+ Կատարել գրառում
Էջ 3 3-ից ԱռաջինԱռաջին 1 2 3
Ցույց են տրվում 31 համարից մինչև 33 համարի արդյունքները՝ ընդհանուր 33 հատից

Թեմա: Ծնողների ազդեցությունը երեխաների մասնագիտական կողմնորոշման վրա

  1. #31
    Անհուն Վարկանիշ Դատարկություն-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    16.10.2009
    Հասցե
    Անորոշություն
    Տարիք
    19
    Գրառումներ
    749

    Պատ. Ծնողների ազդեցությունը երեխաների մասնագիտական կողմնորոշման վրա

    Մեկ-մեկ մտածում եմ, որ լավ կլիներ, որ փոխանակ ընտրության հնարավորությունը թողնեին ինձ, իմ տեղը ընտրություն կատարեին: Ասեցին` «ընտրի՛ր», ընտրեցի ամենահեշտ ուղին ու ապագա մասնագիտությանս վրա շատերը զարմացան: Գոնե ասեին` «դա ապագա չունի», «էդտեղ ինչ ես անելու», կամ սրա պես մի բան ու ինձ ստիպելով, համոզելով այլ մասնագիտական կողմնորոշում տային:

    Փաստորեն, մասնագիտությունս ո՛չ ես ընտրեցի, ո՛չ ծնողներս, մասնագիտությունս ընտրեց մի պատահական դեպք, երբ քննության նախօրյակին պարզվեց, որ իմ ամենահեշտ ընտրած ուղու քննությունները փոխվել են, ես էլ առաջին պատահած մասնագիտության հայտ լրացրեցի: Ու հիմա, ասում են, պիտի դառնամ կենսաբանություն դասավանդող
    Ունայնութիւն ունայնութեանց, - ասաց Ժողովողը, - ունայնութիւն ունայնութեանց. ամէն ինչ ունայն է: (Ժողովող 1:2)
    - Ճիշտ և ճիշտ Աուրելիանոն է, - ճչաց ՈՒրսուլան: - Աշխարհում ամեն ինչ կրկնվում է:

  2. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    A.r.p.i. (25.02.2010), Marine-24 (25.02.2010), Tig (25.02.2010), Արևհատիկ (25.02.2010), Շինարար (25.02.2010)

  3. #32
    Պատվավոր անդամ
    Վարկանիշ
    Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ
    Դեկադա-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    10.11.2007
    Գրառումներ
    1,204
    Բլոգի գրառումներ
    4

    Պատ. Ծնողների ազդեցությունը երեխաների մասնագիտական կողմնորոշման վրա

    Գիտե՞ք ինչն է ինձ միշտ զարմացնում: Երեխայի ծնված օրվանից ծնողները անմիջական ազդեցություն են ունենում նրանց վրա, զբաղվում են դաստիրակաությամբ, ցույց են տալիս ուղղություն, որը ի դեպ հնարավոր է, որ մնցյալի համար ճիշտ չլինի: Իսկ մասնագիտության հարցում դա անվանվում է բռնանալ: Լավ, ասեք ինձ, իսկ ի՞նչ անեն այն ծնողները, ովքեր բառացիրոեն տեսնում են իրենց երեխայի կարողությունները, բայց նաև տեսնում են իրենց երեխայի ծուլությունը: Չմիջամտե՞ն:Իմ աչքիս առաջ մի քանի երիտասարդ կան որոնց հայեցողության տակ թողնվեց իրենց հետագա անելիքները, հիմա նրանցից մեծ մասը շենքի բակում է հավաքված, մի քանիսն էլ էստեղ - էնտեղ ընկած գործ են փնտրում և կատարում են այն ինչը էտ պահին հասանելի է: Ու թող ոչ մեկը ինձ չհամոզի թե նրանցից մեծ մասը չունի բավարար խելք ուսումը շարունակելու համար, պարզապես նրանք չունեն աշխատասիրություն, բոլորն են ձգտում հեշտ կյանքի: Եվ աչքիս առաջ կան նաև շատ տաղանդավոր երտասարդներ, ովքեր ավարտել են ԲՈՒՀ-ը, բայց աշխատում են ուրիշ բնագավառում՝ նրա համար, որ ոչ թե մասնագիտությունը իրենցը չէր՝ այլ ուղղակի աշխատատեղ չկա:

    Ի դեպ, մարդկության մեծ մասը իր մասնագիտությամբ չի աշխատում... կան բաներ, որոնք տարիների ընթացքում ես զգում, կան աշխատանքներ, որոնք տարիների ընթացքում են քոնը դառնում:
    Կյանքս՝ ափիս մեջ..

  4. Գրառմանը 7 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    A.r.p.i. (25.02.2010), Marine-24 (25.02.2010), Tig (25.02.2010), Արևհատիկ (25.02.2010), Դատարկություն (06.03.2010), Լուսաբեր (25.02.2010), Սերխիո (26.02.2010)

  5. #33
    Պատվավոր անդամ
    Վարկանիշ
    Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ Վարկանիշ
    Tig-ի ավատար
    Գրանցման ամսաթիվ
    26.10.2007
    Տարիք
    31
    Գրառումներ
    1,003

    Պատ. Ծնողների ազդեցությունը երեխաների մասնագիտական կողմնորոշման վրա

    Կարծում եմ մասնագիտություն ընտրելը կյանքի ամենաճակատագրական և բարդ խնդիրներից մեկն է՝ ինչպես ամուսնությունը: Քանի որ ամուսնանալուց պատրաստվում ես ամբողջ կյանքդ ապրել տվյալ մարդու հետ, իսկ մասնագիտություն ընտրելուց պատրաստվում ես ամբողջ կյանքդ զբաղվել տվյալ գործով: Ու պիտի հաշվի առնել նաև, որ մենք ավելի շատ ժամանակ գտնվում ենք աշխատավայրում՝ քան թե տանը, նամանավանդ տղամարդիկ: Ծնողների բռնանալ չբռնանալու մասին արդեն շատ է խոսվել ու ասեմ, որ համամիտ եմ այն բանի հետ, որ ծնողը միայն խորհուրդներ պիտի տա, ուղղորդի և հասկացնի, իսկ պարտադրելը մեծ սխալ կլինի: Հիմա ուզում եմ այն բանի մասին խոսել, որ մարդ իր մասնագիտությունը ընտրում է հանգամանքներից ելնելով, ու նախասիրություններն ու ծնողների խորհուրդները համարյա թե դեր չեն խաղում: Բերեմ իմ օրինակը: Դպրոցական տարիքում քանի որ շատ էի սիրում բնությունը և կենդանական աշխարհը՝ երազում էի կենսաբան դառնալ… Ու չնայած կողքից տրվող բոլոր խորհուրդներին ու նրան, որ գիտակցում էի, որ կենսաբանը Հայաստանում ապագա չունի՝ միևնույն է չէի ուզում հրաժարվել այդ երազանքից: Բայց մեր ժամանակ, կարծում եմ հիմա էլ, միայն դպրոցի տված գիտելիքներով անհնար էր նորմալ քննություն հանձնել և ԲՈՒՀ ընդունվել: Ու էն ժամանակ ինձ համապատասխան առարկաները պարապել տալու հնարավորություն չունեինք: Փոխարենը ունեինք ֆիզիկաի ու մաթեմատիկայի մասնագետ բարեկամներ, որոնց մոտ ես ընդամենը նախկան քննությունները 2 ամիս պարապեցի, քանի որ մինչ այդ կոնկրետ ոչինչ որոշված չէր ու ես պատրաստվում էի գնաի բանակ: Պատահական՝ հանգամանքների բերումով այդ մարդիկ ինձ իրենց մոտ պարապելու առաջարկ արեցին և այդ առաջարկը ընդունվեց ու, սկսվեցին իմ 2 «տանջալից» ամիսները… Ասեմ որ այդ որոշումը նույնպես իմ կողմից է ընդունվել: Արդյունքում ընդունվեցի պոլիտեխնիկ՝ միկրոսխեմաների նախագծման բաժին՝ անվճար, եթե վճարովի ընդունվեի՝ նորից բանակ էի գնալու: Ասեմ որ վատ չէի սովորում, չնայած ենքան էլ չէի սիրում… Ու հենց ուսանողական տարիներին էր, որ իմ մոտ լիքը այլ հետաքրքրություններ առաջացան՝ նկարելու, գրելու... Մի խոսքով շատ չերկարացնեմ, ավարտեցի ու գնացի բանակ: Բանակում էլի կանգնեցի մասնագիտություն ընտրելու հարցի առաջ: Մեզ առաջարկեցին սպա դառնալ և 5 տարի աշխատել ՀՀ բանակում: Ես ընդունեցի առաջարկը, քանի որ այդ տարիներին նորմալ աշխատանք գտնելու հավանականությունը կարելի է ասել հավասար էր զերոյի: Հետո շատ շուտ հասկացա, որ այդ մասնագիտությունը իմ համար չի, ավելի ճիշտ ես նրա համար չեմ ու որոշեցի հրաժարվել, բայց… արդեն ուշ էր, ու չնայած իմ շաաատ մեծ ջանքերին, ես ստիպված ողջ 5 տարիներն էլ ծառայեցի: Զորացրվելուց առաջ ինձ լավ առաջարկներ էին անում, բայց ես «կուշտ» էի զինվորական կյանքից ու հրաժարվեցի՝ դառնալով գործազուրկ: Դրանից հետո, ես նպատակ էի դրել, որ ծրագրավորող դառնամ ու սկսեցի գրքեր կարդալ, փորձարարական ծրագրեր գրել ու քանի որ ապրել էր պետք, զուգահեռ տարբեր աշխատանքներ էի անում: Մոտ 2 տարի այդպես անկապ վիճակներ էր, էլ չթվարկեմ թե ինչեր եմ աշխատել /առանձ էդ էլ շատ երկար ստացվեց/ Բայց վերջապես հասա նպատակիս: Բազմաթիվ տեղերում հարցազրույցներ անցնելուց հետո, մի տեղ համաձայնվեցին ինձ որպես «ստաժոր» վերցնեն, քանի որ իրենց մի քանի ամսից աշխատող էր պետք լինելու: Ինձ մանր մունր առաջադրանքներ էին տալիս… ու տենց մոտ 7 ամիս: Հետո ինձ վերջապես ընդունեցին աշխատանքի: Չնայած դեռ շատ տեղ ունեմ աճելու լավ մասնագետ կոչվելու համար, բայց ես սիրեցի ծրագրավորողի մասնագիտությունը ու այն ինձ դարձավ հոգեհարազատ

    հ.գ. էս ինչել երկար ստացվեց… սկսբում որոշել էի 2 նախադասություն գրեի
    Եթե քեզ վրա մի քանի կաթիլ ջուր ցանեմ, ի՞նչ կլինի քո հետ... Իսկ եթե մի բաժակ շփե՞մ վրատ… Իսկ եթե մի դո՞ւյլ… Իսկ եթե մի ցիստեռն… Իսկ եթե մի օվկիանոս.......................... տուուուուուուուուուու՜............

  6. Գրառմանը 5 հոգի շնորհակալություն են հայտնել.

    A.r.p.i. (25.02.2010), Ariadna (25.02.2010), Marine-24 (25.02.2010), Արևհատիկ (25.02.2010), Դատարկություն (06.03.2010)

+ Կատարել գրառում
Էջ 3 3-ից ԱռաջինԱռաջին 1 2 3

Թեմայի մասին

Users Browsing this Thread

Այս պահին թեմայում են 1 հոգի. (0 անդամ և 1 հյուր)

     

Էջանիշներ

Էջանիշներ

Ձեր իրավունքները բաժնում

  • Դուք չեք կարող նոր թեմաներ ստեղծել
  • Դուք չեք կարող պատասխանել
  • Դուք չեք կարող կցորդներ տեղադրել
  • Դուք չեք կարող խմբագրել ձեր գրառումները

Page Rank Check  Առաջին հայալեզու զվարճալի պորտալը  Ծրագրեր բեռնավորելու հանգույց