Դրոշներ և զինանշաններ

[davidus]

Մուկը ուրեմն պիտի դրոշի անբաժան մասը լինի, սահմանադրության մեջ արձանագրված: Էս հարցը մտավ ԱԺ, տեղում կընդունվի «ՀՀ դրոշը, լրիվ սպիտակ, կողից Մկով, որպես անբաժան աքսեսուար»

հա բայց պատկերացնում ես բավականությունից փայլող դեմքի արտահայտությունը??? կատակ ես անում... սահմանադրության մեջ գրվելու ա .....

Մկով, որպես անբաժան աքսեսուար

.... արի համաձայնի, որ ամեն երջանիկ չէ, որ նման պատվի կարող է արժանանալ

[Astgh]

Փաստորեն, ձեռների տակ ինչ եղել ա, էտ էլ դրել են դրոշի վրա: Բա որ ձեռները մի հատ պուտիկներով, կամ ռամաշկեքով կլեչատնի կտոր ընկներ:

Բախտներս բերել ա՝ կանեփի նկարներով կտորներ չեն եղել էն ժամանակ:
Տրիբուն ջան, դե պատկերացրու 1918 թվի վիճակը, ու պարզ կլինի:

[Տրիբուն]

Տրիբուն ջան, դե պատկերացրու 1918 թվի վիճակը, ու պարզ կլինի:

Պատկերացնում եմ Աստղո ջան: Բայց էսի խոսում ապացույցն ա, թե մենք ոնց ենք ընդունում պետականության գաղափարն ընդհանրապես: Ինձ գույները դուր են գալիս, ու մտքովս էլ չէր անցնում, որ էտ գույները մեր ֆրոշի վրա դեֆիցիտի արդյունքում են հանդիպել: Բայց դե, ինչքան էլ որ կտորողենի դեֆիցիտ էր, կարելի էր կդրոմ գաղափարապես մոտենալ հարցին:

[davidus]

.....կանեփի նկարներով կտորներ.....

http://www.akumb.am/album.php?albumi...pictureid=4550

[Astgh]

Պատկերացնում եմ Աստղո ջան: Բայց էսի խոսում ապացույցն ա, թե մենք ոնց ենք ընդունում պետականության գաղափարն ընդհանրապես: Ինձ գույները դուր են գալիս, ու մտքովս էլ չէր անցնում, որ էտ գույները մեր ֆրոշի վրա դեֆիցիտի արդյունքում են հանդիպել: Բայց դե, ինչքան էլ որ կտորողենի դեֆիցիտ էր, կարելի էր կդրոմ գաղափարապես մոտենալ հարցին:

Հենց պետականության գաղափարի բացակայությունն է մեզ մոտ պատճառը, որ էս վիճակին ենք: Ոչ թե պետք է ընտության գնալ՝ ԽԾԲ ընտրելու համար, այլ երկրի ապագան: Երբ Թուրքիայի դրոշը բարձրանում է, թուրքերից շատերը քիչ է մնում էդ զգացումից խելագարվեն, հետո էլ ասում են՝ ոչխար արածացնողներ: Դե հիմա գնացեք ու տեսեք՝ իրական ոչխար արածեցնողները, ավելի ճիշտ՝ մուկ բուծողները, ովքեր են:

[Astgh]

Դրոշի գույներին մեկնաբանություն տալը լրիվ գեղարվեստական է, այդ գույները ընտրելիս հանրապետության իշխանությունները չեն առաջնորդվել ինչ-որ խարհուրդներով, դեռ նարնջագույնի փոխարեն կանաչ պիտի լիներ, ուղղակի կտորը չէր ճարվում:

Դավիդուս ջան, հարցիդ պատասխանեմ էստեղ... գրառումիցս հասկացվում է, թե կանաչ գույնի կտոր չունեին, բայց նարնջագույնն էր դժվար ճարվում

Դրոշի գույների ու ձևի շուրջ եղել են տարակարծություններ: Շատերը առաջարկել են կանաչ գույնը՝ հայտարարելով, թե դա մեր պատմական գույներից է: Նարնջագույնը ընդունվել է ավելի շատ Քաջազնունու ջանքերով, քանի որ նրան շատ էր դուր եկել գույների համադրությունը:

Գույների վերաբերյալ այս կամ այն պատգամավորը ունեցել է իր բացատրությունը, բայց խորհուրդը այդ մասին ոչ մի որոշում չի ընդունել, և դրոշի գույների ու ձևի ընտրությունը ավելի շատ քվեարկության արդյունք էր:

[Yeghoyan]

Հայ պատմաբանները պահպանված մնացորդներից ու նկարագրությունից ելնելով վերստեղծել են Մամիկոնյան դինաստիայի զինանշանը: Այն իրենից ներկայացնում է երկգլխանի արծիվ, որը մագիլներով պահում է կենդանի:



Զինանշանը վերստեղծվել է հիմնվելով հնադարյան եկեղեցիների համար նախատեսված քանդակներից: Հին քանդակներից հայտնի են Դսեղ գյուղի (VIIդ.) եկեղեցու ճակատային պատկերները: Փավստոս Բյուզանդի ,,Հայոց պատմությունում,, (V դ.) մասամբ է հիշատակվում Մամիկոնյան խորհրդանշանի մասին: Քանի որ հին հայկական լեզուն դժվար է թարգմանել, ապա ենթադրվում է, որ պատմությունում ներկայացված խորհրդանշանում պատկերված է արծիվ, որի ձեռքում կա աղեղ: Որպես խորհրդանշանի գույն վերականգնվել է կարմիրը (այդ նույն ,,Պատմությունում,, գրված է, որ Իրանի շահը հայ գահի ժառանգորդին ուղարկել է կարմիր վրան):



Հնարավոր է նաև, որ Դսեղ գյուղի եկեղեցու պատկերներն ու մյուս մանրուքները պարզապես պատահական համընկնումներ են

[Yeghoyan]

Բնականաբար խորհրդանշաններ եղել են նաև միջնադարյան հայկական պետությունում` Կիլիկիայում: Դրանք վերականգնված են` որպես ծիրանագույն պաստառ` պատված խաչերով: Վերականգնումը հնարավոր է, բայց ոչ լիարժեք:

Դեռ 301թ. Հայաստանը ընդունել է քրիստոնեությունը որպես պետական կրոն, բայց դրա վերաբերյալ խորհրդանշանների պատկերներ չի պահպանվել:

Պահպանվել է Լուսինյանների (XIVդ.) թագավորության խորհրդանշանի նկարագրությունը` սպիտակ, կարմիր, կապույտ, դեղին: Որաշ հայ պատմաբանների կարծիքով սպիտակ գույնը հենց դինաստիան է, իսկ մյուս երեք գույները Հայաստանի ազգային գույներն են:

[Yeghoyan]

Հայաստանը Ռուսաստանի կազմում

1826-1828թթ. պատերազմից հետո Երևանի խանությունը մտավ Ռուսաստանի կազմի մեջ: Թուրքմենչայի պայմանագրի համաձայն 1828թ. Ռուստաստանի կազմում ձևավորվեց հայկական մարզը: 1833թ. հաստատվել է նրա զինանշանը: Ռուսաստանի կայսրությունում չկային դրոշներ հատուկ Հայաստանի համար:

Կառլ Ալյարդի ,,Նոր հոլանդական նավակառուցում,, հայտնի գրքում (1707թ.) կա ,,ռուսական փոխարքայի,, դրոշի նկարը` կարմիր, կապույտ, դեղին գծերով, կենտրոնում խաչված արևելյան տեսակի երկու սուսեր` շրջապատված 11 սպիտակ աստղերով: Ռուսական աղբյուրներում այդպիսի դրոշ չի հիշատակվում, չկա նաև ,,փոխաքայի,, պաշտոն: Ըստ Ուսաչյովի ենթադրության, այդպիսի դրոշ է ունեցել Իսրայել Օրին (1658-1711): 1706թ. որպես ռուսական բանակի գնդապետ Իսրայել Օրին ուղարկվել է Ամստերդամ` զենքի ձեռք բերման, զինվորական հանդերձանքի, նաև զինվորական մասնագետների հավաքագրման համար: Ամստերդամում նա մնացել է մի քանի ամիս, որի ընթացքում էլ ենթադրվում է, որ հանդիպել է Կառլ Ալյարդի հետ և նրա հետ խոսել հայկական խորհրդանշանի մասին: Հետո արդեն ենթադրվում է, թե Կիլիկիայի թագավորությունում (1080-1393), Ռուբինյանների թագավորության ժամանակ եղել է եռագույն դրոշ` կարմիր, կապույտ, դեղին գույներով, որոնք խորհրդանշել են Լևոն VI-ին և նրա երկու եղբայրներին: Երկու խաչված սուսերը խորհրդանշում են զինված պայքարը Թուրքիայի և Պարսկաստանի դեմ: 11 սպիտակ աստղերը հայ իշխանների քանակն է, որոնք 1699թ. գաղտնի հավաքվել են Անգեղակոթում ապստամբությունը կազմակերպելու համար:

[Yeghoyan]

Խորհրդային Հայաստանի դրոշները

1920թ. նոյեմբերի 29-ին Հայաստանում ստեղծվել է Հեղափոխական Կոմիտե և հաստատվել է խորհրդային իշխանությունը: Հաջորդ օրը, նոյեմբերի 30-ին հռչակվել է ՀՍԽՀ: 1922թ. փետրվարի 2-ին տեղի ունեցած հայկական խորհրդի առաջին համագումարում ընդունված սահմանադրությունը հաստատել է Հայաստանի դրոշի նկարագրությունը, համաձայն որի դրոշը վառ կարմիր գույն էր, վրան ոսկեգույն տառերով գրված "ССРА" կամ երկրի լրիվ անվանում:



Չի բացառվում նաև դրոշի վրա հայերեն տառերով գրված "ՀՍԽՀ" տարբերակը:



1937թ. մարտի 23-ին ընդունվել է նոր սահմանադրություն, որի համաձայն Հայաստանի խորհրդային սոցիալիստական հանրապետությունը վերանվանվել է Հայկական խորհրդային սոցիալիստական հանրապետություն /ՀԽՍՀ/, որը Անդրկովկասի Խորհրդային Ֆեդերատիվ Սոցիալիստական Հանրապետության /ԱԽՖՍՀ/ փլուզումից հետո միացել է ԽՍՀՄ-ին: Ըստ 1937թ. ընդունված սահմանադրության` դրոշն ամբողջությամբ կարմիր էր, վրան ոսկեգույն մանգաղ ու մուրճ, նաև հանրապետության հապավումը հայերեն լեզվով:



Ըստ 1940թ. կառավարության որոշման, դրոշն ուներ ՀՍՍՌ հապավումը /Հայկական Սովետական Սոցիալիստական Ռեսպուբլիկա/, իսկ ավելի ուշ նորից գործածության մեջ է մտել Հանրապետությունը /ՀՍՍՀ/:



1952թ. դեկտեմբերի 17-ի որոշմամբ Հայաստանն ուներ նոր դրոշ: Դրոշը կարմիր էր, մեջտեղից`դրոշի երկայնքով անցնող կապույտ շերտով, որը կազմում էր դրոշի լայնքի մեկ քառորդը: Կապույտ գույնը Հայաստանի գետերն ու Սևանն էին խորհրդանշում: Վերին կարմիր մասում, ձողի մոտ, պատկերված էր ոսկյա մուրճ, մանգաղ և հնգաթև աստղ՝ շրջանակված ոսկյա եզրազարդերով: Դրոշի լայնության ու երկարության հարաբերությունը 1:2 է /ՀՍՍՀ սահմանադրություն 121 հոդված/: