ էդ "պարանորմալ" դեպքերի մեծամասնությունը շատ հանգիստ ենթարկվում են նորմալ, գիտական բացատրության: Էստեղ խնդիրը տեղեկացվածության աստիճանն ա: Կարող ա մի քիչ կոպիտ անալոգիա ստացվի, բայց նման զգացում ունեցած ու դրա վրա զարմացած մարդկանց մեծ մասի ու առաջին անգամ հեռուստացույց (համակարգիչ, բջջային հեռախոս և այլն) տեսած քարեդարյան մարդու միջև կարելի ա որոշ զուգահեռներ տանել: Գիտնականները կամ, թեկուզ, էնտուզիաստները որոշակի երևույթն ուսումնասիրել են, ու դրա դրսևորումները իրանց համար հանելուկ չեն:

ivy
29.05.2014, 19:32
Օրինակ՝ տելեպատիան կամ իրականացվող երազները ո՞նց են բացատրվում։ Դրանց միակ բացատրությունը ժխտումն է։
Մնացած բոլոր բացատրությունները «գիտականից» դուրս են։
Ու հարցը գիտականն ու չգիտականն էլ չի, այլ էն, որ ոչ մի կողմն էլ իրականում պատասխան չունի։

Alphaone
29.05.2014, 19:54
Ալֆ, գրառումդ չգիտեմ ինչու չմեջբերեց նախորդ էջից, բայց սենց պատասխանեմ, հույս ունեմ՝ կտեսնես: Նախ, չեմ կարծում, որ ընկերդ սառույցը տեսած լիներ, որովհետև ցանկացած բանական էակ երբեք սառույցի տակ չի կանգնում: Երկրորդ, տես, դու արդեն խոստովանեցիր, որ կարող ա սառույցը տեսած լինեիր: Դե դրան ավելացրու ջերմաստիճանը, այսինքն՝ որ հավանաբար նկատած կլինեիր, որ էնքան էլ ցուրտ չի, ավելացրու, որ գուցե մի քանի րոպե առաջ ուրիշ տեղ ընկնող սառույց ես տեսել ու ավելացրու էն, որ ընդհանրապես բանական մարդը սառույցի տակ չի կանգնի: Էս բոլորն իրար հետ քո ենթագիտակցականում մեծացրել ա տեսածդ սառույցի ընկնելու հավանականությունը: Ու մինչ գլխուղեղիդ կեղևն էդ ամեն ինչը կվերլուծեր ու կհասկանար (ի դեպ, կեղևը միշտ ավելի դանդաղ ա), ժամանակ չկորցնելու համար դու ընտրել ես ավելի կարևոր բան՝ զգուշացնելը, ոչ թե գիտակցելը:

Բյուր, էսօր հայրիկիս հետ քննարկեցինք, համարյա նույն բառերով նույն բանն էր ասում :D

Sambitbaba
29.05.2014, 20:10
Օրինակ՝ տելեպատիան կամ իրականացվող երազները ո՞նց են բացատրվում։ Դրանց միակ բացատրությունը ժխտումն է։
Մնացած բոլոր բացատրությունները «գիտականից» դուրս են։
Ու հարցը գիտականն ու չգիտականն էլ չի, այլ էն, որ ոչ մի կողմն էլ իրականում պատասխան չունի։

Այվ ջան, ինձ թվում է, կարելի է համաձայնվել Սկեպտիկի ասածի հետ, բայց որոշելով ընդունել նաև, որ եթե դեպքին ոչ գիտական բացատրություն է տրվում և այն չի ընդունվում "գիտության" կողմից, ուրեմն դա էլ հնարավոր է դիտարկել քարե դարի և ասօրվա համեմատությամբ, բայց "այսօրը" դնելով քարե դարի տեղը...

Alphaone
29.05.2014, 21:34
Ուսանողական տարիների միստիցիզմներից :)

Տխուր-տրտում իրավաբանական տարիներն էին, որ համալսարան սպանելով էին ուղարկում: Գրքերն ինձ հարկավոր չէին, հանգիստ աջուձախ էի անում: Կարծեմ երրորդ կուրսում էր, ընկերուհուս գիրք տվեցի ու ահագին ժամանակ չէր վերադարձնում. ինքը հետո տարեկետում վերցրեց ու իրար մոտ մի տարի չէինք հանդիպել: Տալուց հետո արդեն նույն առարկան ավելի խորացված անցնում էինք ու գրքի կարիքը չափազանց զգացվում էր: Լիլի համարը, բնականաբար, կորցրել էի մոտ մեկ տարի առաջ հին հեռախոսիս հետ: Այնուամենայնիվ փնտրեցի հեռախոսիս մեջ ու բնական է՝ չգտա: հաջորդ օրը գնացի համալսարան, տեսնեմ դռան մոտ կանգնած է գիրքը ձեռքին ու անկապ ժպտում է.
- Լի՞լ, էս ո՞ր մոլորակներում ես եղել, ու՞ր ես կորել,- հարցնում եմ:
- Գժուկս (ինքն ինձ էսպես էր դիմում) էս էն գիրդ ա որ երեկ զանգեցիր, ուզեցիր, կներես որ էսքան երկար ժամանակ պահեցի, վերցրու, ես վազեմ, շատապում եմ, հետո կխոսենք,- ասեց ու գնաց:
Հետո նորից նայում եմ հեռախոսիս մեջ, բայց իրա համար տենց էլ չկա, նոր հեռախոս էր ու շատերի համարը չունեի, հատկապես իրենը, որ մի տարու չափ կորել էր, չէինք հանդիպել:
Հա, ի դեպ, այլմոլորակայինների մատը խառը չի, ես հետո իրենց հարցրեցի :))

Mephistopheles
29.05.2014, 21:39
օքեյ, լավ, ես մի հատ էլ եմ բան պատմելու… տեսնեմ սրան ինչ կասեք…

Նոր էի Լոս Անջելես եկել կարծեմ մի տայրի էր… լավ չեմ հիշում… բայց, դեպքերը մոռանալու բան չեն... որոշել էինք ընգերներով մի-մի շիշ պիվա վերցնել, լճափին լուսաբաց դիմավորել… ԼԱ-ի հյուսիսում մի հատ լավ լիճ կա… խախանդ… հավես… Թե ոնց հերթով քնեցինք, չեմ կարող ասել, բայց գիշերն ահավոր վառ երազ տեսա… կարմիր ներքնազգեստով ու սև, թափանցիկ կտորից երկար հագուստով(եղած-չեղած մի հաշիվ) կնիկ էր… Մոտեցավ… սկսեց մազերիս հետ խաղալ… պիվես վերցրեց, մինչև վերջ խմեց, գլուխը դրեց ուսիս ու քնեց… Շունչը զզվելի ճահիճի հոտ ուներ… զզվանքով մի կողմ քաշվեցի, տեսա լիքը տենց կնիկներ են մոտենում, ինչ-որ մեկը թևի տակից մանգաղ (էն սովետի մանգաղը) հանեց… վազեցի ու թռա լիճն ու արթնացա… սելաֆի պես էլ անձրև էր գալիս… լրիվ թրջվել էի:
Քիչ հետո որդեն ծածկի տակ ցրտից դողալով երազս սկսեցի պատմել… իրար ընդհատելով պատմածս շարունակեցին, 4 հոգով նույն բանն էինք տեսել երազում…

պաժալստա…

Alphaone
29.05.2014, 22:24
օքեյ, լավ, ես մի հատ էլ եմ բան պատմելու… տեսնեմ սրան ինչ կասեք…

Նոր էի Լոս Անջելես եկել կարծեմ մի տայրի էր… լավ չեմ հիշում… բայց, դեպքերը մոռանալու բան չեն... որոշել էինք ընգերներով մի-մի շիշ պիվա վերցնել, լճափին լուսաբաց դիմավորել… ԼԱ-ի հյուսիսում մի հատ լավ լիճ կա… խախանդ… հավես… Թե ոնց հերթով քնեցինք, չեմ կարող ասել, բայց գիշերն ահավոր վառ երազ տեսա… կարմիր ներքնազգեստով ու սև, թափանցիկ կտորից երկար հագուստով(եղած-չեղած մի հաշիվ) կնիկ էր… Մոտեցավ… սկսեց մազերիս հետ խաղալ… պիվես վերցրեց, մինչև վերջ խմեց, գլուխը դրեց ուսիս ու քնեց… Շունչը զզվելի ճահիճի հոտ ուներ… զզվանքով մի կողմ քաշվեցի, տեսա լիքը տենց կնիկներ են մոտենում, ինչ-որ մեկը թևի տակից մանգաղ (էն սովետի մանգաղը) հանեց… վազեցի ու թռա լիճն ու արթնացա… սելաֆի պես էլ անձրև էր գալիս… լրիվ թրջվել էի:
Քիչ հետո որդեն ծածկի տակ ցրտից դողալով երազս սկսեցի պատմել… իրար ընդհատելով պատմածս շարունակեցին, 4 հոգով նույն բանն էինք տեսել երազում…

պաժալստա…

չեմ հավատում :)

Mephistopheles
29.05.2014, 22:26
չեմ հավատում :)

բայ ինչի՞… ի՞նչ կա չհավատալու… չի կարա՞ տենց բան լինի… թե՞ ես եմ ասում դրա համար…

insider
29.05.2014, 22:29
Մի դեպք էլ ես պատմեմ իմ բանակային արկածներից: Չգիտեմ ինչքանով է պարանորմալ, մոտ 15 տարի է անցել, բայց դեռ հիշում եմ ու երբեք չեմ մոռանա:

Ցուրտ էր: Գիշերային հերթափոխի ժամանակ մեր վաշտը թվով վեց պոստ էր պահում: Դրանցից հինգը մարտական էին համարվում, մեկը` ոչ մարտական: Ոչ մարտական ասելով էտ ծանր ավտոմատը ձեռքդ էր, բայց փամփուշտ չէին տալիս: Իմաստը մինչև հիմա էլ չեմ հասկացել, իրենք էլ չէին կարողանում բացատրել: Իմ ոչ մարտական պոստը կպած էր մարատկաններից մեկին: Դե երկու ժամվա ընթացքում երկու ժամապահներով պտտվում, մեկ մեկ էլ կանգնում խոսում էինք, ծխում: Զորամասի ու իմ պոստի պատից այն կողմ լքված բազմահարկ մի շինություն կար: Հավքն իր թևքով, օձն իր պորտով ընդեղ չէր մտնում: Զորամասի սյունով լույսերից մեկը կիսով չափ էտ շինության վրա էր:

Հենց հերթափոխի սկզբից միամիտ ինչ որ բան եմ նկատում, որ շինության երկրորդ հարկի պատուհաններից մեկից մեկն անթարթ հայացքով ինձ է նայում: Գլուխն էր միայն երևում, մարդանման էր, բայց տձև: Ձայն չէր լսվում, բայց էտ մռութանման գլխին որ նայում էի ոնց որ բերանը շարժելով ինչ որ բան բարբաջեր: Մտածեցի աչքիս է երևում: Հետո մի շրջան պտտվեցի, նորից նայեցի, բայց չէ, նայում էր, դիրքն էլ փոխել էր: Հետո չքվեց: Լսում եմ ոտնաձայներ: Հստակ: Սթափվեցի: Բարձր ձյան տվեցի մարտականի ժամապահին: Պատմեցի: Չհավատաց: Նորից սկսեցինք շրջել: Հայտնվեց ուրիշ պատուհանի մոտ: Նշմարում էի դեմքը` մի տեսակ լկտի ժպիտով ինձ էր նայում: Հետո էլի չքվեց ու էլի լսեցի ոտնաձայներ: Հազար ու մի բան անցավ մտքովս:

Արդեն մոտ մեկ ժամ նման ձևով <խաղացնում> էր ինձ, նյարդերս տեղի տվեցին: Վախից ու նյարդային վիճակից, ձեռքիս ափերը քրտնել էին ու սառել: Ամենասարսափելին այն էր, որ, այդ վիճակիս, ինչ որ ուժ ձգում էր ինձ դեպի պատը, որ մոտենամ` առանց աչքս կտրելու պատուհանից: Զգում էի, որ կորցնում եմ ռեալ մտածելու ունակությունս ու չէի տիրապետում իրավիճակին: Նորից կանչեցի մարտականի ժամապահին: Խառնված էի, արագ-մարագ պատմեցի: Էլի չհավատաց: Խնդրեցի մոտի ազատ փամփշտակալը փամփուշտներով ինձ տա: Վախեցավ, չտվեց: Այդ պահին նորից հստակ լսվեցին ոտնաձայներ կամաց-կամաց մարելով` կարծես փախչում էր պատի տակով: Մյուս ժամապահն էլ լսեց: Վեր հանեց ավտոմատը, լիցքավորեց, ապահովիչը բացեց ու վախից ուղիղ վրաս պահեց: Պառկեցի ու գլորվեցի այն կողմ, որ հիմարը վախից չկրակի վրաս: Մինչև հանդարտվեց, ծխեցինք նորից անցանք շրջելու: Ոտնաձայները չկաին: Շինությանը վախից էլ չէի նայում: Արդեն հերթափոխը հանձնելու ժամանակն էր: Պահակապետը եկավ նոր հերթափոխի հետ: Նոր ժամապահին հանձնեցի պոստը ու շրջվեցի: Նույն լկտի ժպիտով ուրիշ պատուհանից ինձ էր նայում: Էլ ձայն չհանեցի ու լուռ հասա մինչև պահակատուն:

Երկու տարվա մեջ այդ պոստին ու ոչ միան մի հարյուր անգամ կանգնել եմ ու նման բանի մինչ այդ ու հետո էլ երբեք չեմ հանդիպել: Երազներ չեմ տեսնում, բայց դրա ճղճիմ դեմքը միշտ աչքիս առաջ գալիս է:

Mephistopheles
29.05.2014, 22:58
Ուլուանա, ՍտռենջԼիթըլԳըրլ… դե ասեք… կարա՞ք բացատրեք… աչքաթող մի արեք…

StrangeLittleGirl
29.05.2014, 23:02
Օրինակ՝ տելեպատիան կամ իրականացվող երազները ո՞նց են բացատրվում։ Դրանց միակ բացատրությունը ժխտումն է։
Մնացած բոլոր բացատրությունները «գիտականից» դուրս են։
Ու հարցը գիտականն ու չգիտականն էլ չի, այլ էն, որ ոչ մի կողմն էլ իրականում պատասխան չունի։
Ռիփ, իրականացող երազների մասին հետազոտության մասին մի քանի էջ էն կողմ գրել եմ: Կան մարդիկ, որոնք հակված են իրականացող երազներ տեսնելու: Հավաքել են էդ մարդկանց, խնդրել, որ իրենց երազներն ամեն օր տեսնելուց հետո գրի առնեն: Մարդիկ գրի են առել, ինչի արդյունքում երազներն այլևս իրականացող չեն եղել: Ու էստեղ ստացվում ա մի բան. ավելի շատ ոչ թե երազներն են իրականացող, այլ իրականում կատարվածը հարմարեցվել են երազներին:

Էս երևույթներից շատերն ավելի շուտ իրադարձությունների հերթականության խախտման արդյունք են: Շատ ժամանակ արդեն կատարվածից հետո մեզ թվում ա, թե մենք նախապես «զգացել ենք»: Մյուս կողմից, հաճախ նման երևույթները պարանորմալ անվանելով մենք ինքներս մեզ ուղղակի թերագնահատում ենք:

Էս վերջերս բլոգս էի փորփրում, լիքը հին գրառումներ կարդացի ապագայի մասին, որոնք էնքան ճշգրտորեն են իրականացել, որ կարելի էր մտնել էս թեմա ու հանգիստ գրառում անել: Բայց միամտություն կլիներ դրանք պարանորմալ անվանելը: Ուղղակի ես ինձ ու ինձ շրջապատող աշխարհը շատ լավ եմ ճանաչում: Էդ բոլորը համադրելով կարելի է ստանալ ապագայի ինչ-որ պատկեր, որը տարիներ առաջ կարող էր ուղղակի խոսակցություն լինել, իսկ էսօր իրականություն:


Բյուր, էսօր հայրիկիս հետ քննարկեցինք, համարյա նույն բառերով նույն բանն էր ասում :D

Դե խելոք մարդ ա հայրիկդ :)

Chuk
29.05.2014, 23:04
Մեֆ, շարունակում եմ պնդել քո մասին նախկինում ասածս. դու պետք է փորձես գրական ստեղծագործություն գրել: Վստահ եմ, որ քո մոտ լավ է ստացվելու:

StrangeLittleGirl
29.05.2014, 23:05
օքեյ, լավ, ես մի հատ էլ եմ բան պատմելու… տեսնեմ սրան ինչ կասեք…

Նոր էի Լոս Անջելես եկել կարծեմ մի տայրի էր… լավ չեմ հիշում… բայց, դեպքերը մոռանալու բան չեն... որոշել էինք ընգերներով մի-մի շիշ պիվա վերցնել, լճափին լուսաբաց դիմավորել… ԼԱ-ի հյուսիսում մի հատ լավ լիճ կա… խախանդ… հավես… Թե ոնց հերթով քնեցինք, չեմ կարող ասել, բայց գիշերն ահավոր վառ երազ տեսա… կարմիր ներքնազգեստով ու սև, թափանցիկ կտորից երկար հագուստով(եղած-չեղած մի հաշիվ) կնիկ էր… Մոտեցավ… սկսեց մազերիս հետ խաղալ… պիվես վերցրեց, մինչև վերջ խմեց, գլուխը դրեց ուսիս ու քնեց… Շունչը զզվելի ճահիճի հոտ ուներ… զզվանքով մի կողմ քաշվեցի, տեսա լիքը տենց կնիկներ են մոտենում, ինչ-որ մեկը թևի տակից մանգաղ (էն սովետի մանգաղը) հանեց… վազեցի ու թռա լիճն ու արթնացա… սելաֆի պես էլ անձրև էր գալիս… լրիվ թրջվել էի:
Քիչ հետո որդեն ծածկի տակ ցրտից դողալով երազս սկսեցի պատմել… իրար ընդհատելով պատմածս շարունակեցին, 4 հոգով նույն բանն էինք տեսել երազում…

պաժալստա…

Էս մեկն ավելի լավ ստացվեց :))
Դուք հաստատ խմելուց նմանատիպ մի կնոջ եք մի տեղ տեսել:

Mephistopheles
29.05.2014, 23:06
Մեֆ, շարունակում եմ պնդել քո մասին նախկինում ասածս. դու պետք է փորձես գրական ստեղծագործություն գրել: Վստահ եմ, որ քո մոտ լավ է ստացվելու:

ես լինեի քո փոխարեն չէի պնդի Չուկ ջան… ազնվորեն… իրական դեպք եմ ասում… բայց քանի որ քո փոխարեն չեմ կարող ես վստահ սխալ պնդում անել…

Mephistopheles
29.05.2014, 23:07
Էս մեկն ավելի լավ ստացվեց :))
Դուք հաստատ խմելուց նմանատիպ մի կնոջ եք մի տեղ տեսել:

հա՞ որ… չես հավատու՞մ… մենակ պիվա ենք խմել, էն էլ էդքան շատ չէ…

Chuk
29.05.2014, 23:08
ես լինեի քո փոխարեն չէի պնդի Չուկ ջան… ազնվորեն… իրական դեպք եմ ասում… բայց քանի որ քո փոխարեն չեմ կարող ես վստահ սխալ պնդում անել…

Ես հավատում եմ, որ իրական ա, ու էդ ավելի լավ ա: Երբ իրականությունն ես գեղարվեստորեն նկարագրում, պատմվածք սարքում, հաճախ շատ ավելի հետաքրքիր ա լինում: Էնպես որ շարունակում եմ պնդել:

Mephistopheles
29.05.2014, 23:09
Ես հավատում եմ, որ իրական ա, ու էդ ավելի լավ ա: Երբ իրականությունն ես գեղարվեստորեն նկարագրում, պատմվածք սարքում, հաճախ շատ ավելի հետաքրքիր ա լինում: Էնպես որ շարունակում եմ պնդել:

օքեյ… you're the boss… դու պարանորմալ դեպքերին հավատում ե՞ս Չուկ… եթե չես հավատում, դու սրան ի՞նչ բացատրություն կտաս… գիտեմ չես հավատում…

Բյուրի կարծիքն էլ եմ ուզում լսել…

Chuk
29.05.2014, 23:11
օքեյ… you're the boss… դու պարանորմալ դեպքերին հավատում ե՞ս Չուկ… եթե չես հավատում, դու սրան ի՞նչ բացատրություն կտաս… գիտեմ չես հավատում…

Բյուրի կարծիքն էլ եմ ուզում լսել…

Նայած հավատալ ասելով ինչ ես հասկանում: Ես համարում եմ, որ ցանկացած երևույթի կարելի է բացատրություն տալ: Բայց նաև գիտեմ, որ թեկուզ մեկն ինձ հետ եղել են դեպքեր, պատահարներ, որոնց բացատրությունը ես չեմ գտել: Քանի դեռ չեմ գտել, դրանք պարանորմալ են:

Mephistopheles
29.05.2014, 23:13
Նայած հավատալ ասելով ինչ ես հասկանում: Ես համարում եմ, որ ցանկացած երևույթի կարելի է բացատրություն տալ: Բայց նաև գիտեմ, որ թեկուզ մեկն ինձ հետ եղել են դեպքեր, պատահարներ, որոնց բացատրությունը ես չեմ գտել: Քանի դեռ չեմ գտել, դրանք պարանորմալ են:

Շատ բարի… դե հիմա դու իմ գրածին ի՞նչ բացատրություն կտաս, առանց հեգնելու… ինչու՞ չես փորձում մեկնաբանել…

StrangeLittleGirl
29.05.2014, 23:18
հա՞ որ… չես հավատու՞մ… մենակ պիվա ենք խմել, էն էլ էդքան շատ չէ…

Դե սրա մասին չեմ կարա ասեմ՝ հորինում ես: Իսկ էն նախորդ պատմությունդ ակնհայտ էր, որ հորինվածք ա:
Ինչ վերաբերում ա բացատրություններին, ապա կարելի ա ուրիշ կողմից գալ. ինչների՞դ էր պետք, որ բոլորդ նույն երազը տեսնեիք:

Chuk
29.05.2014, 23:19
Շատ բարի… դե հիմա դու իմ գրածին ի՞նչ բացատրություն կտաս, առանց հեգնելու… ինչու՞ չես փորձում մեկնաբանել…

- Երբ քնած եք եղել, ընկերներից մեկը կիսաբարձր պատմություն է պատմել, որը ձեր երազները շեղել է մի ուղղությամբ:
- Առաջինը պատմել է, օրինակ՝ դու, մյուսները ֆռռացել են վրան, թե իրենք էլ են նույնը տեսել:
- Մինչ դա ինչ-որ պատմություն եք լսել, կամ կինո տեսել, տպավորվել եք, ապա էդ մոտիվներով նմանատիպ երազներ տեսել:
- Իսկապես կարմիր շորերով աղջիկ է եղել, դուք հարբած ու կիսաքուն եք եղել, հետո ինքը գնացել ա, բայց տպավորությունը մնացել:

Ես չունեմ բացատրություն: Ես ունեմ վարկածներ: Որոնք բոլորն էլ գուցե սխալ են: Ես ասում եմ, որ քանի հիմք չունեմ պնդելու, հիմնավորելու, թե ինչ է եղել, դա կարելի է կոչել պարանորմալ:



Բայց որ էդպես է այլ պարանորմալ պատմություն: Իրական: Հորիցս:
Երիտասարդ տարիներին հերթական արշավն է, չեմ հիշում թե որ սարի վրա: Անձրևոտ ու մռայլ մի օր է: Մի պահի որոշում են չորսով ամեն մեկը մի կողմ քայլեն, որ ով հարմար ծածկով ժայռ կամ մի բան գտնի, ձեն տա մյուսներին:
Հայրս մի քիչ քայլում է, հանկարծ դիմացը լույս է բացվում, ծիածանաձև կամարով: Ու էդ կամարից դեպի իրեն է քայլում ինքը:
Վախեցած հետ է գալիս:

Պարզվում է մյուս երեքն էլ են նույն պատճառով հետ եկել, ամեն մեկը կամարի տակ իրեն էր տեսել ու վախեցել:

Mephistopheles
29.05.2014, 23:40
փաստորեն էս անգամ սուտ չեմ ասում...

Chuk
29.05.2014, 23:42
փաստորեն էս անգամ սուտ չեմ ասում...

Սուտ ես ասում, բայց խաղի կանոններից մի շեղվիր :))

Ի դեպ իմ իրական պատմությանն ի՞նչ բացատրություն կտաս:

Mephistopheles
29.05.2014, 23:47
Սուտ ես ասում, բայց խաղի կանոններից մի շեղվիր :))

Ի դեպ իմ իրական պատմությանն ի՞նչ բացատրություն կտաս:

բայց ինչի ա սուտ....

ճիշտն ասած չունեմ բացատրեւթյուն որտև նախ քեզ հետ չի եղել և յետո էլկվալիֆիկացիա չունեմ ... գիտելիքներս չի հերիքում...

Chuk
29.05.2014, 23:50
բայց ինչի ա սուտ....

ճիշտն ասած չունեմ բացատրեւթյուն որտև նախ քեզ հետ չի եղել և յետո էլկվալիֆիկացիա չունեմ ... գիտելիքներս չի հերիքում...

Պատմությունը մարդկանց մեծ մասն իսկապես կընդունեին որպես պարանորմալ: Բայց հայրս էլ, ընկերներն էլ ֆիզիկ են: Ճշգրտորեն լուծել էին անձրևոտ եղանակին մառախուղից հետո՝ մառախուղի ցրվելու հետ լույսի ճառագայթների ընկնելուց ստացվող օպտիկական և լուսային իլյուզայի խնդիրը, անգամ հաջողացրել դրանից տարիներ հետո մի անգամ էլ ստանալ նույնը:

Mephistopheles
29.05.2014, 23:53
Պատմությունը մարդկանց մեծ մասն իսկապես կընդունեին որպես պարանորմալ: Բայց հայրս էլ, ընկերներն էլ ֆիզիկ են: Ճշգրտորեն լուծել էին անձրևոտ եղանակին մառախուղից հետո՝ մառախուղի ցրվելու հետ լույսի ճառագայթների ընկնելուց ստացվող օպտիկական և լուսային իլյուզայի խնդիրը, անգամ հաջողացրել դրանից տարիներ հետո մի անգամ էլ ստանալ նույնը:

բա իմն ինչի՞ ա սուտ

Chuk
29.05.2014, 23:55
բա իմն ինչի՞ ա սուտ
Քո կերպարի նկատմամբ կանխատրամադրվածությունիցս եմ տենց ենթադրում: Հավատս չի գալիս, որ էս թեմայում դու լուրջ պարանորմալ բան գրես :))

Mephistopheles
29.05.2014, 23:56
Քո կերպարի նկատմամբ կանխատրամադրվածությունիցս եմ տենց ենթադրում: Հավատս չի գալիս, որ էս թեմայում դու լուրջ պարանորմալ բան գրես :))

բա եղա՞վ… որ ասենք Ալֆան գրեր, կհավատայի՞ր…

Chuk
29.05.2014, 23:59
բա եղա՞վ… որ ասենք Ալֆան գրեր, կհավատայի՞ր…

Կբերեի էն չորս հավանական տարբերակները, ինչ քո դեպքում էի բերել:

Ես հավատում եմ, որ նման պատմություն կարող է լինել: Բայց նաև կարծում եմ, որ դու գրելով էդ պատմությունը թեսթ ես անում: Իսկ եղել է քո հետ, ուրիշի, թե հորինել ես, ճիշտն ասած այդքան էլ էական չեմ համարում:

Mephistopheles
30.05.2014, 00:08
Կբերեի էն չորս հավանական տարբերակները, ինչ քո դեպքում էի բերել:

Ես հավատում եմ, որ նման պատմություն կարող է լինել: Բայց նաև կարծում եմ, որ դու գրելով էդ պատմությունը թեսթ ես անում: Իսկ եղել է քո հետ, ուրիշի, թե հորինել ես, ճիշտն ասած այդքան էլ էական չեմ համարում:

good man… շատ շնորհակալ եմ Չուկ ջան…

Mephistopheles
30.05.2014, 00:13
Ուլուանա ջան դու՞ ինչ կասես…

Ուլուանա
30.05.2014, 06:25
Ուլուանա ջան դու՞ ինչ կասես…
Նույնը, ինչ Չուկն ասեց։

Mephistopheles
30.05.2014, 06:32
Նույնը, ինչ Չուկն ասեց։

Լուրջ ընդունի, էլի… գիտեմ լուրջ չես վերաբերվում…

Ուլուանա
30.05.2014, 06:34
Մի բան էլ ես պատմեմ։ Ճիշտն ասած՝ էս մեկն ավելի հեռավոր ա. պապայիս պատմել ա իր ընկերը տարիներ առաջ։ Գուցե էլի ինչ–որ գիտական բացատրություն գտնվի, չգիտեմ։ Ինձ իսկապես հետաքրքրում ա։ Ուրեմն էս մարդն իր աղջկա հետ լուսանկարվում ա, ու նկարվելիս էնպես են նստած լինում, որ աղջկա գլուխը իր կրծքավանդակին ա լինում, այսինքն՝ ծածկում ա իր կրծքավանդակի մի մասը։ Լուսանկարը հանելուց հետո տեսնում են, որ աղջկա գլուխը դուրս չի եկել նկարում, ընդ որում՝ էն հատվածը, որը պիտի ծածկված լիներ աղջկա գլխով, նորմալ ու ամբողջական դուրս ա եկել, այսինքն՝ էնպիսի տպավորություն ա, որ գլուխն ուղղակի բացակայել ա նկարելիս, ոչ թե էդ մասում ժապավենը կամ թուղթը վնասվել են, որովհետև էդ դեպքում ուղղակի ոչինչ չէր լինի կամ աղավաղված ինչ–որ պատկեր կլիներ։

Ուլուանա
30.05.2014, 06:36
Լուրջ ընդունի, էլի… գիտեմ լուրջ չես վերաբերվում…
Լուրջ կամ անլուրջ ընդունելն ի՞նչ կապ ունի։ Անկախ նրանից՝ լուրջ էր, թե չէ, Չուկի նշած տարբերակներն ինձ խելքին մոտ են թվում, բայց ոչ սպառիչ։ Այսինքն՝ բոլոր տարբերակներն էլ հնարավոր եմ համարում, բայց նաև չեմ բացառում, որ իրականում լրիվ ուրիշ բացատրություն կարող ա լինել։

Skeptic
30.05.2014, 06:47
Ժող, սպանեք ինձ գիտության գրանիտով: :D

Էրեկ ուզում էի Այվիին պատասխանեի, հեռախոսիս զարյադկան նստեց (вот так всегда, на самом интересном месте :sad): Օրապահին խնդրեցի, որ գիշերվա ընթացքում զարյադկի դնի ու վերկացից մի ժամ առաջ ինձ արթնացնի: Էդպես տվայտվելով քնեցի: Բավական վառ երազներ տեսա, որոնցից մեկը 18+ էր, մյուսի մասին երևի թե Անկապում կգրեմ, իսկ այ երրորդում պառկած-քնած եմ կոյկիս, ու օրապահը մոտենում ա, ձեն ա տալիս.
- Գա՞գ: Հել, ապեր, ժամը հինգ անց կես ա:

Երազի շարունակությունը չեմ հիշում, բայց որոշ ժամանակ անց, էս անգամ իրականում, օրապահը գալիս ա ինձ արթնացնելու.
- Գա՞գ: Հել, ապեր, ժամը հինգ անց կես ա:
:))




Բյուրը սաղ տեղը տեղին բացատրել ա, ես ավելացնելու բան չունեմ, համ էլ որովհետև գիտելիքներս չեն հերիքում: :pardon

Sambitbaba
30.05.2014, 08:15
Մի բան էլ ես պատմեմ։ Ճիշտն ասած՝ էս մեկն ավելի հեռավոր ա. պապայիս պատմել ա իր ընկերը տարիներ առաջ։ Գուցե էլի ինչ–որ գիտական բացատրություն գտնվի, չգիտեմ։ Ինձ իսկապես հետաքրքրում ա։ Ուրեմն էս մարդն իր աղջկա հետ լուսանկարվում ա, ու նկարվելիս էնպես են նստած լինում, որ աղջկա գլուխը իր կրծքավանդակին ա լինում, այսինքն՝ ծածկում ա իր կրծքավանդակի մի մասը։ Լուսանկարը հանելուց հետո տեսնում են, որ աղջկա գլուխը դուրս չի եկել նկարում, ընդ որում՝ էն հատվածը, որը պիտի ծածկված լիներ աղջկա գլխով, նորմալ ու ամբողջական դուրս ա եկել, այսինքն՝ էնպիսի տպավորություն ա, որ գլուխն ուղղակի բացակայել ա նկարելիս, ոչ թե էդ մասում ժապավենը կամ թուղթը վնասվել են, որովհետև էդ դեպքում ուղղակի ոչինչ չէր լինի կամ աղավաղված ինչ–որ պատկեր կլիներ։

Կոմպիս մեջ մի լուսանկար ունեմ, հատուկ աղջկանիցս եմ խնդրել պատճենը.

Աղջկաս մի սևամորթ ծանոթի լուսանկարն է, մոտ երկու տարի առաջվա:

Ուրեմն էս տղան մի ընկերների հետ վրանով ինչ-որ տեղ հանգստանում են:
Լուսանկարի վրա մի հաճելի տեղ է, անտառի մեջ: Ցերեկ է, արևոտ օր: Տարբեր իրեր են` աթոռ, փչովի բազկաթոռ, կերակրի մեծ արկղ-սառնարաններ, մի վրանն ամբողջությամբ է երևում, մյուսը` կիսով: Էսպես մանրամասը գրում եմ, որովհետև նկարը բացեցի ու հենց հիմա առջևումս է:
Համարյա կենտրոնում էս տղան է անգնած, բավական դռբով տղա է: Նրա հետևում, քիչ ավելի աջ, ծառից պարանով կախած է մի լապտեր:

Վրանի հետևում, հենց այդ կախած լապտերի տակ... չէ, առաջին հայացքից ոչինչ չկա: Բայց մի փոքր ուշադիր եթե նայում ես, շատ չէ, ընդամենը մի փոքր... Վրանի հետևում, լապտերի տակ կանգնած մի սևամորթ կնոջ ուրվանկար է երևում: Չեն երևում միայն ոտքերը` վրանի հետևում են:
Այս կինը լրիվ թափանցիկ է, չնայած լրիվ տեսանելի` ծառերի ֆոնի վրա. գլուխը լավ երևում է կանաչ տերևների վրա, իսկ մարմնի միջից էլ արդեն լավ երևում են ծառերի բներն ու հողը:
Կնոջ մազերը կամ կարճ կտրած են, կամ շատ ամուր հավաքած, ինչպես սևամորթ կանայք հաճախ են անում: Իսկ ճակատին, երևի նույնիսկ ճակատից վեր, մի զարդ է երևում, ոնց որ փոքրիկ թագ լինի գլխին:

Եկեք համարենք, որ ուրվական է, քանզի իրոք ուրվական է երևում, և հարյուր տոկոսով այս նկարը ոչ ոք չի սարքել:
Բյուր ջան, առաջ քաշիր գիտությունդ, Մեֆ ջան, միացրու սարկազմդ:

Բայց չասացի ամենահետաքրքիրը. այդ կնոջ մեջ սևամորթ տղան (արդեն քառասունն անց է) ճանաչել է իր մորը, որը մահացել է, երբ տղան դեռ պատանի էր:

Freeman
30.05.2014, 09:38
Կոմպիս մեջ մի լուսանկար ունեմ, հատուկ աղջկանիցս եմ խնդրել պատճենը.

Աղջկաս մի սևամորթ ծանոթի լուսանկարն է, մոտ երկու տարի առաջվա:


Ուրեմն էս տղան մի ընկերների հետ վրանով ինչ-որ տեղ հանգստանում են:
Լուսանկարի վրա մի հաճելի տեղ է, անտառի մեջ: Ցերեկ է, արևոտ օր: Տարբեր իրեր են` աթոռ, փչովի բազկաթոռ, կերակրի մեծ արկղ-սառնարաններ, մի վրանն ամբողջությամբ է երևում, մյուսը` կիսով: Էսպես մանրամասը գրում եմ, որովհետև նկարը բացեցի ու հենց հիմա առջևումս է:
Համարյա կենտրոնում էս տղան է անգնած, բավական դռբով տղա է: Նրա հետևում, քիչ ավելի աջ, ծառից պարանով կախած է մի լապտեր:

Վրանի հետևում, հենց այդ կախած լապտերի տակ... չէ, առաջին հայացքից ոչինչ չկա: Բայց մի փոքր ուշադիր եթե նայում ես, շատ չէ, ընդամենը մի փոքր... Վրանի հետևում, լապտերի տակ կանգնած մի սևամորթ կնոջ ուրվանկար է երևում: Չեն երևում միայն ոտքերը` վրանի հետևում են:
Այս կինը լրիվ թափանցիկ է, չնայած լրիվ տեսանելի` ծառերի ֆոնի վրա. գլուխը լավ երևում է կանաչ տերևների վրա, իսկ մարմնի միջից էլ արդեն լավ երևում են ծառերի բներն ու հողը:
Կնոջ մազերը կամ կարճ կտրած են, կամ շատ ամուր հավաքած, ինչպես սևամորթ կանայք հաճախ են անում: Իսկ ճակատին, երևի նույնիսկ ճակատից վեր, մի զարդ է երևում, ոնց որ փոքրիկ թագ լինի գլխին:

Եկեք համարենք, որ ուրվական է, քանզի իրոք ուրվական է երևում, և հարյուր տոկոսով այս նկարը ոչ ոք չի սարքել:
Բյուր ջան, առաջ քաշիր գիտությունդ, Մեֆ ջան, միացրու սարկազմդ:

Բայց չասացի ամենահետաքրքիրը. այդ կնոջ մեջ սևամորթ տղան (արդեն քառասունն անց է) ճանաչել է իր մորը, որը մահացել է, երբ տղան դեռ պատանի էր:


Գցե՞ս նկարը, մենք էլ տեսնենք:
Մեկ էլ, եթե հնարավոր ա, էդ տղայի մոր նկարներից:

Պ.ս. էսօր հասնեմ տուն, իմ հետ կատարված որոշ պարանորմալ թվացող երևույթներ իրենց հնարավոր բացատրություններով ներկայացնեմ)
Ուսումնասիրությունները կատարել եմ իմ վրա, իմ իրազեկված համաձայնությամբ :))

Sambitbaba
30.05.2014, 09:55
Գցե՞ս նկարը, մենք էլ տեսնենք:
Մեկ էլ, եթե հնարավոր ա, էդ տղայի մոր նկարներից:

Ֆրիման ջան, եթե իմ նկարը լիներ, մեծ ուրախությամբ կդնեի:
Բայց ինչպե՞ս կարող եմ ուրիշի նկարը դնել ամբողջ աշխարհի առջև:
Եթե Լոսում ունես վստահելի մեկը, կարող եմ իրեն ցույց տալ:

Freeman
30.05.2014, 10:49
Ֆրիման ջան, եթե իմ նկարը լիներ, մեծ ուրախությամբ կդնեի:
Բայց ինչպե՞ս կարող եմ ուրիշի նկարը դնել ամբողջ աշխարհի առջև:
Եթե Լոսում ունես վստահելի մեկը, կարող եմ իրեն ցույց տալ:

Ճիշտն ասած հենց ես էի ուզում տեսնել, ոչ թե կասկածում էի նկա րի գոյությանը, տարբերություն չկա էդ նկարը դու ես տեսել, թե ուրիշ վստահելի մարդ, եթե ես չեմ տեսել))
Ամեն դեպքում բացատրություն տալը հեշտ չի, մանավանդ առանց նկարը տեսնելու, մոր հետ համեմատելու և այլն:
Ի դեպ, դու ի՞նչ բացատրություն ես տալիս, ինչքան հասկացել եմ, դու հավատում ես, որ մենք ուրիշ պարամետրեր ունեցող կյանքի ձևեր ենք, երկրի վրա եկել ենք, որ ինչ-որ անհատական դասեր ստանանք, հետևաբար մեր իրական տեսքը, եթե այդպիսին ունենք, չի համապատասխանում երկրի մարմինների տեսքին: Ուրեմն ո՞նց ա ստացվել, որ որ մայրը էդ տեսքով հայտնվել ա, էդ որևէ իմաստ ունե՞ր, եթե հա՝ չէ՞ր կարող ուրիշ մեկը իրա մոր տեսքով հայտնվել, մեկ ա նույն էֆեկտն էր ունենալու:
Ինչ վերաբերվում ա իմ կարծիքին՝ ինչ որ լուսային/մթնոլորտային երևույթ/անորակ նկար/ստվեր, որ ուրվագծերով նման ա մարդու, որն էլ մեր ախպերը նմանեցրել ա իրա մորը, մանավանդ, որ շուտվանից մորը չի տեսել ու հաստատ դեմքը լրիվ նույնությամբ չի հիշում: Իսկ մի անգամ նմանեցնելուց հետո ինչքան մոր նկարները նայում ա, էդքան ավելի շատ ա ինքն իրեն համոզում, որ նման ա:
Ի վերջո անիմաստ ու առանց մահվանից հետո շարունակվող գոյությունը շատ տխուր ա)

StrangeLittleGirl
30.05.2014, 13:09
Ան, էդ նկարը ո՞ր թվականին ա էղել: Ինչքան գիտեմ, ժամանակին ուրիշ տեխնոլոգիաներով էին լուսանկարներն անում, ստանում էին ուրվագծերը, հետո դրանք «լցվում» էին, դրա համար էն ժամանակներում լուսանկարները միշտ չէ, որ տիրոջը նույնությամբ կրկնում էին: Ու հնարավոր ա, որ լուսանկարիչը սխալ ա «լցրել»: Բայց էս տեխնոլոգիային մանրամասն ծանոթ չեմ:

StrangeLittleGirl
30.05.2014, 15:53
Ուրեմն էսօր սովորականից ուշ եմ գործի գնում: Ու սարսափելի սոված եմ: Մտածում եմ՝ հասնեմ, միանգամից ճաշարան գնամ: Ճամփին էլ մի հատ ֆալաֆելանոց կա: Մտածում եմ՝ գուցե կանգնեմ, էդտեղից ֆալաֆել վերցնեմ, նոր գնամ: Մի տեսակ ահավոր ձևի ֆալաֆել էի ուզում: Բայց չկանգնեցի, գնացի, հասա գործի, մտա ճաշարան, ուտելիք եմ ուզում վերցնեմ: Մի քանի շրջան պտտվեցի, սալաթներն անկապ էին էսօր, տաք սնունդն էլ բուրգեր էր: Տենց, սկսեցի այլընտրանք ման գալ: Օրվա սուպը նայեցի, մեկ էլ սենդվիչների բաժնում հայտնվեցի, տեսնեմ՝ ֆալաֆելով սենդվիչ կա:

Պարանորմալ բացատրություն: Եսիմ որ զգայարանով տելեպաթիկ կապի մեջ եմ մտել խոհարարի հետ ու իմացել, որ ֆալաֆելով սենդվիչ ա լինելու, դրա համար ճամփին չկանգնեցի կամ էլ խոհարարը տելեպաթիկ մեթոդներով իմացել ա, որ ես էսօր ֆալաֆել եմ ուզելու, սենդվիչը սարքել ա:

Նորմալ բացատրություն: Էդ սենդվիչը միշտ կամ պարբերաբար էնտեղ եղել ա, ուղղակի առաջին անգամ եմ նկատել: Ու դա շատ հավանական ա, որովհետև մեր ճաշարանում արևելյան բաներ շատ կան: Իսկ ճամփին ֆալաֆել ուզելը նշան էր, որ ճաշարանի ուտելիքից հոգնել եմ:

Դե հիմա ընտրեք ձեզ հարմար բացատրությունը:

Հ.Գ. Սենդվիչը շատ համով էր:

Freeman
30.05.2014, 17:16
Ուրեմն էսօր սովորականից ուշ եմ գործի գնում:
Ու սարսափելի սոված եմ: Մտածում եմ՝ հասնեմ, միանգամից ճաշարան գնամ: Ճամփին էլ մի հատ ֆալաֆելանոց կա: Մտածում եմ՝ գուցե կանգնեմ, էդտեղից ֆալաֆել վերցնեմ, նոր գնամ: Մի տեսակ ահավոր ձևի ֆալաֆել էի ուզում: Բայց չկանգնեցի, գնացի, հասա գործի, մտա ճաշարան, ուտելիք եմ ուզում վերցնեմ: Մի քանի շրջան պտտվեցի, սալաթներն անկապ էին էսօր, տաք սնունդն էլ բուրգեր էր: Տենց, սկսեցի այլընտրանք ման գալ: Օրվա սուպը նայեցի, մեկ էլ սենդվիչների բաժնում հայտնվեցի, տեսնեմ՝ ֆալաֆելով սենդվիչ կա:

Պարանորմալ բացատրություն: Եսիմ որ զգայարանով տելեպաթիկ կապի մեջ եմ մտել խոհարարի հետ ու իմացել, որ ֆալաֆելով սենդվիչ ա լինելու, դրա համար ճամփին չկանգնեցի կամ էլ խոհարարը տելեպաթիկ մեթոդներով իմացել ա, որ ես էսօր ֆալաֆել եմ ուզելու, սենդվիչը սարքել ա:

Նորմալ բացատրություն: Էդ սենդվիչը միշտ կամ պարբերաբար էնտեղ եղել ա, ուղղակի առաջին անգամ եմ նկատել: Ու դա շատ հավանական ա, որովհետև մեր ճաշարանում արևելյան բաներ շատ կան: Իսկ ճամփին ֆալաֆել ուզելը նշան էր, որ ճաշարանի ուտելիքից հոգնել եմ:

Դե հիմա ընտրեք ձեզ հարմար բացատրությունը:

Հ.Գ. Սենդվիչը շատ համով էր:

Էէէ, Բյուր, լավ էլի, սպաս, բացատրեմ, թե իրականում ոնց ա եղել.
Ֆալաֆելով սենդվիչը դրած ա եղել, դու չես նկատել, ինքն էլ նեղվել ա, որովհետև բոլոր առարկաներն էլ զգացմունքներ ունեն, քեզ ստիպել ա, որ ֆալաֆել ուզես, կեսից սոկերը, որոնց քո ճանապարհով են բերում, խաբար են տվել, որ ճամփին ֆալաֆել են ծախում, ինքն էլ ձեռի հետ ստիպել ա, որ էդ ճամփի տեղից չառնես:

Ուլուանա
30.05.2014, 17:29
Ան, էդ նկարը ո՞ր թվականին ա էղել: Ինչքան գիտեմ, ժամանակին ուրիշ տեխնոլոգիաներով էին լուսանկարներն անում, ստանում էին ուրվագծերը, հետո դրանք «լցվում» էին, դրա համար էն ժամանակներում լուսանկարները միշտ չէ, որ տիրոջը նույնությամբ կրկնում էին: Ու հնարավոր ա, որ լուսանկարիչը սխալ ա «լցրել»: Բայց էս տեխնոլոգիային մանրամասն ծանոթ չեմ:
Կարծեմ իննսունականներին էր, համենայնդեպս, էդ ժամանակ էր պապաս պատմել, ու իմ իմանալով՝ նոր եղած դեպք էր։
Բյուր, եթե նույնիսկ էդ քո ասած «լցնովի» եղանակով արված լիներ նկարը, պետք ա «լցներ» էն, ինչը տեսանելի–հասանելի ա աչքի համար, չէ՞. հա, ասենք, գլուխը լավ չի «լցրել», բայց էդ դեպքում թող լրիվ դատարկ լիներ կամ ինչ ուզում ա լիներ, բայց գլխի հետևում եղածը չէր կարող երևալ, իմ պատկերացմամբ։ Եթե երևացողը չի կարողացել նորմալ «լցնել», ո՞նց ա դրա հետևում եղածը «լցրել» էն դեպքում, երբ դա չէր կարող տեսանելի լինել։ Ես չեմ բացառում, որ սրա համար ինչ–որ գիտական բացատրություն լինի, բայց առնվազն քո ասածը սրա բացատրությունը չի կարող լինել, իմ խորին համոզմամբ։

StrangeLittleGirl
30.05.2014, 17:38
Կարծեմ իննսունականներին էր, համենայնդեպս, էդ ժամանակ էր պապաս պատմել, ու իմ իմանալով՝ նոր եղած դեպք էր։
Բյուր, եթե նույնիսկ էդ քո ասած «լցնովի» եղանակով արված լիներ նկարը, պետք ա «լցներ» էն, ինչը տեսանելի–հասանելի ա աչքի համար, չէ՞. հա, ասենք, գլուխը լավ չի «լցրել», բայց էդ դեպքում թող լրիվ դատարկ լիներ կամ ինչ ուզում ա լիներ, բայց գլխի հետևում եղածը չէր կարող երևալ, իմ պատկերացմամբ։ Եթե երևացողը չի կարողացել նորմալ «լցնել», ո՞նց ա դրա հետևում եղածը «լցրել» էն դեպքում, երբ դա չէր կարող տեսանելի լինել։ Ես չեմ բացառում, որ սրա համար ինչ–որ գիտական բացատրություն լինի, բայց առնվազն քո ասածը սրա բացատրությունը չի կարող լինել, իմ խորին համոզմամբ։

Ան, էդ ուրվագծերը շատ մոտավոր են լինում: Շատ հնարավոր ա, որ լուսանկարիչը դա արտեֆակտ ա համարել, ինքը իրա երևակայությամբ կրծքավանդակն ա նկարել: Էդպես շատ էր լինում էն ժամանակներում, երբ ուրվագծերը լավ չէին ստացվում , լուսանկարիչն իր երևակայությանն էր զոռ տալիս: Մեր տան հին նկարներում մամաս լիքը էդպիսի խոխմա բաներ էր ցույց տալիս, որ ասենք՝ հոնքերն էր սխալ նկարել կամ որ ձեռքը պիտի չերևար նկարում, բայց եսիմ որտեղից երևում է ու էդպիսի լիքը ուրիշ ստեղծագործություններ: Ես ավելի հակված եմ հավատալու, որ դա լուսանկարչի չար կատակն ա եղել կամ գլխի ուրվագծերն էնքան վատ են ստացվել, որ ստիպված կրծքավանդակն ա շարունակել:

Ուլուանա
30.05.2014, 17:41
Ան, էդ ուրվագծերը շատ մոտավոր են լինում: Շատ հնարավոր ա, որ լուսանկարիչը դա արտեֆակտ ա համարել, ինքը իրա երևակայությամբ կրծքավանդակն ա նկարել: Էդպես շատ էր լինում էն ժամանակներում, երբ ուրվագծերը լավ չէին ստացվում , լուսանկարիչն իր երևակայությանն էր զոռ տալիս: Մեր տան հին նկարներում մամաս լիքը էդպիսի խոխմա բաներ էր ցույց տալիս, որ ասենք՝ հոնքերն էր սխալ նկարել կամ որ ձեռքը պիտի չերևար նկարում, բայց եսիմ որտեղից երևում է ու էդպիսի լիքը ուրիշ ստեղծագործություններ: Ես ավելի հակված եմ հավատալու, որ դա լուսանկարչի չար կատակն ա եղել կամ գլխի ուրվագծերն էնքան վատ են ստացվել, որ ստիպված կրծքավանդակն ա շարունակել:
Բյուր, իմ իմանալով՝ դա ոչ թե ինչ–որ մեծ խմբակային լուսանկար ա եղել, որում մարդիկ էնքան փոքր են, որ կարելի ա մեկի գլուխն էլ ֆուկ անել, այլ խոշոր պլանով արված լուսանկար, կարծեմ նկարում մենակ էդ մարդն ու իր աղջիկն են եղել։ Իսկ էդ պարագայում տենց բան անելն ուղղակի աբսուրդ ա, իմ կարծիքով։

StrangeLittleGirl
30.05.2014, 18:05
Բյուր, իմ իմանալով՝ դա ոչ թե ինչ–որ մեծ խմբակային լուսանկար ա եղել, որում մարդիկ էնքան փոքր են, որ կարելի ա մեկի գլուխն էլ ֆուկ անել, այլ խոշոր պլանով արված լուսանկար, կարծեմ նկարում մենակ էդ մարդն ու իր աղջիկն են եղել։ Իսկ էդ պարագայում տենց բան անելն ուղղակի աբսուրդ ա, իմ կարծիքով։

Ես էդ ունքերի պահը որ ասում եմ, խոշոր պլանով դիմանկարում ա էղել: Չես կարա ասես՝ ինչքանով ա ճիշտ գնացել պրոցեսը, ոնց ա էդ մասը մխրտվել, լուսանկարիչն էլ փորձել ա լուծում տալ:

Ուլուանա
30.05.2014, 18:08
Ես էդ ունքերի պահը որ ասում եմ, խոշոր պլանով դիմանկարում ա էղել: Չես կարա ասես՝ ինչքանով ա ճիշտ գնացել պրոցեսը, ոնց ա էդ մասը մխրտվել, լուսանկարիչն էլ փորձել ա լուծում տալ:
Բյուր, թեկուզ խոշոր դիմանկարում, բայց ունքերը գոնե առկա էին, չէ՞։ Այսինքն՝ պատկերն ամեն դեպքում ամբողջական էր մարդու։ Իսկ էդ նկարում գլուխն ամբողջությամբ բացակայում ա, տարբերությունը չե՞ս զգում։

StrangeLittleGirl
30.05.2014, 18:11
Բյուր, թեկուզ խոշոր դիմանկարում, բայց ունքերը գոնե առկա էին, չէ՞։ Այսինքն՝ պատկերն ամեն դեպքում ամբողջական էր մարդու։ Իսկ էդ նկարում գլուխն ամբողջությամբ բացակայում ա, տարբերությունը չե՞ս զգում։

Զգում եմ: Բայց ասում եմ՝ ինչ-որ բան փչացել, սխալ ա գնացել, գլուխը մխտռվել ա: Ո՞նց ա լինում էն մեր ձեռի սիրողական ֆոտոներով, որ նկարում ենք, լույսը, օրինակ, շատ ա լինում, ինչ-որ պատկեր մխտռված ա դուրս գալիս: Մի մոռացի է, որ լուսանկարիչը չի տեսնում՝ ինչ ա նկարում:

Ուլուանա
30.05.2014, 18:17
Զգում եմ: Բայց ասում եմ՝ ինչ-որ բան փչացել, սխալ ա գնացել, գլուխը մխտռվել ա: Ո՞նց ա լինում էն մեր ձեռի սիրողական ֆոտոներով, որ նկարում ենք, լույսը, օրինակ, շատ ա լինում, ինչ-որ պատկեր մխտռված ա դուրս գալիս: Մի մոռացի է, որ լուսանկարիչը չի տեսնում՝ ինչ ա նկարում:
Այսինքն՝ ո՞նց չի տեսնում, չհասկացա։

StrangeLittleGirl
30.05.2014, 18:19
Այսինքն՝ ո՞նց չի տեսնում, չհասկացա։

Թվային էկրան չկա դեմը դրած, որ տեսնի՝ չի ստացվել, նորից անի: Ինքը մենակ նկարվողին ա տեսնում, նկարը չի տեսնում: Իսկ տենց կարա ուժեղ լույսից նույնիսկ ամբողջ մարմինը փչանա, լուսանկարիչը նկարը հանելուց տեսնի: Կամ կարա լուսանկարը հանելու ինչ-որ փուլում ինչ-որ բան սխալ գնա, ինչ-որ մաս մխտռվի:

Ուլուանա
30.05.2014, 18:27
Թվային էկրան չկա դեմը դրած, որ տեսնի՝ չի ստացվել, նորից անի: Ինքը մենակ նկարվողին ա տեսնում, նկարը չի տեսնում: Իսկ տենց կարա ուժեղ լույսից նույնիսկ ամբողջ մարմինը փչանա, լուսանկարիչը նկարը հանելուց տեսնի: Կամ կարա լուսանկարը հանելու ինչ-որ փուլում ինչ-որ բան սխալ գնա, ինչ-որ մաս մխտռվի:
Հա՜, արդեն ստացված նկարը նկատի ունեիր :))։ Ես էլ ասում եմ՝ էս ի՞նչ ա ասում, հո քոռ–քոռ չի նկարում :))։
Այսինքն՝ նկատի ունես, գլուխը փչացել ա, ինքը գլխի հետևում եղածը ձեռքով նկարե՞լ ա։

Sambitbaba
30.05.2014, 19:41
Ճիշտն ասած հենց ես էի ուզում տեսնել, ոչ թե կասկածում էի նկա րի գոյությանը, տարբերություն չկա էդ նկարը դու ես տեսել, թե ուրիշ վստահելի մարդ, եթե ես չեմ տեսել))
Ամեն դեպքում բացատրություն տալը հեշտ չի, մանավանդ առանց նկարը տեսնելու, մոր հետ համեմատելու և այլն:
Ի դեպ, դու ի՞նչ բացատրություն ես տալիս, ինչքան հասկացել եմ, դու հավատում ես, որ մենք ուրիշ պարամետրեր ունեցող կյանքի ձևեր ենք, երկրի վրա եկել ենք, որ ինչ-որ անհատական դասեր ստանանք, հետևաբար մեր իրական տեսքը, եթե այդպիսին ունենք, չի համապատասխանում երկրի մարմինների տեսքին: Ուրեմն ո՞նց ա ստացվել, որ որ մայրը էդ տեսքով հայտնվել ա, էդ որևէ իմաստ ունե՞ր, եթե հա՝ չէ՞ր կարող ուրիշ մեկը իրա մոր տեսքով հայտնվել, մեկ ա նույն էֆեկտն էր ունենալու:
Ինչ վերաբերվում ա իմ կարծիքին՝ ինչ որ լուսային/մթնոլորտային երևույթ/անորակ նկար/ստվեր, որ ուրվագծերով նման ա մարդու, որն էլ մեր ախպերը նմանեցրել ա իրա մորը, մանավանդ, որ շուտվանից մորը չի տեսել ու հաստատ դեմքը լրիվ նույնությամբ չի հիշում: Իսկ մի անգամ նմանեցնելուց հետո ինչքան մոր նկարները նայում ա, էդքան ավելի շատ ա ինքն իրեն համոզում, որ նման ա:
Ի վերջո անիմաստ ու առանց մահվանից հետո շարունակվող գոյությունը շատ տխուր ա)

Հասկանում ես, Ֆրիման ջան, երբ դեպքը կատարվում է, նրան բոլորովին չի անհանգստացնում այն հանգամանքը, կբացատրե՞նք արդյոք ես ու դու, թե ինչի համար է այն կատարվել: Այն ուղղակի տեղի է ունեցել:

Ես, իհարկե, կարող եմ բացատրել, բայց քո ինչի՞ն է դա պետք...
Երկու բառով կարող եմ ասել, որ մոր նկարում հայտնվելու պատճառներից մեկը կարող է լինել այն, որ այդ պահին որդին ուղղակի հիշել է մորը, մտածել է մոր մասին:
Չբավարարեց չէ՞... Չհավատացիր, չէ՞...
Ինչպե՞ս կարող ես հավատալ, եթե չես հավատում հենց քո հետ տեղի ունեցածին, հնարավոր է, ամենաիրական ու ամենաիմաստալից բաներին քո կյանքում այն պատճառով միայն, որովհետև չունես դրանց բացատրությունը: Չէ, իհարկե, ժամանակի ընացքում հավաքել ես երևի ինչ-որ "գիտական" հիմնավորումներ քո իրականությունները հերքելու համար, իսկ այն, ինչ չես կարողացել բացատրել, ուղղակի վանել ես մտքիցդ, չէ՞:
Ներիր, որ ասում եմ, բայց հիշու՞մ ես "Տարօրինակ զգացողություններ" բաժնում մեր զրույցը... Մի պահ քեզ հետաքրքրեց, չէ՞, թե որտեղի՞ց ես գիտեմ այն բառը, որը դու լսել էիր "երևակայական ընկերոջիցդ" փոքր ժամանակ: Նույնիսկ մի պահ հարցրեցիր, թե ի՞նչ է նշանակում "ՍՈՀՄ": Բայց մի պահ միայն: Ինչու՞ չկրկնեցիր հարցդ, ինչու՞ չցանկացար իմանալ: Մոռացա՞ր... Չմոռացար:
Գտար "գիտական" պատասխա՞նը... Չգտար: Ինչու՞ չուզեցար...

Սխալ ես հասկացել իմ հավատամքներն էլ. մենք ուրիշ պարամետրեր ունեցող կյանքի ձևեր չենք, բայց մենք` մեր մարմինն էլ չենք: Համարել, թե դու` քո մարմինն ես, նույնն է, եթե նստես քո ավտոմեքենան ու համարես, ե դու` քո ավտոմեքենան ես: Ուղղակի մարմինդ ավելի կատարյալ մեքենա է, քան ավտոմեքենադ, և այն տրված է քեզ, ճիշտ ես, մեր փորձը, մեր անհատական (և խմբակային էլ) դասերն անցնելու համար: Եվ այդ կատարյալ մեքենան էլ` մարմինդ, - քո միակ մարմինը չէ, ընդ որում, ես խոսում եմ միայն մեկ տարածքի մասին: Կորցնելով ֆիզիկական մարմինը, մարդ դեռևս տիրապետում է վեց այլ մարմինների էլ, որոնցից էլ, եթե որոշել է այլևս չվերադառնալ ֆիզիկական մարմին, ուրեմն պետք է հրաժարվի աստիճանաբար: Ամեն մարմնից հրաժարվելը երկար ժամանակ է պահանջում, շատ ավելի երկար, քան ֆիզիկական կյանքն է: Իսկ այդ տղայի մայրը դեռևս տիրապետում է իր մնացած վեց մարմիններին և այն, ինչ երևում է նկարի վրա, նրա էֆիրային մարմինն է:

Նկարում մոր հայտնվելն ապացույցն է այն բանի, որ աշխարհը` մի ամբողջականություն է, տեսանելին և անտեսանելին, իմացածն ու չիմացածը, բացատրվածն ու չբացատրվածը: Եվ դա է այս աշխարհի կատարյալությունը` այդ ամբողջականությունը: Եվ այդ ամբողջականության մեջ մենք բոլորս միասին ենք ու մեկտեղ. Հենց Այստեղ և Հենց Այս Պահին:
Եթե տղան զգացել է մահացած մոր կարիքը կամ ուղղակի հիշել է նրան, ուրեմն մայրն իր զավակի հետ է, Հենց Այստեղ և Հենց Այս Պահին: Իսկ անիմաստություն կլիներ այն, եթե մոր փոխարեն լիներ մեկ ուրիշը: Իմաստ կարող էր լինել այն դեպքում, եթե տղան տեսած լիներ այդ պսեվդո-մորը իրականում իր կողքին, թեկուզ որպես ուրվական: Բայց չէ՞ որ նա չի տեսել մորը, այլ հայտնաբերել է հետո միայն, նկարը դիտելիս...

ivy
30.05.2014, 22:15
Անուկի ու Ինսայդերի պատմածները շատ վախենալու են, պարանորմալ-չպարանորմալը հլը մի կողմ:
Կամ էլ ուղղակի իրենք են տենց վախենալու պատմում...

Freeman
30.05.2014, 22:18
Հասկանում ես, Ֆրիման ջան, երբ դեպքը կատարվում է, նրան բոլորովին չի անհանգստացնում այն հանգամանքը, կբացատրե՞նք արդյոք ես ու դու, թե ինչի համար է այն կատարվել: Այն ուղղակի տեղի է ունեցել:

Ես մեր համար էի ասում, մենք նստած քննարկում ենք, առանց հարցնելու իրան հետաքրիր ա՞, թե՞ չէ, ի՞նչ կարևոր ա ում ա հետաքրքիր, եթե մեզ հետաքրքիր ա))


Ես, իհարկե, կարող եմ բացատրել, բայց քո ինչի՞ն է դա պետք...

Ուղղակի հետաքրքիր ա, ինձ մեկ-մեկ ուրիշ մարդկանց պատկերացումները հետաքրքրում են, հատկապես երբ իմինից էդքան տարբերվում են))



Երկու բառով կարող եմ ասել, որ մոր նկարում հայտնվելու պատճառներից մեկը կարող է լինել այն, որ այդ պահին որդին ուղղակի հիշել է մորը, մտածել է մոր մասին:
Չբավարարեց չէ՞... Չհավատացիր, չէ՞...

Փաստերը բավարար չեն հավատալու համար) Հնարավոր ա մտածես, որ փաստեր պետք չեն կամ իմ պատկերացրած փաստերից պետք չեն ինչ-որ բանի հավատալու համար, բայց էդ դեպքում ինչու՞ չհավատալ, որ ուղղակի թռչող մակարոնե հրեշն էդ նկարի վրա էդ տղայի մոր նկարն ա տպել, որ ապագայից իրեն սերունդներն են ինչ-որ բան ուղարկել, որ Չուկը գերբնական ուժեր ունի ու տենց ա արել, որ քննարկելու բան ունենանք: Ինչի՞ համար էս տարբերակներին չես հավատում, ինչ-որ հիմք ունե՞ս:


Ինչպե՞ս կարող ես հավատալ, եթե չես հավատում հենց քո հետ տեղի ունեցածին, հնարավոր է, ամենաիրական ու ամենաիմաստալից բաներին քո կյանքում այն պատճառով միայն, որովհետև չունես դրանց բացատրությունը: Չէ, իհարկե, ժամանակի ընացքում հավաքել ես երևի ինչ-որ "գիտական" հիմնավորումներ քո իրականությունները հերքելու համար, իսկ այն, ինչ չես կարողացել բացատրել, ուղղակի վանել ես մտքիցդ, չէ՞:


Էնքան էլ չեմ վանել, ուղղակի բացատրություններ եմ գտել, իմ չափորոշիչներով՝ բավարար բացատրություններ:



Ներիր, որ ասում եմ, բայց հիշու՞մ ես "Տարօրինակ զգացողություններ" բաժնում մեր զրույցը... Մի պահ քեզ հետաքրքրեց, չէ՞, թե որտեղի՞ց ես գիտեմ այն բառը, որը դու լսել էիր "երևակայական ընկերոջիցդ" փոքր ժամանակ: Նույնիսկ մի պահ հարցրեցիր, թե ի՞նչ է նշանակում "ՍՈՀՄ": Բայց մի պահ միայն: Ինչու՞ չկրկնեցիր հարցդ, ինչու՞ չցանկացար իմանալ: Մոռացա՞ր... Չմոռացար:
Գտար "գիտական" պատասխա՞նը... Չգտար: Ինչու՞ չուզեցար...


Չեմ հիշում, թե ինչի համար էդ կիսատ թողեցինք, ենթադրում եմ, որ ես մոռացել եմ ու չեմ մտել էդ թեմա՝ գրառումներին պատասխանելու: Մի-քիչ խառը շրջան էր, ու հիշողությունս ահավոր վատ էր էդ ժամանակ, մարդկանց բան էի խոստանում, խոսքս չավարտած՝ մոռանում) Ինչևէ, ես ուղղակի հակված եմ դրանք լսողական հալյուցինացիաներ համարելու, էս շաբաթվանից հոգեբուժություն ենք սկսում, երևի ավելի մանրամասն կհասկանամ, թե ինչ էր կատարվում:
Ինչ վերաբերվում ա բառերին՝ Ես ուղղակի չեմ հիշում, թե ինչեր եմ լսել, մոտավոր հիշում եմ, թե ինչ բնույթի էին, որովհետև մեծ մասը իմաստ արտահայտող խոսակցություններ էին: Դրա համար եթե դու ինձ հիմա ինչ-որ բառ հարցնես, հնարավոր ա ինձ թվա հենց էդ եմ լսել, հատկապես եթե էդ բառն ինչ-որ տեղից ծանոթ լինի կամ դրա նման ինչ-որ բառ լսած լինեմ:



Սխալ ես հասկացել իմ հավատամքներն էլ. մենք ուրիշ պարամետրեր ունեցող կյանքի ձևեր չենք, բայց մենք` մեր մարմինն էլ չենք: Համարել, թե դու` քո մարմինն ես, նույնն է, եթե նստես քո ավտոմեքենան ու համարես, ե դու` քո ավտոմեքենան ես: Ուղղակի մարմինդ ավելի կատարյալ մեքենա է, քան ավտոմեքենադ, և այն տրված է քեզ, ճիշտ ես, մեր փորձը, մեր անհատական (և խմբակային էլ) դասերն անցնելու համար: Եվ այդ կատարյալ մեքենան էլ` մարմինդ, - քո միակ մարմինը չէ, ընդ որում, ես խոսում եմ միայն մեկ տարածքի մասին: Կորցնելով ֆիզիկական մարմինը, մարդ դեռևս տիրապետում է վեց այլ մարմինների էլ, որոնցից էլ, եթե որոշել է այլևս չվերադառնալ ֆիզիկական մարմին, ուրեմն պետք է հրաժարվի աստիճանաբար: Ամեն մարմնից հրաժարվելը երկար ժամանակ է պահանջում, շատ ավելի երկար, քան ֆիզիկական կյանքն է: Իսկ այդ տղայի մայրը դեռևս տիրապետում է իր մնացած վեց մարմիններին և այն, ինչ երևում է նկարի վրա, նրա էֆիրային մարմինն է:

Ինձ թվում ա ուղղակի սխալ բացատրեցի, ոչ թե սխալ էի հասկացել))


Նկարում մոր հայտնվելն ապացույցն է այն բանի, որ աշխարհը` մի ամբողջականություն է, տեսանելին և անտեսանելին, իմացածն ու չիմացածը, բացատրվածն ու չբացատրվածը: Եվ դա է այս աշխարհի կատարյալությունը` այդ ամբողջականությունը: Եվ այդ ամբողջականության մեջ մենք բոլորս միասին ենք ու մեկտեղ. Հենց Այստեղ և Հենց Այս Պահին:
Եթե տղան զգացել է մահացած մոր կարիքը կամ ուղղակի հիշել է նրան, ուրեմն մայրն իր զավակի հետ է, Հենց Այստեղ և Հենց Այս Պահին: Իսկ անիմաստություն կլիներ այն, եթե մոր փոխարեն լիներ մեկ ուրիշը: Իմաստ կարող էր լինել այն դեպքում, եթե տղան տեսած լիներ այդ պսեվդո-մորը իրականում իր կողքին, թեկուզ որպես ուրվական: Բայց չէ՞ որ նա չի տեսել մորը, այլ հայտնաբերել է հետո միայն, նկարը դիտելիս...

Իսկ էն,որ տղան իր պապուն չի տեսել,արդյոք չի՞ նշանակում, որ աշխարհը մի ամբողջականություն չէ, տեսանելին և անտեսանելին, իմացածն ու չիմացածը, բացատրվածն ու չբացատրվածը: Եվ մենք բոլորս միասին չենք ու մեկտեղ. Ոչ մի ժամանակ, ոչ մի տեղ:

Freeman
30.05.2014, 22:25
Էրեկ ուզում էի Այվիին պատասխանեի, հեռախոսիս զարյադկան նստեց (вот так всегда, на самом интересном месте :sad): Օրապահին խնդրեցի, որ գիշերվա ընթացքում զարյադկի դնի ու վերկացից մի ժամ առաջ ինձ արթնացնի: Էդպես տվայտվելով քնեցի: Բավական վառ երազներ տեսա, որոնցից մեկը 18+ էր, մյուսի մասին երևի թե Անկապում կգրեմ, իսկ այ երրորդում պառկած-քնած եմ կոյկիս, ու օրապահը մոտենում ա, ձեն ա տալիս.
- Գա՞գ: Հել, ապեր, ժամը հինգ անց կես ա:

Երազի շարունակությունը չեմ հիշում, բայց որոշ ժամանակ անց, էս անգամ իրականում, օրապահը գալիս ա ինձ արթնացնելու.
- Գա՞գ: Հել, ապեր, ժամը հինգ անց կես ա:
:))



Սրանից իմ հետ էլ ա մի քանի անգամ եղել, մեկը հենց երկու օր առաջ՝ երազիս տեսա, որ ինձ ժամը 7ին քնիցս հանում են, սմս եկավ, արթնացա, 7-ն էր:
Բացի Բյուրի բացատրածից, ենթադրում եմ, որ քնած ժամանակ մենք զգում ենք, թե ինչքան ժամանակ ա անցել, որովհետև երբ մի քանի օր նույն ժամին բուՁիլնիկով արթնանում ես, հետո ավտոմատ էդ ժամին ես էլի արթնանում, մի քանի րոպե շուտ: Համենայն դեպս՝ ես ))

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 00:55
Հա՜, արդեն ստացված նկարը նկատի ունեիր :))։ Ես էլ ասում եմ՝ էս ի՞նչ ա ասում, հո քոռ–քոռ չի նկարում :))։
Այսինքն՝ նկատի ունես, գլուխը փչացել ա, ինքը գլխի հետևում եղածը ձեռքով նկարե՞լ ա։

Հա, այսինքն՝ երբ տեսել ա, որ փչացել ա (կապ չունի՝ նկարը հանելու որ փուլում), էդ մասը ձեռքով դզել ա :))

GriFFin
31.05.2014, 01:05
Սրանից իմ հետ էլ ա մի քանի անգամ եղել, մեկը հենց երկու օր առաջ՝ երազիս տեսա, որ ինձ ժամը 7ին քնիցս հանում են, սմս եկավ, արթնացա, 7-ն էր:
Բացի Բյուրի բացատրածից, ենթադրում եմ, որ քնած ժամանակ մենք զգում ենք, թե ինչքան ժամանակ ա անցել, որովհետև երբ մի քանի օր նույն ժամին բուՁիլնիկով արթնանում ես, հետո ավտոմատ էդ ժամին ես էլի արթնանում, մի քանի րոպե շուտ: Համենայն դեպս՝ ես ))
Ես ինչքան գիդեմ, հենց դե ժա վուի պահերն են Ռուբ :think

Պիրիտ
31.05.2014, 01:32
իմ երազներից ոչ մեկը չի կատարվում, այ դա է պարանորմալ երևույթ` ըստ հավանականության տեսության տեսածս հազարավոր երազներից գոնե մեկը պիտի կատարվեր)))

Freeman
31.05.2014, 02:00
Ես ինչքան գիդեմ, հենց դե ժա վուի պահերն են Ռուբ :think

Բյուրն էլ տենց ասեց, ես էլ եմ էդ հայտնաբերել, ուղղակի ժամի հետ կապված էդ միտքն էլ ունեմ:

Իսկ թե ոնց եմ հայտնաբերել.
Առաջին կուրսում էի, սպրոսներից մեկից առաջ երազից սպրոս էի գրում, մի քանի շաբաթ հետո, երբ Ա առարկայից սպրոս գրեցի, կեսից հասկացա, որ երազիս էդ սպրոսն եմ տեսել՝ հարցերով/տարբերակներով հիշեցի (գրելու ընթացքում, ասենք՝ հարցը կարդում էի, հիշում էի, որ կարդացել եմ):

Դեռ ռացիոնալ բացատրություն չէի գտել, երբ Բ առարկայի սպրոսն էր ու ես հիշեցի, որ էս տեստերն էլ եմ երազիս տեսել: Երբ ավելի շատ խելքս գլուխս հավաքեցի, հասկացա, որ նույն օրը տեսած նույն երազն էր, ամեն սպրոսին ինձ թվում էր, որ հենց էդ սպրոսն եմ տեսել, էն բոլոր դեպքերը, որ էդ ժամանակ կատարվում էին, մտածում էի էն երազիս եմ տեսել, մանրամասն հիշում էի: Բայց երազը մի հատ էր, իսկ սպրոսները՝ երկու, ես էլ որ սպրոսի հարցերի մասին մտածում էի, ինձ թվում էր հենց էդ եմ տեսել:

Ինչից էլ հետևություն արեցի, որ երազիս ինչ-որ բան եմ տեսել/զգացել որը սպրոսների ժամանակ էլ եմ տեսնում/զգում ու դրա պատճառով ինձ թվում ա, որ սպրոսի դեպքերը երազում տեսել եմ:
Ուղղակի դրան հավատալը դժվար էր, որովհետև նե՜նց պարզ էի հիշում երազս, երկու դեպքում էլ :(

Ուլուանա
31.05.2014, 02:09
Հա, այսինքն՝ երբ տեսել ա, որ փչացել ա (կապ չունի՝ նկարը հանելու որ փուլում), էդ մասը ձեռքով դզել ա :))
Բայց, մեկ ա, աբսուրդ ա գլխի փոխարեն գլխի հետևի ֆոնը նկարելը։ Էն աստիճանի աբսուրդ, որ հավատս չի գալիս, թե լուսանկարիչը տենց բան արած լիներ։ Մարդը նկարվում ա, որ իր նկարը տեսնի, ոչ թե իրա հետևում եղածի։

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 02:59
Բայց, մեկ ա, աբսուրդ ա գլխի փոխարեն գլխի հետևի ֆոնը նկարելը։ Էն աստիճանի աբսուրդ, որ հավատս չի գալիս, թե լուսանկարիչը տենց բան արած լիներ։ Մարդը նկարվում ա, որ իր նկարը տեսնի, ոչ թե իրա հետևում եղածի։

Բա ըստ քեզ ի՞նչ ա էղել, որ դա քեզ համար աբսուրդ ա: Լուսանկարիչը լուսանկարի վերջնական տեսքի համար պատասխանատու միակ անձն ա:

Ուլուանա
31.05.2014, 05:24
Բա ըստ քեզ ի՞նչ ա էղել, որ դա քեզ համար աբսուրդ ա: Լուսանկարիչը լուսանկարի վերջնական տեսքի համար պատասխանատու միակ անձն ա:
Եթե իմանայի՝ ինչ ա եղել, էլ ինչի՞ էի էս թեմայում գրում :))։
Հա, պարզ ա, որ վերջնական տեսքի համար պատասխանատու ա, բայց էդ դեպքում թող նենց աներ՝ աղջկա գլուխն երևար, ոչ թե դրա հետևում եղածը՝ գլխի փոխարեն։ Ու՞մ ա պետք էն նկարը, որի մեջ մարդու գլուխը չի երևում, այսինքն՝ նկարի մեջ կարևորը մարդկանց դեմքերն են, եթե դեմքը չի երևում, ու՞մ ա պետք ֆոնը վերականգնելը։

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 14:53
Եթե իմանայի՝ ինչ ա եղել, էլ ինչի՞ էի էս թեմայում գրում :))։
Հա, պարզ ա, որ վերջնական տեսքի համար պատասխանատու ա, բայց էդ դեպքում թող նենց աներ՝ աղջկա գլուխն երևար, ոչ թե դրա հետևում եղածը՝ գլխի փոխարեն։ Ու՞մ ա պետք էն նկարը, որի մեջ մարդու գլուխը չի երևում, այսինքն՝ նկարի մեջ կարևորը մարդկանց դեմքերն են, եթե դեմքը չի երևում, ու՞մ ա պետք ֆոնը վերականգնելը։

Ան, ո՞նց վերականգներ: Մի հատ պատկերացրու էդ մասում գլխի փոխարեն սպիտակ լաքա ա: Ո՞րն ա ավելի հեշտ վերականգնելը: Մի մարդու դեմք, որը չի՞ էլ հիշում, թե՞ կրծքավանդակը շարունակել ու լրացնել:

Գալաթեա
31.05.2014, 14:58
Ան, ո՞նց վերականգներ: Մի հատ պատկերացրու էդ մասում գլխի փոխարեն սպիտակ լաքա ա: Ո՞րն ա ավելի հեշտ վերականգնելը: Մի մարդու դեմք, որը չի՞ էլ հիշում, թե՞ կրծքավանդակը շարունակել ու լրացնել:

Բյուր, բայց ավելի տրամաբանական չի՞, որ էդ նկարիչը կլիենտին կանչեր ասեր՝ ախպերս, կներես, նկարը փչացել ա, էլի պետք ա նկարեմ, քան աղջկան անգլուխ ձիավոր դարձներ ու էդ նկարը շրջանառության մեջ դներ:
Ինքը պետք ա ասեր չէ՞՝ չի ստացվել, ու եթե ասեր, էս պատմությունը ոչ էլ մեջտեղ կգար:
Նոր ֆոտո կանեին ու վերջ:

Չի բռնում ինչ-որ բան:

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 15:00
Բյուր, բայց ավելի տրամաբանական չի՞, որ էդ նկարիչը կլիենտին կանչեր ասեր՝ ախպերս, կներես, նկարը փչացել ա, էլի պետք ա նկարեմ, քան աղջկան անգլուխ ձիավոր դարձներ ու էդ նկարը շրջանառության մեջ դներ:
Ինքը պետք ա ասեր չէ՞՝ չի ստացվել, ու եթե ասեր, էս պատմությունը ոչ էլ մեջտեղ կգար:
Նոր ֆոտո կանեին ու վերջ:

Չի բռնում ինչ-որ բան:

Գալ, բայց տրամաբանական չի՞, որ եթե էդ վիճակով ա նկարը հանձնել նկարիչը, ուրեմն չի ուզեցել ասել, որ չի ստացվել, անկախ նրանից՝ որ փուլում կամ ինչու չի ստացվել: Ի վերջո, առաջին տեսնողը նկարիչն ա էղել ու դրա համար բան չի արել:

Գալաթեա
31.05.2014, 15:02
Գալ, բայց տրամաբանական չի՞, որ եթե էդ վիճակով ա նկարը հանձնել նկարիչը, ուրեմն չի ուզեցել ասել, որ չի ստացվել, անկախ նրանից՝ որ փուլում կամ ինչու չի ստացվել: Ի վերջո, առաջին տեսնողը նկարիչն ա էղել ու դրա համար բան չի արել:

Դրա համար լուրջ դեմքով մարդու առանց գլխի նկարը տվել ա պատվիրատուի՞ն:
Մի տեսակ հավատս չի գալիս:

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 15:03
Դրա համար լուրջ դեմքով մարդու առանց գլխի նկարը տվել ա պատվիրատուի՞ն:
Մի տեսակ հավատս չի գալիս:
Ստեղ հազար ու մի տարբերակ կարելի ա նայել.
1. Հպարտացել ա իրա «արվեստի գործով», էդպես տվել ա
2. Աբիժնիկ բան ա արել (փորձը ցույց ա տալիս, որ լուսանկարիչները Հայաստանում աբիժնիկ բաներ անում են, Զավեն Խաչիկյանի վերջին պոնտերը վկա)
3. Տվել ա, ասել ա, որ չի ստացվել, պատվիրատուն էլ ասել ա՝ դե լավ, ոչինչ:

ivy
31.05.2014, 17:41
Ես մի տարբերակ էլ ունեմ.

-Նկարիչն էդ նկարի մեջ գլուխը տեսնում է :}

Mephistopheles
31.05.2014, 18:04
… մի վարյանտ էլ ես կավելացնեմ…

ԻՍԿԱՊԵՍ գերբնական ինչ որ ուժեր հանդերձյալ աշխարհից ինչ որ պատգամ են փորձել ուղարկել... կարծում եմ մահացած հարազատների հոգիները ուզում էին միջամտել ինչոր հարցում... թե չէ ինչու՞ պտի նկարը վատ դուրս գալ, Բյուր, հլա մտածի…

… ես ուրիշ տարբերակ չեմ տեսնում…

Ուլուանա
31.05.2014, 22:33
… մի վարյանտ էլ ես կավելացնեմ…

ԻՍԿԱՊԵՍ գերբնական ինչ որ ուժեր հանդերձյալ աշխարհից ինչ որ պատգամ են փորձել ուղարկել... կարծում եմ մահացած հարազատների հոգիները ուզում էին միջամտել ինչոր հարցում... թե չէ ինչու՞ պտի նկարը վատ դուրս գալ, Բյուր, հլա մտածի…

… ես ուրիշ տարբերակ չեմ տեսնում…
Լավ կլիներ, որ էդ «ինչ–որ գերբնական ուժեր» ծաղրահեգնական արտահայտությունը հնարավորինս քիչ օգտագործվեր բոլորի կողմից։ Ու ինչի՞ ա բոլոր միայն գիտական բացատրություն ընդունողներին թվում, թե էն ամենը, ինչ անհայտ ա, անհասկանալի կամ տարօրինակ, մյուսները վերագրում են «գերբնական ուժերին»։

Ուլուանա
31.05.2014, 22:41
Բյուր, Աստծո գոյության ու գործունեության գիտական բացատրությունը կներկայացնե՞ս։ Հաշվի առնելով, որ ցանկացած երևույթի մենակ գիտական բացատրությունն ես ընդունելի համարում, կարելի ա ենթադրել, որ Աստծո գոյության գիտական բացատրությունն ունես։

Alphaone
31.05.2014, 22:44
ԻՀԿ մենք գորբնական ուժեր անվանում ենք էն բնական երևույթները, որոնք դեռ չենք ընկալել, հասկացել, բացատրել, էն ամենն ինչ մեր տրամաբանության կողմից դասավորած, դարակները լցրած բանաձևերին հակասում է, միանգամից դառնում է «գերբնական»... մեր մոլորակում ինչ-որ բան չիմանալն ու չհասկանալն ամոթ չէ, ամոթ է, երբ չես ցանկանում սովորել, իսկ ձեր մոլորակում մարդկանց ամենամեծ ֆոբիաներից մեկը հիմար երևալու ֆոբիան է, դրա համար էլ մարդու մոտ հերքումն ավելի արագ է սկսում աշխատել, քան ընդունումն ու համակերպումը:

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 22:47
Բյուր, Աստծո գոյության ու գործունեության գիտական բացատրությունը կներկայացնե՞ս։ Հաշվի առնելով, որ ցանկացած երևույթի մենակ գիտական բացատրությունն ես ընդունելի համարում, կարելի ա ենթադրել, որ Աստծո գոյության գիտական բացատրությունն ունես։

Ոչ :)

Ուլուանա
31.05.2014, 22:49
Ոչ :)
Որովհետև չունես, չէ՞։ Բա էդ ո՞նց ա, որ մի դեպքում կարիք չկա ապացույցների, բայց մյուս դեպքերում եթե ապացույց չկա, ուրեմն տենց բան չկա։

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 22:52
ԻՀԿ մենք գորբնական ուժեր անվանում ենք էն բնական երևույթները, որոնք դեռ չենք ընկալել, հասկացել, բացատրել, էն ամենն ինչ մեր տրամաբանության կողմից դասավորած, դարակները լցրած բանաձևերին հակասում է, միանգամից դառնում է «գերբնական»... մեր մոլորակում ինչ-որ բան չիմանալն ու չհասկանալն ամոթ չէ, ամոթ է, երբ չես ցանկանում սովորել, իսկ ձեր մոլորակում մարդկանց ամենամեծ ֆոբիաներից մեկը հիմար երևալու ֆոբիան է, դրա համար էլ մարդու մոտ հերքումն ավելի արագ է սկսում աշխատել, քան ընդունումն ու համակերպումը:
Ալֆ, երբ դու ունես բավարար գիտելիքներ ինչ-որ բանի սովորական բացատրություն տալու համար, հատկապես երբ դրա գերբնական բացատրությունն անիմաստ ա (մասնավորապես, հենց լուսանկարի դեպքում տուր գերբնական բացատրություն, հետո ասա, թե ինչու էր անդրշիրիմյան ուժերին պետք տենց բան անել), ի՞նչ ընդունել ու համակերպվելու մասին ա խոսքը: Այ ամոթ ա, երբ ոչ մի կերպ չես ուզում տեղեկանալ, թե գիտությունն ուր ա հասել:

Մնում էր՝ էս թեմայում գրեին խնձորը ծառից գերբնական ուժերի ազդեցությամբ ա ընկնում, Նյուտոնը մի հարյուր անգամ շուռ գար գերեզմանում:

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 22:54
Որովհետև չունես, չէ՞։ Բա էդ ո՞նց ա, որ մի դեպքում կարիք չկա ապացույցների, բայց մյուս դեպքերում եթե ապացույց չկա, ուրեմն տենց բան չկա։

Բայց ես որտե՞ղ եմ ասել, որ եթե ապացույց չկա, ուրեմն տենց բան չկա :' Ուղղակի էս թեմայում ներկայացված դեպքերի մեծ մասը գիտական քննադատության չեն դիմանում: Մենակ Մեֆի էն առաջին պատմությունն էր մի քիչ գերբնականոտ, գիտականության էդքան չենթարկվող, էն էլ մարդը հորինել էր:

Ուլուանա
31.05.2014, 23:09
Բայց ես որտե՞ղ եմ ասել, որ եթե ապացույց չկա, ուրեմն տենց բան չկա :' Ուղղակի էս թեմայում ներկայացված դեպքերի մեծ մասը գիտական քննադատության չեն դիմանում: Մենակ Մեֆի էն առաջին պատմությունն էր մի քիչ գերբնականոտ, գիտականության էդքան չենթարկվող, էն էլ մարդը հորինել էր:
Իմ էն պատմածի հետ կապված (երբ գիշերը պապայիս տեսքով մեկն եկել էր մամայիս մոտ) ոչ ոք տենց էլ գիտական բացատրություն չտվեց։
Իսկ լուսանկարի հետ կապված քո բացատրությունը համոզիչ չի։ Նույնիսկ Գալաթեան, որ, ինչքան նկատել եմ, գիտական բացատրություն չունեցող երևույթներին հավատացող չի, քո տված բացատրությունը համոզիչ չհամարեց տվյալ իրավիճակում։

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 23:20
Իմ էն պատմածի հետ կապված (երբ գիշերը պապայիս տեսքով մեկն եկել էր մամայիս մոտ) ոչ ոք տենց էլ գիտական բացատրություն չտվեց։
Իսկ լուսանկարի հետ կապված քո բացատրությունը համոզիչ չի։ Նույնիսկ Գալաթեան, որ, ինչքան նկատել եմ, գիտական բացատրություն չունեցող երևույթներին հավատացող չի, քո տված բացատրությունը համոզիչ չհամարեց տվյալ իրավիճակում։
Դե դա ես կարամ կապեմ ոչ լրիվ արթնության, երազ տեսնելու հետ, ու երբ մամադ սարսափել ա, էդ ժամանակ արդեն լրիվ արթնացած ա էղել: Կարելի ա անգամ խորանալ ու մամայիդ ու պապայիդ հարաբերությունները ստեղ վերլուծել: Բայց դա հոգեբանների գործն ա, թող իրանք էլ անեն:

Ինչ վերաբերում ա ֆոտոյին, ինձ թվում ա՝ Գալաթեան վերջը հասկացավ, թե ինչ եմ ասում: Ախր մի հատ դու էլ էլի մտածի: Լուսանկարիչը դու ես, նկարը տպում ես, «հանկարծակի» տենց ա ստացվում: Եթե ինադու չես արել, հաստատ առաջին շոկի մեջ ընկնողը դու կլինես, ոչ թե սուսուփուս նկարը կտաս պատվիրատուին:

Ուլուանա
31.05.2014, 23:27
Դե դա ես կարամ կապեմ ոչ լրիվ արթնության, երազ տեսնելու հետ, ու երբ մամադ սարսափել ա, էդ ժամանակ արդեն լրիվ արթնացած ա էղել:
Բայց սարսափելուց հետո էլ ա դեռ տեսնելիս եղել։

Ինչ վերաբերում ա ֆոտոյին, ինձ թվում ա՝ Գալաթեան վերջը հասկացավ, թե ինչ եմ ասում: Ախր մի հատ դու էլ էլի մտածի: Լուսանկարիչը դու ես, նկարը տպում ես, «հանկարծակի» տենց ա ստացվում: Եթե ինադու չես արել, հաստատ առաջին շոկի մեջ ընկնողը դու կլինես, ոչ թե սուսուփուս նկարը կտաս պատվիրատուին:
Բայց ես ե՞րբ եմ ասել, թե սուսուփուս տվել ա պատվիրատուին։ Դրա մասին ինձ ոչինչ հայտնի չի։ Կարող ա հենց առաջինը լուսանկարիչն ա շոկի մեջ ընկել։

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 23:33
Բայց ես ե՞րբ եմ ասել, թե սուսուփուս տվել ա պատվիրատուին։ Դրա մասին ինձ ոչինչ հայտնի չի։ Կարող ա հենց առաջինը լուսանկարիչն ա շոկի մեջ ընկել։
Որ շոկի մեջ ընկներ, հայտնի կլիներ: Ան, ախր զարմանում եմ, թե ինչու ա լուսանկարչի միջամտությունն էդքան անհավական թվում: Ախր հայ լուսանկարիչները շատ յաման տիպեր են, չգիտես՝ ինչ հարաբերություն ա ունեցել պատվիրատուի հետ: Էն ա, Զավեն Խաչիկյանի արած վերջին կայֆերը, որ պապայիս ֆոտոշոփ էր արել մի ֆոտոյում: Չիմացողը կմտածի՝ էս ինչ հոգի ա էս նկարում:

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 23:34
Բայց սարսափելուց հետո էլ ա դեռ տեսնելիս եղել։



Իսկ ե՞րբ էլ չի տեսել: Էս ա կարևոր հարցը: Հնարավոր ա, որ սարսափելիս էլ դեռ լրիվ սթափ չի էղել:

Ուլուանա
31.05.2014, 23:45
Որ շոկի մեջ ընկներ, հայտնի կլիներ: Ան, ախր զարմանում եմ, թե ինչու ա լուսանկարչի միջամտությունն էդքան անհավական թվում: Ախր հայ լուսանկարիչները շատ յաման տիպեր են, չգիտես՝ ինչ հարաբերություն ա ունեցել պատվիրատուի հետ: Էն ա, Զավեն Խաչիկյանի արած վերջին կայֆերը, որ պապայիս ֆոտոշոփ էր արել մի ֆոտոյում: Չիմացողը կմտածի՝ էս ինչ հոգի ա էս նկարում:
Բյուր, էդ թվերին չեմ կարծում, թե ֆոտոշոփը Հայաստանում նենց տարածում ուներ, որ լուսանկարիչը ֆոտոշոփ օգտագործած լիներ։ Էլ չեմ ասում, որ նույնիսկ փաստ չի էն, որ էդ լուսանկարն ընդհանրապես լուսանկարիչ ա արել, հնարավոր ա, որ ուղղակի սեփական ապարատով արված սիրողական նկար ա եղել։


Իսկ ե՞րբ էլ չի տեսել: Էս ա կարևոր հարցը: Հնարավոր ա, որ սարսափելիս էլ դեռ լրիվ սթափ չի էղել:
Չգիտեմ, կհարցնեմ։

StrangeLittleGirl
31.05.2014, 23:54
Բյուր, էդ թվերին չեմ կարծում, թե ֆոտոշոփը Հայաստանում նենց տարածում ուներ, որ լուսանկարիչը ֆոտոշոփ օգտագործած լիներ։ Էլ չեմ ասում, որ նույնիսկ փաստ չի էն, որ էդ լուսանկարն ընդհանրապես լուսանկարիչ ա արել, հնարավոր ա, որ ուղղակի սեփական ապարատով արված սիրողական նկար ա եղել։
Չէ՜, ֆոտոշոփը որպես օրինակ բերեցի: Էն ժամանակ էլ ավելի պրիմիտիվ տեխնոլոգիաներով կարող էին նկարը «խմբագրել»:

Նայի, ես մի ֆոտո ունեմ համադասարանցիներիս հետ: Իրենցից մեկը՝ ծայրին կանգնածը, չի էրևում, տեղը շատ պայծառ լույս ա: Հիմա սա էլ կարանք պարանորմալ համարենք, բայց ընդամենը սխալ լուսավորության արդյունք ա, իրա վրա շատ ա լույս ընկել, էդպես ա ստացվել:

Ռուֆուս
31.05.2014, 23:55
Երբ որ ֆոտոշոփ չկար, ռետուշ էին անում նկարները :)

StrangeLittleGirl
01.06.2014, 00:00
Երբ որ ֆոտոշոփ չկար, ռետուշ էին անում նկարները :)

Մերսի Ռուֆ :) Էս բառն էի մոռացել

Ուլուանա
01.06.2014, 00:10
Չէ՜, ֆոտոշոփը որպես օրինակ բերեցի: Էն ժամանակ էլ ավելի պրիմիտիվ տեխնոլոգիաներով կարող էին նկարը «խմբագրել»:

Նայի, ես մի ֆոտո ունեմ համադասարանցիներիս հետ: Իրենցից մեկը՝ ծայրին կանգնածը, չի էրևում, տեղը շատ պայծառ լույս ա: Հիմա սա էլ կարանք պարանորմալ համարենք, բայց ընդամենը սխալ լուսավորության արդյունք ա, իրա վրա շատ ա լույս ընկել, էդպես ա ստացվել:
Նկարագրածդ «լուսավոր» նկարները շատ տարածված բան են, ու շատ պարզ բացատրություն ունեն։ Ես էդտեղ ոչ մի արտառոց կամ պարանորմալ բան չեմ տեսնում։ Ու կարծում եմ՝ երկու դեպքերն ընդհանրապես համեմատելի չեն։ Էլի եմ ասում, նույնիսկ եթե համարենք, որ նկարը լուսանկարիչ է նկարել, էդ տիպի նկարի մեջ լուսանկարչի էդ տիպի միջամտության հավանականությունը շա՜տ փոքր եմ համարում (գլուխը ֆոնով փոխարինելը շատ մեծ աբսուրդ ա ուղղակի)։ Իսկ եթե պարզվի, որ լուսանկարիչ չի եղել նկարողը, իրենք են նկարել, առավել ևս, տվածդ գիտական բացատրության մասին խոսելն ավելորդ կլինի։ Ուղղակի քանի որ չգիտեմ էդ կոնկրետ հանգամանքները, ոչինչ չեմ կարող պնդել։ Որ էդ պատմության հետ կապված նորություն իմանամ, կգրեմ :))։

StrangeLittleGirl
01.06.2014, 00:13
Նկարագրածդ «լուսավոր» նկարները շատ տարածված բան են, ու շատ պարզ բացատրություն ունեն։ Ես էդտեղ ոչ մի արտառոց կամ պարանորմալ բան չեմ տեսնում։ Ու կարծում եմ՝ երկու դեպքերն ընդհանրապես համեմատելի չեն։ Էլի եմ ասում, նույնիսկ եթե համարենք, որ նկարը լուսանկարիչ է նկարել, էդ տիպի նկարի մեջ լուսանկարչի էդ տիպի միջամտության հավանականությունը շա՜տ փոքր եմ համարում (գլուխը ֆոնով փոխարինելը շատ մեծ աբսուրդ ա ուղղակի)։ Իսկ եթե պարզվի, որ լուսանկարիչ չի եղել նկարողը, իրենք են նկարել, առավել ևս, տվածդ գիտական բացատրության մասին խոսելն ավելորդ կլինի։ Ուղղակի քանի որ չգիտեմ էդ կոնկրետ հանգամանքները, ոչինչ չեմ կարող պնդել։ Որ էդ պատմության հետ կապված նորություն իմանամ, կգրեմ :))։

Դե հիմա պատկերացրու՝ սա էլ էդ տարածված նկարներից ա ստացվել, ու տենց լուսավոր աղջկա գլուխն ա դուրս էկել: Ինչ անի, ինչ չանի, գոնե ֆոնը վերականգնի: Բայց հա, նորություն իմացի, գրի: Հետաքրքիր ա: Մեկ էլ որ իմանաս լուսանկարիչն ով ա էղել, էդ էլ ասա, հետաքրքիր ա :))

Ներսես_AM
01.06.2014, 11:37
Եթե իմանայի՝ ինչ ա եղել, էլ ինչի՞ էի էս թեմայում գրում :))։
Հա, պարզ ա, որ վերջնական տեսքի համար պատասխանատու ա, բայց էդ դեպքում թող նենց աներ՝ աղջկա գլուխն երևար, ոչ թե դրա հետևում եղածը՝ գլխի փոխարեն։ Ու՞մ ա պետք էն նկարը, որի մեջ մարդու գլուխը չի երևում, այսինքն՝ նկարի մեջ կարևորը մարդկանց դեմքերն են, եթե դեմքը չի երևում, ու՞մ ա պետք ֆոնը վերականգնելը։

Իսկ եթե նկարողն ուրիշ մարդ ա եղել, իսկ երևակող ու ռետուշ(ապրի Ռուֆը) անողն ուրիշ մարդ։ Շատ չգիտի քանի հոգի են նկարվել։ Տեսել ա մի մարդ ա, կրծքավանդակի մասում էլ «փչացած» ա, դրել «դզել» ա։

Sambitbaba
01.06.2014, 17:20
Իսկ եթե նկարողն ուրիշ մարդ ա եղել, իսկ երևակող ու ռետուշ(ապրի Ռուֆը) անողն ուրիշ մարդ։ Շատ չգիտի քանի հոգի են նկարվել։ Տեսել ա մի մարդ ա, կրծքավանդակի մասում էլ «փչացած» ա, դրել «դզել» ա։

Ժողովուրդ, էս ձեր գիտական բացատրությունները խեղճ աղջկա մարմինն էլ արդեն ռետուշ արեցին...
Էնպիսի տպավորություն է, որ էդ մարդը ոչ թե աղջկա հետ էր նկարվել, այլ աղջկա գլխի:


Ուլուանան ասաց.
Ուրեմն էս մարդն իր աղջկա հետ լուսանկարվում ա, ու նկարվելիս էնպես են նստած լինում, որ աղջկա գլուխը իր կրծքավանդակին ա լինում, այսինքն՝ ծածկում ա իր կրծքավանդակի մի մասը։ Լուսանկարը հանելուց հետո տեսնում են, որ աղջկա գլուխը դուրս չի եկել նկարում

Sambitbaba
01.06.2014, 17:37
Իսկ էն,որ տղան իր պապուն չի տեսել,արդյոք չի՞ նշանակում, որ աշխարհը մի ամբողջականություն չէ, տեսանելին և անտեսանելին, իմացածն ու չիմացածը, բացատրվածն ու չբացատրվածը: Եվ մենք բոլորս միասին չենք ու մեկտեղ. Ոչ մի ժամանակ, ոչ մի տեղ:

Հոյակապ ասացիր::hands Սերունդները դեռ երկար կծիծաղեն:

Բայց տղան մորն էլ չի տեսել...:(

Mephistopheles
01.06.2014, 17:57
Ուլուանա ջան, Բյուրը 100% ճիշտ ա, չեմ հասկանում ինչի ես կասկածի տակ դնում… եթե գնուխը չափից ավելի լուսավոր ա եղել, մեղմ ասած քաքմեջ ա եղել ապա իսկապես ֆոտոնկարչի համար ավելի հեշտ ա դոշեր նկարել քան կնոջ գլուխը… հո չէ՞ր ասելու "մի հատ ֆոտո բերեք, նկարեմ" ... եթե գլուխը նկարեր այ սենց բան էր դուրս գալու… (http://earnthis.net/wp-content/uploads/2013/07/tumblr_m13vf7gLZj1qdtao2o1_500.jpg)

հետո… եթե գլուխը չկար, նկարիչն ի՞նչ բացատրություն ա տվել, պապիկդ հարցրել ա՞ թե ուստա էս գլուխն ուր ա՞…

իսկ դու՞ ինչ ես կարծում եթե համարում ես Բյուրի ասածն անհնար, կամ քիչ հավանական, ինձ էլ չես թողնում գերբնական ուժ արտահայտությունն օգտագործեմ ասելով թե դա հեգնական ա…

քո, թեկուզ անհավանական վերսիան ո՞րն ա…

Sambitbaba
01.06.2014, 18:23
Ուղղակի էս թեմայում ներկայացված դեպքերի մեծ մասը գիտական քննադատության չեն դիմանում: Մենակ Մեֆի էն առաջին պատմությունն էր մի քիչ գերբնականոտ, գիտականության էդքան չենթարկվող, էն էլ մարդը հորինել էր:

Իմ ներկայացրածներն է՞լ, Բյուր ջան: Թե՞ դու դրանք ուղղակի ռետուշ արեցիր...

Բյուր, լուրջ.
Դու հավատու՞մ ես քո ասածներին...

Հայրս մի վարորդ ուներ: Երբ սա առաջին անգամ մեր տուն եկավ ու տեսավ մեր շանը, հարցրեց, թե անունն ի՞նչ է, և, առանց սպասելու մեր պատասխանին, ասաց. երևի Ջեկո կլինի: Ու սկսեց կանչել. "Ջեկո Ջեկո, Ջեկո, Ջեկո..."

Էս վարորդի պես համոզված ես ասածներիդ վրա, ընդ որում հեչ կապ չունի, որ շան անունը Ջեկո չի...


Ալֆ, երբ դու ունես բավարար գիտելիքներ ինչ-որ բանի սովորական բացատրություն տալու համար, հատկապես երբ դրա գերբնական բացատրությունն անիմաստ ա

Իսկ դու ունե՞ս բավարար գիտելիքներ այս ամենի բացատրությունը տալու համար, հատկապես երբ այս էջեր լցրած բացատրությունները չի թվում, թե որևէ մեկին (Գալին էլ` իզուր հույս մի դիր, - նա ուղղակի լռեց...) համոզեցին...

StrangeLittleGirl
01.06.2014, 18:37
Իմ ներկայացրածներն է՞լ, Բյուր ջան: Թե՞ դու դրանք ուղղակի ռետուշ արեցիր...

Բյուր, լուրջ.
Դու հավատու՞մ ես քո ասածներին...

Հայրս մի վարորդ ուներ: Երբ սա առաջին անգամ մեր տուն եկավ ու տեսավ մեր շանը, հարցրեց, թե անունն ի՞նչ է, և, առանց սպասելու մեր պատասխանին, ասաց. երևի Ջեկո կլինի: Ու սկսեց կանչել. "Ջեկո Ջեկո, Ջեկո, Ջեկո..."

Էս վարորդի պես համոզված ես ասածներիդ վրա, ընդ որում հեչ կապ չունի, որ շան անունը Ջեկո չի...



Իսկ դու ունե՞ս բավարար գիտելիքներ այս ամենի բացատրությունը տալու համար, հատկապես երբ այս էջեր լցրած բացատրությունները չի թվում, թե որևէ մեկին (Գալին էլ` իզուր հույս մի դիր, - նա ուղղակի լռեց...) համոզեցին...

Սամ, ես բավարար գիտելիքներ չունեմ, բայց իմ քիչ գիտելիքներով հավանական բացատրություն տալիս եմ: Ինձ պետք ա, որ մասնագետ՝ լուսանկարիչ կամ լուսանկարչության հետ ավելի սերտ կապ ունեցող մեկը գա, ավելի կոնկրետ խոսի: Բայց եթե սրանից լավ տարբերակ ունեք, առաջարկեք: Ես բացատրում եմ, ասում եք՝ անհնար ա, անհավանական ա, բայց ոչ մեկդ ձեր տարբերակը չեք առաջարկում:

Իսկ Ալֆուշի դեպքի համար, հա, բավարար գիտելիքներ ունեմ: Իմ ամբողջ մասնագիտությունը տենց բաների շուրջ ա կառուցած:

Էդ Ջեկոյի պահով... Սամ, ամեն տասը շնից իննի անունը Ջեկո ա :)) Մեր հարևանները որ մտնում էին մեր բակ ու շանը կանչում էին Ջեկո, վիրավորվում էինք, որովհետև իրա անունը Շեկո ա: Այ եթե շան անունը Փառանձեմ լիներ ու տենց կանչեր, կմտածեինք՝ ստեղ ինչ-որ գերբնական բան կա:

Freeman
01.06.2014, 19:19
Հոյակապ ասացիր::hands Սերունդները դեռ երկար կծիծաղեն:

Բայց տղան մորն էլ չի տեսել...:(

Ուրախ եմ սերունդների համար, բայց կարծում եմ հասկացել ես ինչ նկատի ունեի)

Գալաթեա
01.06.2014, 19:21
Ինձ համար էս պատմության մեջ ամենամեծ պարանորմալը մնաց էն, թե ինչի ա լուսանկարիչը բռակ ապրանք տվել պատվիրատուին:

StrangeLittleGirl
01.06.2014, 19:22
Ինձ համար էս պատմության մեջ ամենամեծ պարանորմալը մնաց էն, թե ինչի ա լուսանկարիչը բռակ ապրանք տվել պատվիրատուին:

Գալ ջան, տալուց նորմալ ա էղել, հետո ա գլուխն անհետացել:

Mephistopheles
01.06.2014, 19:27
Գալ ջան, տալուց նորմալ ա էղել, հետո ա գլուխն անհետացել:

գերբնական ուժերը տարել են աղջկա գլուխը…

StrangeLittleGirl
01.06.2014, 19:29
գերբնական ուժերը տարել են աղջկա գլուխը…

Հա, ես էլ եմ էդ ասում :think Անդրշիրիմյան կյանքից էկել են, գլուխը կերել են, տեղն էլ սառոչկան նկարել, փախել են: Պապային բան էին ուզում ասել, էն էլ տենց էլ չհասկացավ:

Գալաթեա
01.06.2014, 19:34
Եթե ընդունենք, որ դա ինչ-որ չարագույժ, վատ omen ա նշանակել էդ աղջկա համար, ուրեմն իր հետ վատ բան պետք ա պատահած լինի հետագայում: Համենայն դեպս՝ ըստ ֆոլկլորի:
Անուլ, էդ պատմության զարգացումներից որ իմանաս, գրի էլի: Մասնավորապես՝ էդ աղջկա ու իր գլխի հետ ամեն ինչ նորմալ ա՞ հիմա արդյոք:

Mephistopheles
01.06.2014, 19:34
Հա, ես էլ եմ էդ ասում :think Անդրշիրիմյան կյանքից էկել են, գլուխը կերել են, տեղն էլ սառոչկան նկարել, փախել են: Պապային բան էին ուզում ասել, էն էլ տենց էլ չհասկացավ:

բա հլա մտածի, ուրիշ ի՞նչ կարա լինի… երեկ սաղ գիշեր մտածել եմ… էտ ա… գլխի տեղը գոնե մի հատ happy face նկարեին, տնաշենները…

Ուլուանա
02.06.2014, 07:21
Ժողովուրդ, էս ձեր գիտական բացատրությունները խեղճ աղջկա մարմինն էլ արդեն ռետուշ արեցին...
Էնպիսի տպավորություն է, որ էդ մարդը ոչ թե աղջկա հետ էր նկարվել, այլ աղջկա գլխի:
Սամ, դե, ինչը որ խանգարում ա, ռետուշ ա արվում՝ լուսանկար լինի, թե գրառում :))։


Ինձ համար էս պատմության մեջ ամենամեծ պարանորմալը մնաց էն, թե ինչի ա լուսանկարիչը բռակ ապրանք տվել պատվիրատուին:
Լիլ, ես էդ պատմությունը պատմելիս չեմ ասել, թե լուսանկարն անողը լուսանկարիչ ա եղել։ Ես չգիտեմ (կամ չեմ հիշում, կամ ինձ պատմելիս դրա մասին չի ասվել ուղղակի)՝ լուսանկարիչ ա նկարել, թե ընկեր կամ ընտանիքի անդամ։ Ուղղակի քանի որ լուսանկարչի դեպքում ավելի հավանական կլիներ նկարը մշակած լինելու տարբերակը, էդ տարբերակն էր ընտրվել շատերի կողմից :))։


...Էդ Ջեկոյի պահով... Սամ, ամեն տասը շնից իննի անունը Ջեկո ա :)) Մեր հարևանները որ մտնում էին մեր բակ ու շանը կանչում էին Ջեկո, վիրավորվում էինք, որովհետև իրա անունը Շեկո ա: Այ եթե շան անունը Փառանձեմ լիներ ու տենց կանչեր, կմտածեինք՝ ստեղ ինչ-որ գերբնական բան կա:
Բյուր, դու Սամի գրածը սխալ ես հասկացել։ Հենց էդ ա, որ շան անունը հեչ էլ Ջեկո չէր :D։ Ինքը դա ոչ թե որպես պարանորմալ երևույթ էր ներկայացրել, այլ որպես քո՝ էս թեմայում ցուցաբերած մոտեցման անալոգ, այսինքն՝ նկատի ունի, որ էդ մարդը, հաշվի առնելով, որ, ինչպես դու նկատեցիր, ամեն տասը շնից իննի անունը Ջեկո ա, ենթադրել ա, որ իրենց շան անունն էլ ուրեմն Ջեկո կլինի, ու առանց պատասխանի սպասելու միանգամից սկսել ա շանը Ջեկո ասել, բայց իրականում Ջեկո չէր։ Այսինքն՝ ընտրել ա իր իմացած ամենահավանական տարբերակը՝ հաշվի չառնելով, որ դա ոչ բոլոր դեպքերում ա իրականությանը համապատասխանում։

Mephistopheles
02.06.2014, 10:29
Մի բան էլ ես պատմեմ։ Ճիշտն ասած՝ էս մեկն ավելի հեռավոր ա. պապայիս պատմել ա իր ընկերը տարիներ առաջ։ Գուցե էլի ինչ–որ գիտական բացատրություն գտնվի, չգիտեմ։ Ինձ իսկապես հետաքրքրում ա։ Ուրեմն էս մարդն իր աղջկա հետ լուսանկարվում ա, ու նկարվելիս էնպես են նստած լինում, որ աղջկա գլուխը իր կրծքավանդակին ա լինում, այսինքն՝ ծածկում ա իր կրծքավանդակի մի մասը։ Լուսանկարը հանելուց հետո տեսնում են, որ աղջկա գլուխը դուրս չի եկել նկարում, ընդ որում՝ էն հատվածը, որը պիտի ծածկված լիներ աղջկա գլխով, նորմալ ու ամբողջական դուրս ա եկել, այսինքն՝ էնպիսի տպավորություն ա, որ գլուխն ուղղակի բացակայել ա նկարելիս, ոչ թե էդ մասում ժապավենը կամ թուղթը վնասվել են, որովհետև էդ դեպքում ուղղակի ոչինչ չէր լինի կամ աղավաղված ինչ–որ պատկեր կլիներ։

որ թվին ա եղել Ուլուանա ջան… պապայիդ ընկերը քանի՞ տարեկան ա…

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 12:06
Բյուր, դու Սամի գրածը սխալ ես հասկացել։ Հենց էդ ա, որ շան անունը հեչ էլ Ջեկո չէր :D։ Ինքը դա ոչ թե որպես պարանորմալ երևույթ էր ներկայացրել, այլ որպես քո՝ էս թեմայում ցուցաբերած մոտեցման անալոգ, այսինքն՝ նկատի ունի, որ էդ մարդը, հաշվի առնելով, որ, ինչպես դու նկատեցիր, ամեն տասը շնից իննի անունը Ջեկո ա, ենթադրել ա, որ իրենց շան անունն էլ ուրեմն Ջեկո կլինի, ու առանց պատասխանի սպասելու միանգամից սկսել ա շանը Ջեկո ասել, բայց իրականում Ջեկո չէր։ Այսինքն՝ ընտրել ա իր իմացած ամենահավանական տարբերակը՝ հաշվի չառնելով, որ դա ոչ բոլոր դեպքերում ա իրականությանը համապատասխանում։

Աաա՜, ուրեմն Սամի համեմատությունները սպանում են :D Սպանում են իրանց անիմաստությամբ: Սամ, լուրջ եմ ասում, դու լրիվ տարբեր բաներ ես համեմատում: Շան անունը Ջեկո լինի, թե չէ, գիտական չի: Ճիշտ ա՝ հավանական ա, որ կարա Ջեկո լինի, բայց ամեն դեպքում կարող ա ինքը տասից էն մեկն ա, որը Ջեկո չի: Իսկ գիտության մեջ տենց չի: Մի երևույթ գիտական ա, եթե միշտ ա տենց: Նույնն ա, որ ծառից խնձորն ընկնի, ասես՝ հլը սպասի, կարող ա ծանրության ուժը չէր, անդրշիրիմյան կյանքից ոգիները էկան, խառնեցին իրար, գցեցին խնձորը: Չնայած քեզ իմանալով, դու էդ էլ կասես: Ջոն Լենոնի նկարը վկա :))

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 14:38
Արյա էս ինչ գերբնական տելեպաթիա ա: Ուրեմն ապրիլի վերջերին ղեկավարս ասեց, որ իմ նախկին ղեկավարին մի հատ էլ մեյլ գրեմ, քանի որ նախորդին (փետրվարին գրված) չէր պատասխանել: Ասեցի՝ էղավ, բայց տենց էլ չգրեցի. ես իմ նախկին ղեկավարից դողում եմ: Ներկայիս ղեկավարն էլ ոչինչ չհարցրեց, էդ թեմայով խոսակցություն չեղավ մինչև էսօր:

Ուրեմն լանչից առաջ նախկին ղեկավարիցս մեյլ ստացա, ասեցի՝ ըհըն, հիմա կգնամ, ներկայիս ղեկավարին կասեմ, որ պատասխանել ա: Նստում ենք լանչի, մինչև բերանս կբացեի, որ բան ասեմ, ղեկավարս ասեց՝ նախկին ղեկավարիցդ խեր-խաբար չկա՞: Արյա ոնց էլ ջոկեց, որ հինգ րոպե առաջ մեյլ էի ստացել: Տեսնես ո՞նց ջոկեց :think Ընդունվում են միայն պարանորմալ բացատրություններ:

Alphaone
02.06.2014, 18:48
Բյուր, հեռազգացությունը հեչ էլ գերբնական չէ... գիտականորեն էլ ապացուցված ա, բայց քո ղժժ օրինակում տելեպատիա չէր, ուրիշ բան էր... :D

Արէա
02.06.2014, 18:54
Բյուր, հեռազգացությունը հեչ էլ գերբնական չէ... գիտականորեն էլ ապացուցված ա, բայց քո ղժժ օրինակում տելեպատիա չէր, ուրիշ բան էր... :D

Ո՞նց ա ապացուցված: Ո՞նց ա բացատրվում:

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 18:55
Բյուր, հեռազգացությունը հեչ էլ գերբնական չէ... գիտականորեն էլ ապացուցված ա, բայց քո ղժժ օրինակում տելեպատիա չէր, ուրիշ բան էր... :D

Հըըըըըըը՞: Էդ ձեր ակադեմիայու՞մ են ձեզ սովորացրել:

John
02.06.2014, 19:06
մի դեպք հիշեցի, որ տենց էլ բացատրությունը չեմ ունեցել. գուցե հեչ էլ պարանորմալ չի ու բացատրությո՞ւն փորձեք տալ )))
Բանակում է եղել: Ուրեմն սենյակ, կոմպ, կոմպի մոտ նստած զինվոր (էդ ես չեմ), կոմպով միացրած երաժշտություն, ես էլ հեռախոսով բզբզում եմ սենյակի մյուս անկյունում: Աչքովս ընկավ սեղանին դրված երկու լիտրանոց շշով սփրայթը: Ալարեցի բաժակ ճարել, տենց մի կում խմեցի, կանգնել էի միչև էդ, որտև սեղանը աթոռիցս հեռու էր: Կուլ տալուց ոնց որ օդ էլ լիներ հետը ներս գնալուց, հետո անջատվեցի, բան չեմ հիշում, մեկ էլ հիշում եմ, որ աչքերս բացեցի, գլուխս ուժեղ ցավում էր, շիշը դրված էր սեղանին, ես ծեփված էի պատին, ծնկներս ծալված էին ոնց որ թե :D ենթադրում եմ, որ գլխիս ցավը պատին խփելուց էր եղել: Երևի 2-3 վայրկյան էր տևել էդ откючкаյի վիճակը: Ենթադրում եմ, որ երաժշտության ձայնը խանգարել էր էն զինվորին լսելու գլխիս՝ պատին խփելու ձենը: Ու մեկ էլ որ ուշքի եկա, ինչ-որ բան էր խոսում էդ տղեն, շա՜տ հեռվից էր գալիս ձենը, չէի լսում նորմալ, հետո քիչ-քիչ լսելի դարձավ:
Ու տենց ընթացքում մոռացա էդ դեպքի մասին, էս թեման հերթական անգամ տեսնելիս հիշեցի :)

Alphaone
02.06.2014, 19:07
Բյուր, ակադեմիայում չէ, երկվորյակների վրա կատարած տասնյակ փորձեր: Կամ թեկուզ իմ աչքով տեսած ամենաաննորմալ դեպքը, որ տերը ՌԴ-ում մահանում ա, շունը ամբողջ գիշեր իրեն էստեղ խելագարի նման էր պահում, ոռնում, կաղկանձում... դեռ երբեք էդ խեղճ կենդանուն էդքան գժված չէի տեսել:

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 19:11
Բյուր, ակադեմիայում չէ, երկվորյակների վրա կատարած տասնյակ փորձեր: Կամ թեկուզ իմ աչքով տեսած ամենաաննորմալ դեպքը, որ տերը ՌԴ-ում մահանում ա, շունը ամբողջ գիշեր իրեն էստեղ խելագարի նման էր պահում, ոռնում, կաղկանձում... դեռ երբեք էդ խեղճ կենդանուն էդքան գժված չէի տեսել:

Սա դու գիտակա՞ն ես համարում: :' Երկվորյակների վրա կատարված ի՞նչ փորձ: Հղումնե՞ր

Sambitbaba
02.06.2014, 19:18
Աաա՜, ուրեմն Սամի համեմատությունները սպանում են :D Սպանում են իրանց անիմաստությամբ: Սամ, լուրջ եմ ասում, դու լրիվ տարբեր բաներ ես համեմատում: Շան անունը Ջեկո լինի, թե չէ, գիտական չի: Ճիշտ ա՝ հավանական ա, որ կարա Ջեկո լինի, բայց ամեն դեպքում կարող ա ինքը տասից էն մեկն ա, որը Ջեկո չի: Իսկ գիտության մեջ տենց չի: Մի երևույթ գիտական ա, եթե միշտ ա տենց: Նույնն ա, որ ծառից խնձորն ընկնի, ասես՝ հլը սպասի, կարող ա ծանրության ուժը չէր, անդրշիրիմյան կյանքից ոգիները էկան, խառնեցին իրար, գցեցին խնձորը: Չնայած քեզ իմանալով, դու էդ էլ կասես: Ջոն Լենոնի նկարը վկա :))

Էսօր առավոտ վեր կացա, տեսնեմ կոմպից ինչ-որ բան է ծորում: Ուշադիր նայեցի, տեսնեմ, Բյուր ջան, քո իմաստությունն է ծորում: Հետո էլ մի երկու հոգուց նամակ ստացա, որ իրենց կոմպերից էլ: Բյուր, համացանցում էլ չի տեղավորվում իմաստությունդ...
Ու էս գրառումդ էլ դրա վառ օրինակ է: Համենայն դեպս իմ անիմաստ ուղեղի մեջ տեղ չի անում, թե սրա, և ոչ միայն սրա` ամբողջ այս լրացրածդ էջերի, ո՞ր մասն է գիտական հավանականություն: Եվ արդյո՞ք քո "գիտությունը" քեզանից բացի որևէ մեկին էլ համոզեց իր հավանականությամբ:
Խոսքս այս մասին է, սիրելիս: Որովհետև քեզ համար գիտություն է միայն տասից իննը, այսինքն, Ջեկո շունն է միայն քեզ համար իրականություն, իսկ մնացած շներն ուղղակի չկան: Դա էլ, իհարկե, կարելի է մարսել: Բայց գիտե՞ս, թե ինչն է ցավալին: Որ իրականում Ջեկոն` տասից մեկն է միայն, և դա նշանակում է, որ քո "գիտության" հավանականության մեջ ամեն 100 շնից` դու միայն 10 շուն ես տեսնում` և նրանցից մեկը պատահաբար Ջեկո չի, - իսկ մնացած 90 շունը քեզ համար ուղղակի չկան... Կարելի է եզրակացնել, որ դու 90 տոկոսանոց կույր ես: Ինչպես նաև քո "գիտությունը"` ընդամենը 10 տոկոսի գիտություն է:

Ժամանակին մի ընկեր ունեի: Սա մի հատկություն ուներ. երբեմն իր ասած մի բան իրեն իսկ ինչ-ինչ պատճառով դուր էր գալիս, և սա անընդհատ կրկնում էր իր միտքը տեղին ու անտեղին: Նույնիսկ երբեմն, երբ տեսնում էի, որ հիմա նա ասելու է այդ բանն անտեղի ու փորձում էի հետ պահել նրան... անհնար էր, նա միևնույն է, պետք է ասեր: Եվ այդ պատճառով համ ինքն էր հիմար դրության մեջ ընկնում, համ էլ դիմացինը:
...Բյուր ջան, մոռացիր Արքիմեդին, ինչ կլինի...

Եթե ինչ-որ բան ունես ինձ ասելու ինչ-որ թեմայի վերաբերյալ, գնա այդ թեման ու այնտեղ ասա: Կամ էլ ասեիր, երբ ես բանավիճում էի այլոց հետ` ինչու՞ այն ժամանակ լռում էիր... Իսկ հիմա, նույնիսկ չգիտեմ էլ ինչ ասեմ: Բայց եթե դասատուդ լինեի, վարքից երեք կնշանակեի... :(


Հ.Գ.Ցանկանում եմ, ճշտել, որ ավելորդ անգամ այս մասին ջուր չծեծենք. ժողովուրդ, ես բոլորովին դեմ չեմ Գիտությանը: Ես դեմ եմ Բյուրի "գիտության" տիպի "գիտություններին":

ՀՀ.ԳԳ. Հա, Բյուր ջան, մոռացա ասել. եթե մի բանից տեղյակ չես, պարտադիր չի, որ ջանաս բացատրել այն: Հավատա, ոչ ոք քեզանից դրա համար չի նեղանա:
Ջեկոն ու Արքիմեդն էլ վկա...;)

Alphaone
02.06.2014, 19:24
Բյուր, ժամանակին տոնաներով էս մասին կարդացել եմ, հիմա ձեռքիս տակ հղումներ չկան, բայց խոստանում եմ, հենց ժամանակ ուեննամ, քեզ լիքը նյութ ուղարկեմ, երկրորդը համարում եմ ոչ թե գիտական ապացույց, այլ սեփական կենսափորձից բխող հետևություն + էլի լիքը մարդկանց պատմած նմանատիպ պատմություններ, որոնց չէի հավատում, մինչև ինքս ականատես չեղա: Ես գիտեմ, որ պարանորմալի վրա յանս տարած ա ու նման երևույթներ կարող եմ տեսնել անգամ էնտեղ, որտեղ չկան, բայց դե էնքան էլ անհույս վիճակում չեմ, որ չկարողանամ առողջ դատողությունն ու միստիցիզմն իրարից գոնե երբեմն տարանջատել...

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 19:26
Էսօր առավոտ վեր կացա, տեսնեմ կոմպից ինչ-որ բան է ծորում: Ուշադիր նայեցի, տեսնեմ, Բյուր ջան, քո իմաստությունն է ծորում: Հետո էլ մի երկու հոգուց նամակ ստացա, որ իրենց կոմպերից էլ: Բյուր, համացանցում էլ չի տեղավորվում իմաստությունդ...
Ու էս գրառումդ էլ դրա վառ օրինակ է: Համենայն դեպս իմ անիմաստ ուղեղի մեջ տեղ չի անում, թե սրա, և ոչ միայն սրա` ամբողջ այս լրացրածդ էջերի, ո՞ր մասն է գիտական հավանականություն: Եվ արդյո՞ք քո "գիտությունը" քեզանից բացի որևէ մեկին էլ համոզեց իր հավանականությամբ:
Խոսքս այս մասին է, սիրելիս: Որովհետև քեզ համար գիտություն է միայն տասից իննը, այսինքն, Ջեկո շունն է միայն քեզ համար իրականություն, իսկ մնացած շներն ուղղակի չկան: Դա էլ, իհարկե, կարելի է մարսել: Բայց գիտե՞ս, թե ինչն է ցավալին: Որ իրականում Ջեկոն` տասից մեկն է միայն, և դա նշանակում է, որ քո "գիտության" հավանականության մեջ ամեն 100 շնից` դու միայն 10 շուն ես տեսնում` և նրանցից մեկը պատահաբար Ջեկո չի, - իսկ մնացած 90 շունը քեզ համար ուղղակի չկան... Կարելի է եզրակացնել, որ դու 90 տոկոսանոց կույր ես: Ինչպես նաև քո "գիտությունը"` ընդամենը 10 տոկոսի գիտություն է:
Սամ, դու վա՞տ ես: Ես վերևում ասում եմ՝ Ջեկոն ինչ կապ ունի գիտության հետ, դա գիտություն չի, սխալ համեմատություն ես անում, գիտությունն էն ա, երբ խնձորը ծառից ընկնում ա, ու էդ ծանրության ուժն ա, դու ասում ես մնացած 90 շունը քեզ համար չկան: Է հետո՞: Ի՞նչ ես ուզում դրանով ասած լինել:



Ժամանակին մի ընկեր ունեի: Սա մի հատկություն ուներ. երբեմն իր ասած մի բան իրեն իսկ ինչ-ինչ պատճառով դուր էր գալիս, և սա անընդհատ կրկնում էր իր միտքը տեղին ու անտեղին: Նույնիսկ երբեմն, երբ տեսնում էի, որ հիմա նա ասելու է այդ բանն անտեղի ու փորձում էի հետ պահել նրան... անհնար էր, նա միևնույն է, պետք է ասեր: Եվ այդ պատճառով համ ինքն էր հիմար դրության մեջ ընկնում, համ էլ դիմացինը:
...Բյուր ջան, մոռացիր Արքիմեդին, ինչ կլինի...

Եթե ինչ-որ բան ունես ինձ ասելու ինչ-որ թեմայի վերաբերյալ, գնա այդ թեման ու այնտեղ ասա: Կամ էլ ասեիր, երբ ես բանավիճում էի այլոց հետ` ինչու՞ այն ժամանակ լռում էիր... Իսկ հիմա, նույնիսկ չգիտեմ էլ ինչ ասեմ: Բայց եթե դասատուդ լինեի, վարքից երեք կնշանակեի... :(
Սամ, ստեղ Արքիմեդից ո՞վ ա խոսել: Լավ, որ իրան էլ հիշեցիր, այ ինքն էլ ա գիտություն, որ երբ մտնում ես վաննայի մեջ, քո ծավալի չափով ջուր ա թափվում, էդ որոշակի ֆիզիկական երևույթ ա, ոչ թե հոգիներն են գալիս, ջուրը թափում: Իրանից առաջ կարող ա տենց բացատրություն տված լինեին: Սամ, ստեղ դու ես հիմար դրության մեջ, որովհետև ինչ-որ անկապ Ջեկո բերեցիր, մեջ խցկեցիր, որը գիտության հետ ոչ մի կապ չունի:


Հ.Գ.Ցանկանում եմ, ճշտել, որ ավելորդ անգամ այս մասին ջուր չծեծենք. ժողովուրդ, ես բոլորովին դեմ չեմ Գիտությանը: Ես դեմ եմ Բյուրի "գիտության" տիպի "գիտություններին":
Հը՞ն Սամ: Ո՞րն ա իմ գիտությունը: Էդ ի՞նչ տիպ ա: Էն որ քո սաղ ֆոքուս-փոքուսները բացատրու՞մ ա: Սամ ջան, երկու հազար տարի առաջ էլ վաննայի ջրին պարանորմալ բացատրություն կտային: Բայց դե հիմա էլ ուղեղի մասին մի քիչ շատ բան ա հայտնի, քան քեզ թվում ա: Ու նավսյակի, մի քիչ ուսումնասիրի Արքիմեդը Նյուտոնից ինչով ա տարբերվում, կօգնի:



ՀՀ.ԳԳ. Հա, Բյուր ջան, մոռացա ասել. եթե մի բանից տեղյակ չես, պարտադիր չի, որ ջանաս բացատրել այն: Հավատա, ոչ ոք քեզանից դրա համար չի նեղանա:
Ջեկոն ու Արքիմեդն էլ վկա...;)
Նույնը քեզ Սամ: Եթե մի բանից տեղյակ չես, պարտադիր չի մտածել, որ հաստատ տենց չի: Մի քիչ ֆիզիկա ա, կենսաբանություն ա, նեյրոգիտություն ա, բան ա, ուսումնասիրի, պետք կգա:

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 19:27
Բյուր, ժամանակին տոնաներով էս մասին կարդացել եմ, հիմա ձեռքիս տակ հղումներ չկան, բայց խոստանում եմ, հենց ժամանակ ուեննամ, քեզ լիքը նյութ ուղարկեմ, երկրորդը համարում եմ ոչ թե գիտական ապացույց, այլ սեփական կենսափորձից բխող հետևություն + էլի լիքը մարդկանց պատմած նմանատիպ պատմություններ, որոնց չէի հավատում, մինչև ինքս ականատես չեղա: Ես գիտեմ, որ պարանորմալի վրա յանս տարած ա ու նման երևույթներ կարող եմ տեսնել անգամ էնտեղ, որտեղ չկան, բայց դե էնքան էլ անհույս վիճակում չեմ, որ չկարողանամ առողջ դատողությունն ու միստիցիզմն իրարից գոնե երբեմն տարանջատել...

Ահան Ալֆ, Սամի Ջոն Լենոնի նկարը վկա: Ի դեպ, գիտե՞ս որն ա գիտական: Որ, օրինակ, երկբևեռ խանգարում ունեցողները հակված են կապեր գտնելու որոշակի բաների միջև, որոնց միջև կապ չկա:

Իսկ իմ պատմած պատմությունը երկու սիրուն բացատրություն ունի.
1. Ղեկավարս զգաց, որ ինչ-որ բան էի ուզում ասել, չգիտեի՝ ոնց ասեի, իսկ ինքը գիտի, որ իմ նախկին ղեկավարն ինձ համար տհաճ թեմա ա, ինքը հարցրեց
2. Էդ մեյլը, որ ստացա, մի մեծ կազմակերպությունից էր, որը հինգ խմբերի ա բաժանված: Ես երկրորդ խմբի անդամ եմ նախկին ղեկավարիս հետ, ներկայիս ղեկավարը՝ հինգերորդ: Շատ հնարավոր ա, որ հինգ րոպե առաջ էլ իրա հինգերորդ խմբից ա մեյլ էկել, հիշել, հարցրել ա:

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 19:36
Հատուկ Սամի ու մյուսների համար պատմեմ մեկ այլ պատմություն, որն իսկապես գիտական բացատրության չի ենթարկվում, ու էս թեմայի էն մանր-մունր սաղ բաներին ծալած ունի:

Ուրեմն իմ ընկերներից մեկը գնում ա Մալթա անգլերեն սովորելու: Դասատուի հետ հեռախոսով խոսում ա, սա ասում ա հասցեն, որ հաջորդ օրը գա: Էս մարդը գիշերը քնում ա, երազ ա տեսնում, որ էդ դասատուի տուն ա մտնում, աստիճաններով բարձրանում ա վերև, վերևում մի սենյակ ա լինում, կենտրոնում՝ դաշնամուր: Հաջորդ օրը սարսափած արթնանում, գնում ա դասի, դեռ շեմքին դասատուին ասում ա՝ ձեր տան ներսում սենց աստիճան կա, բարձրանում ես, սենյակ ա, կենտրոնում դաշնամուր: Դասատուն ապշում ա, ուղեկցում ծանոթիս, իրոք տեսնում ա, որ տենց ա: Հետո պատմում ա, որ էդ տուն նոր են տեղափոխվել, հին տերերն ինչ-որ տարօրինակ ու միստիկ բաներ են պատմել էդ տան մասին:

Օրինակ ստեղ ես բացատրություն չունեմ: Դեժավյուի ու դեպքերի հերթականության խախտման մասին խոսելը բացառվում ա, որովհետև եթե ծանոթս ճիշտ ա ասում, ինքը տան նկարագիրը տվել ա դեռ մինչև տունը մտնելը: Ինտերնետում փորփրելն ու չհիշելն էլ ա բացառվում, որովհետև դա եղել ա ութսունականներին, թե ավելի շուտ: Էդ տանն էլ նախկինում չի եղել:

Sambitbaba
02.06.2014, 19:41
Բյուր, ակադեմիայում չէ, երկվորյակների վրա կատարած տասնյակ փորձեր: Կամ թեկուզ իմ աչքով տեսած ամենաաննորմալ դեպքը, որ տերը ՌԴ-ում մահանում ա, շունը ամբողջ գիշեր իրեն էստեղ խելագարի նման էր պահում, ոռնում, կաղկանձում... դեռ երբեք էդ խեղճ կենդանուն էդքան գժված չէի տեսել:

Տարիներ առաջ Լենինգրադում լրագրերը քանի անգամ գրեցին այս պատմությունը:

"Մոսկովյան" անունը կրող կայարանին մոտ մի մարդ էր ապրում, ով հաճախ գնացքով Մոսկվա էր գնում գործուղման: Այս մարդու կինը պատմում էր, որ ամուսնու վերադառնալու օրը, ամեն անգամ, գնացքի գալուց քիչ առաջ, կատուն լուսամուտի օդանցքից թռչում ու գնում էր կայարան` դիմավորելու տիրոջը...




Նույն Լենինգրադում ես մի մեծ, մի քանի կորպուսներ ունեցող շենքում էի ապրում, որի բակն այնքան էր մեծ, որ իր մեջ ամփոփել էր հոկեյի դաշտ, մանկապարտեզ` իր ոչ փոքրիկ խաղահրապարակով, և ֆուտբոլի դաշտ:
Ամեն անգամ, երբ ես մեքենայով բակ էի մտնում` անկախ, թե որ կողմից եմ մտել, - շունս սկսում էր վնգստալ ու գնում-պառկում էր դռան մոտ:

Հ.Գ. Բայց այս պատմությունը չի եղել, որովհետև շանս անունը Լինդա էր, այլ ոչ թե Ջեկո, և այդ պատճառով մենք համապատասխան "գիտելիքներ" չունենք այս պատմութան համար:

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 19:56
Տարիներ առաջ Լենինգրադում լրագրերը քանի անգամ գրեցին այս պատմությունը:

"Մոսկովյան" անունը կրող կայարանին մոտ մի մարդ էր ապրում, ով հաճախ գնացքով Մոսկվա էր գնում գործուղման: Այս մարդու կինը պատմում էր, որ ամուսնու վերադառնալու օրը, ամեն անգամ, գնացքի գալուց քիչ առաջ, կատուն լուսամուտի օդանցքից թռչում ու գնում էր կայարան` դիմավորելու տիրոջը...




Նույն Լենինգրադում ես մի մեծ, մի քանի կորպուսներ ունեցող շենքում էի ապրում, որի բակն այնքան էր մեծ, որ իր մեջ ամփոփել էր հոկեյի դաշտ, մանկապարտեզ` իր ոչ փոքրիկ խաղահրապարակով, և ֆուտբոլի դաշտ:
Ամեն անգամ, երբ ես մեքենայով բակ էի մտնում` անկախ, թե որ կողմից եմ մտել, - շունս սկսում էր վնգստալ ու գնում-պառկում էր դռան մոտ:

Հ.Գ. Բայց այս պատմությունը չի եղել, որովհետև շանս անունը Լինդա էր, այլ ոչ թե Ջեկո, և այդ պատճառով մենք համապատասխան "գիտելիքներ" չունենք այս պատմութան համար:

Սամ, լավ էլի... իսկականից լավ էլի: Ասենք էստեղ ի՞նչ պարանորմալ բան կա, չեմ հասկանում: Մամաս էլ որ գործից տուն ա գալիս, մեր կատուն արդեն դռան մոտ մլավում ա, իմանում ենք՝ մաման հասնում ա: Սամ, դու պիտի որ իմանայիր, որ ի տարբերություն մարդկանց, կենդանիների մնացած զգայարանները՝ շոշափելիք, լսողություն, համ, հոտառություն, ավելի զարգացած են, ու ասենք կատուն մամայիս ոտնաձայները հարյուր մետրից ա ֆիքսում, մենք՝ տասը: Դու գիտե՞ս ինչ ես անում: Դու սենց իսկական պարանորմալ երևույթներն էժանացնում ես: Ամենասովորական առօրեական բանը պարանորմալի տակ ես ներկայացնում: Կներես իհարկե, բայց քեզ նախնադարյան մարդու պես ես պահում:

Մի քիչ առաջ արև էր, էն էլ հանկարծակի անհետացավ: Էս ի՞նչ պարանորմալ բան էր :think

Alphaone
02.06.2014, 20:12
Ահան Ալֆ, Սամի Ջոն Լենոնի նկարը վկա: Ի դեպ, գիտե՞ս որն ա գիտական: Որ, օրինակ, երկբևեռ խանգարում ունեցողները հակված են կապեր գտնելու որոշակի բաների միջև, որոնց միջև կապ չկա:

Իսկ իմ պատմած պատմությունը երկու սիրուն բացատրություն ունի.
1. Ղեկավարս զգաց, որ ինչ-որ բան էի ուզում ասել, չգիտեի՝ ոնց ասեի, իսկ ինքը գիտի, որ իմ նախկին ղեկավարն ինձ համար տհաճ թեմա ա, ինքը հարցրեց
2. Էդ մեյլը, որ ստացա, մի մեծ կազմակերպությունից էր, որը հինգ խմբերի ա բաժանված: Ես երկրորդ խմբի անդամ եմ նախկին ղեկավարիս հետ, ներկայիս ղեկավարը՝ հինգերորդ: Շատ հնարավոր ա, որ հինգ րոպե առաջ էլ իրա հինգերորդ խմբից ա մեյլ էկել, հիշել, հարցրել ա:

Բյուր, հա, երբ դու էդ պատմությունը գրեցիր, իմ վարկածն էլ էն էր, որ նախորդ ղեկավարիդ հետ հինգ րոպե առաջ խոսել ա, էն էլ խոսքի մեջ ասել ա, որ քեզ գրել ա, էդտեղ բնավ էլ միստիցիզմ չկար :D բայց իրականում ես խանգարվածի մեկն եմ, քանի որ երբեմն էնքան աննորմալ զուգատիպություններ եմ տեսնում, էնքան աննորմալ դեպքեր են հետս կատարվում, որ արդեն ես էլ եմ սկսում էդ ոչ թե պարանորմալ իրականությանը վերագրել, այլ` աննորմալ ուղեղին :D

Sambitbaba
02.06.2014, 20:15
Սամ, դու վա՞տ ես:
Իրոք, վատ եմ արդեն...
Քո բուժումներն ինչ-որ վրաս չեն գալիս...


Սամ, ստեղ Արքիմեդից ո՞վ ա խոսել:
Դե, Նյուտոնի մասին քանի անգամ ասել էիր, ասեցի չկրկնվեմ, ու համ էլ Արքիմեդին էլ հիշեցնեմ, մի քիչ էլ նրանից խոսիր: Ինչպես տեսնում ես, չսխալվեցի...:)


Եթե մի բանից տեղյակ չես, պարտադիր չի մտածել, որ հաստատ տենց չի: Մի քիչ ֆիզիկա ա, կենսաբանություն ա, նեյրոգիտություն ա, բան ա, ուսումնասիրի, պետք կգա
Վերևում գրել էիր, որ ճանաչում ես ինձ, բայց պարզվում է, որ այդ հասարակ հարցում էլ... է՜խ...
Մի՞թե այս համարյա չորս տարիների ընթացքում ես որևէ բան հերքել եմ: Թե՞ հակառակը, միշտ պնդել եմ, որ անհնարին ոչինչ չկա...

Իսկ "Մի քիչ ֆիզիկա ա, կենսաբանություն ա, նեյրոգիտություն ա, բան ա", ուսումնասիրել եմ գոնե այնքան, որ հասկանամ, որ այս աշխարհում այնքա՜ն շատ բան կա, որոնց կողքով այս թվարկածներդ նույնիսկ չեն էլ անցել:
:(

Alphaone
02.06.2014, 20:17
Հատուկ Սամի ու մյուսների համար պատմեմ մեկ այլ պատմություն, որն իսկապես գիտական բացատրության չի ենթարկվում, ու էս թեմայի էն մանր-մունր սաղ բաներին ծալած ունի:

Ուրեմն իմ ընկերներից մեկը գնում ա Մալթա անգլերեն սովորելու: Դասատուի հետ հեռախոսով խոսում ա, սա ասում ա հասցեն, որ հաջորդ օրը գա: Էս մարդը գիշերը քնում ա, երազ ա տեսնում, որ էդ դասատուի տուն ա մտնում, աստիճաններով բարձրանում ա վերև, վերևում մի սենյակ ա լինում, կենտրոնում՝ դաշնամուր: Հաջորդ օրը սարսափած արթնանում, գնում ա դասի, դեռ շեմքին դասատուին ասում ա՝ ձեր տան ներսում սենց աստիճան կա, բարձրանում ես, սենյակ ա, կենտրոնում դաշնամուր: Դասատուն ապշում ա, ուղեկցում ծանոթիս, իրոք տեսնում ա, որ տենց ա: Հետո պատմում ա, որ էդ տուն նոր են տեղափոխվել, հին տերերն ինչ-որ տարօրինակ ու միստիկ բաներ են պատմել էդ տան մասին:

Օրինակ ստեղ ես բացատրություն չունեմ: Դեժավյուի ու դեպքերի հերթականության խախտման մասին խոսելը բացառվում ա, որովհետև եթե ծանոթս ճիշտ ա ասում, ինքը տան նկարագիրը տվել ա դեռ մինչև տունը մտնելը: Ինտերնետում փորփրելն ու չհիշելն էլ ա բացառվում, որովհետև դա եղել ա ութսունականներին, թե ավելի շուտ: Էդ տանն էլ նախկինում չի եղել:
Բյուր, էս տունը, որ հիմա ապրում ենք ինձ մի անկապ պառավ ա նկարագրել, երբ 9 տարեկան էի ու դեռ Քյավառ չէինք եկել:
Բացատրությունը՝ էնքան խորն ա էդ պառավի նկարագրությունը նստել ուղեղումս, որ մերոնց հետ կռիվ եմ արել, որ իմ ուղեղի տեսլականի նման տուն գնենք:
Էդ իմ համար պարանորմալ չի, կարող ա պատմությանդ հերոսն էլ ուղղակի ենթագիտակցորեն զուհագեռ ա տարել իր ծանոթ տներից շատերի հետ, համընկել ա, կամ էլ կոլեկտիվ անգիտակացականը այնուամենայնիվ ճիշտ ա: )) Ինչ ասես կարող ես հիմնավորել քո ճանաչածի ու հասկացածի սահմաններում: Իմ ամբողջ ասածն էն ա, որ թե մեր զգայարաններն են սահմանափակ, թե մեր ուղեղի վերլուծական կարողությունները ու ամեն ինչ ամբողջության մեջ ընկալել ու վերուծել ուղղակի ֆիզիկապես մեզ համար հնարավոր չէ, գոնե էն դեպքում հնարավոր չէ, եթե հոգի կոչվածը բացառում ենք ու հենվում զուտ ֆիզիոլագիայի վրա:

John
02.06.2014, 20:40
մի դեպք հիշեցի, որ տենց էլ բացատրությունը չեմ ունեցել. գուցե հեչ էլ պարանորմալ չի ու բացատրությո՞ւն փորձեք տալ )))
Բանակում է եղել: Ուրեմն սենյակ, կոմպ, կոմպի մոտ նստած զինվոր (էդ ես չեմ), կոմպով միացրած երաժշտություն, ես էլ հեռախոսով բզբզում եմ սենյակի մյուս անկյունում: Աչքովս ընկավ սեղանին դրված երկու լիտրանոց շշով սփրայթը: Ալարեցի բաժակ ճարել, տենց մի կում խմեցի, կանգնել էի միչև էդ, որտև սեղանը աթոռիցս հեռու էր: Կուլ տալուց ոնց որ օդ էլ լիներ հետը ներս գնալուց, հետո անջատվեցի, բան չեմ հիշում, մեկ էլ հիշում եմ, որ աչքերս բացեցի, գլուխս ուժեղ ցավում էր, շիշը դրված էր սեղանին, ես ծեփված էի պատին, ծնկներս ծալված էին ոնց որ թե :D ենթադրում եմ, որ գլխիս ցավը պատին խփելուց էր եղել: Երևի 2-3 վայրկյան էր տևել էդ откючкаյի վիճակը: Ենթադրում եմ, որ երաժշտության ձայնը խանգարել էր էն զինվորին լսելու գլխիս՝ պատին խփելու ձենը: Ու մեկ էլ որ ուշքի եկա, ինչ-որ բան էր խոսում էդ տղեն, շա՜տ հեռվից էր գալիս ձենը, չէի լսում նորմալ, հետո քիչ-քիչ լսելի դարձավ:
Ու տենց ընթացքում մոռացա էդ դեպքի մասին, էս թեման հերթական անգամ տեսնելիս հիշեցի :)
-Թո՛մ, Թո՜մ...
Պատասխան չկա...
(c) Թոմ Սոյերի արկածները
մի բան կար էլի, որ քանի օր ա ուզում էի գրել, հետո փոշմանում էի :D

Աթեիստ
02.06.2014, 20:53
Հատուկ Սամի ու մյուսների համար պատմեմ մեկ այլ պատմություն, որն իսկապես գիտական բացատրության չի ենթարկվում, ու էս թեմայի էն մանր-մունր սաղ բաներին ծալած ունի:

Ուրեմն իմ ընկերներից մեկը գնում ա Մալթա անգլերեն սովորելու: Դասատուի հետ հեռախոսով խոսում ա, սա ասում ա հասցեն, որ հաջորդ օրը գա: Էս մարդը գիշերը քնում ա, երազ ա տեսնում, որ էդ դասատուի տուն ա մտնում, աստիճաններով բարձրանում ա վերև, վերևում մի սենյակ ա լինում, կենտրոնում՝ դաշնամուր: Հաջորդ օրը սարսափած արթնանում, գնում ա դասի, դեռ շեմքին դասատուին ասում ա՝ ձեր տան ներսում սենց աստիճան կա, բարձրանում ես, սենյակ ա, կենտրոնում դաշնամուր: Դասատուն ապշում ա, ուղեկցում ծանոթիս, իրոք տեսնում ա, որ տենց ա: Հետո պատմում ա, որ էդ տուն նոր են տեղափոխվել, հին տերերն ինչ-որ տարօրինակ ու միստիկ բաներ են պատմել էդ տան մասին:

Օրինակ ստեղ ես բացատրություն չունեմ: Դեժավյուի ու դեպքերի հերթականության խախտման մասին խոսելը բացառվում ա, որովհետև եթե ծանոթս ճիշտ ա ասում, ինքը տան նկարագիրը տվել ա դեռ մինչև տունը մտնելը: Ինտերնետում փորփրելն ու չհիշելն էլ ա բացառվում, որովհետև դա եղել ա ութսունականներին, թե ավելի շուտ: Էդ տանն էլ նախկինում չի եղել:

Բյուր, համարյա նույն բանը ես լսել եմ բանակում: Պայմանագրային զինվորներից մեկի մորաքույրը կողքի գյուղում տուն ա առնում, ու որոշ ժամանակ անց քրոջ ընտանիքին (այդ թվում և զինվորին) կանչում տունը տեսնելու: Նախորդը օրը զինվորը երազում գնում ա էդ տունը, ետնամուտքից մտնում, տան ներսում սյունից կախված հին բանալիներ տեսնում: Հաջորդ օրը, երբ գնում են արդեն տունը տեսնելու, նա դրսից ճանաչում է, ասում, որ արդեն եղել ա էդ տանը, ու նույնությամբ գնում հասնում բանալիներին: Ընդ որում նա այդ գյուղում առաջին անգամ էր լինում:

Պատմություն իհարկե ցնցող էր, բայց էդ պահին ես կարդում էի հոդվածներ աստրալ ճանապարհորդությունների մասին, ու դա ընդունեցի որպես նորմա:
Մի քիչ կարդա, շատ հետաքրքիր ա, ու լրիվ բացատրում ա նման անհասկանալի դեպքերը:

Sambitbaba
02.06.2014, 21:11
Սամ, լավ էլի... իսկականից լավ էլի: Ասենք էստեղ ի՞նչ պարանորմալ բան կա, չեմ հասկանում: Մամաս էլ որ գործից տուն ա գալիս, մեր կատուն արդեն դռան մոտ մլավում ա, իմանում ենք՝ մաման հասնում ա:
Սիրելի Բյուր ջան, ինձ համար ընդհանրապես գոյություն չունի այդպիսի հասկացողություն` "պարանորմալ": Ինձ համար ամեն ինչը նորմալ է, ուղղակի կան պատասխաններ, որոնք ես կամ գիտեմ, կամ ոչ: Ինչ չգիտեմ` կիմանամ, եթե համարեմ, որ ունեմ դրա անհրաժեշտությունը, և դրա պատճառն այն է, որ չգիտեցածս չեմ հերքում և համարում եմ, որ անհնարին ոչինչ չկա:


Սամ, դու պիտի որ իմանայիր, որ ի տարբերություն մարդկանց, կենդանիների մնացած զգայարանները՝ շոշափելիք, լսողություն, համ, հոտառություն, ավելի զարգացած են:
Նրանք, ովքեր գիտեն, թե ինչու է այդպես, լռում են ամոթից, որովհետև շատ լավ հասկանում են, որ այստեղ մարդկությունը հպարտանալու ոչինչ չունի:
Ի՞նչ ես կարծում, ինչու՞ է հենց մա՛րդը ղեկավարում այս աշխարհը...
Մի մտածիր իզուր, վաղուց արդեն կա դրա պատասխանը. որովհետև նա առավել է, քան մյուս կենդանի արարածները:
Առավել` նշանակում է ունենալ մի բան, ինչ մյուսները չունեն: Բայց միայն դա բավական չէ առավել լինելու համար: Սկզբում պետք է ունենալ այն, ինչ ունեն բոլորը, ու հետո նոր ունենալ մի այլ բան էլ: Այ, դա՛ է առավելությունը: Իսկ եթե դու ունես մի բան, իսկ ես` մի այլ բան, մենք առավել չենք մեկմեկուց, մենք ուղղակի տարբեր ենք:
Մարդն առավել է, որովհետև նախ և առաջ ունի այն ամենն, ինչ ունեն մնացած կենդանի արարածները, իսկ հետո նոր ունի մի առավել բան էլ, ինչ նրանք չունեն:
Ունի այդ ամենը, բայց մոռացել է այդ մասին: Այնքան է սկսել հպարտանալ իր ստեղծած գիտություններով (ինչպե՞ս կարելի է չհպարտանալ, երբ զգում ես, որ Արարիչ ես, չէ՞: Մի՞թե հրապուրիչ չէ Աստված լինելը...), որ մոռացության է տվել արդեն իսկ ունեցած գիտելիքները:
Եվ այս մասին իմացողները` լռում են ամոթից...


կատուն մամայիս ոտնաձայները հարյուր մետրից ա ֆիքսում, մենք՝ տասը
Եվ նա էլ, գնում է կայարան մորդ դիմավորելու՞... Եվ դու չես պատմում այդ մասին, որովհետև դա սովորական երևույթ է և լրիվ հասկանալի՞...


Դու գիտե՞ս ինչ ես անում: Դու սենց իսկական պարանորմալ երևույթներն էժանացնում ես:
Վրդովվածությանդ մեջ դու չնկատեցիր, Բյուր ջան, որ ես մեջբերեցի Ալֆայի պատմածն ու հիշեցի դրան նման մի բան ընդամենը: Էնպես որ, թե բան ունես ասելու, Ալֆային ասա:


Ամենասովորական առօրեական բանը պարանորմալի տակ ես ներկայացնում:
Եթե համարենք, որ ամենասովորական, առօրեական բան է մեքենայով գնալն ու ինքդ քեզ վերևից` մեքենայի մեջ նստած, ճանապարհով ընթանալիս տեսնելը, - դու էլ ամեն օր հեծանվով տանից գործի գնալիս հենց նույն այդ վիճակում ես, չէ՞:
Թե՞ դու սա ի նկատի չունեիր, սրանք դու ռետուշ ես անում...
Կամ սպասիր, մինչև Մեֆը մի բան կասի սրա մասին էլ, հետո կկրկնես:
Լենոնի նկարը վկա...


Կներես իհարկե, բայց քեզ նախնադարյան մարդու պես ես պահում:
Ես հենց այդպիսին էլ կամ, սիրելիս, ես լեմուրացի եմ...:P

Sambitbaba
02.06.2014, 21:18
Բյուր, համարյա նույն բանը ես լսել եմ բանակում: Պայմանագրային զինվորներից մեկի մորաքույրը կողքի գյուղում տուն ա առնում, ու որոշ ժամանակ անց քրոջ ընտանիքին (այդ թվում և զինվորին) կանչում տունը տեսնելու: Նախորդը օրը զինվորը երազում գնում ա էդ տունը, ետնամուտքից մտնում, տան ներսում սյունից կախված հին բանալիներ տեսնում: Հաջորդ օրը, երբ գնում են արդեն տունը տեսնելու, նա դրսից ճանաչում է, ասում, որ արդեն եղել ա էդ տանը, ու նույնությամբ գնում հասնում բանալիներին: Ընդ որում նա այդ գյուղում առաջին անգամ էր լինում:

Պատմություն իհարկե ցնցող էր, բայց էդ պահին ես կարդում էի հոդվածներ աստրալ ճանապարհորդությունների մասին, ու դա ընդունեցի որպես նորմա:
Մի քիչ կարդա, շատ հետաքրքիր ա, ու լրիվ բացատրում ա նման անհասկանալի դեպքերը:

Արտ ջան, ցավոք, աստրալը` գիտություն չի...:(
Ինչպես նաև` բազմատարածքայնությունը... :(:((Ալֆ ջան, սա շատ մոտ է քո` կրկնվող վիճակի մասին պատմության բացատրությանը:)

Freeman
02.06.2014, 21:24
Սիրելի Բյուր ջան, ինձ համար ընդհանրապես գոյություն չունի այդպիսի հասկացողություն` "պարանորմալ": Ինձ համար ամեն ինչը նորմալ է, ուղղակի կան պատասխաններ, որոնք ես կամ գիտեմ, կամ ոչ: Ինչ չգիտեմ` կիմանամ, եթե համարեմ, որ ունեմ դրա անհրաժեշտությունը, և դրա պատճառն այն է, որ չգիտեցածս չեմ հերքում և համարում եմ, որ անհնարին ոչինչ չկա:


Նրանք, ովքեր գիտեն, թե ինչու է այդպես, լռում են ամոթից, որովհետև շատ լավ հասկանում են, որ այստեղ մարդկությունը հպարտանալու ոչինչ չունի:
Ի՞նչ ես կարծում, ինչու՞ է հենց մա՛րդը ղեկավարում այս աշխարհը...
Մի մտածիր իզուր, վաղուց արդեն կա դրա պատասխանը. որովհետև նա առավել է, քան մյուս կենդանի արարածները:
Առավել` նշանակում է ունենալ մի բան, ինչ մյուսները չունեն: Բայց միայն դա բավական չէ առավել լինելու համար: Սկզբում պետք է ունենալ այն, ինչ ունեն բոլորը, ու հետո նոր ունենալ մի այլ բան էլ: Այ, դա՛ է առավելությունը: Իսկ եթե դու ունես մի բան, իսկ ես` մի այլ բան, մենք առավել չենք մեկմեկուց, մենք ուղղակի տարբեր ենք:
Մարդն առավել է, որովհետև նախ և առաջ ունի այն ամենն, ինչ ունեն մնացած կենդանի արարածները, իսկ հետո նոր ունի մի առավել բան էլ, ինչ նրանք չունեն:


Այ էս ընդգծածս մասում տրամաբանական շղթան ավարտվում ա)
Սամ, դու զգացել ե՞ս, որ մեզ մեղադրում ես գիտությունով չբացատրվող բանը չընդունելու մեջ, իսկ ինքդ չես ընդունում գիտական բացատրությունները:

Mephistopheles
02.06.2014, 21:25
Ժող մի հատ բան ասեմ… սովորաբար պարանորմալ երևույթները պատմվում են "նկատի ունենալով" նպատակ, այսինքն ինչ նպատակի համար ա էդպես եղել… միստիկ պայմաններում միստիկ նպատակ… բնության մեջ որևէ երևույթ ինչ որ նպատակի համար չի արվում, նպատակ չկա… մի հատ անեկդոտ կա. երեխան հարցնում ա ծնողին՝ մամա ինչի՞ ա անձրև գալիս… ծնողն ասում ա որ ծառերն ու ծաղիկները ջրվեն… երեխան էլ հարցնում ա, բա մայթերին ինչի՞ ա գալիս…

անմեղ անեկդոտ ա, բայց բավականին բովանդակալից…

Գալը շատ լավ հարց էր բարձրացրել… հետո ի՞նչ եղավ էդ աղջկա հետ… ասենք թե Ուլանայի պատմածը բացարձակ փաստագրական ա ինչի՞ էդ աղջկա գլուխը դուրս չեկավ… ի՞նչ եղան հետագա դեպքերը որ էդ դեպքին միստիկ բնույթ ա վերագրում…

բնության մեջ չկա նպատակ, կա պատճառ և հետևանք… բայց պարանորմալ երևույթները աչքի են ընկնում հստակ նպատակի ակնարկով կամ դրա փնտրտուքով…

Sambitbaba
02.06.2014, 21:46
(Ալֆ ջան, սա շատ մոտ է քո` կրկնվող վիճակի մասին պատմության բացատրությանը:)

Սխալվել եմ, պետք է գրեի "Այվ ջան"...:)

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 22:16
Սամ, նայի: Ուրեմն գիտության մեջ ու ընդհանրապես բանական մարդիկ սենց են անում: Մի երևույթ երբ ի հայտ ա գալիս, տալիս են ամենահավանական, ամենաառօրեական բացատրություն: Էդ բացատրությունը չի տրվում մենակ էն դեպքում, երբ պարամետրերից մեկը չի բռնում: Հետո անցնում են մյուս ամենահավանականին ու տենց ամեն ինչ ժխտելով նոր կարաս մտածես հոգիների, ոչ մարմնական կյանքի ու այլ տարօրինակ բաների մասին:

Վերցնենք օրինակ: Մի կին գնաց բժշկի աջ աճուկային շրջանում ուժեղ ցավերով: Բժիշկը չի նստում, մտածում, թե էդ հիվանդի մեռած մաման էն աշխարհից ազդակ ա ուղարկում: Առաջինը պետք ա կույր աղու որդանման ելունի բորբոքումը հերքել: Հետազոտեց, պարզեց, որ էդ չի: Հետո անցնում ես ձվարաններին: Ձվարանների բոլոր տեսակի հիվանդությունները (ապոպլեքսիա, կիստա, բորբոքում, արտաարգանդային հղիություն և այլն) հերքելուց հետո անցնում ես որովայնի խոռոչում այլ օրգանների հիվանդություններին (օրինակ՝ ստամոքս, քիչ հավանական ա, բայց մեկ-մեկ ցավն էդտեղ էլ ա տեղակայվում): Երբ պարզում ես՝ որովայնում ամեն ինչ նորմալ ա, անցնում ես մյուս հավանականին. հոգեկան խանգարումներ, որոնք մարնականով են դրսևորվում: Եթե դա էլ ես ժխտում, հաջորդ հավանական տարբերակն էն ա, որ հիվանդդ խաբում ա: Եթե պարզվում ա, որ չի խաբում, նոր կարաս մտածես, որ իրա մահացած մաման ազդակներ ա ուղարկում կամ էլ այլմոլորակայինները վրան գիտական փորձեր են դնում:

Իսկ դու բոլոր դեպքերը վերցնում ես, հավանական բացատրությունները թողած միանգամից ընկնում ես մահացած մամաների ու չգիտեմ ինչերի հետևից: Եթե աշխարհը քո տրամաբանությամբ շարժվեր, էսօր ո՛չ գիտությունը կզարգանար, ո՛չ էսքան բան կիմանայինք տարբեր բաների մասին, այլ կշարունակեինք հավատալ, որ կայծակն աստվածներն են առաջացնում, չար ուժերը խնձորը ծառից գցում են, իսկ քաղցկեղն էլ սխտորով բուժվում ա:

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 22:18
Ժող մի հատ բան ասեմ… սովորաբար պարանորմալ երևույթները պատմվում են "նկատի ունենալով" նպատակ, այսինքն ինչ նպատակի համար ա էդպես եղել… միստիկ պայմաններում միստիկ նպատակ… բնության մեջ որևէ երևույթ ինչ որ նպատակի համար չի արվում, նպատակ չկա… մի հատ անեկդոտ կա. երեխան հարցնում ա ծնողին՝ մամա ինչի՞ ա անձրև գալիս… ծնողն ասում ա որ ծառերն ու ծաղիկները ջրվեն… երեխան էլ հարցնում ա, բա մայթերին ինչի՞ ա գալիս…

անմեղ անեկդոտ ա, բայց բավականին բովանդակալից…

Գալը շատ լավ հարց էր բարձրացրել… հետո ի՞նչ եղավ էդ աղջկա հետ… ասենք թե Ուլանայի պատմածը բացարձակ փաստագրական ա ինչի՞ էդ աղջկա գլուխը դուրս չեկավ… ի՞նչ եղան հետագա դեպքերը որ էդ դեպքին միստիկ բնույթ ա վերագրում…

բնության մեջ չկա նպատակ, կա պատճառ և հետևանք… բայց պարանորմալ երևույթները աչքի են ընկնում հստակ նպատակի ակնարկով կամ դրա փնտրտուքով…
Լրիվ համաձայն եմ Մեֆ: Եթե նպատակ լիներ, էլի կհասկանայինք, թե ինչ պատճառով տրամաբանական բացատրությունները չեն անցնում: Բայց երբ ասում ես՝ չէ, տենց չի, չէ, դա հավանական չի, պիտի առաջարկես նպատակ, թե ինչու ա պարանորմալ մի բան էղել: Ինձ էլ ա էդ աղջկա պատմությունն ահավոր հետաքրքրում:

Mephistopheles
02.06.2014, 22:20
ժող, կարա՞ք Բյուրի հետ չվիճեք… ճիշտ ա ասում սաղ… իմ համար շատ "ցավալի ա", բայց սաղ ճիշտ ա ասում…

ivy
02.06.2014, 22:28
ժող, կարա՞ք Բյուրի հետ չվիճեք… ճիշտ ա ասում սաղ… իմ համար շատ "ցավալի ա", բայց սաղ ճիշտ ա ասում…

Ուզում եմ հասկանալ էս ասածի «ինտոնացիան», բայց չի ստացվում։

Sambitbaba
02.06.2014, 22:28
Այ էս ընդգծածս մասում տրամաբանական շղթան ավարտվում ա)
Սամ, դու զգացել ե՞ս, որ մեզ մեղադրում ես գիտությունով չբացատրվող բանը չընդունելու մեջ, իսկ ինքդ չես ընդունում գիտական բացատրությունները:

Չէ, Ֆրիման ջան, ես չեմ հերքում գիտական բացատրությունները, ես շատ կողմ եմ գիտությանը, երբ այն վերջիվերջո բացատրում է մի բան ու հասնում է որոշակի արդյունքների:

Օրինակ, եթե ֆիզիկան (ֆիզիկա՞ն) ապացուցել է, որ հարյուր կիլոմետր արագությամբ փչող քամին կարող է պոկել կաղնու ծառի տերևը, ես կհավատամ անվերապահորեն, ու չեմ փորձի փչել հարյուր կիլոմետր արագությամբ, որպեսզի իմ աչքով տեսնեմ կամ իմ փորձով հաստատեմ:
Բայց չէ՞ որ գիտության այդ առաջխաղացումը չի կարող հերքել այն փաստը, որ տերևը կարող է ընղամենը չորանալ և իր իսկ ծանրության տակ պոկվել ծառից նաև առանց քամու:

Իսկ իրոք դեմ եմ այն բանին, երբ դուք ասում եք, որ եթե գիտությունը մի բան չի ապացուցել, ուրեմն այդ բանը չկա: Բայց այդ բանը կա, ուղղակի դեռևս ապացուցված չէ գիտության կողմից: Եվ մի՞թե գիտության դերը հենց դրանում չէ` ապացուցել չապացուցվածը: Քանզի եթե ամեն ինչ ի սկզբանե ապացուցված լիներ, ուրեմն ու՞մ էր պետք գիտությունը:

Շատ մեծ ուշադրության կարիք ունի այն համգամանքը, որ կան գիտութուններ, որոնք նույնպես ապացուցված չեն առայժմ ներկայիս ապացուցված գիտությունների կողմից և այդ պատճառով, իհարկե, հերքվում են ընդհանրապես: Բայց կարծում եմ, քեզ համար նորություն չէ՞ այն փաստը, որ մեր ամբողջ պատմության ընթացքում էլ այդ երևույթը շատ սովորական բան է:
Հիմա, եթե մենք այս խոսակցությունը վարեինք մի քանի հարյուր տարի առաջ, շատ հնարավոր է, որ դուք ինձ խարույկ էլ բարձրացնեիք: Բայց ժամանակն իր խոսքն ասում է և մարդիկ ավելի են բարիացել: Նաև իր դերն է խաղում առաջադիմությունը: Տես, օրինակ, գիտությունն ավելի առաջադեմ է, քան կրոնը, ճի՞շտ է: Եվ դրա ապացույցն է նաև այն, որ, ասենք, "Լուսամուտ" կրոնական կայքում նման խոսակցությունների համար ինձ հեչի պես շաբաթով կամ ամսով զրկում էին գրառում կատարելու իրավունքից ու ջնջում էին գրառումներս, իսկ ավելի առաջադեմ Ակումբում հեշտ ու հանգիստ կարող եմ այսքան բանավիճել: Սա նշանակում է, որ մեծ հույսեր ունեմ, որ կգա ժամանակ, երբ, եթե նույնիսկ չընդունես էլ ասածս (ինչը բոլորովին էլ պարտադիր չէ), գոնե չես մեղադրի ինքս ինձ հակասելում...

Ահա թե ինչու եմ այդքան սիրում Ակումբն ու ձեզ...:love

Mephistopheles
02.06.2014, 22:31
Ուզում եմ հասկանալ էս ասածի «ինտոնացիան», բայց չի ստացվում։

իսկապես ճիշտ ա ասում… էն կույր աղիքի օրինակն էլ ա ճիշտ ասում… ես լիովին իրա հետ համաձայն եմ էս հարցում…

Freeman
02.06.2014, 22:33
Չէ, Ֆրիման ջան, ես չեմ հերքում գիտական բացատրությունները, ես շատ կողմ եմ գիտությանը, երբ այն վերջիվերջո բացատրում է մի բան ու հասնում է որոշակի արդյունքների:

Օրինակ, եթե ֆիզիկան (ֆիզիկա՞ն) ապացուցել է, որ հարյուր կիլոմետր արագությամբ փչող քամին կարող է պոկել կաղնու ծառի տերևը, ես կհավատամ անվերապահորեն, ու չեմ փորձի փչել հարյուր կիլոմետր արագությամբ, որպեսզի իմ աչքով տեսնեմ կամ իմ փորձով հաստատեմ:
Բայց չէ՞ որ գիտության այդ առաջխաղացումը չի կարող հերքել այն փաստը, որ տերևը կարող է ընղամենը չորանալ և իր իսկ ծանրության տակ պոկվել ծառից նաև առանց քամու:

Իսկ իրոք դեմ եմ այն բանին, երբ դուք ասում եք, որ եթե գիտությունը մի բան չի ապացուցել, ուրեմն այդ բանը չկա: Բայց այդ բանը կա, ուղղակի դեռևս ապացուցված չէ գիտության կողմից: Եվ մի՞թե գիտության դերը հենց դրանում չէ` ապացուցել չապացուցվածը: Քանզի եթե ամեն ինչ ի սկզբանե ապացուցված լիներ, ուրեմն ու՞մ էր պետք գիտությունը:

Շատ մեծ ուշադրության կարիք ունի այն համգամանքը, որ կան գիտութուններ, որոնք նույնպես ապացուցված չեն առայժմ ներկայիս ապացուցված գիտությունների կողմից և այդ պատճառով, իհարկե, հերքվում են ընդհանրապես: Բայց կարծում եմ, քեզ համար նորություն չէ՞ այն փաստը, որ մեր ամբողջ պատմության ընթացքում էլ այդ երևույթը շատ սովորական բան է:
Հիմա, եթե մենք այս խոսակցությունը վարեինք մի քանի հարյուր տարի առաջ, շատ հնարավոր է, որ դուք ինձ խարույկ էլ բարձրացնեիք: Բայց ժամանակն իր խոսքն ասում է և մարդիկ ավելի են բարիացել: Նաև իր դերն է խաղում առաջադիմությունը: Տես, օրինակ, գիտությունն ավելի առաջադեմ է, քան կրոնը, ճի՞շտ է: Եվ դրա ապացույցն է նաև այն, որ, ասենք, "Լուսամուտ" կրոնական կայքում նման խոսակցությունների համար ինձ հեչի պես շաբաթով կամ ամսով զրկում էին գրառում կատարելու իրավունքից ու ջնջում էին գրառումներս, իսկ ավելի առաջադեմ Ակումբում հեշտ ու հանգիստ կարող եմ այսքան բանավիճել: Սա նշանակում է, որ մեծ հույսեր ունեմ, որ կգա ժամանակ, երբ, եթե նույնիսկ չընդունես էլ ասածս (ինչը բոլորովին էլ պարտադիր չէ), գոնե չես մեղադրի ինքս ինձ հակասելում...

Ահա թե ինչու եմ այդքան սիրում Ակումբն ու ձեզ...:love

Դժվար քեզ այրեինք, թեկուզ հարյուր տարի առաջ, հուսով եմ դու էլ մեզ չես այրի)
Ինչ որ ուզում էի հաջորդ գրառման մեջ ասեի, Բյուրն արդեն ասեց՝որ ամենահավանականից պիտի դեպի անհավանական գնաս, իսկ դու միանգամից վերցրնում ես ամենաանհավանական բացատրությունը:
Լուրջ չեմ հասկանում, թե խի ես էդքան համոզված խոսում)

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 22:39
Չէ, Ֆրիման ջան, ես չեմ հերքում գիտական բացատրությունները, ես շատ կողմ եմ գիտությանը, երբ այն վերջիվերջո բացատրում է մի բան ու հասնում է որոշակի արդյունքների:

Օրինակ, եթե ֆիզիկան (ֆիզիկա՞ն) ապացուցել է, որ հարյուր կիլոմետր արագությամբ փչող քամին կարող է պոկել կաղնու ծառի տերևը, ես կհավատամ անվերապահորեն, ու չեմ փորձի փչել հարյուր կիլոմետր արագությամբ, որպեսզի իմ աչքով տեսնեմ կամ իմ փորձով հաստատեմ:
Բայց չէ՞ որ գիտության այդ առաջխաղացումը չի կարող հերքել այն փաստը, որ տերևը կարող է ընղամենը չորանալ և իր իսկ ծանրության տակ պոկվել ծառից նաև առանց քամու:

Իսկ իրոք դեմ եմ այն բանին, երբ դուք ասում եք, որ եթե գիտությունը մի բան չի ապացուցել, ուրեմն այդ բանը չկա: Բայց այդ բանը կա, ուղղակի դեռևս ապացուցված չէ գիտության կողմից: Եվ մի՞թե գիտության դերը հենց դրանում չէ` ապացուցել չապացուցվածը: Քանզի եթե ամեն ինչ ի սկզբանե ապացուցված լիներ, ուրեմն ու՞մ էր պետք գիտությունը:
Սամ, աչքս մտցրու, որ էս թեմայում տենց բան ասող ա էղել:

Skeptic
02.06.2014, 23:04
Սամ, աչքս մտցրու, որ էս թեմայում տենց բան ասող ա էղել:

Փաստարկ առ անտեղյակություն (http://en.wikipedia.org/wiki/Argument_from_ignorance), դասական օրինակ: :pardon

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 23:06
Փաստարկ առ անտեղյակություն (http://en.wikipedia.org/wiki/Argument_from_ignorance), դասական օրինակ: :pardon

Սկեպտ, ես էս թեմայի մասին եմ ասում :))

Հա՜, տեսա, բարդ թեմա ա:

Sambitbaba
02.06.2014, 23:08
Ժող մի հատ բան ասեմ… սովորաբար պարանորմալ երևույթները պատմվում են "նկատի ունենալով" նպատակ, այսինքն ինչ նպատակի համար ա էդպես եղել… միստիկ պայմաններում միստիկ նպատակ… բնության մեջ որևէ երևույթ ինչ որ նպատակի համար չի արվում, նպատակ չկա… մի հատ անեկդոտ կա. երեխան հարցնում ա ծնողին՝ մամա ինչի՞ ա անձրև գալիս… ծնողն ասում ա որ ծառերն ու ծաղիկները ջրվեն… երեխան էլ հարցնում ա, բա մայթերին ինչի՞ ա գալիս…

անմեղ անեկդոտ ա, բայց բավականին բովանդակալից…

Գալը շատ լավ հարց էր բարձրացրել… հետո ի՞նչ եղավ էդ աղջկա հետ… ասենք թե Ուլանայի պատմածը բացարձակ փաստագրական ա ինչի՞ էդ աղջկա գլուխը դուրս չեկավ… ի՞նչ եղան հետագա դեպքերը որ էդ դեպքին միստիկ բնույթ ա վերագրում…

Նախ, անեկդոտդ իրոք շատ լավն էր, Մեֆ ջան...
Ու հետո, ամեն ինչ լավ ու շատ ճիշտ ես ասում:
Բայց պարտադիր չի, որ քո ճշմարտությունը լինի միակ ճշմարտությունը: Որովհետև անհնար է, որ քո միակ ճշմարտությունն ամեն ինչ բացատրի գոնե քեզ համար:
Նույնն էլ իմը` ինձ համար: Բյուրինը` Բյուրի համար: Գալինը` Գալի համար:
Իսկ եթե ես փորձում եմ իմ միակ ճշմարտությունը որպես գործիք ծառայեցնել գոնե միայն իմ կյանքում ինձ հետ կատարված հազար ու մի տարբեր բաներ բացատրելու համար, նշանակում է, ես ինձ զրկում եմ լիքը այլ ճշմարտություններից ու նոր բացահայտումներից:

Ալֆան ի՜նչ լավ հիշեց կոլեկտիվ անգիտակցության մասին... Իսկ եթե կա նաև կոլեկտիվ ճշմարտությու՞ն... և ոչ թե մեկն, այլ լիքը կոլեկտիվ ճշմարտություններ...


բնության մեջ չկա նպատակ, կա պատճառ և հետևանք… բայց պարանորմալ երևույթները աչքի են ընկնում հստակ նպատակի ակնարկով կամ դրա փնտրտուքով
Իմ անձնական ճշմարտության մեջ, օրինակ, բնության մեջ էլ կա նպատակ, և եթե մենք չգիտենք, թե ինչ նպատակ է դա, պետք չէ հերքել այդ նպատկի գոյությունը:
Իսկ Այվիի բերած օրինակի մեջ, ես, իհարկե, չեմ հերքում նպատակի գոյությունն էլ, ուղղակի ասում եմ, որ որոշակի նպատակ կարող է նաև չլինել: Որովհետև, ըստ իմ գիտեցածի (գիտեմ, դա ձեր համար ոչ գիտելիք է, ոչ էլ, առավել ևս գիտություն), դա կարող է լինել նաև ընդամենը երկու տարբերտարածքային կյանքերի համընկնում, կամ հանդիպում, կամ խաչաձևվում, - չգիտեմ, ինչպես ճիշտ ասել, նման բաներ մեր գիտակցությանը խորթ են դեռևս...:russian

StrangeLittleGirl
02.06.2014, 23:13
Նախ, անեկդոտդ իրոք շատ լավն էր, Մեֆ ջան...
Ու հետո, ամեն ինչ լավ ու շատ ճիշտ ես ասում:
Բայց պարտադիր չի, որ քո ճշմարտությունը լինի միակ ճշմարտությունը: Որովհետև անհնար է, որ քո միակ ճշմարտությունն ամեն ինչ բացատրի գոնե քեզ համար:
Նույնն էլ իմը` ինձ համար: Բյուրինը` Բյուրի համար: Գալինը` Գալի համար:
Իսկ եթե ես փորձում եմ իմ միակ ճշմարտությունը որպես գործիք ծառայեցնել գոնե միայն իմ կյանքում ինձ հետ կատարված հազար ու մի տարբեր բաներ բացատրելու համար, նշանակում է, ես ինձ զրկում եմ լիքը այլ ճշմարտություններից ու նոր բացահայտումներից:

Ալֆան ի՜նչ լավ հիշեց կոլեկտիվ անգիտակցության մասին... Իսկ եթե կա նաև կոլեկտիվ ճշմարտությու՞ն... և ոչ թե մեկն, այլ լիքը կոլեկտիվ ճշմարտություններ...


Իմ անձնական ճշմարտության մեջ, օրինակ, բնության մեջ էլ կա նպատակ, և եթե մենք չգիտենք, թե ինչ նպատակ է դա, պետք չէ հերքել այդ նպատկի գոյությունը:
Իսկ Այվիի բերած օրինակի մեջ, ես, իհարկե, չեմ հերքում նպատակի գոյությունն էլ, ուղղակի ասում եմ, որ որոշակի նպատակ կարող է նաև չլինել: Որովհետև, ըստ իմ գիտեցածի (գիտեմ, դա ձեր համար ոչ գիտելիք է, ոչ էլ, առավել ևս գիտություն), դա կարող է լինել նաև ընդամենը երկու տարբերտարածքային կյանքերի համընկնում, կամ հանդիպում, կամ խաչաձևվում, - չգիտեմ, ինչպես ճիշտ ասել, նման բաներ մեր գիտակցությանը խորթ են դեռևս...:russian
Սամ, ճիշտը մի հատ ա, ջոկու՞մ ես, ճշմարտությունը մեկն ա: Իմ ու քոնը չի: Ճշմարտությունն էն ա, որ կա էդ քո չսիրած ծանրության ուժ, կա կյանք ու մահ, կան տարբեր կենդանիներ: Իմ ու քոնը կարծիք ա, ընկալում ա, համոզմունք ա: Հիմա եթե խնձորը ծառից ընկնում ա, ճշմարտությունն էն ա, որ ծանրության ուժի ազդեցությամբ ա, բայց քո կարծիքով կամ քո ընկալմամբ, հոգիներն են գցել, մի ուրիշի ընկալմամբ խնձորն ընդհանրապես ծառից չի պոկվել, իսկ երրորդը նույնիսկ կպնդի, որ խնձոր չկա: Բայց ճշմարտությունն էդ մեկն ա. ծանրության ուժի տակ ընկավ:

Էսօր մի հոդվածում եմ կարդացել, չեմ հիշում՝ ով ա ասել, բայց լավ ա ասել: Ասում ա՝ գիտության կայֆն էն ա, որ ճշմարիտ ա, ուզում ես հավատա, ուզում ես չէ:

Mephistopheles
02.06.2014, 23:23
Նախ, անեկդոտդ իրոք շատ լավն էր, Մեֆ ջան...
Ու հետո, ամեն ինչ լավ ու շատ ճիշտ ես ասում:
Բայց պարտադիր չի, որ քո ճշմարտությունը լինի միակ ճշմարտությունը: Որովհետև անհնար է, որ քո միակ ճշմարտությունն ամեն ինչ բացատրի գոնե քեզ համար:
Նույնն էլ իմը` ինձ համար: Բյուրինը` Բյուրի համար: Գալինը` Գալի համար:
Իսկ եթե ես փորձում եմ իմ միակ ճշմարտությունը որպես գործիք ծառայեցնել գոնե միայն իմ կյանքում ինձ հետ կատարված հազար ու մի տարբեր բաներ բացատրելու համար, նշանակում է, ես ինձ զրկում եմ լիքը այլ ճշմարտություններից ու նոր բացահայտումներից:

Ալֆան ի՜նչ լավ հիշեց կոլեկտիվ անգիտակցության մասին... Իսկ եթե կա նաև կոլեկտիվ ճշմարտությու՞ն... և ոչ թե մեկն, այլ լիքը կոլեկտիվ ճշմարտություններ...


Իմ անձնական ճշմարտության մեջ, օրինակ, բնության մեջ էլ կա նպատակ, և եթե մենք չգիտենք, թե ինչ նպատակ է դա, պետք չէ հերքել այդ նպատկի գոյությունը:
Իսկ Այվիի բերած օրինակի մեջ, ես, իհարկե, չեմ հերքում նպատակի գոյությունն էլ, ուղղակի ասում եմ, որ որոշակի նպատակ կարող է նաև չլինել: Որովհետև, ըստ իմ գիտեցածի (գիտեմ, դա ձեր համար ոչ գիտելիք է, ոչ էլ, առավել ևս գիտություն), դա կարող է լինել նաև ընդամենը երկու տարբերտարածքային կյանքերի համընկնում, կամ հանդիպում, կամ խաչաձևվում, - չգիտեմ, ինչպես ճիշտ ասել, նման բաներ մեր գիտակցությանը խորթ են դեռևս...:russian

Սամ, ճշմարտությունն օբյեկտիվ ա… իմ ու քոնը չկա… դու կարաս "քո ճշմարտությունն ունենաս" ու մեջն ապրես որտեղ գրավիտացիա չկա, բայց դրանից գրավիտացիան չի անհետանա…

եթե չլինի օբյեկտիվ ճշմարտություն, ապա հնարավոր չի լինի բանավիճել… դու չես կարող վիճել ու ապացուցել… օքե՞յ…

թե չէ ինչի՞ շուրջ ես վիճում Սամ… որ "իմ ճիշտը քո ճշտից լավն ա՞" ավելի ճշիշտ ա՞…

դա աբսուրդ ա…

քո ասելով բոլորն էլ ճիշտ են… տենց բան չի կարող լինել եթե իրար հակառակ բաներ են ասում… բոլորը կարող են սխալ լինել, բայց ոչ ճիծտ եթե իրար հակառակ բաներ են ասում…

Skeptic
02.06.2014, 23:37
Էսօր մի հոդվածում եմ կարդացել, չեմ հիշում՝ ով ա ասել, բայց լավ ա ասել: Ասում ա՝ գիտության կայֆն էն ա, որ ճշմարիտ ա, ուզում ես հավատա, ուզում ես չէ:

Նիլ դե Գրաս Թայսոն :love



Չգիտեմ ինչի, բայց ինձ թվում ա, որ հակառակ ճամբարից շուտով քվանտային ֆիզիկան ա շահարկվելու' Շրյոդինգերի փիսոյով, դիտորդ-միտորդով և այլն: :unsure

Sambitbaba
02.06.2014, 23:50
Ինձ հետ մի անգամ շատ տարօրինակ բան է եղել, որը մոռանալ չեմ կարող։
Նույն բանը իրար հետևից երկու անգամ է կատարվել. կյանքիս մի քանի վայրկյանը երկու անգամ եմ ապրել։
Քույրիկիս հետ սենյակում էի, ինքը մի անկյունում, ես՝ մյուս։ Մոտեցավ ինձ, բան հարցրեց։ Մեկ էլ՝ շըրխկ, դուբլ երկրորդ։ Քույրիկիս հետ սենյակում եմ, ինքը մի անկյունում, ես՝ մյուս։ Մոտեցավ ինձ, բան հարցրեց։
Սարսափելի ապրում էր։ Ուղեղս կախվել էր։
Երևի «ծրագրային խափանում» էր, թե ինչ, բայց անմիջապես ուղղեցին վերևներից։ Էլ էդպիսի բան չկրկնվեց։

Այվ ջան, որոշեցի վերադառնալ գրառմանդ, որովհրտև այս տուրուդմբոցի պատճառն այն հանդիսացավ: Ու, քանի որ Մեֆին գրեցի մի փոքր, գտնում եմ, որ ավելի լավ կլինի, անկախ ձեր կարծիքին ու վերաբերմունքին գրածիս, փորձել բացատրել դրա տակ այն, ինչ հասկանում եմ, ելնելով ունեցածս ոչ-գիտական, կամ անհեթեթ`ինչպես կուզեք, - ինֆորմացիայի:

Դեռևս մինչև Նյու Էյջը հայտնի էր, որ մարդիկ ունեն յոթ մարմիններ, և ֆիզիկականը դրանցից մեկն է ընդամենը: Այս մասին ասել եմ արդեն վերևում, էնպես որ գնամ առաջ:

Արդեն այսօր, այսօրվա Նյու Էյջում ասվում է, որ բացի յոթ մարմինները, մենք ապրում ենք նաև տարբեր տարածքներում, ընդ որում` միաժամանակ: Այսիքն, մնք մի հատ չենք: :o Բայց մեր որոշակի փորձն անցնելու պատճառով, կարող ենք պատկերացում կազմել ու խոսել միայն մեր այն կյանքի մասին, որում գտնվում ենք կոնկրետ հենց հիմա:

Մոտավորապես այսպես:

Պատկերացրու քո հեռուստացուցը, որը բազմաթիվ ալիքներ ունի: Միևնույն պահին դու հնարավորություն ունես (քո ընտրությամբ) դիտել յոթանասուն տարբեր հաղորդումներ. լուրեր, սպորտ, կոնչիտաներ, սերժեր, հինգ հատ մուլտիկ, ութ հատ տարբեր ժանրերի գեղարվեստական ֆիլմեր և այլն: Կարող ես ընտրել ցանկացած բան, ճի՞շտ է: Յոթանասուն տարբեր ալիքներից:

Բայց ինչ էլ որ ընտրես, դու կարող ես ընտրել մեկը միայն:

Եվ դա նշանակում է, որ ձեռքիդ տակ ունենալով յոթանասուն տարբեր ալիքներ, ունենալով յոթանասուն տարբեր պատմություններ, յոթանասուն տարբեր կյանքեր, դու կարղ ես կոնկրետ այս պահին ընտրել դրանցից մեկը միայն, պատկերացում կազմել միայն մեկի մասին, ապրել մեկը միայն:
Հասկանու՞մ ես:
Բայց չէ՞ որ մնացած 69 կյանքերն էլ ոչ մի տեղ չեն կորել. նրանք բոլորն էլ քեզ հետ են, քո առջև, քո հեռուստացույցի մեջ... Եվ որ ամենակարևորն է, նրանք կանգ էլ չեն առել, նրանք էլ շարունակվում են անկախ նրանից, դիտում ես դու նրանք թե ոչ, ճի՞շտ է... Եթե դու հիմա փոխես ալիքներն ու մի այլ բան նայես, քսան րոպե հետո, վերադառնալով այս նույն ալիքին, կկարողանա՞ս շարունակել քո այս ֆիլմը հենց այս նույն տեղից, որտեղ դադարել ես...

Մենք հնարավորություն ունենք գտնվել մեր կյանքի միայն մեկ ալիքում... և հիշել այդ մեկը միայն: Բայց մյուս կյանքերն էլ` ընթանում են...

Հիմա պատկերացրու հետևյալը.
Դու կլանված մի ֆիլմ ես նայում քո ընտրած ալիքով, իսկ այդ պահին, քո տան տանիքի քո անտենայի վրա թառած, երկու աղունիկ իրար սեր են խոստովանում: Եվ այդ պատճառով, մեկ էլ, անկախ քո կամքից, քո հեռուստացույցի ալիքներն սկսում են խառնվել, և քո դիտած ֆիլմի մեջ մեկ էլ սկսում են կադրեր հայտնվել մի այլ ալիքով ցուցադրվող ֆիլմից, և այն աղունիկների մասին էլ անգամ դու ոչինչ չգիտես...

Իսկ ինչ վերաբերվում է քո պատմած դեպքին, այնպիսի տպավորություն է, որ երկու տարբեր ալիքներում միևնույն ֆիլմն է ցուցադրվել և միաժամանակ, ժամանակի չնչին տարբերությանբ...:think

Alphaone
02.06.2014, 23:50
Նիլ դե Գրաս Թայսոն :love



Չգիտեմ ինչի, բայց ինձ թվում ա, որ հակառակ ճամբարից շուտով քվանտային ֆիզիկան ա շահարկվելու' Շրյոդինգերի փիսոյով, դիտորդ-միտորդով և այլն: :unsure

քվանտային ֆիզիկան էս թեմայի հետ շատ խիստ առնչություն ունի, բայց էնքանով, որ մարդավարի բացատրում ա լիքը բաներ, որ ժամանակին պարանորմալ են համարվել...

Sambitbaba
03.06.2014, 00:14
Սամ, նայի: Ուրեմն գիտության մեջ ու ընդհանրապես բանական մարդիկ սենց են անում: Մի երևույթ երբ ի հայտ ա գալիս, տալիս են ամենահավանական, ամենաառօրեական բացատրություն: Էդ բացատրությունը չի տրվում մենակ էն դեպքում, երբ պարամետրերից մեկը չի բռնում: Հետո անցնում են մյուս ամենահավանականին ու տենց ամեն ինչ ժխտելով նոր կարաս մտածես հոգիների, ոչ մարմնական կյանքի ու այլ տարօրինակ բաների մասին:
Դե, դու բանական մարդկանց մասին ես խոսում: Իսկ ես դրանց հետ ի՞նչ գործ ունեմ, չեմ հասկանում...


Վերցնենք օրինակ: Մի կին գնաց բժշկի աջ աճուկային շրջանում ուժեղ ցավերով: Բժիշկը չի նստում, մտածում, թե էդ հիվանդի մեռած մաման էն աշխարհից ազդակ ա ուղարկում: Առաջինը պետք ա կույր աղու որդանման ելունի բորբոքումը հերքել: Հետազոտեց, պարզեց, որ էդ չի: Հետո անցնում ես ձվարաններին: Ձվարանների բոլոր տեսակի հիվանդությունները (ապոպլեքսիա, կիստա, բորբոքում, արտաարգանդային հղիություն և այլն) հերքելուց հետո անցնում ես որովայնի խոռոչում այլ օրգանների հիվանդություններին (օրինակ՝ ստամոքս, քիչ հավանական ա, բայց մեկ-մեկ ցավն էդտեղ էլ ա տեղակայվում): Երբ պարզում ես՝ որովայնում ամեն ինչ նորմալ ա, անցնում ես մյուս հավանականին. հոգեկան խանգարումներ, որոնք մարնականով են դրսևորվում: Եթե դա էլ ես ժխտում, հաջորդ հավանական տարբերակն էն ա, որ հիվանդդ խաբում ա: Եթե պարզվում ա, որ չի խաբում, նոր կարաս մտածես, որ իրա մահացած մաման ազդակներ ա ուղարկում կամ էլ այլմոլորակայինները վրան գիտական փորձեր են դնում:
Ապրես: Եվ սա տևում է երեք ամիս: Եվ առայժմ ամեն ինչ ժխտել ես միայն ու նոր պարզել, որ չի խաբում: Իսկ կբուժես թե ոչ, դեռ չես էլ պարզել... Մի երեք ամիս հետո էլ կպարզես, որ ասենք քաղցկեղ է դա ու չի բուժվում, ու կնոջը կասես "Բա՜յ"... Ես չեմ ասում, որ միշտ այդպես է, բայց այդպես էլ է պատահում, չէ՞...

Իսկ այս կնոջ քուրը, նույնպես աջ աճուկային շրջանում ուժեղ ցավերով (եսի՞մ, երևի ընտանեկան է...), գնում է մի ոչ տրադիցիոն բժշկի մոտ, (եկ այս պահին չխոսենք շառլատաններից, լա՞վ), սա ձեռքը դնում է էս կնոջ աջ աճուկային շրջանին ու երկու րոպեում բուժում է կնոջը: Կա՞ն նման դեպքեր, թե ոչ: Եվ անկախ մահացած մամայի ու այլմորակայինների:


Իսկ դու բոլոր դեպքերը վերցնում ես, հավանական բացատրությունները թողած միանգամից ընկնում ես մահացած մամաների ու չգիտեմ ինչերի հետևից:
Բյուր, ես ամենայն լրջորեն հայտարարում եմ, որ Ուլուանայի ասած նկարի պատմության քո բացատրությունների մեջ ոչ գիտության, ոչ էլ հավանականության նշույլ անգամ չկա, և բացատրություններդ լրիվ աբսուրդ են,Սեմյուէլ Բեկկետն էլ երանի է տալիս քո ֆանտազիային:


Եթե աշխարհը քո տրամաբանությամբ շարժվեր, էսօր ո՛չ գիտությունը կզարգանար, ո՛չ էսքան բան կիմանայինք տարբեր բաների մասին, այլ կշարունակեինք հավատալ, որ կայծակն աստվածներն են առաջացնում, չար ուժերը խնձորը ծառից գցում են, իսկ քաղցկեղն էլ սխտորով բուժվում ա
Եթե աշխարհը քո տրամաբանությամբ շարժվեր, մենք բոլորս վաղուց ուղղակի պրծած կլինեինք արդեն ու չէինք հասցնի նույնիսկ մեռնել անբուժելի քաղցկեղիցցց...:(

Mephistopheles
03.06.2014, 00:18

Դեռևս մինչև Նյու Էյջը հայտնի էր, որ մարդիկ ունեն յոթ մարմիններ, և ֆիզիկականը դրանցից մեկն է ընդամենը: Այս մասին ասել եմ արդեն վերևում, էնպես որ գնամ առաջ:



Ստոպ… էսի օբյեկտիվ իրականություն ա՞… թե՞ քոնն ա…

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 00:21
Ապրես: Եվ սա տևում է երեք ամիս: Եվ առայժմ ամեն ինչ ժխտել ես միայն ու նոր պարզել, որ չի խաբում: Իսկ կբուժես թե ոչ, դեռ չես էլ պարզել... Մի երեք ամիս հետո էլ կպարզես, որ ասենք քաղցկեղ է դա ու չի բուժվում, ու կնոջը կասես "Բա՜յ"... Ես չեմ ասում, որ միշտ այդպես է, բայց այդպես էլ է պատահում, չէ՞...
Սամ, այ եթե անդրշիրիմյան կյանքից եկող մամայի մասին խոսենք, էդ դեպքում երեք ամիս կտևի, բայց որովայնում սուր ցավի դեպքում իրավունք չունենք ժամանակ կորցնելու, ու ապենդիցիտից մինչև հոգեկան կասկածելու ընթացքն ընդամենը մի քանի ժամ ա տևում: Երբ հիվանդը ցավից գոռում ա, հավատա, իրա խաբելն ու չխաբելն էական չի: Ավելի լավ ա հետո պարզվի խաբում ա, քան խաբելը պարզելու վրա ժամանակ ծախսես, հաջորդ օրը հիվանդդ մեռնի: Հըմ, փաստորեն դու նույնիսկ միջազգայնորեն ընդունված բժշկական պրոտոկոլներն ես կասկածի տակ առնում :think


Իսկ այս կնոջ քուրը, նույնպես աջ աճուկային շրջանում ուժեղ ցավերով (եսի՞մ, երևի ընտանեկան է...), գնում է մի ոչ տրադիցիոն բժշկի մոտ, (եկ այս պահին չխոսենք շառլատաններից, լա՞վ), սա ձեռքը դնում է էս կնոջ աջ աճուկային շրջանին ու երկու րոպեում բուժում է կնոջը: Կա՞ն նման դեպքեր, թե ոչ: Եվ անկախ մահացած մամայի ու այլմորակայինների:
Կան նման դեպքեր: Կան նաև նման դեպքեր, երբ դրա արդյունքում հիվանդը մահացել է: Ու կա նաև պլացեբո կոչվող երևույթ: Առայժմ այդ բոլոր ոչ տրադիցիոն բժիշկներից ոչ մեկն իր մեթոդները ռանդոմիզացված կրկնակի կույր պլացեբո կանտրոլ հետազոտությամբ չի հիմնավորել: Իսկ քանի դեռ չի հիմնավորել, ուրեմն գիտական չի: Իսկ քանի դեռ գիտական չի, ուրեմն արդյունավետությունը կասկածելի ա:



Բյուր, ես ամենայն լրջորեն հայտարարում եմ, որ Ուլուանայի ասած նկարի պատմության քո բացատրությունների մեջ ոչ գիտության, ոչ էլ հավանականության նշույլ անգամ չկա, և բացատրություններդ լրիվ աբսուրդ են,Սեմյուէլ Բեկկետն էլ երանի է տալիս քո ֆանտազիային:
Սամ, դե լավ էլի: Փաստորեն, դու պնդում ես, որ ռետուշ կոչվող երևույթ չկա՞: Պնդում ես, որ լուսանկարները չե՞ն կարող մխտռվել, միշտ իդեալակա՞ն են ստացվում:


Եթե աշխարհը քո տրամաբանությամբ շարժվեր, մենք բոլորս վաղուց ուղղակի պրծած կլինեինք արդեն ու չէինք հասցնի նույնիսկ մեռնել անբուժելի քաղցկեղիցցց...:([/QUOTE]

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 00:22
Ստոպ… էսի օբյեկտիվ իրականություն ա՞… թե՞ քոնն ա…
Մեֆ ջան, ռենտգեն են արել, բացահայտել են: Հաստատված բան ա :))

Sambitbaba
03.06.2014, 00:22
ամեն ինչ ամբողջության մեջ ընկալել ու վերուծել ուղղակի ֆիզիկապես մեզ համար հնարավոր չէ, գոնե էն դեպքում հնարավոր չէ, եթե հոգի կոչվածը բացառում ենք ու հենվում զուտ ֆիզիոլագիայի վրա:
Ընդ որում առաջին հերթին բացառում են նրանք, ովքեր իրենց անվանել են այդ բացառվածի բուժարարները:
Հարց է ծագում ի՞նչ են նրանք բուժում, եթե այն, ինչ պետք է բուժեն, համարում են, որ չկա...՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞

Մի՞թե սա չի աբսուրդներից ամենակատարյալը::o

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 00:23
Ընդ որում առաջին հերթին բացառում են նրանք, ովքեր իրենց անվանել են այդ բացառվածի բուժարարները:
Հարց է ծագում ի՞նչ են նրանք բուժում, եթե այն, ինչ պետք է բուժեն, համարում են, որ չկա...՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞՞

Մի՞թե սա չի աբսուրդներից ամենակատարյալը::o
Սամ, հոգին ու հոգեկանը տարբեր բաներ են: Հոգեկանը քիմիա ա (հեսա Մեֆն էլի կջղայնանա, բայց տենց ա. քիմիական դեղը տալիս ես, դզվում ա հոգեկանը), կարելի ա անգամ նկարել: Հա, էսօր գիտությունը նրան ա հասել, որ ուղեղում առաջացած մտքերը նկարում ա, ինչից ես խաբար: Պառկում ես սկաների մեջ, ինչ-որ բան ես մտածում, ուղեղիդ մեջ մի հատ լամպոչկա ա վառվում, էդ լամպոչկան էլ գիտնականները հետազոտում են:

Mephistopheles
03.06.2014, 00:25
Բյուր, դու գրի, ես մերսիներ տամ…

Mephistopheles
03.06.2014, 00:29
իմ մոտ նենց տպավորություն կա որ պարանորմալը գիտականորեն բացատրելու ու միստիկն մեջից հանելու պրոցեսը մարդկան կողմից ընկալվում ա որպես կյանքի ռոմանտիկայի, հոգևորի ու իդեալի ժխտում…

տենց չի ժող, գիտությունը տենց բան չի անում… հոգևորին ու ռոմանտիզմին վտանգ չի սպառնում… կյանքն իր միստիկան չի կորցնում գիտության բացատրությունների պատճառով…

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 00:29
Բյուր, դու գրի, ես մերսիներ տամ…

Մեֆ, էս ի՞նչ խաբար ա էսօր համակարծիք ենք :))

ivy
03.06.2014, 00:29
Իսկ ինչ վերաբերվում է քո պատմած դեպքին, այնպիսի տպավորություն է, որ երկու տարբեր ալիքներում միևնույն ֆիլմն է ցուցադրվել և միաժամանակ, ժամանակի չնչին տարբերությանբ...:think

Սամ ջան, շնորհակալ եմ, որ վերջը վերադարձար իմ դեպքին:
Հավես մեկնաբանություն էր:

Ինձ համար ոչ գիտական մեկնաբանությունն է «հաստատ», ոչ քո ասածը: Անհայտ է իրականում: Ես էս հարցում էլ եմ մնում ագնոստիկ:
Բայց հանուն արդարության պիտի ասեմ, որ քո գրածներն ավելի լավ են կարդացվում ;)

Sambitbaba
03.06.2014, 00:32
Ստոպ… էսի օբյեկտիվ իրականություն ա՞… թե՞ քոնն ա…
Օբյեկտիվը չգիտեմ, բայց իմը չի հաստատ:
Տարբեր տեղեր եմ հանդիպել, բայց այս պահին միայն մեկ անուն եմ հիշում, կներես. Նիկոլայ Ռերիխ:

Mephistopheles
03.06.2014, 00:35
Օբյեկտիվը չգիտեմ, բայց իմը չի հաստատ:
Տարբեր տեղեր եմ հանդիպել, բայց այս պահին միայն մեկ անուն եմ հիշում, կներես. Նիկոլայ Ռերիխ:

եթե օբյեկտիվ չի, դու չես կարող բանավիճել… որև քո համար, Նիկոլայ Ռերիխի համար դա ճիշտ ա, ինձ համար ոչ… իսկ ոնց որ դու ես ասում, ամեն մարդ ունի իր ճշմարտությունը… ուրեմն էլ ի՞նչ ենք վիճելու…

Mephistopheles
03.06.2014, 00:38
Մեֆ, էս ի՞նչ խաբար ա էսօր համակարծիք ենք :))

ճշմարտության դեմը խաղ չկա…

Skeptic
03.06.2014, 00:40
քվանտային ֆիզիկան էս թեմայի հետ շատ խիստ առնչություն ունի, բայց էնքանով, որ մարդավարի բացատրում ա լիքը բաներ, որ ժամանակին պարանորմալ են համարվել...

Ալֆ, կարծում եմ' "պարանորմալ" տերմինն էս դեպքում էնքան էլ տեղին չի օգտագործելը: Փորձեմ օրինակ բերել. երբ որ կարագով կամ ջեմով բուտերբրոդը մեր ձեռքից ընկնում ա, համարյա միշտ էդ քսված մասի վրա ա ընկնում: Հնարավոր ա' ոմանք դա կապում են չար աչքի հետ (պարանորմալ վարկած), բայց արի ու տես, որ մարդիկ գիտական փորձեր են արել ու էդ էֆեկտը բացատրել սովորական մեխանիկայի օրենքներով (http://en.wikipedia.org/wiki/Buttered_toast_phenomenon): Նույն ձև էլ քվանտային ֆիզիկայի ծնունդն ա եղել. դիտարկվող, բայց դեռևս չբացատրված երևույթներն ուսումնասիրելու համար ոչ թե օկկուլտային կամ միստիկ ուսմունքներին են դիմել, այլ' էմպիրիկ հետազոտություններ ու մաթեմատիկական հաշվարկներ արել:

Sambitbaba
03.06.2014, 00:49
Սամ, ճիշտը մի հատ ա, ջոկու՞մ ես, ճշմարտությունը մեկն ա: Իմ ու քոնը չի: Ճշմարտությունն էն ա, որ կա էդ քո չսիրած ծանրության ուժ, կա կյանք ու մահ, կան տարբեր կենդանիներ: Իմ ու քոնը կարծիք ա, ընկալում ա, համոզմունք ա: Հիմա եթե խնձորը ծառից ընկնում ա, ճշմարտությունն էն ա, որ ծանրության ուժի ազդեցությամբ ա, բայց քո կարծիքով կամ քո ընկալմամբ, հոգիներն են գցել, մի ուրիշի ընկալմամբ խնձորն ընդհանրապես ծառից չի պոկվել, իսկ երրորդը նույնիսկ կպնդի, որ խնձոր չկա: Բայց ճշմարտությունն էդ մեկն ա. ծանրության ուժի տակ ընկավ:

Էսօր մի հոդվածում եմ կարդացել, չեմ հիշում՝ ով ա ասել, բայց լավ ա ասել: Ասում ա՝ գիտության կայֆն էն ա, որ ճշմարիտ ա, ուզում ես հավատա, ուզում ես չէ:

Բյուր ջան, էլի խառնում ես ալիքները: Էսքան ժամանակ ես հոգիներից ի՞նչ եմ ասել. կարծես թե ոչ մի բան` գոնե քեզ հետ զրուցելիս: Իսկ դու` կրկնում ես արդեն քանիերորդ անգամ, էլ հոգիներ ես մեջտեղ գցում , էլ անդրշիրիմյան կյանք, էլ մահացած մայր... Ընդ որում, էնտեղ, որտեղ պետք էր խոսել էդ մասին, շատ ամոթխած լռցիր, ինչու՞: Իսկ էստեղ հարյուր անգամ արդեն տեղին-անտեղին կրկնում ես, իսկ ան-բանական` ինձ ես համարել...

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 00:51
Բյուր ջան, էլի խառնում ես ալիքները: Էսքան ժամանակ ես հոգիներից ի՞նչ եմ ասել. կարծես թե ոչ մի բան` գոնե քեզ հետ զրուցելիս: Իսկ դու` կրկնում ես արդեն քանիերորդ անգամ, էլ հոգիներ ես մեջտեղ գցում , էլ անդրշիրիմյան կյանք, էլ մահացած մայր... Ընդ որում, էնտեղ, որտեղ պետք էր խոսել էդ մասին, շատ ամոթխած լռցիր, ինչու՞: Իսկ էստեղ հարյուր անգամ արդեն տեղին-անտեղին կրկնում ես, իսկ ան-բանական` ինձ ես համարել...

Սամ, ես էդ անուններով կոչում եմ ձեր բոլոր տեսակի պարանորմալ բացատրությունները: Չգիտեմ, ձեր շկոլաներն առանձին-առանձին չեմ ուսումնասիրել, որ իմանամ՝ որին եք հավատում, բայց դե էդ անդրշիրիմյան կյանքերի տեղում կարող ես տեղադրել այն, ինչով ինքդ կուզեիր բացատրել: Ինձ լրիվ մեկ ա:

Alphaone
03.06.2014, 01:04
Ալֆ, կարծում եմ' "պարանորմալ" տերմինն էս դեպքում էնքան էլ տեղին չի օգտագործելը: Փորձեմ օրինակ բերել. երբ որ կարագով կամ ջեմով բուտերբրոդը մեր ձեռքից ընկնում ա, համարյա միշտ էդ քսված մասի վրա ա ընկնում: Հնարավոր ա' ոմանք դա կապում են չար աչքի հետ (պարանորմալ վարկած), բայց արի ու տես, որ մարդիկ գիտական փորձեր են արել ու էդ էֆեկտը բացատրել սովորական մեխանիկայի օրենքներով (http://en.wikipedia.org/wiki/Buttered_toast_phenomenon): Նույն ձև էլ քվանտային ֆիզիկայի ծնունդն ա եղել. դիտարկվող, բայց դեռևս չբացատրված երևույթներն ուսումնասիրելու համար ոչ թե օկկուլտային կամ միստիկ ուսմունքներին են դիմել, այլ' էմպիրիկ հետազոտություններ ու մաթեմատիկական հաշվարկներ արել:

Չէ, ես մտքերս ձևակերպելու տաղանդ չունեմ, ախր նույնն եմ ասում, եթե չլիներ քվանտային ֆիզիկան, լիքը բաներ աբրա-կադաբրա կլինեին, մինչդեռ լիքը աբրա-կադաբրայություններ անգամ քո օրինակ բերած մեխանիկայով էլ են բացատրվում:
Իմ ամողջ ասածն էն ա, որ.
1. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականությունն իր օրինաչափություններով:
2. Գոյություն ունի իրականության աննշան տոկոսը, որ մենք ուսումնասիրել ենք, ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, վերլուծել (թե մեր կարդացածը, սովորածը, թե մեր անձնական փորձը ներառյալ)
3. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականության էն հատվածը, որ մենք կամ չենք կարող ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, կամ միայն երբեմն ենք կարող ընկալել, կամ կարող ենք ընկալել, բայց չենք կարող մեր պահի գիտական մտքի ու մեր սեփական գիտելիքների տեսանկյունից բացատրել:

Հիմա ամբողջ ասածս այն ա, որ էս երրորդն էլ հենց կոչում ենք պարանորմալ, թեև լավ էլ նորմալ երևույթներ են, որ ի վիճակի չենք հասկանալ: Մենք մեր զգայարաններից ու գիտելիքներից դուրս իրականությունը փորձում ենք նեղացնել մեր զգացածի ու իմացածի սահմանների մեջ խցկել, փոխանակ մեր զգացածն ու իմացածն ընդարձակենք: Կամ ընդհանրապես գերադասում ենք հերքել, որ հանկարծ հիմար չերևանք:

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 01:12
Չէ, ես մտքերս ձևակերպելու տաղանդ չունեմ, ախր նույնն եմ ասում, եթե չլիներ քվանտային ֆիզիկան, լիքը բաներ աբրա-կադաբրա կլինեին, մինչդեռ լիքը աբրա-կադաբրայություններ անգամ քո օրինակ բերած մեխանիկայով էլ են բացատրվում:
Իմ ամողջ ասածն էն ա, որ.
1. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականությունն իր օրինաչափություններով:
2. Գոյություն ունի իրականության աննշան տոկոսը, որ մենք ուսումնասիրել ենք, ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, վերլուծել (թե մեր կարդացածը, սովորածը, թե մեր անձնական փորձը ներառյալ)
3. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականության էն հատվածը, որ մենք կամ չենք կարող ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, կամ միայն երբեմն ենք կարող ընկալել, կամ կարող ենք ընկալել, բայց չենք կարող մեր պահի գիտական մտքի ու մեր սեփական գիտելիքների տեսանկյունից բացատրել:

Հիմա ամբողջ ասածս այն ա, որ էս երրորդն էլ հենց կոչում ենք պարանորմալ, թեև լավ էլ նորմալ երևույթներ են, որ ի վիճակի չենք հասկանալ: Մենք մեր զգայարաններից ու գիտելիքներից դուրս իրականությունը փորձում ենք նեղացնել մեր զգացածի ու իմացածի սահմանների մեջ խցկել, փոխանակ մեր զգացածն ու իմացածն ընդարձակենք: Կամ ընդհանրապես գերադասում ենք հերքել, որ հանկարծ հիմար չերևանք:

Ալֆ, լավ չես դասակարգել, որովհետև, օրինակ, կա մագնիսական դաշտ, որը մենք չենք կարող մեր զգայարաններով ֆիքսել, բայց համապատասխան սարքերով կարելի ա հայտնաբերել, կարելի ա ուսումնասիրել: Այսինքն, ըստ էության մեր գիտակցությունից անկախ իրականություն ա իրա օրինաչափություններով, բայց մենք դա հասկանում ենք ոչ մեր զգայարաններով: Ու, ի դեպ, էդ մագնիսական դաշտը լիքը պարանորմալ բաներ կարա անի, ընդհուպ մինչև Բերմուդյան եռանկյունու դեպքերը: Բայց դե դա մագնիսական դաշտ չի, պարանորմալ ա :think

Sambitbaba
03.06.2014, 01:19
Սամ, ճշմարտությունն օբյեկտիվ ա… իմ ու քոնը չկա… դու կարաս "քո ճշմարտությունն ունենաս" ու մեջն ապրես որտեղ գրավիտացիա չկա, բայց դրանից գրավիտացիան չի անհետանա…
եթե չլինի օբյեկտիվ ճշմարտություն, ապա հնարավոր չի լինի բանավիճել… դու չես կարող վիճել ու ապացուցել… օքե՞յ…

Եվ այդ "օբյեկտիվ" ճշմարտությու՞նն է պատճառը, Մեֆ ջան, որ, երբ ես ասում եմ. "ինձ հետ տեղի ունեցած դեպք", ու պատմում եմ այդ մասին, - դու` և ոչ միայն դու, - գերադասում եք լռել: Ի՞նչն է պատճառը, Մե՛ֆ: Քո "օբյեկտիվ" ճշմարտության մեջ չի՞ տեղավորվում ասածս... Էն, միակի, որը որ կարծես թե պետք է իմն էլ լիներ, բայց ինչ-ինչ պատճառներով իմը չի: Կամ էլ ձե՞ռքդ չի գնում գրել, թե չես հավատում, թե ես սուտ եմ ասում... Չէ, էտ էլ չի, չէ՞... Վերջին հաշվով, դու էն մարդը չես, ով անհարմար կզգար նման բան գրելուց ու պետք է որ թքած ունենաս նման զգացմունքների վրա (ես էլ): Ուղղակի երևի ասածս "ստերը" մի քիչ շատ են սուտ լինելու համար, չէ՞: Այսինքն, դու հավատում ես, որ ես չեմ ստում, բայց չգիտես, թե դրա հետ ինչ անես: Եվ, ուզես թե չուզես, ստացվում է այլ "օբյեկտիվ" ճշմարտություն:

Ահա թե ինչու դու ճիշտ ես, եղբայր, բանավիճել չի ստացվում... Դու գերադասում ես լռել (մենակ թե, խնդրում եմ, նորից Լենոնի նկարը մի հիշիր...)


թե չէ ինչի՞ շուրջ ես վիճում Սամ… որ "իմ ճիշտը քո ճշտից լավն ա՞" ավելի ճշիշտ ա՞…
դա աբսուրդ ա… քո ասելով բոլորն էլ ճիշտ են…
Լավ ու վատի հարց չի, Մեֆ, ես այդ չեմ ասում: Հարցը մեր տարբեր ճշմարտություններն են: Ու եթե ճշմարտությունները տարբեր են, ուրեմն, այո, բոլորն էլ ճիշտ են::)

Mephistopheles
03.06.2014, 01:19
Չէ, ես մտքերս ձևակերպելու տաղանդ չունեմ, ախր նույնն եմ ասում, եթե չլիներ քվանտային ֆիզիկան, լիքը բաներ աբրա-կադաբրա կլինեին, մինչդեռ լիքը աբրա-կադաբրայություններ անգամ քո օրինակ բերած մեխանիկայով էլ են բացատրվում:
Իմ ամողջ ասածն էն ա, որ.
1. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականությունն իր օրինաչափություններով:
2. Գոյություն ունի իրականության աննշան տոկոսը, որ մենք ուսումնասիրել ենք, ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, վերլուծել (թե մեր կարդացածը, սովորածը, թե մեր անձնական փորձը ներառյալ)
3. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականության էն հատվածը, որ մենք կամ չենք կարող ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, կամ միայն երբեմն ենք կարող ընկալել, կամ կարող ենք ընկալել, բայց չենք կարող մեր պահի գիտական մտքի ու մեր սեփական գիտելիքների տեսանկյունից բացատրել:

Հիմա ամբողջ ասածս այն ա, որ էս երրորդն էլ հենց կոչում ենք պարանորմալ, թեև լավ էլ նորմալ երևույթներ են, որ ի վիճակի չենք հասկանալ: Մենք մեր զգայարաններից ու գիտելիքներից դուրս իրականությունը փորձում ենք նեղացնել մեր զգացածի ու իմացածի սահմանների մեջ խցկել, փոխանակ մեր զգացածն ու իմացածն ընդարձակենք: Կամ ընդհանրապես գերադասում ենք հերքել, որ հանկարծ հիմար չերևանք:

Ալֆա ջան, երևույթները բացատրվեն կամ չբացատրվեն գիտականորեն, օբյեկտիվորեն գոյություն ունեն ու մենք պետք ա դրանց հետ հաշվի նստենք ու ընդունենք դրա գոյությունը… օրինակ՝ գրավիտացիայի բացատրությունը լինի թե չլինի մենք միևնույնն ա տուն սարքելուց կան ցատկելուց հաշվի ենք առնում ու համապատասխան միջոցներ ենք ձեռք առնում… շատ մարդիկ դրա գիտական բացատրությունը չգիտեն, բայց հաշվի են առնում՝ բնազդորեն… իսկ պարանորմալները, ասենք տելեպատիան, եթե մենք բացատրություն չունենք, ապա հաշվի չենք կարող առնել… ո՞նց ես պատկերացնում տելեպատիայի հաշվի առնելը՝ "աման, չմտածեմ, հանկարծ միտքս կկարդա՞", թե՞ "ա՜խ, սելֆոնս մռացա տանը, թու՜… լավ ոչինչ տելեպատիայով կասեմ ինչ պետքն ա" … անգամ եթե ընդունեմ որ որոշ մարդիկ ունեն նման կարողություն, միևնույնն ա դա հիմք չի տալիս տելեպատիան որպես անժխտելի փաստի գոյություն ընդունել…

պարանորմալի միակ բնորոշ գիծն էն ա որ երևույթը պատմվում ա անհայտը միստիկայով փախարինելով… այսինքն քանի որ չենք հասկացել ուրեմն մի խորհրդավորություն կա մեզնից դուրս և դա արվում ա ինչ որ նպատակի համար որը մենք չենք հասկանում, կամ հասկանում ենք…

Alphaone
03.06.2014, 01:20
Ալֆ, լավ չես դասակարգել, որովհետև, օրինակ, կա մագնիսական դաշտ, որը մենք չենք կարող մեր զգայարաններով ֆիքսել, բայց համապատասխան սարքերով կարելի ա հայտնաբերել, կարելի ա ուսումնասիրել: Այսինքն, ըստ էության մեր գիտակցությունից անկախ իրականություն ա իրա օրինաչափություններով, բայց մենք դա հասկանում ենք ոչ մեր զգայարաններով: Ու, ի դեպ, էդ մագնիսական դաշտը լիքը պարանորմալ բաներ կարա անի, ընդհուպ մինչև Բերմուդյան եռանկյունու դեպքերը: Բայց դե դա մագնիսական դաշտ չի, պարանորմալ ա :think
ահա, էդ սարքերի տվյալներն էլ մեր զգայարաններով ենք ընկալում, նշանակում ա էլի տեսնում ենք, չափում ենք, կամ վերլուծում ենք էն, ինչ մեզ տվել են մեր զգայարանները: Կարող ա գոյություն ունի լեզու, որով բանական մոլորակները իրար հետ զրուցում ենք, բայց մենք չենք լսում, լրիվ աբսուրդ բան եմ ասում, որ ավելի ցայտուն լինի օրինակը... բայց քանի որ չենք ընկալում էդ լեզուն, մոլորակների կենսագործունեության օրինաչափությունները, իրենք մեզ համար մնում են որպես շնչավոր կամ անշունչ առարկա...

Mephistopheles
03.06.2014, 01:30
Եվ այդ "օբյեկտիվ" ճշմարտությու՞նն է պատճառը, Մեֆ ջան, որ, երբ ես ասում եմ. "ինձ հետ տեղի ունեցած դեպք", ու պատմում եմ այդ մասին, - դու` և ոչ միայն դու, - գերադասում եք լռել: Ի՞նչն է պատճառը, Մե՛ֆ: Քո "օբյեկտիվ" ճշմարտության մեջ չի՞ տեղավորվում ասածս... Էն, միակի, որը որ կարծես թե պետք է իմն էլ լիներ, բայց ինչ-ինչ պատճառներով իմը չի: Կամ էլ ձե՞ռքդ չի գնում գրել, թե չես հավատում, թե ես սուտ եմ ասում... Չէ, էտ էլ չի, չէ՞... Վերջին հաշվով, դու էն մարդը չես, ով անհարմար կզգար նման բան գրելուց ու պետք է որ թքած ունենաս նման զգացմունքների վրա (ես էլ): Ուղղակի երևի ասածս "ստերը" մի քիչ շատ են սուտ լինելու համար, չէ՞: Այսինքն, դու հավատում ես, որ ես չեմ ստում, բայց չգիտես, թե դրա հետ ինչ անես: Եվ, ուզես թե չուզես, ստացվում է այլ "օբյեկտիվ" ճշմարտություն:

Ահա թե ինչու դու ճիշտ ես, եղբայր, բանավիճել չի ստացվում... Դու գերադասում ես լռել (մենակ թե, խնդրում եմ, նորից Լենոնի նկարը մի հիշիր...)


Լավ ու վատի հարց չի, Մեֆ, ես այդ չեմ ասում: Հարցը մեր տարբեր ճշմարտություններն են: Ու եթե ճշմարտությունները տարբեր են, ուրեմն, այո, բոլորն էլ ճիշտ են::)

դե որ չեմ հիշելու՝ չեմ գրի…

Sambitbaba
03.06.2014, 01:31
Սամ, այ եթե անդրշիրիմյան կյանքից եկող մամայի մասին խոսենք, էդ դեպքում երեք ամիս կտևի, բայց որովայնում սուր ցավի դեպքում իրավունք չունենք ժամանակ կորցնելու, ու ապենդիցիտից մինչև հոգեկան կասկածելու ընթացքն ընդամենը մի քանի ժամ ա տևում: Երբ հիվանդը ցավից գոռում ա, հավատա, իրա խաբելն ու չխաբելն էական չի: Ավելի լավ ա հետո պարզվի խաբում ա, քան խաբելը պարզելու վրա ժամանակ ծախսես, հաջորդ օրը հիվանդդ մեռնի: Հըմ, փաստորեն դու նույնիսկ միջազգայնորեն ընդունված բժշկական պրոտոկոլներն ես կասկածի տակ առնում :think

Բյուր ջան, մյուս անգամ, որպեսզի իզուր չկրկնվես, գրածներիս մեջ որոշ տեղեր հատուկ կընդգծեմ քե համր: Օրինակ, սա. Ես չեմ ասում, որ միշտ այդպես է, բայց այդպես էլ է պատահում, չէ՞...




Սամ, դե լավ էլի: Փաստորեն, դու պնդում ես, որ ռետուշ կոչվող երևույթ չկա՞: Պնդում ես, որ լուսանկարները չե՞ն կարող մխտռվել, միշտ իդեալակա՞ն են ստացվում:Ռետուշ իհարկե կա, Բյուր ջան: Ասածներիդ մեջ տրամաբանություն չկա (կրկնում եմ, սա միայն Ուլուանայի դեպքի մասին է, իզուր հետս կռիվ չտաս ու գործ չսարքես:nono) Դու նույնիսկ Գալին չհամոզեցիր, ուր մնաց ինձ համոզես...:)

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 01:34
Ռետուշ իհարկե կա, Բյուր ջան: Ասածներիդ մեջ տրամաբանություն չկա (կրկնում եմ, սա միայն Ուլուանայի դեպքի մասին է, իզուր հետս կռիվ չտաս ու գործ չսարքես:nono) Դու նույնիսկ Գալին չհամոզեցիր, ուր մնաց ինձ համոզես...:)
Չէ, Սամ, ես քեզ ոչ մի բան էլ չեմ ուզում համոզել, դու սկի աճուկային շրջանի սուր ցավի ախտորոշման պրոտոկոլին չես հավատում, ուր մնաց ռետուշից խոսեմ, որտեղ ձեռ ա տալիս, որ ֆոտոյի մեջ աղջկա գլուխը կորած լինի ինչ-որ [այստեղ կարող է լինել Սամի արտահայտությունը] ուժերի ազդեցության տակ:

Գալը լավ էլ համոզվեց, ուղղակի իրան հարցի մյուս կողմն էր հետաքրքրում. եթե լուսանկարչի միջամտություն չի, ուրեմն ի՞նչ ա:

Alphaone
03.06.2014, 01:38
Ալֆա ջան, երևույթները բացատրվեն կամ չբացատրվեն գիտականորեն, օբյեկտիվորեն գոյություն ունեն ու մենք պետք ա դրանց հետ հաշվի նստենք ու ընդունենք դրա գոյությունը… օրինակ՝ գրավիտացիայի բացատրությունը լինի թե չլինի մենք միևնույնն ա տուն սարքելուց կան ցատկելուց հաշվի ենք առնում ու համապատասխան միջոցներ ենք ձեռք առնում… շատ մարդիկ դրա գիտական բացատրությունը չգիտեն, բայց հաշվի են առնում՝ բնազդորեն… իսկ պարանորմալները, ասենք տելեպատիան, եթե մենք բացատրություն չունենք, ապա հաշվի չենք կարող առնել… ո՞նց ես պատկերացնում տելեպատիայի հաշվի առնելը՝ "աման, չմտածեմ, հանկարծ միտքս կկարդա՞", թե՞ "ա՜խ, սելֆոնս մռացա տանը, թու՜… լավ ոչինչ տելեպատիայով կասեմ ինչ պետքն ա" … անգամ եթե ընդունեմ որ որոշ մարդիկ ունեն նման կարողություն, միևնույնն ա դա հիմք չի տալիս տելեպատիան որպես անժխտելի փաստի գոյություն ընդունել…

պարանորմալի միակ բնորոշ գիծն էն ա որ երևույթը պատմվում ա անհայտը միստիկայով փախարինելով… այսինքն քանի որ չենք հասկացել ուրեմն մի խորհրդավորություն կա մեզնից դուրս և դա արվում ա ինչ որ նպատակի համար որը մենք չենք հասկանում, կամ հասկանում ենք…
Մեֆ, էդպես միանշանակ չի, մենք մեր գիտակցության ու մարմնի բոլոր հնարավորությունները չենք օգտագործում, բայց նույն բնազդաբարով զգում ենք, մարդիկ չգիտեն, թե գրավիտացիան ինչ ա, բայց ծնված օրվանից իրենց կաշվի ու ոչ միայն կաշվի վրա էդ գրավիտացիան զգում են, իսկ կան բաներ, որ էլի գոյություն ունեն, բայց մենք մեր կաշվի վրա չենք զգում, ինչը չի նշանակում, որ դրանք չկան:

Mephistopheles
03.06.2014, 01:39
Ռետուշ իհարկե կա, Բյուր ջան: Ասածներիդ մեջ տրամաբանություն չկա (կրկնում եմ, սա միայն Ուլուանայի դեպքի մասին է, իզուր հետս կռիվ չտաս ու գործ չսարքես:nono) Դու նույնիսկ Գալին չհամոզեցիր, ուր մնաց ինձ համոզես...:)

Սամ, կա…

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 01:41
Մեֆ, էդպես միանշանակ չի, մենք մեր գիտակցության ու մարմնի բոլոր հնարավորությունները չենք օգտագործում, բայց նույն բնազդաբարով զգում ենք, մարդիկ չգիտեն, թե գրավիտացիան ինչ ա, բայց ծնված օրվանից իրենց կաշվի ու ոչ միայն կաշվի վրա էդ գրավիտացիան զգում են, իսկ կան բաներ, որ էլի գոյություն ունեն, բայց մենք մեր կաշվի վրա չենք զգում, ինչը չի նշանակում, որ դրանք չկան:

Ալֆ, դա բնազդ չի, դա պրոպրիոցեպտոր կոչվող ռեցեպտորներով ենք զգում, որոնք տեղակայված են մկաններին ու ոսկրերին, ընկալում են գրավիտացիան, մարմնի դիրքը տարածության մեջ և այլ բարդ-բարդ երևույթներ:

Alphaone
03.06.2014, 01:42
Ալֆ, դա բնազդ չի, դա պրոպրիոցեպտոր կոչվող ռեցեպտորներով ենք զգում, որոնք տեղակայված են մկաններին ու ոսկրերին, ընկալում են գրավիտացիան, մարմնի դիրքը տարածության մեջ և այլ բարդ-բարդ երևույթներ:

ախր ես Մեֆի մեջբերմանն էի իր բառերով պատասխանել :(

Sambitbaba
03.06.2014, 01:46
Հա, էսօր գիտությունը նրան ա հասել, որ ուղեղում առաջացած մտքերը նկարում ա, ինչից ես խաբար: Պառկում ես սկաների մեջ, ինչ-որ բան ես մտածում, ուղեղիդ մեջ մի հատ լամպոչկա ա վառվում, էդ լամպոչկան էլ գիտնականները հետազոտում են:
Խաբար չեմ, ճիշտ ես: Դե, նախնադարյան մարդ եմ... Լավ նորություն ասեցիր գիտության նվաճումների մասին: Նույնիսկ անձնական ուրախություն պատճառեցիր:
Որովհետև այն ժամանակ (ջահել, ոչ նախնադարյան վախտերս), երբ առաջին անգամ լսեցի, որ միտքը` ֆիզիկական է, - ասացի, որ եթե միտքը ֆիզիկիական է, ուրեմն այն կարելի է նկարել:
Այն ժամանակ դու երևի դեռ չկայիր, Բյուր ջան: Իսկ գյուտը` հետաքրքիր է, - կա՞ր...

Եթե չկար, ստացվում է, որ դու կարծում ես, թե ես քո հետևում եմ, իսկ ինձ պետք է առջևումդ փնտրել...:P

Sambitbaba
03.06.2014, 01:48
Մեֆ, էս ի՞նչ խաբար ա էսօր համակարծիք ենք :))
Իմ կենացը պիտի խմեք...:)

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 01:49
Խաբար չեմ, ճիշտ ես: Դե, նախնադարյան մարդ եմ... Լավ նորություն ասեցիր գիտության նվաճումների մասին: Նույնիսկ անձնական ուրախություն պատճառեցիր:
Որովհետև այն ժամանակ (ջահել, ոչ նախնադարյան վախտերս), երբ առաջին անգամ լսեցի, որ միտքը` ֆիզիկական է, - ասացի, որ եթե միտքը ֆիզիկիական է, ուրեմն այն կարելի է նկարել:
Այն ժամանակ դու երևի դեռ չկայիր, Բյուր ջան: Իսկ գյուտը` հետաքրքիր է, - կա՞ր...

Եթե չկար, ստացվում է, որ դու կարծում ես, թե ես քո հետևում եմ, իսկ ինձ պետք է առջևումդ փնտրել...:P
Հա, Սամ ջան, [այստեղ կարող է լինել Սամի արտահայտությունը] ունակություններդ էին, որ ասեցիր: Ստեղ հետ ու առաջի հարց չի, ստեղ անելու, ոչ թե ասելու հարց ա: Ասեցիր, է նկարեիր: Ասել սաղն էլ կարան:

Mephistopheles
03.06.2014, 01:50
Մեֆ, էդպես միանշանակ չի, մենք մեր գիտակցության ու մարմնի բոլոր հնարավորությունները չենք օգտագործում, բայց նույն բնազդաբարով զգում ենք, մարդիկ չգիտեն, թե գրավիտացիան ինչ ա, բայց ծնված օրվանից իրենց կաշվի ու ոչ միայն կաշվի վրա էդ գրավիտացիան զգում են, իսկ կան բաներ, որ էլի գոյություն ունեն, բայց մենք մեր կաշվի վրա չենք զգում, ինչը չի նշանակում, որ դրանք չկան:

մենք ինչքան էլ օգտագործենք մեր մարմնի հնարավորությունները, միևնույնն է դրանք սահմանափակ են ուղղակի սահմանը շատ հեռու ա…

երևույթները կան ուղղակի դրանց նկարագիրն ա որ ենթադրում ա որոշակի բացատրություն կամ չբացատրություն և նպատակ… այսինքն հենց սկզբից արդեն միստիկ ա մատուցվում ու խորհրդավոր, երբեմն էլ անբացատրելի նպատակ ա առաջարկվում… դրա համար էլ, եթե ուշադիր լինենք, ապա բացատրություննրը հիմնականում նախ հետախուզական են և ապա փորձ ա արվում գիտականորեն հիմնավորել…

օրինակ, Ուլուանայի նկարի դեպքը… էդ մարդը բողոքել ա՞, թե ուր ա կնոջ գլուխը… եթե բողոքել ա իրան ի՞նչ են ասել… եթե պրոֆեսիոնալ նկարիչ չի, բա ի՞նչ ա մասնագիտությամբ… էս հարցերը կարամ տամ… ես չեմ կարա հարցնեմ, իրա տատիկը երբ ա մահացել, իրանց տանո ոգիներ կան թե չէ, էդ աղջիկն ի՞նչ չարություն ա արել…

Sambitbaba
03.06.2014, 01:54
եթե օբյեկտիվ չի, դու չես կարող բանավիճել… որև քո համար, Նիկոլայ Ռերիխի համար դա ճիշտ ա, ինձ համար ոչ… իսկ ոնց որ դու ես ասում, ամեն մարդ ունի իր ճշմարտությունը… ուրեմն էլ ի՞նչ ենք վիճելու…
Օբյեկտիվ ա, Մեֆ ջան: Ամենն, ինչ պատմել եմ, հարյուր տոկոսանոց օբյեկտիվ ա: Կոնկրետ ինձ հետ կատարված, հատ-հատ օբյեկտիվ ճշմարտություններ:
Կարող ենք բանավիճել:
Խնդրեմ:

Գալաթեա
03.06.2014, 01:55
Սամ ջան, զուտ Ուլուի պատմածի մեջ ինձ համար իսկապես պարանորմալ չկա։ Ես համոզված եմ, որ աղջկա գլխի բացակայությունը ռացիոնալ բացատրություն ունի։ Պարզապես մեր՝ այն չիմանալը միստիցիզմ ա տալիս էդ պատմությանը։
Ինձ համար շատ ավելի անբացատրելի ա օրինակ էն, թե ոնց էր յոթ տարի առաջ մամայիս սիրտը ուժեղ ծակել սկսել հենց էն ժամանակ, երբ իր երկու տարեկան թոռնիկը Ռուսաստանում խեղդվելուց մի կերպ էր փրկվելուց եղել։
Կամ նույն մամայիս նույն սիրտը ինչի էր սկսել անտանելի ուժեղ ցավալ, երբ ինձ հետ, մոտ տարիուկես առաջ մի շատ վատ բան էր կատարվում։
Հիմա օրինակ ստամոքսիս ցավից մեռնում եմ։ Դեղ էլ չեմ կարա խմեմ։ Մի երկու հոգով միացեք, պարանորմալվեք, թող անցնի էլի ցավը։

Sambitbaba
03.06.2014, 02:06
Սամ, ես էդ անուններով կոչում եմ ձեր բոլոր տեսակի պարանորմալ բացատրությունները: Չգիտեմ, ձեր շկոլաներն առանձին-առանձին չեմ ուսումնասիրել, որ իմանամ՝ որին եք հավատում, բայց դե էդ անդրշիրիմյան կյանքերի տեղում կարող ես տեղադրել այն, ինչով ինքդ կուզեիր բացատրել: Ինձ լրիվ մեկ ա:

Ես էլ` բոլոր նեղաչքներին "ուզբեկ" եմ ասում. ինչ նման ենք իրար, Բյուր ջան...

Բայց որոշակի պրոգրես, այնուամենայնիվ, սկսեցինք ապրել: Տես արդեն համաձայնվեցիր, որ ես մի հատ չեմ. արդեն սկսել ես հետս բազ... չէ`հոգնակիով խոսել...:)


Հ.Գ. Ժողովուրդ, մի տեսակ կանխազգացում մտավ մեջս, որ շուտով էս ասածս բազմատարածքայնությունը հաստատվելու է գիտականորեն: Եկե՛ք առաջ ընկնենք գիտության մեջ ու մի նոր քերականական տերմին ավելացնենք, ի՞նչ կասեք.
Եզակի
Հոգնակի
Բազմակի

Հը՞ն...:o

Sambitbaba
03.06.2014, 02:12
Չէ, ես մտքերս ձևակերպելու տաղանդ չունեմ, ախր նույնն եմ ասում, եթե չլիներ քվանտային ֆիզիկան, լիքը բաներ աբրա-կադաբրա կլինեին, մինչդեռ լիքը աբրա-կադաբրայություններ անգամ քո օրինակ բերած մեխանիկայով էլ են բացատրվում:
Իմ ամողջ ասածն էն ա, որ.
1. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականությունն իր օրինաչափություններով:
2. Գոյություն ունի իրականության աննշան տոկոսը, որ մենք ուսումնասիրել ենք, ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, վերլուծել (թե մեր կարդացածը, սովորածը, թե մեր անձնական փորձը ներառյալ)
3. Գոյություն ունի մեր գիտակցությունից անկախ իրականության էն հատվածը, որ մենք կամ չենք կարող ընկալել մեր զգայարանների միջոցով, կամ միայն երբեմն ենք կարող ընկալել, կամ կարող ենք ընկալել, բայց չենք կարող մեր պահի գիտական մտքի ու մեր սեփական գիտելիքների տեսանկյունից բացատրել:

Հիմա ամբողջ ասածս այն ա, որ էս երրորդն էլ հենց կոչում ենք պարանորմալ, թեև լավ էլ նորմալ երևույթներ են, որ ի վիճակի չենք հասկանալ: Մենք մեր զգայարաններից ու գիտելիքներից դուրս իրականությունը փորձում ենք նեղացնել մեր զգացածի ու իմացածի սահմանների մեջ խցկել, փոխանակ մեր զգացածն ու իմացածն ընդարձակենք: Կամ ընդհանրապես գերադասում ենք հերքել, որ հանկարծ հիմար չերևանք:

Վերջապես գտնվեց մեկն, ով ասում է այն, ինչ ես էլ եմ փորձում ասել այսքան ժամանակ:
Տե՜ր Աստված, կամ մեկնումեկը, - էնպես արեք, որ գոնե մեզանից մեկին լսեն...

Չէ՞, Ալֆա ջան...:love

Sambitbaba
03.06.2014, 02:16
Ալֆ, լավ չես դասակարգել, որովհետև, օրինակ, կա մագնիսական դաշտ, որը մենք չենք կարող մեր զգայարաններով ֆիքսել, բայց համապատասխան սարքերով կարելի ա հայտնաբերել, կարելի ա ուսումնասիրել: Այսինքն, ըստ էության մեր գիտակցությունից անկախ իրականություն ա իրա օրինաչափություններով, բայց մենք դա հասկանում ենք ոչ մեր զգայարաններով: Ու, ի դեպ, էդ մագնիսական դաշտը լիքը պարանորմալ բաներ կարա անի, ընդհուպ մինչև Բերմուդյան եռանկյունու դեպքերը: Բայց դե դա մագնիսական դաշտ չի, պարանորմալ ա :think

Իսկ "մագնիսական մրրիկներ" հասկացողությունը մի՞թե գիտական չէ, որը մենք շատ էլ լավ ֆիքսում ենք մեր զգայարաններով ու Աստված գիտի, թե ինչպես ենք մեզ զգում այդ մրրիկների ժամանակ...

Alphaone
03.06.2014, 02:23
Վերջապես գտնվեց մեկն, ով ասում է այն, ինչ ես էլ եմ փորձում ասել այսքան ժամանակ:
Տե՜ր Աստված, կամ մեկնումեկը, - էնպես արեք, որ գոնե մեզանից մեկին լսեն...

Չէ՞, Ալֆա ջան...:love

Սամ, քեզ չգիտեմ ոնց, ինձ լսում են ու սխալ հասկանում :) երևի ձեռագիրս լավը չի :D

Sambitbaba
03.06.2014, 02:24
Ալֆա ջան, երևույթները բացատրվեն կամ չբացատրվեն գիտականորեն, օբյեկտիվորեն գոյություն ունեն ու մենք պետք ա դրանց հետ հաշվի նստենք ու ընդունենք դրա գոյությունը… օրինակ՝ գրավիտացիայի բացատրությունը լինի թե չլինի մենք միևնույնն ա տուն սարքելուց կան ցատկելուց հաշվի ենք առնում ու համապատասխան միջոցներ ենք ձեռք առնում… շատ մարդիկ դրա գիտական բացատրությունը չգիտեն, բայց հաշվի են առնում՝ բնազդորեն… իսկ պարանորմալները, ասենք տելեպատիան, եթե մենք բացատրություն չունենք, ապա հաշվի չենք կարող առնել… ո՞նց ես պատկերացնում տելեպատիայի հաշվի առնելը՝ "աման, չմտածեմ, հանկարծ միտքս կկարդա՞", թե՞ "ա՜խ, սելֆոնս մռացա տանը, թու՜… լավ ոչինչ տելեպատիայով կասեմ ինչ պետքն ա" … անգամ եթե ընդունեմ որ որոշ մարդիկ ունեն նման կարողություն, միևնույնն ա դա հիմք չի տալիս տելեպատիան որպես անժխտելի փաստի գոյություն ընդունել…

պարանորմալի միակ բնորոշ գիծն էն ա որ երևույթը պատմվում ա անհայտը միստիկայով փախարինելով… այսինքն քանի որ չենք հասկացել ուրեմն մի խորհրդավորություն կա մեզնից դուրս և դա արվում ա ինչ որ նպատակի համար որը մենք չենք հասկանում, կամ հասկանում ենք…

Ինձ թվում է, Գալն այսպես կդներ հարցը.

"Մեֆ, իսկ եթե, ասենք, հարյուրից մեկը, չէ` միլիոնից մեկը, - ունի այդ կարողությունը, - մի՞թե դա անժխտելի փաստ չի, որ նա ունի այդ կարողությունը":


Հ.Գ. Գալ ջան, կներես, եթե սխալ եմ և անտեղի հոլովեցի անունդ: Երևի կարոտել եմ, դրանից է...:love

Sambitbaba
03.06.2014, 02:26
դե որ չեմ հիշելու՝ չեմ գրի…

Է, ուրիշ բաներ հիշիր, ի՞նչ ա եղել... թարմ-թարմ գրած...

Mephistopheles
03.06.2014, 02:26
Ինձ թվում է, Գալն այսպես կդներ հարցը.

"Մեֆ, իսկ եթե, ասենք, հարյուրից մեկը, չէ` միլիոնից մեկը, - ունի այդ կարողությունը, - մի՞թե դա անժխտելի փաստ չի, որ նա ունի այդ կարողությունը":


Հ.Գ. Գալ ջան, կներես, եթե սխալ եմ և անտեղի հոլովեցի անունդ: Երևի կարոտել եմ, դրանից է...:love

Վանգայի հետ ե՞ս…

Սամ, եթե կա տենց մարդ ուրեմն անունը պտի իմանանք գոնե մեկի… դու գիտե՞ս տենց անուն…

Mephistopheles
03.06.2014, 02:27
Է, ուրիշ բաներ հիշիր, ի՞նչ ա եղել... թարմ-թարմ գրած...

էդ մեկն եմ ուզում…

Sambitbaba
03.06.2014, 02:34
Չէ, Սամ, ես քեզ ոչ մի բան էլ չեմ ուզում համոզել, դու սկի աճուկային շրջանի սուր ցավի ախտորոշման պրոտոկոլին չես հավատում, ուր մնաց ռետուշից խոսեմ, որտեղ ձեռ ա տալիս, որ ֆոտոյի մեջ աղջկա գլուխը կորած լինի ինչ-որ [այստեղ կարող է լինել Սամի արտահայտությունը] ուժերի ազդեցության տակ:

Գալը լավ էլ համոզվեց, ուղղակի իրան հարցի մյուս կողմն էր հետաքրքրում. եթե լուսանկարչի միջամտություն չի, ուրեմն ի՞նչ ա:

Ես` չգիտեմ:
Իսկ ինչ չգիտեմ, դրա մասին չեմ խոսում:
Բայց համարում եմ, որ կարող է հազար ու մի պատճառ լինել, ու նույնիսկ քո առաջարկած տարբերակին էլ կարող էի համաձայնվել, եթե դու այդ գրառումներիդ մեջ (աղջկա գլխի հաշվով) չընկնեիր այսուայն կողմ այնքան, մինչև վերջում մարմինն էլ կորցրեցիր:

Sambitbaba
03.06.2014, 02:37
Սամ, կա…
Է՞...

Sambitbaba
03.06.2014, 02:38
ախր ես Մեֆի մեջբերմանն էի իր բառերով պատասխանել :(

Էդ "բառերովը" լավ էր, Ալֆ ջան...:)

Mephistopheles
03.06.2014, 02:40
Է՞...

ուղղակի ճշտում եմ… տրամաբանություն եղել ա ու կա… Գալին էլ համոզելու խնդիր չի եղել… Գալի գրառումները կարդա…

Sambitbaba
03.06.2014, 02:44
Հա, Սամ ջան, [այստեղ կարող է լինել Սամի արտահայտությունը] ունակություններդ էին, որ ասեցիր: Ստեղ հետ ու առաջի հարց չի, ստեղ անելու, ոչ թե ասելու հարց ա: Ասեցիր, է նկարեիր: Ասել սաղն էլ կարան:

Անկյալ եմ, Բյուր ջան... Թե չէ, եթե ամեն ասածս անող լինեի, վաղուց արդեն քեզ համոզած կլինեի, որոնք են Տիեզերական Չորս Օբյեկտիվ Ճշմարտությունները...:zagar

Sambitbaba
03.06.2014, 03:04
Սամ ջան, զուտ Ուլուի պատմածի մեջ ինձ համար իսկապես պարանորմալ չկա։ Ես համոզված եմ, որ աղջկա գլխի բացակայությունը ռացիոնալ բացատրություն ունի։ Պարզապես մեր՝ այն չիմանալը միստիցիզմ ա տալիս էդ պատմությանը։
Շատ հնարավոր է, Գալ ջան: Բայց մեր ռացիոնալ բացատրություն չունենալու և միստիցիզմից խուսափելու պատճառով մենք ամեն ինչ չէ, որ պետք է հալած յուղի պես կուլ տանք, ու դու առաջինն էիր կարծեմ, որ դա ասացիր, չէ՞...


Ինձ համար շատ ավելի անբացատրելի ա օրինակ էն, թե ոնց էր յոթ տարի առաջ մամայիս սիրտը ուժեղ ծակել սկսել հենց էն ժամանակ, երբ իր երկու տարեկան թոռնիկը Ռուսաստանում խեղդվելուց մի կերպ էր փրկվելուց եղել։
Կամ նույն մամայիս նույն սիրտը ինչի էր սկսել անտանելի ուժեղ ցավալ, երբ ինձ հետ, մոտ տարիուկես առաջ մի շատ վատ բան էր կատարվում։
Ես կարող եմ դա բացատրել մոտվորապես նույն կերպ, ինչպես Այվիին բացատրեցի իր պատմածը:
Իսկ Մեֆը կարող է բացատրել մոտավորապես նույն կերպ, ինչպես բացատրեց Լենոնի նկարի պատից ընկնելը:
Իսկ դու կարող ես ընդունել որը կուզես...


Հիմա օրինակ ստամոքսիս ցավից մեռնում եմ։ Դեղ էլ չեմ կարա խմեմ։ Մի երկու հոգով միացեք, պարանորմալվեք, թող անցնի էլի ցավը
Սրտանց ցավում եմ, սիրելիս... Ու համոզված եմ, որ եթե էսպես հավաքվենք մի քանի հոգով ու սրտանց ցավանք, հաստատ քեզ կօգնենք:
Եկեք շրջան կազմենք ու բռնենք մեկմեկու ձեռքից... Դու բռնիր իմ ձեռքը... Եվ վստահիր ինձ... Չէ` մեզ...:love

Sambitbaba
03.06.2014, 03:06
Սամ, քեզ չգիտեմ ոնց, ինձ լսում են ու սխալ հասկանում :) երևի ձեռագիրս լավը չի :D

Իմ էլ հայերենը, Ալֆ ջան...:cry2

Mephistopheles
03.06.2014, 03:13
Սամ, քեզ չգիտեմ ոնց, ինձ լսում են ու սխալ հասկանում :) երևի ձեռագիրս լավը չի :D

ես քեզ սխալ ե՞մ հասկացել Ալֆ…

Sambitbaba
03.06.2014, 03:20
Վանգայի հետ ե՞ս…
Սամ, եթե կա տենց մարդ ուրեմն անունը պտի իմանանք գոնե մեկի… դու գիտե՞ս տենց անուն…

Չնայած ոչ, բայց հենց թեկուզ:
Կամ Վոլֆ Մեսսինգը: Կամ Ուրի Գելլերը: Նոստրադամուսը: Քեյսին: Սեն Ժերմենը: Բաբաջին: Լիքը ուրիշներ...

Բայց կարելի է նաև խորանալ այդ լուրջ բաների մեջ: Եկ մեզ ավելի մոտ բաներից խոսենք:

Օրինակ, էս պատմածս դեպքը, որ ֆրիվեյի վրա ինձ հետ տեղի ունեցավ:
Ի՞նչ կասես:
Կամ էդ տղայի ու իր մահացած մոր նկարի մասին:
Ի՞նչ կասես...
Թե կուզես, նկարն էլ ցույց կտամ: Դու մենակ ասա...


էդ մեկն եմ ուզում…
Թե չէ կպել ես: Լենո՜ն... Լենո՜ն...:)

Mephistopheles
03.06.2014, 03:43
Չնայած ոչ, բայց հենց թեկուզ:
Կամ Վոլֆ Մեսսինգը: Կամ Ուրի Գելլերը: Նոստրադամուսը: Քեյսին: Սեն Ժերմենը: Բաբաջին: Լիքը ուրիշներ...

Բայց կարելի է նաև խորանալ այդ լուրջ բաների մեջ: Եկ մեզ ավելի մոտ բաներից խոսենք:

Օրինակ, էս պատմածս դեպքը, որ ֆրիվեյի վրա ինձ հետ տեղի ունեցավ:
Ի՞նչ կասես:
Կամ էդ տղայի ու իր մահացած մոր նկարի մասին:
Ի՞նչ կասես...
Թե կուզես, նկարն էլ ցույց կտամ: Դու մենակ ասա...


Թե չէ կպել ես: Լենո՜ն... Լենո՜ն...:)

դե որ ոչ էլ ի՞նչ թեկուզ…

ասում ա "փախլա՛վա կիրիլի՞ս…" ասում ա "չէ, համմա ջոջ ա՛խպերս ուտողներից մեկին տիսիլ ա"…

ֆռիվեյի դեպքը վերևից ա թելադրված իսկ տղայի մահացած մոր նկարը ներքևից…

Սամ ջան չեմ կարդացել, ապեր…

Sambitbaba
03.06.2014, 04:41
Սամ ջան չեմ կարդացել, ապեր…

Եթե ուզում ես, որ հավատամ` կհավատամ:

Երևի սպառվեցինք...

Skeptic
03.06.2014, 08:14
ահա, էդ սարքերի տվյալներն էլ մեր զգայարաններով ենք ընկալում, նշանակում ա էլի տեսնում ենք, չափում ենք, կամ վերլուծում ենք էն, ինչ մեզ տվել են մեր զգայարանները: Կարող ա գոյություն ունի լեզու, որով բանական մոլորակները իրար հետ զրուցում ենք, բայց մենք չենք լսում, լրիվ աբսուրդ բան եմ ասում, որ ավելի ցայտուն լինի օրինակը... բայց քանի որ չենք ընկալում էդ լեզուն, մոլորակների կենսագործունեության օրինաչափությունները, իրենք մեզ համար մնում են որպես շնչավոր կամ անշունչ առարկա...

Աբսուրդ չի, Ալֆ ջան, բազմաչարչար Սագանը իրա "Կոսմոսում" համանման մի վարկած ա քննարկում, կարծեմ' քվազարների ու պուլսարների օրինակով, ու համապատասխան փաստարկներ բերում: :)

Բայց երևի ես լավ չէի ձևակերպել միտքս: Փորձեմ ուրիշ օրինակ բերել. :)) շները, շատ այլ կենդանիների նման, դեռևս լրիվ չուսումնասիրված ինչ-որ մեխանիզմով զգում են Երկրի մագնիսական դաշտը, բայց ընդամենը մի քանի ամիս առաջ պարզվել ա, որ հլը մի բան էլ ավելին' շները կակաշկա են անում հյուսիս-հարավ մագնիսական առանցքին զուգահեռ: Թե ինչի են տենց անում, էս պահի դրությամբ հանելուկ ա, բայց դա չի նշանակում, որ գործ ունենք միստիկ, գիտության շրջանակներից դուրս գտնվող երևույթի հետ:


Եթե նորից եմ քեզ սխալ հասկացել, կներես, ուղեղս կիսամեռ վիճակում ա: :(

John
03.06.2014, 12:09
Ի՞նչ կասեք այս (http://stalin-ist.livejournal.com/585224.html) մասին :D Մաշտոցն ու Մենդելեևը կապի մեջ են եղել ժամանակի միջանցքներում )))

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 12:28
Ի՞նչ կասեք այս (http://stalin-ist.livejournal.com/585224.html) մասին :D Մաշտոցն ու Մենդելեևը կապի մեջ են եղել ժամանակի միջանցքներում )))

էս ժեշտային գրո՞հն ա :D

John
03.06.2014, 12:34
էս ժեշտային գրո՞հն ա :D

էս հայտնի հումոր ա, նո՞ր եմ ես իմանում :D նյութը ի նկատի ունեմ

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 12:36
էս հայտնի հումոր ա, նո՞ր եմ ես իմանում :D

հա՜, քանի տարի ա ղժժում ենք դրա վրա :)) բայց կամաց, հեսա Սամը կգա, էլի ինչ-որ բաներ կասի:

Գալաթեա
03.06.2014, 15:27
Հ.Գ. Գալ ջան, կներես, եթե սխալ եմ և անտեղի հոլովեցի անունդ: Երևի կարոտել եմ, դրանից է...:love

Ես էլ եմ կարոտել. Սամ ջան :)



Ես կարող եմ դա բացատրել մոտվորապես նույն կերպ, ինչպես Այվիին բացատրեցի իր պատմածը:
Իսկ Մեֆը կարող է բացատրել մոտավորապես նույն կերպ, ինչպես բացատրեց Լենոնի նկարի պատից ընկնելը:
Իսկ դու կարող ես ընդունել որը կուզես...

Ես մենակ գիտեմ, որ մամաս սրտի հետ խնդիր չունի (թու թու թու) ու էն մամաներից չի, որ րոպեն մեկ զանգում, հարցնում են՝ ոնց ես, ինչ ես անում, ինչ ես եփել, ձախ ուսահոդդ ոնց ա իրան զգում... բայց էդ օրը, երբ ես վատ էի, ինքը զանգեց, ասեց, որ սիրտն ուժեղ ցավում ա ու արդյո՞ք ամեն ինչ ինձ հետ նորմալ ա:
Չգիտեմ, գուցե իսկապես մոր ու զավակի մեջ ինչ-որ կապ կա, որ նման սթրեսային վիճակներում շոշափելիի աստիճան իրական ա դառնում:



Սրտանց ցավում եմ, սիրելիս... Ու համոզված եմ, որ եթե էսպես հավաքվենք մի քանի հոգով ու սրտանց ցավանք, հաստատ քեզ կօգնենք:
Եկեք շրջան կազմենք ու բռնենք մեկմեկու ձեռքից... Դու բռնիր իմ ձեռքը... Եվ վստահիր ինձ... Չէ` մեզ...:love

Սամ ջան, մերսի օգնության համար...առավոտվա մոտ 9-ի կողմերն էլ համարյա չէր ցավում, բայց մյուս անգամ ավելի լավ աշխատեք, խիղճն էլ ա լավ բան :))

Sambitbaba
03.06.2014, 19:08
Ես մենակ գիտեմ, որ մամաս սրտի հետ խնդիր չունի (թու թու թու) ու էն մամաներից չի, որ րոպեն մեկ զանգում, հարցնում են՝ ոնց ես, ինչ ես անում, ինչ ես եփել, ձախ ուսահոդդ ոնց ա իրան զգում... բայց էդ օրը, երբ ես վատ էի, ինքը զանգեց, ասեց, որ սիրտն ուժեղ ցավում ա ու արդյո՞ք ամեն ինչ ինձ հետ նորմալ ա:
Չգիտեմ, գուցե իսկապես մոր ու զավակի մեջ ինչ-որ կապ կա, որ նման սթրեսային վիճակներում շոշափելիի աստիճան իրական ա դառնում:
Ասում են, չէ՞, որ սերը սահմաններ չի ճանաչում:
Ես կասեի, որ մայրական սերը տարածքներ էլ չի ճանաչում...


Սամ ջան, մերսի օգնության համար...առավոտվա մոտ 9-ի կողմերն էլ համարյա չէր ցավում, բայց մյուս անգամ ավելի լավ աշխատեք, խիղճն էլ ա լավ բան :))
Մեք լավ էինք աշխատում, Գալ ջան, ուղղակի դու էիր ձեռքս վատ բռնել...:oy

Sambitbaba
03.06.2014, 19:22
հա՜, քանի տարի ա ղժժում ենք դրա վրա :)) բայց կամաց, հեսա Սամը կգա, էլի ինչ-որ բաներ կասի:
Արխային, Բյուր ջան...
Նախ, ես շատ քիչ բան գիտեմ դրա մասին: Այնքան քիչ, որ իրավունք չեմ վերապահում լուրջ խոսել դրա մասին:
Հետո գիտեմ մարդկանց, ովքեր լրջորեն զբաղվում են հայոց այբուբենի ոչ միայն քիմիայով, այլ նաև տառերի գույներով ու երաժշտությամբ ու շատ հետաքրքիր բաների են հանգել:
Եվ երրորդ, եթե մի բանից տեղյակ չեմ (առավել ևս, եթե տեղյակ չեմ), ես ինձ չեմ կարող թույլ տալ ղժժալ դրա վրա:

Իսկ դու ղժժա, Բյուր ջան, արխային... Հո առաջին անգամը չի:
Կամ էլ գիտական բացատրություն տուր:
Ինչը, փաստորեն, նույն բանն է...:)

Alphaone
03.06.2014, 19:38
https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpf1/t1.0-9/1460297_697993646902117_417971338_n.jpg

ուզում եմ էն աղջկա գլխի նկարի բացատրությունը դնել՝ էստեղ ես արագ շարժվում եմ ու իմ մարմնի միջով թափանցում են ճաղերը: Հիմա եթե էդ աղջիկն էլ, հատկապես էն հին ապարատներով, գլխի կտրուկ շարժում ա արել, թեկուզ վարկենական, մազերն ասենք լցվել են աչքերը, ինքն էլ չի զգացել ոնց ռեֆլեքսորեն թափ է տվել, շարժման մեջ գտնվող գլուխը կարող էր չերեվալ: :)

Sambitbaba
03.06.2014, 19:46
https://fbcdn-sphotos-h-a.akamaihd.net/hphotos-ak-xpf1/t1.0-9/1460297_697993646902117_417971338_n.jpg

ուզում եմ էն աղջկա գլխի նկարի բացատրությունը դնել՝ էստեղ ես արագ շարժվում եմ ու իմ մարմնի միջով թափանցում են ճաղերը: Հիմա եթե էդ աղջիկն էլ, հատկապես էն հին ապարատներով, գլխի կտրուկ շարժում ա արել, թեկուզ վարկենական, մազերն ասենք լցվել են աչքերը, ինքն էլ չի զգացել ոնց ռեֆլեքսորեն թափ է տվել, շարժման մեջ գտնվող գլուխը կարող էր չերեվալ: :)

Ապրես, Այֆ ջան... Սա կարելի է առաջին նորմալ բացատրությունը համարել::)
Բայց մազերդ ինչու՞ ես կտրել...:(
Չնայած սենց էլ սիրուն ես...:love

Alphaone
03.06.2014, 19:50
Ապրես, Այֆ ջան... Սա կարելի է առաջին նորմալ բացատրությունը համարել::)
Բայց մազերդ ինչու՞ ես կտրել...:(
Չնայած սենց էլ սիրուն ես...:love
Դեռ չեմ կտրել, այ դա իրոք պարանորմալ է. էստեղ մազերս հավաքած չեն, բայց հենց էն սանրվածքն ա դուրս եկել, որը որ պլանավորել եմ կտրել :D

Sambitbaba
03.06.2014, 20:12
Դեռ չեմ կտրել, այ դա իրոք պարանորմալ է. էստեղ մազերս հավաքած չեն, բայց հենց էն սանրվածքն ա դուրս եկել, որը որ պլանավորել եմ կտրել :D
Դու էլ հակապարանորմալավորվիր ու մի կտրիր...

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 21:18
Արխային, Բյուր ջան...
Նախ, ես շատ քիչ բան գիտեմ դրա մասին: Այնքան քիչ, որ իրավունք չեմ վերապահում լուրջ խոսել դրա մասին:
Հետո գիտեմ մարդկանց, ովքեր լրջորեն զբաղվում են հայոց այբուբենի ոչ միայն քիմիայով, այլ նաև տառերի գույներով ու երաժշտությամբ ու շատ հետաքրքիր բաների են հանգել:
Եվ երրորդ, եթե մի բանից տեղյակ չեմ (առավել ևս, եթե տեղյակ չեմ), ես ինձ չեմ կարող թույլ տալ ղժժալ դրա վրա:

Իսկ դու ղժժա, Բյուր ջան, արխային... Հո առաջին անգամը չի:
Կամ էլ գիտական բացատրություն տուր:
Ինչը, փաստորեն, նույն բանն է...:)
Սամ, փաստորեն քեզ համար ղժժալն ու գիտական բացատրությունը նույնն են... մդաաաա... Ես կարիք չունեմ գիտական բացատրություն տալու, որովհետև լեզվաբաններն արդեն տեղը տեղին պաշտոնապես տվել են բացատրություն: Ահավոր խնդալու ա, որ հանուն էդ թվերը ստանալու համար պատրաստ են լեզուն փոխել, որոշ տառեր հանել-ավելացնել:

Mephistopheles
03.06.2014, 21:37
Բյուր, աղջկա ֆոտոյի առեղծվածը պարզվել ա…

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 22:56
Բյուր, աղջկա ֆոտոյի առեղծվածը պարզվել ա…

Ո՞նց

Mephistopheles
03.06.2014, 22:59
Ո՞նց

բա… չես իմացե՞լ… ու դու սաղ սխալ ես ասել… համ էլ "վատ մասնագտ ես"…

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 23:03
բա… չես իմացե՞լ… ու դու սաղ սխալ ես ասել… համ էլ "վատ մասնագտ ես"…
Յաաա՜, չեմ իմացել: Հլը պատմի տեսնենք:

Mephistopheles
03.06.2014, 23:07
Բայց եթե լուրջ ապա Ալֆ-ի դրանծ նկարը բավականին խելքի մոտ ա… այսինքն շատ հնարավոր ա որ աղջիկը մի մոմենտ գլուխը շարժել ա ու տենց ա գլուխը դուրս եկել… խամրած ու դրա տակից կոստյումը երևացել ա որն էլ հնարավորություն ա տվել ռետուշի օգնությամբ առանց մեծ ջանքերի վերականգնել կոստյումը…

իհարկե 100% չի, բայց եթե Ուլուանան իմ տված հարցերին պատասխանի միգուցե ավելի պարզ լնի…

Mephistopheles
03.06.2014, 23:08
…ասենք աղջիկը փռշտցել ա ու մի մոմենտ գլուխը քաշել ա…

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 23:09
Բայց եթե լուրջ ապա Ալֆ-ի դրանծ նկարը բավականին խելքի մոտ ա… այսինքն շատ հնարավոր ա որ աղջիկը մի մոմենտ գլուխը շարժել ա ու տենց ա գլուխը դուրս եկել… խամրած ու դրա տակից կոստյումը երևացել ա որն էլ հնարավորություն ա տվել ռետուշի օգնությամբ առանց մեծ ջանքերի վերականգնել կոստյումը…

իհարկե 100% չի, բայց եթե Ուլուանան իմ տված հարցերին պատասխանի միգուցե ավելի պարզ լնի…
Մեֆ ջան, դա չի հակասում իմ առաջարկած տարբերակին, որովհետև ես ասում էի՝ ինչ-ինչ պատճառներով էդ մասը մխտռվել ա, որպես ավելի հարմար օրինակ լույսն էի բերում, բայց կարա ուրիշ պատճառներով էլ մխտռվի: Էն ա, որ եթե էդ ես եմ ասել, Սամի մոտ չի անցնում:

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 23:10
Բայց եթե լուրջ ապա Ալֆ-ի դրանծ նկարը բավականին խելքի մոտ ա… այսինքն շատ հնարավոր ա որ աղջիկը մի մոմենտ գլուխը շարժել ա ու տենց ա գլուխը դուրս եկել… խամրած ու դրա տակից կոստյումը երևացել ա որն էլ հնարավորություն ա տվել ռետուշի օգնությամբ առանց մեծ ջանքերի վերականգնել կոստյումը…

իհարկե 100% չի, բայց եթե Ուլուանան իմ տված հարցերին պատասխանի միգուցե ավելի պարզ լնի…
Մեֆ ջան, դա չի հակասում իմ առաջարկած տարբերակին, որովհետև ես ասում էի՝ ինչ-ինչ պատճառներով էդ մասը մխտռվել ա, որպես ավելի հարմար օրինակ լույսն էի բերում, բայց կարա ուրիշ պատճառներով էլ մխտռվի: Էն ա, որ եթե էդ ես եմ ասել, Սամի մոտ չի անցնում:

Mephistopheles
03.06.2014, 23:11
Մեֆ ջան, դա չի հակասում իմ առաջարկած տարբերակին, որովհետև ես ասում էի՝ ինչ-ինչ պատճառներով էդ մասը մխտռվել ա, որպես ավելի հարմար օրինակ լույսն էի բերում, բայց կարա ուրիշ պատճառներով էլ մխտռվի: Էն ա, որ եթե էդ ես եմ ասել, Սամի մոտ չի անցնում:

հա… ճիշտ ես ասում… չեմ ասում հակասում ա, բայց մեկ ա սխալ ես… կայֆալոմշչիկ ես…

Mephistopheles
03.06.2014, 23:12
Բայց Ալֆին մալադեց… ինքը պարանորմալի հավատարիմ հավատացող լինելով հանդերձ իրա օբյեկտիվությունը պահում ա…

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 23:12
հա… ճիշտ ես ասում… չեմ ասում հակասում ա, բայց մեկ ա սխալ ես… կայֆալոմշչիկ ես…
Հա, սխալ եմ: Մեջը հոգի-մոգի չկա:

StrangeLittleGirl
03.06.2014, 23:14
Բայց Ալֆին մալադեց… ինքը պարանորմալի հավատարիմ հավատացող լինելով հանդերձ իրա օբյեկտիվությունը պահում ա…

Դե Ալֆը պարանորմալի վկա չի:

Mephistopheles
03.06.2014, 23:15
Հա, սխալ եմ: Մեջը հոգի-մոգի չկա:

սաղ միստիցիզմը, ռոմանտիկան, համը հոտը հանում ես… գեղեցկությունը չես գնահատում…

Mephistopheles
03.06.2014, 23:17
Դե Ալֆը պարանորմալի վկա չի:

Սամը ոչ միայն վկա ա, այլև հենց պարալորմալի սիմվոլն ա… բառարանում պարանորմալ բառի դիմաց Սամի նկարն ա…

Սամ չնեղանաս…

Sambitbaba
04.06.2014, 05:24
Սամը ոչ միայն վկա ա, այլև հենց պարալորմալի սիմվոլն ա… բառարանում պարանորմալ բառի դիմաց Սամի նկարն ա…

Սամ չնեղանաս…

Արխային, Մեֆ ջան: Ինձ համար որևէ մեկից` առավել ևս քեզանից, - նեղանալն իսկական պարանորմալ կլիներ...

Հետո, քո տեղին ասած հումորը համարյա միշտ էլ շատ դիպուկ ու գեղեցիկ է հնչում, և բոլորովին նշանակություն չունի, թե կոնկրետ ինձ է վերաբերվուոմ: Խնդրեմ, միշտ էլ համեցիր::)

Եվ երրորդ, ես էն գլխից էլ հասկանում եմ, որ ձեր համար լրիվ պարանորմալ եմ...;)

Sambitbaba
04.06.2014, 05:29
Էն ա, որ եթե էդ ես եմ ասել, Սամի մոտ չի անցնում:

Արէա ջան, ու՜ր ես, Բյուրն ինձ էլ հաշվե՜ց...
Ես էլ քեզ պես միտումնավոր դարձա՜՜՜...
Անտի-Բյուրիստ եղբա՜յր...

StrangeLittleGirl
04.06.2014, 05:35
Արէա ջան, ու՜ր ես, Բյուրն ինձ էլ հաշվե՜ց...
Ես էլ քեզ պես միտումնավոր դարձա՜՜՜...
Անտի-Բյուրիստ եղբա՜յր...

Սամ ջան, դու չէիր ասու՞մ, որ գիտությունն ընդունում ես, բայց «իմ գիտությունը»՝ չէ: Թե ինչու՞ իմը չես ընդունում, ես համաշխարհային գիտությունից տարբերվող բաներ չեմ ասում: Սա էլ վառ ապացույց, ես նույն բանն էի ասում, թեև ավելի ընդհանուր, չընդունեցիր ու անտրամաբանական համարեցիր: Բայց երբ իմ ասածի մասնավոր օրինակ բերվեց, քեզ համար դա հանկարծ տրամաբանական դարձավ:

Skeptic
04.06.2014, 07:11
սաղ միստիցիզմը, ռոմանտիկան, համը հոտը հանում ես… գեղեցկությունը չես գնահատում…

Սրա հետ կապված. երեկ մի հոդված (http://www.bbc.com/news/magazine-26815298) էի կարդում միստիցիզմը, ռոմանտիկան, համուհոտը հանող ու դրանց գեղեցկությունը չգնահատող մարդու մասին, ազգությամբ հնդիկ, ով հայրենիք չի կարողանում վերադառնալ, քանի որ էնտեղ մոլեռանդ կաթոլիկներն ու շառլատան "կախարդները" իրան սպառնում են բանտարկությամբ (Հնդկաստանում մինչև հիմա կրոնը վիրավորելու համար հնադարյան հոդված կա) ու նույնիսկ մահվամբ: Բայց նա շարունակում ա իրա գործին հավատարիմ մնալ.


He conducts board meetings of theIndian Rationalist Association by Skype and every morning colleagues update him on the latest tales of the supernatural and fraudulent holy men. He plots their downfall. This routine is crucial to him.

"I would do it again. Because any miracle which has enormous clout at one moment, is simply gone once explained. It's like a bubble. You prick it and it is finished."

:love

Sambitbaba
04.06.2014, 09:33
Սամ ջան, դու չէիր ասու՞մ, որ գիտությունն ընդունում ես, բայց «իմ գիտությունը»՝ չէ: Թե ինչու՞ իմը չես ընդունում, ես համաշխարհային գիտությունից տարբերվող բաներ չեմ ասում: Սա էլ վառ ապացույց, ես նույն բանն էի ասում, թեև ավելի ընդհանուր, չընդունեցիր ու անտրամաբանական համարեցիր: Բայց երբ իմ ասածի մասնավոր օրինակ բերվեց, քեզ համար դա հանկարծ տրամաբանական դարձավ:

Բյուր ջան, կներես, բայց դու իրոք, շատ ծայրահեղական ես:
Ես շատ թե սիրում և թե հարգում եմ և քեզ և քո գիտելիքները: Կարծեմ մի անգամ նույնիսկ ասել եմ, որ եթե հնարավորությոն ունենայի վերապրել իմ երիտասարդությունը, կուզենայի քո կյանքով ապրել...
Իսկ ինչ վերաբերվում է կոնկրետ այս մեր հաճելի զրույցին, ես հազար անգամ կրկնեցի, որ ինչ որ ասում եմ քո գիտելիքների վերաբերյալ, վերաբերվում է կոնկրետ այս` Ուլուանայի պատմած նկարի մասին քո եզրակացություններին: Եթե այս անգամ էլ չհասկացար ասածս, ուրեմն ստիպված եմ լինելու դանիերեն սովորել...
Խղճա ինձ, խնդրում եմ... Էդքան խելք չունեմ...:cry2

StrangeLittleGirl
04.06.2014, 11:43
Բյուր ջան, կներես, բայց դու իրոք, շատ ծայրահեղական ես:
Ես շատ թե սիրում և թե հարգում եմ և քեզ և քո գիտելիքները: Կարծեմ մի անգամ նույնիսկ ասել եմ, որ եթե հնարավորությոն ունենայի վերապրել իմ երիտասարդությունը, կուզենայի քո կյանքով ապրել...
Իսկ ինչ վերաբերվում է կոնկրետ այս մեր հաճելի զրույցին, ես հազար անգամ կրկնեցի, որ ինչ որ ասում եմ քո գիտելիքների վերաբերյալ, վերաբերվում է կոնկրետ այս` Ուլուանայի պատմած նկարի մասին քո եզրակացություններին: Եթե այս անգամ էլ չհասկացար ասածս, ուրեմն ստիպված եմ լինելու դանիերեն սովորել...
Խղճա ինձ, խնդրում եմ... Էդքան խելք չունեմ...:cry2

Սամ ջան, իմ ասածն էլ ա հենց Ուլուանայի պատմած նկարի մասին: Իմ եզրակացությունը, որ գլխի մասը մխտռվել ա ու ռետուշ ա արվել, քեզ համար ծայրահեղ անտրամաբանական թվաց: Բայց երբ Ալֆան դրեց մխտռվելու մեկ օրինակ (ոչ այն մեկը, որից խոսում էի, բայց դե չէի էլ բացառել դա), միանգամից դա քեզ հավաստի թվաց: Կարա՞ս բացատրես որն էր իմ ու Ալֆայի ասածի տարբերությունը, բացի նրանից, որ Ալֆայի ասածն իմի մասնավոր դեպք էր:

Ու հիշեցնեմ, որ դու «իմ գիտությանը» սկսեցիր չհավատալ նաև էն ժամանակ, երբ Ալֆայի դեպքին գիտական բացատրություն տվեցի՝ ինչ-որ Ջեկոներ մեջ խցկելով:

Իսկ դանիերենը կապ չունի: Սամ, դու սովորություն ունես կապ չունեցող թեմաներն իրար խառնելու: Մի արա տենց, քննարկումը տրամաբանական ուղուց շեղում ես:

StrangeLittleGirl
05.06.2014, 23:28
Էս կայքը (http://listverse.com/2013/09/30/10-scientific-explanations-for-ghostly-phenomena/) գիտահանրամատչելի ձևով շատ սիրուն մի քանի քայլով քաքմեջ ա անում մեր իմացած գրեթե բոլոր պարանորմալ երևույթները :))

insider
05.06.2014, 23:35
Էս կայքը (http://listverse.com/2013/09/30/10-scientific-explanations-for-ghostly-phenomena/) գիտահանրամատչելի ձևով շատ սիրուն մի քանի քայլով քաքմեջ ա անում մեր իմացած գրեթե բոլոր պարանորմալ երևույթները :))

Էս կայքը նամյոկով սաղին պսիխ ա սարքում: Բայց ափսեի հետ կապված լոգիկա կա` մեր մկաններն են մեղավոր ... Բայց մյուս կողմից էլ ասում եք ափսեին չենք կպնում:

StrangeLittleGirl
05.06.2014, 23:46
Էս կայքը նամյոկով սաղին պսիխ ա սարքում: Բայց ափսեի հետ կապված լոգիկա կա` մեր մկաններն են մեղավոր ... Բայց մյուս կողմից էլ ասում եք ափսեին չենք կպնում:
Եսի՞մ: Հետո մյուս կողմից ինքն ասում ա, որ մենք ենք ընտրում տառերն ու թվերը: Եթե մարդ ա տրամադրվենք տարբեր ուղղություններով շարժել, ափսեն չի շարժվի: Բայց ախր էդ դեպքում ո՞նց ենք բոլորս նույն բառերն ընտրում: :think Չգիտեմ, կարելի ա սրա վրա լիքը փորձեր դնել, տեսնել՝ ինչ ա ստացվում:

Ի դեպ, էս հոդվածը հանրահայտ կամերաներին էլ ա անդրադառնում :))