Մի շաբաթա տեղս չեմ գտնում... Կամաց- կամաց հիասթափություններս մարդկային փոխհարաբերություններից շատանում են, որը ես չեմ ուզում Ու դրանք վերաճելով դառնում են երկրների կամ ժողովուրդների հանդեպ հակակրանքի, առաջին հերթին հենց հայերից ու մեր երկրից ... Մենք՝ հայերս, սիրում ...
Թարմացել է 26.05.2009, 16:19 ըստ Լուսաբեր
Սեպտեմբերն եմ ուզում գա, էլի ծաղիկներով, սպիտակ բրոշկով, կիսաշրջազգեստով, հա մեկ էլ կարևոր դարձած սպիտակ նասկիները... կարոտել եմ դպրոց եմ ուզում: Առաջին դասարանիս սեպտեմբերը հիշեցի, նստել էի մի տղայի մոտ. մեծ-մեծ ականջներ ուներ Հետո դարձավ մոտ ընկերներիցս մեկը: Դպրոցում ընկերներս ...
Բոլոր «Որոգայթ»-ի սիրահարներ Վերջապես Ռուդոլֆին էլ բացահայտեցինք: Ու ի՞նչ Ոչ մի բան, թե՞ ինչի էին մարդիկ տենց լարվել, մտածմունքներ ու կասկածների մեջ ընկել Հիասթափվում եմ միշտ, երբ երազանքիս եմ հասնում, երբ մի բանի շատ եմ սպասում ու վերջապես դա լինումա:Ու դրա համար ես վախենում եմ: Առաջիկայում դեռ այնքան իրականացող երազանքներ ունեմ, որոնք պետքա կատարվեն...իսկ միգուցե դրա անունը երազանք չի Ինչևէ պետք է փոխվել, չեմ ուզում հիասթափվել ...
Այս տարի ավարտում եմ: Կասեի վերջապես, բայց վախենում եմ հետո, որ կարողա հիշեմ ու տխրեմ ուրախությանս համար: Այսքան տարիների ընթացքում ոչ մի անգամ դիպլոմի գույնի մասին չեմ մտածել, բայց արդեն դիպլոմ ստանալուս որ մնացելա մի ամիս մտքովս անցավ իսկ դա՞ կապ ունի, ի՞նչ գույնա, ի՞նչ ...
Երեկ մեկը հարցրեց,- դու երջանիկ մարդ ե՞ս, ասեցի,-հա,շարունակեց,- ինչի՞ց ... այ ստեղ կախեցի որովհետև այնքան բաներ կան իմ կյանքում, որից ես երջանիկ եմ զգում ինձ ու ավելի շատ են քան մյուս երևույթները...Բայց չկարողացա այդ պահին կողմնորոշվել. Ի՞նչ պետքա պատասխանեյի, որ լիարժեք լիներ ...
Բլոգի կատեգորիաներ
Վերջին այցելուները
Նայել անձնագիրը
Նշել այս բլոգն ընթերցված
