Նոր սիրելի ամուսնյակիս հետ էտ հարցի շուրջ «վիճում էինք»
Ուրեմն ես էն կարծիքին եմ , որ մայրիկ անվանելը հայերի մոտ գալիսա հնուց, զուտ էն պատճառով, որ նախկինում հարսին տղայի տուն են տարել փոքր տարիքից ու կիսուրնա մայրություն արել այդ փոքրիկ աղջկան մինչը դառնա աղջիկ, որ տա տղային ու դրա համար էլ դառելա մայր այդ աղջկա համար..
Ու հիմա որ դա հաշվի ենք առնում, մտածում եմ ինչպես պետքա ասենք մի 30 տարեկան կին, որը նորա պսակվել կիսուրին համարի իրեն մայրմի ձև նման բաները վեր են ածվում ձևականությունների, չգիտեմ...
Ես ինքս դա նորմալ երևույթ եմ համարում հայ իրականության մեջ, և չասելը երբեք հարգանքի բացակայություն ու դրա նման բան չեմ համարի... Ավելի լավա չասես, քան թե պետքա ստիպված ասես հանուն ինչ-որ ընդունված կարգի համար : Մարդ կա լավ էլ մամայա ասում, բայց հարմար առիթը բաց չի թողնում հարևանների ու բարեկամների մոտ մի լավ բամբասի այդ կնոջից/ որը չեր անի սեփական մոր հանդեպ, իսկ մարդ էլ կա չի ասում, բայց խորին հարգանքա տածում այն կնոջ հանդեպ ով կյանքա տվել իր սիրելիին
Ինքս դեռ չեմ ասել
Մեջբերել
Էջանիշներ